h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

23/04/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

23 Ἀπριλίου

,

971.—Νίκη του Στρατού μας υπό τον Ιωάννη Τσιμισκή κατά των Ρώσων.Οι συγκρούσεις και οι μάχες ξεκίνησαν από τις αρχές της Άνοιξης του 971 και ολοκληρώθηκαν στις 14 Ιουλίου με τον Σβιατοσλάβο να ζητά ειρήνη από τον βυζαντινό αυτοκράτορα.

1453.— [23-28/4] Οι πολιουρκούμενοι προσπαθούν να ενισχύσουν την φύλαξη των θαλασσίων τειχών, γίνονται ποικίλα σχέδια επιθέσεως στα τουρκικά πλοία που εν μέρει καταδίδονται από κάποιον Γενουάτη στον Μωάμεθ και καταλήγουν σε αποτυχία και απώλειες.

1507.—Σφαγή Μανιατών από τους τούρκους.

1809.—Η Σύνοδος του Πατριαρχείου απομακρύνει τον Πατριάρχη Καλλίνικο Ε΄ λόγω γήρατος και ασθενείας.

1821.—Η περίφημη μάχη της Χαλκομάτας κατά την οποία χάνει την ζωή του ο επίσκοπος Σαλώνων Ησαῒας και ο αδελφός του,Παπαγιάννης. Ο επίσκοπος, έπεσε κατά την έναρξιν της μάχης στα χέρια των τούρκων οι οποίοι τον αποκεφάλισαν.

.—Μάχη τής Αλαμάνας, παρά τα στενά των Θερμοπυλών, καθ’ ην οι Αθανάσιος Διάκος, Πανουργιάς και Δυοβουνιώτης, με ελαχίστας δυνάμεις αντιμετώπισαν τον στρατόν τού Ομέρ Βρυώνη. Οι αρχηγοί κατέλαβον τας διόδους, αλλ’ ο μεν Πανουργιάς, μαχόμενος εις την πρώτην γραμμήν ετραυματίσθη και το σώμα του διελύθη, ο δε Δυοβουνιώτης ηναγκάσθη ν’ αποσυρθή. Οι περί τον Διάκον προσεπάθησαν τότε να τον πείσουν να υποχωρήση. Αλλ’ ο αθάνατος ήρως ηρνήθη και παρέμεινε παρά την γέφυραν τής Αλαμάνας (Σπερχειού), με 50 μόνον παλληκάρια, που εθερίζοντο αδιάκοπα από το καταιγιστικόν πυρ τού εχθρού. Ο Διάκος ετραυματίσθη εις τον δεξιόν ώμον και το χέρι του ηχρηστεύθη, ενώ το σπαθί που κρατούσε εις το άλλο έσπασε. Οι τούρκοι τον συνέλαβον, τέλος, αιμόφυρτον και ανίκανον πλέον ν’ αντισταθή. Κατά την μάχην αυτήν, εφονεύθησαν ο αδελφός του Κωνσταντίνος ο επονομαζόμενος και Μασσαβέτας, ο Καλύβας, ο Μπακογιάννης, και περί τους τριακοσίους άλλους.

.—Ο Γεωργάκης Ολύμπιος, όστις είχε προσχωρήσει εκ των πρώτων εις την επανάστασιν τού Αλεξάνδρου Υψηλάντου, κατακόπτει τουρκικόν απόσπασμα παρά το Ρουσδεβίδε (Μολδοβλαχία).

.—Οι Έλληνες επαναστάτες υπό τον επίσκοπον Δαμαλήν Ιωνάν, επιτίθενεται εναντίον των τούρκων εις Ακροκόρινθον άνευ αποτελέσματος.

1822.—Ο Καρά Αλής απαγχονίζει επί της ναυαρχίδος του προκρίτους της Χίου. 74 στον αριθμό, μαζί τους και ο Μητροπολίτης Χίου Πλάτων.

1823.—Διορίζεται από την κυβέρνηση αρμοστής της Κρήτης ο Υδραίος Μανώλης Τομπάζης.

1825.—Οι τούρκοι αποκλείουν το Αιτωλικό και Μεσολόγγι από ξηρά και θάλασσα.

1827.—Ο αρχιστράτηγος των Ελλήνων και ήρωας τού αγώνος διά την ελευθέρωση τού έθνους Γεώργιος Καραϊσκάκης πεθαίνει ανήμερα της εορτής του, κατόπιν τραυματισμού που είχε υποστεί την προηγούμενη ημέρα, κατά την διάρκεια μίας απρογραμμάτιστης σύγκρουσης μεταξύ Ελλήνων και τούρκων, την οποία προσπάθησε να σταματήσει. «Άναψε ο πόλεμος πολύ· ήρθε κι ο Καραϊσκάκης. Τότε τού λέγω «Σύρε οπίσου να πάψη ο πόλεμος ότι το βράδυ θα κινηθούμεν. — Μου λέγει, στάσου αυτού με τους ανθρώπους κι εγώ φεύγω». Τότε σε ολίγον μαθαίνω ότι εβαρέθη ο Καραϊσκάκης. Πάνω εκεί μαζευόμαστε, τηράμεν ήτανε βαρεμένος εις τ’ ασκέλι παραπάνω εις τα φτενά. Μαζοχτήκαμε όλοι εκεί. Μας είπε με χωρατά˙ «Εγώ πεθαίνω, όμως εσείς να είστε μονοιασμένοι και να βαστήξετε την πατρίδα». Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ο θάνατός του ήταν δολοφονία και όχι αποτέλεσμα μάχης. Ο Κασομούλης αφού μας βεβαιώσει, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, πως ο Καραϊσκάκης είπε στον Χατζηπέτρο και τον Γαρδικιώτη πως δολοφονήθηκε, γράφει: «… ήτον ιππεύς, η θέσις τού πολέμου ήτον επίπεδος, χωρίς το παραμικρόν ύψωμα χώματος˙ την πληγήν την έλαβεν ιππεύς και διευθύνετο από πάνω προς το κάτω. Ώστε η φύσις της ήτον τοιαύτη, οπού ο κτυπήσας αυτόν άφευκτο ήτον εις υψηλότερον μέρος».

1843.—Απέθανεν ο επίσκοπος Βρεσθένης Θεοδώρητος, εκ των εξεχουσών μορφών τής Επαναστάσεως. Είχε λάβει μέρος εις πολλάς μάχας και διηύθυνεν ως πρόεδρος τας εργασίας των πρώτων εθνικών συνελεύσεων.

1848.—Νέα επιδείνωση στις σχέσεις Ελλάδος τουρκίας. Ο υπάλληλος τής εν Αθήναις τουρκικής πρεσβείας Απόστολος Ναδίρης, πυροβολεί τον πρεσβευτήν Μουσούρον εντός τού γραφείου του, και τον τραυματίζει εις τον βραχίονα, αναφωνών «Ζήτω η Ελλάς!». Εις την πράξιν του, προέβη όπως εδήλωσε, διότι δεν ηνείχετο ν’ ακούη τον Μουσούρον (όστις, σημειωτέον, ήτο ελληνικής καταγωγής) να υβρίζη συνεχώς τους Έλληνας.[βλ.& 13/1]

1867.—Κρήτες επαναστάτες υπό τον οπλαρχηγό Ζυμβρακάκη δέχονται τις επιθέσεις τούρκων υπό τον Μεχμέτ πασά στην Κράπη Σφακίων.

.—Παράλληλα ο Ομέρ πασάς, που είχε σταλεί στην Κρήτη για να καταπνίξει την επανάσταση, αποπειράται να εισβάλλει στα Σφακιά από το χωριό Καλλικράτη. Και οι δύο επιχειρήσεις των τούρκων απέτυχαν.

1882.— [π.ημ] Ημέρα ενάρξεως των εργασιών για την διάνοιξη της διώρυγος της Κορίνθου. Οι εργασίες άρχισαν στις 23-4/5-5 με μεγάλη επισημότητα, παρόντος του βασιλέως και της βασιλικής οικογενείας, ενώ προκρίθηκε ως οικονομικότερη και σωστότερη η χάραξη που είχε εφαρμόσει ο Νέρων με συνολικό μήκος 6.300 μέτρα. Στις 25-7/7-8 του 1893 -κι αφού το έργο είχε αναλάβει πια η ελληνική εταιρεία με την επωνυμία “Εταιρεία της διώρυγος της Κορίνθου” υπό τον Α. Συγγρό- εν τω μέσω κανονιοβολισμών, η Βασίλισσα Όλγα έκοψε με χρυσό ψαλίδι την κορδέλα των εγκαινίων της Διώρυγος, ενώ το πρώτο πλοίο τη διέπλεε επισήμως.

1896.— Ἐστία, ἀρ. φύλ. 53: «Τὸ ἐν Δελφοῖς ἀνακαλυφθὲν χαλκοῦν ἄγαλμα θεωρεῖται ὡς ἀριστούργημα τέχνης, τὸ δὲ ἀποσταλὲν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας περὶ αὐτοῦ τηλεγράφημα λέγει ὅτι “εὗρον οἱ Δελφοὶ τὸν Ἑρμῆν αὐτῶν”. Τὸ δὲ σπουδαῖον εἶνε ὅτι ἔχει ὕψος 1,75 τοῦ μέτρου καὶ εἶνε τὸ μόνον ἐν Ἑλλάδι μέχρι τοῦδε εὑρεθὲν ἀρχαῖον χαλκοῦν ἄγαλμα τοιούτου μεγέθους.

1897.—Μάχη των Φαρσάλων. Μετά την ήττα των Ελλήνων στην μάχη των Συνόρων [5-10/4] και την μικρής διαρκείας μάχη στα Δελέρια, ο διάδοχος Κωνσταντίνος ως αρχηγός του Στρατού, έκρινε ότι η άμυνα στην γραμμή Πηνειού ήταν αδύνατη, και πρότεινε την υποχώρηση του Στρατού σε μεγαλύτερο βάθος ούτως ώστε να έχει τον απαραίτητο χρόνο για ανασύνταξη και παράλληλα να γίνουν διπλωματικές επαφές με σκοπό την κατάπαυση των εχθροπραξιών. Ως νέα τοποθεσία αμύνης υποδείχθηκαν τα Φάρσαλα.Το πρωί της 23ης Απριλίου η τουρκική Στρατιά κινήθηκε επί του άξονα προς τα Φάρσαλα. Στο τέλος της μάχης αργά το απόγευμα, οι τούρκοι είχαν επιτυχία στο τακτικό πεδίο, αλλά όχι ανάλογη προς τον επιδιωκόμενο σκοπό δηλαδή την εκμηδένιση του αντιπάλου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

h1

ΤΑ ΠΕΙΡΑΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΗΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΟΜΕΡ ΣΤΑ ΣΦΑΚΙΑ ΤΟ 1867

23/04/2014

,

,

ΜΙΧΑΗΛ ΚΟΡΑΚΑΣ ΚΑΙ ΟΜΕΡ ΠΑΣΑΣ,

,

,

ΤΑ ΠΕΙΡΑΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΗΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΟΜΕΡ ΣΤΑ ΣΦΑΚΙΑ ΤΟ 1867

,

,

,

Εντυπωσιασμένος ο ποιητής του «Ύμνου της Κρήτης» και εθελοντής στον αγώνα, Γ.Παράσχος, δημοσίευσε το 1881 ένα εξαιρετικό κείμενο για την ατμόσφαιρα στο στρατόπεδο των αγωνιστών.

Η ζωή των Κρητών του 19ου αιώνα ήταν ένας διαρκής πόλεμος. Τι να έκαναν, άλλωστε, μία ζωή μέσα στην σκλαβιά; Κι η αναμονή της μάχης ήταν η διασκέδασή τους. Περίμεναν τον εχθρό, γνωρίζοντας ότι μαζί του μπορεί να ερχόταν ο θάνατος, αλλά εκείνοι βίωναν τις ώρες της αναμονής σα να ήταν σε γλέντι, σε διασκέδαση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

h1

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΦΑΡΣΑΛΩΝ- 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1897

23/04/2014

,

,

Ἡ Μάχη τῶν Φαρσάλων, ἐλαιογραφία τοῦ Γεωργίου Ροϊλοῦ, Πινακοθήκη Ἀβέρωφ στὸ Μέτσοβο.

Ἡ Μάχη τῶν Φαρσάλων, ἐλαιογραφία τοῦ Γεωργίου Ροϊλοῦ, Πινακοθήκη Ἀβέρωφ στὸ Μέτσοβο.

,

,

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΦΑΡΣΑΛΩΝ

.

.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ταξίαρχος ε.α.τ. καθηγητής Στρατιωτικής Ιστορίας ΣΣΕ

,

,

Η μάχη των Φαρσάλων ήταν μία από τις συγκρούσεις του ατυχούς για την Ελλάδα πολέμου του 1897. Ήταν αγώνας κυρίως μεταξύ των εμπροσθοφυλακών των δύο αντιπάλων δυνάμεων. Οι ελληνικές δυνάμεις δεν ετίμησαν τα όπλα τους. Οι τούρκοι, αν και είχαν αριθμητική υπεροχή, λόγω τακτικών σφαλμάτων και κυρίως λόγω της διστακτικότητας της ηγεσίας τους, δεν μπόρεσαν να καταστρέψουν τον ελληνικό στρατό.

Μετά την ήττα των Ελλήνων στην μάχη των Συνόρων [5-10 Απριλίου 1897] και την μικρής διαρκείας μάχη στα Δελέρια [11 Απριλίου], οι ελληνικές δυνάμεις συμπτύχθηκαν χωρίς τάξη και με σχετικό πανικό την νύκτα 11/12 Απριλίου στην Λάρισα. Αποτέλεσμα της συμπτύξεως αυτής ήταν σχεδόν η αποσύνθεση των μονάδων, υλικές απώλειες, αλλά κυρίως η πτώση του ηθικού των ανδρών. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

h1

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ 1854 ΚΑΙ 1878 ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΓΕΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

22/04/2014

,

,ΚΑΡΑΤΑΣΟΣ ΤΣΑΜΗΣ,

,

,

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ
ΤΟΥ 1854 ΚΑΙ 1878 ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΓΕΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

,

,

ΝΙΚΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

,

,

(…) Ύστερα από την απελευθέρωση της μικρής εκείνης γωνιάς στη νότια Ελλάδα, η Μακεδονία και ιδιαίτερα η Χαλκιδική που συνεισέφεραν πολύ περισσότερα από όσο άλλες περιοχές της Ελλάδας στον αγώνα και σε χρήμα και σε αίμα, έφεραν βαρειά το γεγονός ότι αυτές,  παρ’ όλες τις προσπάθειές τους και τους πολυαίμακτους αγώνες τους, έμειναν υπόδουλες στους Τούρκους,  και κυριολεκτικά τις σκανδάλιζε το τρόπαιο της απελευθερωμένης Ελληνικής γωνιάς.

Δεν άφηναν ευκαιρία να μην εκδηλώσουν τις ανησυχίες τους και να μη κάνουν τις οποιεσδήποτε προσπάθειες για να αποτινάξουν τον Τουρκικό ζυγό. Μια τέτοια ευκαιρία δόθηκε στα 1854 όταν ο περίφημος Τσιάμης Καρατάσος ξεσήκωσε τους Μακεδόνες και τους Χαλκιδικιώτες ιδιαίτερα κατά των Τούρκων.

Κατά την παράδοση όμως, οι επίσημοι στην Αθήνα δεν ευνοούσαν το καινούργιο αυτό απελευθερωτικό κίνημα και παρήγγειλαν κατάλληλα στους πρωτοστατούντες να αποφύγουν κάθε ανάμιξη, γιατί αυτοί και το αποδοκίμαζαν και το θεωρούσαν ασφαλώς αποτυχημένο.

Τις μέρες εκείνες ο τότε Μητροπολίτης Κασσανδρείας Ιγνάτιος και ο Διοικητής και Προεστός της Χαλκιδικής Γιαννάκης Αικατερινάρης, πληροφορούνται ότι πολυάριθμος Τουρκικός στρατός για να προλάβει προφανώς την εξέγερση στη Χαλκιδική, κατευθύνεται προς τον Πολύγερο.

Σε κοινή τότε σύσκεψη των προκρίτων αποφασίσθηκε να γίνει στους Τούρκους επίσημη υποδοχή για να διασκεδασθούν οι φόβοι τους. Η υποδοχή του Τουρκικού στρατού θα γίνει στο «Λ ε ι β ά δ ι». Την άλλη μέρα, παραμονή του Αγίου Γεωργίου, πεζός αγγελιοφόρος φθάνει στον Πολύγερο από το Καγιατζίκι (το σημερινό Παλιόκαστρο) φέρνοντας την είδηση ότι ο Τουρκικός στρατός έφθασε εκεί και έρχεται στον Πολύγερο….

,

,

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο : www.e-istoria.com

,

,

[ shortlink ]  :  http://wp.me/p12k4g-4w0

,

,

 

 

 

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

22/04/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

22 Ἀπριλίου

,

238.—Η Ρωμαϊκή Σύγκλητος θέτει εκτός νόμου τον Θράκα αυτοκράτορα Μαξιμίνο Α’. Όλοι γνώριζαν και είχε διαδοθεί ότι όταν ήταν βοσκός στα βουνά της Θράκης, μπήκε σε μία τοπική βοηθητική στρατιωτική ομάδα λόγω του τεραστίου μεγέθους του και της μεγάλης του σωματικής δυνάμεως και ότι έγινε αυτοκράτορας κατά τύχη. Δεν ήθελε γύρω του κανέναν που να ήταν ανώτερος λόγω καταγωγής. Ο ίδιος προσπάθησε να εδραιώσει την θέση του μέσω στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά των γερμανικών φύλλων, όμως οι στρατιωτικές του επιτυχίες δεν μέτρησαν περισσότερο από το βίαιο του χαρακτήρα του, με αποτέλεσμα να δολοφονηθεί λίγο αργότερα.

960.—Ο Βασίλειος Β΄ σε ηλικία δύο ετών, αναγορεύεται συναυτοκράτορας του πατέρα του Ρωμανού Β᾿. Το μεθεπόμενο έτος συναυτοκράτορας ανακηρύσσεται και ο άλλος του αδελφός, ο Κωνσταντίνος Η᾿.

1453.—Ο Μωάμεθ μεταφέρει δια ξηράς τουρκικά πλοία μέσα στον Κεράτιο. Η μεταφορά γίνεται πανηγυρικά και με τυμπανοκρουσίες από ειδικά διαμορφωμένη δίοδο «δίολκο» στην περιοχή του Γαλατά από το Διπλοκιόνιον ως απέναντι στο Κοσμίδιον περίπου. «Και ην ιδείν ξένον και ακοαίς άπιστον πλην των τεθεαμένων. Ο σουλτάνος την γην εθαλάσσωσεν και την ξηράν ως υγράν διαβάς τους ρωμαίους ηφάνισεν».

1804.—(21ή22/4) Μετά από τρίμηνη πολιορκία άσιτοι και καταπονημένοι, οι Σουλιώτες της Μονής Σέλτσου στην Άρτα υπέκυψαν. Οι τουρκαλβανοί με προδοσία, εξουδετέρωσαν την αντίσταση των φυλακίων «Προφήτης Ηλίας» και « Φράξος» εισβάλοντας στο χώρο τον Μοναστηρίου. Στη φονική και άνιση μάχη που επακολούθησε και γενικεύτηκε, άλλοι Σουλιώτες σκοτώθηκαν και άλλοι αιχμαλωτίστηκαν , όπως ο τραυματισμένος Νότης Μπότσαρης. Άλλοι, κυρίως γυναικόπαιδα, 250 κατά τον ιστορικό, για να μην πέσουν στα χέρια των εχθρών έστησαν το νέο Ζάλογγο, και γκρεμίσθηκαν σε βάραθρο 300 μέτρων, αφήνοντας τα κορμιά τους στον Αχελώο.

1821.—Αρχίζει η μάχη της Αλαμάνας. Οι τρείς οπλαρχηγοί της ανατολικής ηπειρωτικής Ελλάδος, Διάκος, Πανουργιάς, και Δυοβουνιώτης, συσκέφθηκαν στις 20 Απριλίου στους Κομποτάδες. Η δύναμή τους ανερχόταν σε 1500 άνδρες. Ο Δυοβουνιώτης πρότεινε να μείνουν ενωμένοι και να αντιμετωπίσουν τον εχθρό στο στενό των Θερμοπυλών. Ο Διάκος υπέδειξε να καταληφθούν οι τρείς δίοδοι του στενού και η γνώμη του έγινε αποδεκτή. Στις 23 Απριλίου ο Πανουργιάς κατέλαβε το Μουσταφάμπεη με 600 άνδρες. Ο Διάκος κατέλαβε την γέφυρα της Αλαμάνας και την οδό προς τις Θερμοπύλες με 500 άνδρες, ενώ ο Δυοβουνιώτης με 400 άνδρες ανέλαβε την υπεράσπιση της γέφυρας του Γοργοποτάμου. Μόλις κατέλαβαν τις θέσεις τους και πριν προλάβουν να οργανωθούν φάνηκε ο τούρκικος στρατός να πλησιάζει από το Λιανοκλάδι. Ήταν η δύναμη του Ομέρ Βρυώνη, που κινήθηκε γοργά για να κτυπήσει τους Έλληνες και ιδιαίτερα τον Διάκο. Για να είναι το κτύπημα αποτελεσματικό, έπρεπε πρώτα να διαλυθούν τα τμήματα του Πανουργιά και του Δυοβουνιώτη που υπεράσπιζαν τα δύο πλευρά.

.—Όχλος τούρκων προβαίνει σε ανήκουστες καταστροφές στην Κωνσταντινούπολη. 13 εκκλησίες και το τυπογραφείο του Πατριαρχείου καταστρέφονται.

1822.—Στην Χίο απαγχονίζονται 70 χωρικοί εις τα κατάρτια των πλοίων του Καρά Αλή.

1825.—Οι τούρκοι καίουν την Βιστρινίτσαν Δωρίδος.

.—Εις θέσιν Παπαδιά της Ναυπακτίας συνάπτεται μάχη μεταξύ των Ελλήνων υπό τον Σιαφάκαν και τούρκων με αποτέλεσμα την νίκη των τούρκων.

1827.— Στις 22 Απριλίου 1827 έγινε μια απρογραμμάτιστη μικροσυμπλοκή μεταξύ Ελλήνων και τούρκων στην περιοχή του σημερινού Νέου Φαλήρου και ο Καραϊσκάκης που ήταν άρρωστος λόγω της φυματιώσεως που τον βασάνιζε, βγήκε από τη σκηνή του να την σταματήσει. Μια σφαίρα όμως που κανείς δεν έμαθε ποτέ από που προερχόταν, τον χτύπησε θανάσιμα· πέθανε την επόμενη 23 Απριλίου ημέρα της ονομαστικής του γιορτής.

.—Ο Ιμπραήμ με 15.000 πεζούς αιγυπτίους, 2.000 αλβανούς, 150 μαμελούκους και 25 πυροβόλα, επιχείρησε εισβολή στην ορεινή Τριφυλία. Στο Λάπι είχαν συγκεντρωθεί όλες οι δυνάμεις Τριφυλίας και Ολυμπίας, με γενικό στρατιωτικό αρχηγό των Αρκάδων τον Αθανάσιο Γρηγοριάδη και υπαρχηγούς τους, Δ.Παπατσώρη, Δ.Παπαθεοδώρου,Γεώργιο Γρηγοριάδη, Αδάμ Παπατσώρη, Αναγνώστη Παπατσώρη, Γεώργιο Συρράκο και Γεώργιο Γκότζη. Η μάχη κράτησε επτά ώρες και αποκρούστηκαν εννέα έφοδοι των αιγυπτίων. Επτακόσιοι αιγύπτιοι στρατιώτες σκοτώθηκαν και τριακόσιοι εξήντα τραυματίστηκαν.Οι απώλειες των Αρκαδίων ήταν 52 νεκροί και 24 τραυματίες. Με τη δύση του ήλιου ο Ιμπραήμ υποχώρησε και στρατοπέδευσε σε μια πεδιάδα, σε απόσταση μιάμισης ώρας από τα Σουλιμοχώρια.

1828.— Στις 22 Aπριλίου 1828 στο Παρίσι στο Θέατρο L` Odeon ανεβαίνει το δράμα Hρωϊκό-Λυρικό σε τρεις πράξεις του Γεωργίου Oζαννώ με μουσική του Xέρολντ Γκρας “Le Dernier jour de Missologhi”. [βλ.και 10/4]

1830.—Με επιστολή που συνέταξε το ‘’Κρητικόν Συμβούλιον’’ προς τους λοιπούς Έλληνες και την Κυβέρνηση, θίγεται ουσιαστικά για πρώτη φορά αυτό που ονομάστηκε «Κρητικόν Ζήτημα» και απασχόλησε την ευρωπαϊκή διπλωματία για έναν περίπου αιώνα (‘’Question Cretoise’’ στην γλώσσα της διπλωματίας της εποχής).

1835.— Την 22 Απριλίου 1835 εγένετο η μετακομιδή των οστών τού Καραϊσκάκη, καθώς και των τού Λάμπρου Βεῒκου, Ιωάννου Νοταρά και άλλων, οίτινες είχον φονευθή κατά τας πέριξ των Αθηνών μάχας, εις το Φάληρον, όπου και ετάφησαν. Εις την μεγαλοπρεπή τελετήν παρέστη ο βασιλεύς Όθων, ο οποίος αφήρεσε τον Μεγαλόσταυρον από το στήθος του και τον ετοποθέτησε επί τού λειψάνου τού Καραϊσκάκη : «Αφήνω αυτόν διά παντός εις τον οίκον σου, είπε, εις ανεξάλειπτον μνήμην τής προς σε τού έθνους ευγνωμοσύνης». Ο βασιλεύς Όθων έδωσε επίσης 6.000 δραχμάς καί 500 στρέμματα εθνικής γής εν τη επαρχία Κορινθίας εις την νεωτέραν θυγατέρα τού Καραϊσκάκη Πηνελόπην, διά να νυμφευθή τον υιόν τού Σ. Νοταρά, με τον οποίον είχε μνηστευθή ζώντος τού πατρός της.

1837.—Με το Βασιλικό Διάταγμα της 22ας Απριλίου του 1837 καθορίσθηκε ο προσωρινός κανονισμός του συσταθησομένου Οθωνείου Πανεπιστημίου. Από τις 3 Απριλίου του 1833, είχε ανατεθεί από τον βασιλέα Όθωνα στο τότε Υπουργείο Παιδείας και Εκκλησιαστικών, η ευθύνη συστάσεως «Υψηλοτέρων Εκπαιδευτικών Καταστημάτων και ενός Πανεπιστημίου και Ακαδημίας». Σύμφωνα με το καταστατικό του, το Πανεπιστήμιο θα περιλάμβανε αρχικά τέσσερεις Σχολές : Ιατρική, Θεολογική, Νομική και Φιλοσοφική. Ιδρυτής και χρηματοδότης του ήταν ο βασιλέας της Ελλάδος Φρειδερίκος – Λουδοβίκος Όθων ο Α΄. Αργότερα μετονομάσθηκε σε «Καποδιστριακό»..

1854.—Οι τούρκοι αποκεφαλίζουν εις θέσιν Λειβάδι 26 προκρίτους τού Πολυγύρου, οίτινες είχον μετάσχει εις την υπό τον Τσάμην Καρατάσον επανάστασιν. «Την ώρα όμως που ο Γιαννάκης Αικατερινάρης έγραφε το γράμμα, ο τούρκος αξιωματικός διέταξε τον άμεσο αποκεφαλισμό του. Την ίδια τύχη στη συνέχεια είχαν και οι άλλοι πρόκριτοι Πολυγερινοί. Μόνο, όπως λέει η παράδοση, ένας γλύτωσε. Η φουστανέλλα του γέροντα Σφυρή, κατατρυπήθηκε από τις σφαίρες των τούρκων, χωρίς όμως αυτός να πάθει τίποτε. Και σήμερα ακόμα σώζεται λαϊκό τραγούδι με το οποίο ο ανώνυμος Τυρταίος μαρτυρεί τα γεγονότα εκείνης της παραμονής του Αγίου Γεωργίου στις 22 Απριλίου 1854».

.—Ο Ν. Ζέρβας και ο Σπ.Καραϊσκάκης με 400 άνδρες συγκρούονται στην Πλάκα Ιωαννίνων με τους τούρκους του Πίτσιαρη, οι οποίοι ηττώνται και συμπτύσσονται στα Πέντε Πηγάδια Πρεβέζης, εγκαταλείποντας 200 νεκρούς και πολλούς τραυματίες.

1855.—Η Βουλή καθορίζει τις προϋποθέσεις για την σύσταση ανωνύμου ναυτιλιακής εταιρείας παράλιας ναυσιπλοΐας.

1863.—Ένας μεγάλος σεισμός συμβαίνει ο οποίος αγγίζει σε ευρύτητα την Βυρηττό-Τρίπολη, Καλλίπολη, Ηράκλειο και Μερσίνα. Η σφοδρότητά του κατέστρεψε 13 χωριά στην Ρόδο όπου πιθανολογείται το επίκεντρο, ενώ έγινε έντονα αισθητός στην ευρύτερη περιοχή της Ελλάδος.

1866.—Ο Γεώργιος Σκούφος αναλαμβάνει δήμαρχος Αθηναίων. Η θητεία του έληξε στις 21 Απριλίου του 1870 όπου τον διαδέχθηκε ο Κυριάκος Παναγής.

1870.—Ο Κυριάκος Παναγής αναλαμβάνει δήμαρχος Αθηναίων. Η θητεία του έληξε στις 22 Απριλίου του 1874 όπου εξελέγη και πάλι ο ίδιος.

1867.—Μάχη τής Κράπης: 15.000 τούρκοι υπό τούς πασσάδες Ομέρ και Μεχμέτ, επιτίθενται κατά των εις τα στενά τού Καλλικράτη και τής Κράπης Κρητών επαναστατών, αλλ’ αποκρούονται και τρέπονται εις φυγήν με μεγάλας απωλείας.

1882.—[ἤ στις 19/4 ] Υπογράφεται επί κυβερνήσεως Χαριλάου Τρικούπη, η πρώτη σύμβαση για την κατασκευή και εκμετάλλευση των σιδηροδρομικών γραμμών Πειραιώς – Ελευσίνας – Κορίνθου – Πατρών, Κορίνθου – Άργους – Ναυπλίου και Άργους – Μύλων.

1884.—Εγκαινιάζονται οι Θεσσαλικοί σιδηρόδρομοι.

1894.—Πεθαίνει από φυματίωση ο ποιητής και πεζογράφος από την Ήπειρο Κώστας Κρυστάλης, σε ηλικία μόλις 25 ετών. Στην σύντομη ζωή του, άφησε την σφραγίδα του, εμπνεόμενος από την τοπική παράδοση και μάλιστα με τα μέτρα που ήταν σε χρήση και στο δημοτικό τραγούδι, με τον λαϊκό δεκαπεντασύλλαβο. Η ποίηση αυτή αγαπήθηκε από το ελληνικὸ κοινό, όπως αγαπήθηκε και ο ποιητἠς, στον οποίο η λατρεία του κοινού έχει στήσει ως σήμερα τέσσερεις προτομές. Μαθητής ακόμη της Ζωσιμαίας, καταδώθηκε από πράκτορα της ρουμανικής προπαγάνδας στις τουρκικές αρχές, λόγω του πρώτου του ποιήματος «Αἱ Σκιαὶ τοῦ Ἅδου», που παλλόταν από πατριωτική έξαρση. Τα Χριστούγεννα τού 1888, κατόρθωσε να περάσει τα σύνορα και να καταφύγει στην Αθήνα.Όμως οι σκληρές συνθήκες που αντιμετώπισε για να επιβιώση, κλόνισαν ανεπανόρθωτα την υγεία του. Αναστημένος στην σκλαβιά, ύμνησε την ελευθερία. Και χάνοντας τις ομορφιές της ορεινής Ηπείρου, [οι τούρκοι τον είχαν καταδικάσει ερήμην 25 χρόνια εξορία] ἐκανε τραγούδι την νοσταλγία του. Υπάρχει πολύ πάθος και πολλή αλήθεια μέσα στους στίχους του, γι᾿ αυτὸ και μας δίνουν μιά γνήσια συγκίνηση.

1904.—Η αρχαιολογική σκαπάνη φέρνει στο φώς τον τάφο του Ιδομενέα στην Κνωσό της Κρήτης.

1905.— [21-23/4] Μεγάλη τουρκική δύναμη, η οποία συγκεντρώθηκε εσπευσμένα μετά από πληροφορίες εξαρχικών, περικύκλωσε τα σώματα των Κατεχάκη, Γύπαρη και Καπετάν Βέργα, που είχαν συγκεντρωθεί στο Μουρίκι σε δάσος κοντά στη Βλάστη. Ο Κατεχάκης και ο Γύπαρης μόλις είχαν επιστρέψει από την Ελλάδα και είχαν έρθει περνώντας από τη Σέλιτσα και τη Λόσνιτσα για να συναντήσουν τον Βέργα. Νωρίς το πρωί της 23 Απριλίου / 6 Μαΐου οι τούρκοι άνοιξαν πυρ. Οι Έλληνες ανταπέδωσαν με μεγάλο πείσμα και προκάλεσαν βαριές απώλειες στα αυτοκρατορικά στρατεύματα. Παρόλα αυτά και ορισμένες άλλες απώλειες, η ένοπλη δράση του Καπετάν Βάρδα στη Δυτική Μακεδονία, αν και όχι θεαματική, υπήρξε αρκετά επιτυχής. [Βλ. και 21/4]

1906.—(ν. ημερ.) Με αφορμή την επέτειο των 10 χρόνων από την τέλεση των 1ων Ολυμπιακών Αγώνων διοργανώνεται στην Αθήνα η Μεσοολυμπιάδα, όπου παίρνουν μέρος 884 αθλητές από 20 κράτη (ανάμεσά τους 300 Έλληνες και Ελληνίδες). Οι αγώνες έχουν μεγάλη επιτυχία, όμως, ως θεσμός δεν επιβιώνουν διότι η Ελλάδα δεν αντέχει οικονομικά τις δύο επόμενες διοργανώσεις τους, το 1910 και το 1914, εξαιτίας των πολέμων. Οι Μεσοολυμπιακοί Αγώνες του 1906 έγιναν από τις 22 Απριλίου έως και 2 Μαΐου.

1912.—[π. ημερ]Αλλαγή του κατοχικού καθεστώτος στα Δωδεκάνησα. Οι Ιταλοί αποβιβάζονται στην νήσο Ρόδο χωρίς σημαντική αντίσταση από τους τούρκους και προσαρτούν τα Δωδεκάνησα υπό τόν τύπον τής προσωρινότητος.[ν.ημ.5/5]

.—Η τουρκία αποφασίζει το προσωρινό άνοιγμα των Δαρδανελίων, γεγονός που σχολιάζεται ως διπλωματική ήττα της Πύλης.

1913.—Ελληνοσερβική συνάντηση προς σύναψη πρωτοκόλλου, στο οποίο καταγράφονται με αδρές γραμμές τα ελληνοβουλγαρικά και σερβοβουλγαρικά σύνορα και προβλέπονται αμοιβαίες εγγυήσεις σε περίπτωση βουλγαρικής επιθέσεως.

.—Η τουρκία παραχωρεί το Σκουτάρι στο Μαυροβούνιο.

1914.—Δεκατρείς ένοπλοι τούρκοι συλλαμβάνονται σε σπίτι στην Δράμα. Είχαν στήσει ενέδρα στον πρωθυπουργό Ελ.Βενιζέλο, ο οποίος ευρίσκετο γιά διήμερο ταξίδι στην Πόλη.

1916.—Η κυβέρνηση συνήψε δάνειο με την Εθνική Τράπεζα ύψους 100.000.000 με σκοπό την εξόφληση των επιτάξεων και την βελτίωση της περιθάλψεως.

1917.—Παρά τον λόφον Σεμέν Ντε Φέρ (Δογάνη) (Ν.Κιλκίς) συνάπτεται μάχη μεταξύ Ελλήνων και βουλγάρων. Οι ελληνικές δυνάμεις τρέπουν τους βούλγαρους σε φυγή. Το III Τάγμα του 1ου ΣΠ, με Διοικητή τον Λγό Γ. Κονδύλη, καταλαμβάνει το ύψωμα Σεμέν ντε Φερ (νοτίως της Ειδομένης). Επανειλημμένες αντεπιθέσεις των βουλγάρων αποκρούονται με επιτυχία. Απώλειες τάγματος 17 νεκροί και 52 τραυματίες.

1920.—Ο ελληνικός στρατός εκδιώκει τούρκους ατάκτους πέρα της γραμμής αμύνης του στρατού.

.—Το καθεστώς Βενιζέλου άρρει τον στρατιωτικό νόμο που έθεσε από όλη την χώρα καθώς και την λογοκρισία του τύπου. Από την αμνηστία θα εξαιρέσει τις κυβερνήσεις Σκουλούδη και Λάμπρου [ δηλαδή τους πολιτικούς του αντιπάλους…]

1921.—Ο πρωθυπουργός Δημήτριος Γούναρης συνεχίζει την  επίσκεψη στο μέτωπο της Μικράς Ασίας.

.—Στο μέτωπο της Μ. Ασίας επικρατεί ηρεμία.

1922.—Η ελληνική στρατιά στη Μ. Ασία δέχεται επιθέσεις τουρκικών αποσπασμάτων.

1925.—Αρχίζουν στην Λεμεσό οι Α’ Πανελλήνιοι Αγώνες Κύπρου που θα διαρκέσουν μέχρι τις 26 του μηνός.

1928.—Ισχυρόταται και αλλεπάλληλοι σεισμικαί δονήσεις μεταβάλλουν εις ερείπια την Κόρινθον το Λουτράκι και το Καλαμάκι Κορινθίας. Μεγάλος αριθμός θυμάτων (τουλάχιστον 20 άνθρωποι). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

h1

ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ-Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΟΜΠΑΡΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΟΥΡΙΚΙΟΥ

21/04/2014

,

,

21-4-1905 ΜΠΟΜΠΑΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,

,

,

21-23/ Απριλίου 1905. Αφού τελείωσε η φονική μάχη του Μουρικίου, ο Ιωάννης Μπομπαράς, σύνδεσμος των Μακεδονομάχων με την Επιτροπή του Αγώνα, και γενικός οδηγός των Καπεταναίων,  έπεσε σε ενέδρα και πιάστηκε από τουρκικό απόσπασμα. Πρόλαβε και μάσησε τα εμπιστευτικά σημειώματα για να μην πέσουν στα χέρια των τούρκων και κινδυνεύσει η ζωή των συντρόφων του. Οι τούρκοι τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια για να μαρτυρήσει τα μυστικά του Αγώνα αλλά δεν πέτυχαν τίποτα και τον κατακρεούργησαν.

,

,

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΟΜΠΑΡΑΣ

,

,

του Κίμωνος Κοεμτζόπουλου

,

,

Ο Γιάννης Μπομπαράς γεννήθηκε στη Βλάστη το 1878 και καταγόταν από ηρωική οικογένεια. Από τούς πρώτους μπήκε στην υπηρεσία της ομάδας των Ελλήνων αξιωματικών, πού ήρθαν από την Αθήνα, με επικεφαλής τον Γ. Κατεχάκη (Καπετάν Ρούβα) για να μελετήσουν την κατάσταση στην Μακεδονία και να οργανώσουν την αντίσταση κατά των Κομιτατζήδων στον καιρό του Μακεδονικού Αγώνα. Ο Μπομπαράς ήταν γρήγορος στο περπάτημα, σωστός «ωκύπους Αχιλλεύς», πολύ εχέμυθος, με εύστροφο μυαλό και μεγάλη αποφασιστικότητα. Για τις συνθήκες του Μακεδονικού Αγώνα τα προσόντα αυτά ήταν μοναδικά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

21/04/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

21 Ἀπριλίου

,

753 π.Χ..—Κατά την παράδοση των Ιταλών, σαν σήμερα ο γιός του Άρη και της Ρέας, Ρωμύλος, ιδρύει την πρωτεύουσα της Ιταλίας Ρώμη.

1042.—(20-21/4) Η αδελφή τής Ζωής, Θεοδώρα, ανακηρύσσεται συναυτοκράτειρα, ενώ ο Μιχαήλ Ε’ ο Καλαφάτης , ο οποίος είχε εξορίσει τη θετή του μητέρα Ζωή, εκδιώκεται από το θρόνο έπειτα από λαϊκή εξέγερση και τυφλώνεται. Τα πλήθη των διαμαρτυρομένων για την εξορία τής πορφυρογέννητης Ζωής, αρχικά συγκρότησαν μικρές ομάδες αλλά στην συνέχεια οργανώθηκαν σε μεγάλους στρατιωτικούς σχηματισμούς φωνάζοντας «ανασκαφήτω τα οστά του Καλαφάτου». Οπλισμένοι με τσεκούρια, σπαθιά και δόρατα, μετέβησαν στις φυλακές, απελευθέρωσαν όλους τους κρατούμενους και λεηλάτησαν τα σπίτια των συγγενών του Μιχαήλ ο οποίος είχε απομονωθεί στο παλάτι. Μπροστά στην δυσάρεστη κατάσταση ο Μιχαήλ επανέφερε την Ζωή στα ανάκτορα, τής φόρεσε την καταπόρφυρη εσθήτα και την οδήγησε στον εξώστη του ιπποδρόμου για να εμφανιστεί ενώπιον του πλήθους. Βλέποντάς την ο λαός σε κακή κατάσταση, δεν πείστηκε να συναινέσει στην συμμαχία Ζωής και Μιχαήλ και στράφηκε στην μικρότερη αδελφή τής Ζωής, Θεοδώρα, που επίσης βρισκόταν σε μοναστήρι. Παρ’όλες τις αρχικές αντιρρήσεις της, με την παρέμβαση τής αριστοκρατίας οδηγήθηκε στην Αγία Σοφία και αναγορεύθηκε αυτοκράτειρα. Ο Μιχαή πληροφορούμενος το γεγονός τρομοκρατήθηκε και κατέφυγε ως ικέτης και πρόσφυγας στην μονή Στουδίου. Αυτό όμως δεν τον γλύτωσε από το οργισμένο πλήθος, που τον έσυρε έξω από το ιερό και τον τύφλωσε. Έτσι η Κωνσταντινούπολις είχε δύο βασίλισσες.Τις πορφυρογέννητες Ζωή και Θεοδώρα.

1453.—Καταστρέφεται από τους κανονιοβολισμούς των μωαμεθανών ένας πύργος και ένα μέρος του τείχους της Κωνσταντινουπόλεως.

1729.—Γεννιέται η Αικατερίνη Β΄, αυτοκράτειρα της Ρωσίας.

1804.— (21ή22/4) Μετά από τρίμηνη πολιορκία και προδοσία του Γιώργου Κύργιου, ανιψιού του Ζίκου Μίχου – του είχε υποσχεθεί ο Αλή Πασάς το αρματολίκι της Λάκκας εάν τους βοηθούσε να πάρουν το μοναστήρι- μία ομάδα από 3.000 τουρκοαλβανούς και άλλους 1.200 εφεδρικούς αλβανούς εξουδετέρωσε την αντίσταση του Φυλακίου «Προφήτης Ηλίας» που βρισκόταν πάνω από τη Μονή Σέλτσου και εισέβαλε στο χώρο του μοναστηριού. Στη φονική και άνιση μάχη που επακολούθησε και γενικεύτηκε με την προσθήκη και άλλων τουρκαλβανών, άλλοι Σουλιώτες σκοτώθηκαν, άλλοι αιχμαλωτίσθηκαν -όπως ο Νότης Μπότσαρης, η γυναίκα του Χριστίνα και τα παιδιά του Κίτσου Μπότσαρη, Κώστας, Δέσποινα και Αγγελική- και άλλοι, κυρίως γυναικόπαιδα για να μην πέσουν στα χέρια των εχθρών γκρεμίστηκαν σε βάραθρο 300 μέτρων, αφήνοντας τα κορμιά τους στον Ασπροπόταμο, αναδεικνύοντας έτσι το μοναστήρι του Σέλτσου σε νέο Ζάλογγο. Σ’ αυτούς που προτίμησαν να πνιγούν παρά να αιχμαλωτιστούν από τους τούρκους ήταν και η όμορφη 19χρονη Λένω Μπότσαρη, κόρη του Κίτσου (μερικοί υποστηρίζουν πως πρόκειται για την 21χρονη Ελένη Μπότσαρη, κόρη του Νότη και ανιψιά του Κίτσου Μπότσαρη) για τον ηρωισμό και την αυτοθυσία τής οποίας γράφτηκαν πολλά δημοτικά τραγούδια.

1870.—Λήγει η θητεία του Γεωργίου Σκούφου ως δημάρχου Αθηναίων.(22/4/1866-21/4/1870)

1897.—Οι ελληνικές δυνάμεις εις τον τομέα Ηπείρου μάχονται με τους τούρκους. Το σώμα των αστυφυλάκων προστατεύει το πλαγιοβληθέν 6ον σύνταγμα.

.—Η προέλαση των τούρκων στη Θεσσαλία συνεχίζεται.

.—Ένεκα του πολέμου, η Ελλάς αναγκάζεται να ανακαλέσει τις δυνάμεις της από την Κρήτη. Μετά από αυτήν την εξέλιξη, οι ηγέτες των Κρητών αποφασίζουν να δεχθούν την λύση της ‘’αυτονομίας’’ που τους πρότιναν εκβιαστικά οι Μ.Δυνάμεις.

1902.—Απόπειρα δολοφονίας του βουλευτή Γυθείου Γ.Πετροπουλάκη, επί της οδού Σταδίου, από τον συμπατριώτη του Δημ.Στεφανάκο.

1905.—Τα ανταρτικά σώματα του Ανθλγού Γ. Κατεχάκη (Ρούβα) και του Υπλγού Πέτρου Μάνου [80-100 άνδρες], αποκρούουν σφοδρή τουρκαλβανική επίθεση στο ύψωμα Μουρίκι [21-23/4]του όρους Σινιάτσικο Κοζάνης, υποχρεώνοντας τους εχθρούς να τραπούν εις φυγήν με μεγάλες απώλειες.

.—Αφού τελείωσε η φονική μάχη του Μουρικίου, ο Ιωάννης Μπομπαράς, σύνδεσμος των Μακεδονομάχων με την Επιτροπή του Αγώνα, και γενικός οδηγός των Καπεταναίων, έπεσε σε ενέδρα και πιάστηκε από τουρκικό απόσπασμα. Πρόλαβε και μάσησε τα εμπιστευτικά σημειώματα για να μην πέσουν στα χέρια των τούρκων και κινδυνεύσει η ζωή των συντρόφων του. Οι τούρκοι τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια για να μαρτυρήσει τα μυστικά του Αγώνα αλλά δεν πέτυχαν τίποτα και τον κατακρεούργησαν.

1906.—Η ρουμανική κυβέρνηση υιοθετεί το όνομα «κουτσόβλαχος» γιά τους ρουμανόφρωνες της Μακεδονίας. Συνάμα αναλαμβάνει την εκπαίδευσή τους με την ίδρυση ρουμάνικων σχολείων στην περιοχή. Τη σχετική άδεια γιά την ίδρυση αυτών των σχολείων, έδωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος[…..]

 .—Ο μακεδονομάχος καπετάν Καψάλης (Πραντούνας Χρήστος), οργανώσας επίθεσιν διά πλαβών (λέμβων), επλησίασεν την βουλγαρικήν καλύβην εις απόστασιν είκοσι βημάτων, διέταξε ομοβροντίαν, οπότε και οι κομιτατζήδες ήρχισαν βάλλοντες ομαδικώς. Ο Πραντούνας, ευρεθείς εις ακάλυπτον μέρος, επλήγη εις το μέτωπον θανασίμως εξ αποστάσεως επτά βημάτων.

1907.—Ο Ελληνισμός της βουργαρίας εξαναγκάζεται σε προσφυγιά ένεκα σφοδρών διώξεων από τους εχθρούς μας. Στην Θράκη το 1907, δρούσαν διάφορες βουλγάρικες συμμορίες οι οποίες το 1908 μετατράπηκαν βάσει σχεδίου σε μαχητικά ένοπλα τμήματα ή σε μαχητικές προπαγανδιστικές ομάδες. Επρόκειτο βασικά για 200 κομιτατζήδες οι οποίοι εισήλθαν από τα εδάφη της βουλγαρίας το 1907 και διασπάσθηκαν σε τρία τμήματα. Το ένα με περίπου 60 άνδρες κατευθύνθηκε προς την περιοχή Αλεξανδρουπόλεως, το άλλο επίσης με 60 άνδρες προς την περιοχή Κομοτηνής και το τρίτο με 80 άνδρες πήγε στη Ανατολική Θράκη και κυρίως προς την περιοχή Κεσάνης-Μαλγάρων-Σαράντα Εκκλησιών, σκορπώντας τον τρόμο και την φρίκη στον υπόδουλο ελληνικό πληθυσμό.

1912.—[π.ημ.] Στα πλαίσια των στρατιωτικών επιχειρήσεων των Ιταλών εις τα Δωδεκάνησα, εξήλθεν εις την ξηράν (στην νήσο Ρόδο) διά λέμβου φερούσης λευκήν σημαίαν, ο κυβερνήτης του καταδρομικού «Alpino» συνοδευόμενος υπό ετέρου αξιωματικού και δύο υπαξιωματικών και προπορευομένης της λευκής σημαίας μετέβη εις το Διοικητήριον, όπου εζήτησεν από τον Βαλήν, διά εγγράφου διακοινώσεως, να παραδώση την πόλιν, τον στρατόν και την νήσον. [4 Μαῒου μὲ ταὸ ν.ἡμ.]

.—Ο Κώστας Τσικλητήρας κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις ύψος με επίδοση 1,72.

1917.—Οι εκλογές αναθέτουν την κυβέρνηση στον Αλέξανδρο Ζαΐμη, που όμως θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 14 Ιουνίου του 1917. Στη διάρκειά της, εισβάλει η «Αντάντ» και παραβιάζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα τής Ελλάδος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 47 other followers