Archive for Φεβρουαρίου 2011

h1

ΨΕΥΔΩΝΥΜΗ ΓΛΩΣΣΑ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

28/02/2011

 

 

Και όμως, δεν πρόκειται για το Πατρινό καρναβάλι παρά για παρέλαση "μακεντόνων" από τα Σκόπια...

 

 

Η «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ» ΤΗΣ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ

 

 

Του Γιώργου Μπαμπινιώτη

 

 

Da vi go pretstavam sina mi Blazeta… Mu ja dador na Petrata knigata… Go razdivali peracot…

Καταλαβαίνετε τίποτε; Ούτε λέξη; Μα δεν ξέρετε «Μακεδονικά»; Αίσχος Έλληνες, ιδίως εσείς Έλληνες τής Μακεδονίας, να μη γνωρίζετε τη «μακεδονική» γλώσσα των «αδελφών» σας των Σκοπίων, να μη γνωρίζετε τη γλώσσα σας! Ντροπή! Τέτοιοι που είστε, καλά πάθατε και μείνατε αλύτρωτοι από τους Έλληνες! Ενώ οι «Μακεδόνες» των Σκοπίων τα κατάφεραν να είναι από καιρό λυτρωμένοι… Σε μια ολόφρεσκη «Μακεδονία», με μια ιστορία 48 ολόκληρων ετών (από το 1944!), που η μόνη της σχέση με τη δική σας την παμπάλαια των 3.000 χρόνων είναι το όνομα τού κράτους (Λαϊκή Δημοκρατία τής Μακεδονίας!) και το όνομα τής γλώσσας τους (Μακεδονική γλώσσα!). Εάν θέλετε να λέγεστε κι εσείς Μακεδόνες, εσείς Έλληνες τής Θεσσαλονίκης, των Σερρών, της Φλώρινας, της Καστοριάς και κάθε άλλης περιοχής τής Βόρειας Ελλάδας, δεν έχετε παρά να αποδείξετε ότι είστε Σλάβοι! Είναι απλό!

Τέτοιοι παρανοϊκοί διάλογοι και ερωτήσεις μπορούν να προκύψουν, όταν επικρατούν η Ιστορική παράνοια και η κουτοπόνηρη εθνικιστική βουλιμία, αυτές που γέννησαν το 1944 ένα κράτος με τον ψευδεπίγραφο τίτλο τής «Μακεδονίας», παρμένο από την ελληνική Μακεδονία, και μια ψευδώνυμη γλώσσα, τη «Μακεδονική», που το όνομά της σκόπιμα και παραπλανητικά επελέγη για να χαρακτηρίσει ως γλώσσα ένα ανάμεικτο βουλγαροσερβικό, στην πραγματικότητα, ιδίωμα τής Σλαβικής, το σλαβικό ιδίωμα του Κράτους των Σκοπίων, όπως είναι η σωστή ονομασία τής γλώσσας που μιλιέται σήμερα στη Λαϊκή Δημοκρατία των Σκοπίων.

 

 

 

Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ

 

 


.

h1

ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΚΕΡΑΣΟΥΝΤΑ

28/02/2011

 

Κερασούντα


 

Κτίστηκε το 630 π.Χ. από μιλησίους της Σινώπης σε μια μικρή βραχώδη χερσόνησο. Το όνομά της στην άφθονη παραγωγή κερασιών.
Στα 1900 αριθμούσε 22.000 ψυχές. Από τα γνωστότερά της μνημεία είναι το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου και ο μητροπολιτικός ναός, που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.

 

 

 

 

Αντί πηγής: Ευχαριστώ τον καλό φίλο Κων. Νίγδελη για την πανέμορφη κασετίνα που φέρει τον τίτλο ”Πατρίδες Ελλήνων” και, για την άδειά του προς δημοσίευση εικόνων.

 


.

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

28/02/2011

 

 

 

Το να θυμώσεις, είναι ανθρώπινο. Το να διατηρήσεις τον θυμό σου είναι σατανικό.


 

*****

 

Όποιος συγκρατεί την οργή του, είναι ανώτερος απ’ αυτόν που κυριεύει μια πόλη.

 

*****

 

Η οργή δεν περιμένει τα προστάγματα της λογικής.
Βάκων

 

*****

 

Ό,τι αρχίζει με θυμό, τελειώνει με ντροπή.

 

 


.

h1

ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΕΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

28/02/2011

 

 

Το «Γενέθλιον Πόλεως»
Οι Βυζαντινοί είχαν υιοθετήσει το ρωμαϊκό έθιμο τής «natalis dies», τού εορτασμού δηλαδή τής γενεθλίου ημέρας των πόλεων. Γνωρίζουμε ότι πολλές ήταν οι πόλεις των οποίων εορτάζονταν τα γενέθλια, όπως για παράδειγμα το Κοτυάειον, στο οποίο ό σχετικός εορτασμός περιελάμβανε και ιπποδρομικούς αγώνες. Ωστόσο λεπτομερείς πληροφορίες αναφορικά με τον τρόπο εορτασμού των γενεθλίων μιάς πόλης έχουμε μόνον για την πρωτεύουσα τής Αυτοκρατορίας.

 

Το «Γενέθλιον τής Κωνσταντινουπόλεως»

α’ Εισαγωγή
Την 25η Ιουλίου τού έτους 306, ό Κωνσταντίνος, μετά τον θάνατο τού πατέρα του Κωνσταντίου Χλωρού, αυγούστου τού δυτικού τμήματος τής Αυτοκρατορίας την περίοδο 305-306, ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματα τής Δύσης. Τα χρόνια πού ακολούθησαν υπήρξαν ιδιαίτερα σκληρά τόσο για τον νεαρό αύγουστο όσο και για το κράτος. Μία σειρά από ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ συναυτοκρατόρων και επιδόξων αυτοκρατόρων συντάραξαν την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, την έφεραν στο χείλος τής καταστροφής και δημιούργησαν στους κατοίκους της
αισθήματα ανασφάλειας και φόβου.
Στις 18 Σεπτεμβρίου τού έτους 324 έλαβε χώρα ή τελευταία πολεμική αναμέτρηση τής εμφύλιας σύρραξης. Στην Χρυσούπολη τής Βιθυνίας συγκρούστηκαν οι δύο αντίπαλοι συναυτοκράτορες Κωνσταντίνος και Λικίνιος. Στην μάχη πού διεξήχθη ό Λικίνιος υπέστη συντριπτική ήττα και αναγκάστηκε να καταθέσει τα όπλα και να παραδοθεί στον νικητή. Έτσι ό Κωνσταντίνος, δεκαοκτώ τη μετά την στέψη του ως αύγουστος, κατόρθωσε να επικρατήσει των λοιπών διεκδικητών τής διακυβέρνησης τής χώρας και να γίνει ό μοναδικός κύριος τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μία από τις πρώτες αποφάσεις πού έλαβε ως μονοκράτορας ήταν ή οριστική μεταφορά τής πρωτεύουσας τού κράτους του από την λατινική Δύση στην ελληνική Ανατολή. Επέλεξε λοιπόν ως νέο διοικητικό κέντρο τής Αυτοκρατορίας του την ελληνική πολίχνη τού Βυζαντίου στον Κεράτιο κόλπο. Την μικρή αυτή πόλη, αποικία των Μεγαρέων, ό αυτοκράτορας επεδίωξε να μεταμορφώσει σε νέα Ρώμη ισάξια τής παλαιάς, σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Στις 8 Νοεμβρίου τού έτους 324, μόλις πενήντα ημέρες μετά την τελευταία εμφύλια σύγκρουση, έγινε ό πολισμός (limitation et consecratio) τής νέας πρωτεύουσας. Πέντε έτη, έξι μήνες και τρεις ημέρες αργότερα, στις 11 Μαΐου τού έτους 330, ημέρα Δευτέρα, μαζί με τον εορτασμό τής 25ης επετείου τής βασιλείας τού Κωνσταντίνου έγιναν και τα εγκαίνια (dedicatio) τής νέας Ρώμης, τα οποία κλήθηκαν «γενέθλια».

 


Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ

 

 


 

.

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

28/02/2011

 

 

 

 

•Λέγεται ότι ο Μ. Αλέξανδρος, θέλοντας κάποτε να δώση ένα μάθημα σ’ έναν αξιωματικό του επιτελείου του, που πάντοτε κάτι είχε να πη εναντίον κάποιου που απουσίαζε, μια φορά ακούμπησε το κεφάλι του στο ένα του χέρι, κλείνοντας έτσι με την παλάμη του το αυτί του, και άκουγε.

-Μα φοβούμαι ότι η μεγαλειότης σας δεν προσέχει στα λεγόμενά μου, παραπονέθηκε ο αξιωματικός.

-Αντιθέτως, σ’ άκουσα με προσοχή, απάντησε ο Μ. Αλέξανδρος, με το ένα όμως αυτί. Το άλλο το φύλαξα ελεύθερο, ν’ ακούση ανεπηρέαστα εκείνον που κατηγορείς.

 

 


•Αλήθεια, πόση τέχνη χρειάζεται για να μάθουμε να… ακούμε. Γι’ αυτό ο Χριστός συνιστά: «Βλέπετε (δηλ. προσέχετε) τι ακούτε» (Μάρκ. δ’ 24).



.

h1

ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ

27/02/2011

 

 

 

νήδυμος ύπνος


γλυκός ύπνος· ελαφρύς ύπνος· βαθύτατος ύπνος.


Π.χ. Η κυβέρνηση κοιμόταν τον νήδυμο ύπνο την ώρα του συνοριακού επεισοδίου.

Πρέπει να σημειωθεί ότι αρκετά συχνά συναντάται το επίθετο «νήδυμος» χωρίς το προσδιοριζόμενο ουσιαστικό «ύπνος». Π.χ.: Άργησε γιατί κοιμήθηκε τον νήδυμον. Στην περίπτωση αυτή το ουσιαστικό «ύπνος» εννοείται.

Για την προέλευση της φράσης Πρβλ. Ομ. Οδ., υ 79. Πρβλ. συνών.: «καθεύδει υπό μανδραγόραν».

 

 

 

 

Πηγή: Το καταπληκτικό Λεξικό Αρχαϊστικών Φράσεων, του Δημήτριου Τσιρόγλου από τις εκδόσεις Σαβάλας.

 

 


.

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

26/02/2011

 

 

Όπως το νερό διαποτίζει τις ρίζες του δέντρου και το κάνει να καρποφορεί, κατά τον ίδιο τρόπο και η διάκρισης ποτίζει, ανθοφορεί και καρποφορεί τις πιο λαμπρές αρετές.

 

Οικοδομεί η διάκρισης, ως έμπειρος οικοδόμος, τον οίκον της ψυχής.

Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός

 

Όπως είναι το βάψιμο, η επίπλωσης και ο στολισμός για το σπίτι, έτσι είναι και η διάκρισης στο σπίτι των αρετών.

 


.

h1

Η KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

26/02/2011

Το μαρτύριο του Πατριάρχη

Η Αναγέννηση του Έθνους

Η αστική άνοδος των Κωνσταντινουπολίτικων οικογενειών, η φαναριώτικη παράδοση, όχι μόνο με την κατάληψη δημοσίων θέσεων αλλά και με την εκμίσθωση δημοσίων πόρων και τη συγκέντρωση πλούτου που προέκυψε, η απασχόληση με το εμπόριο και η αναγκαία σχετική συνάφεια με την Ευρώπη, και τέλος, η παιδεία με τις σημαντικές επιδόσεις των Ελλήνων στον τομέα αυτόν, οδήγησαν το Γένος, κατά τον 17ο αιώνα, σε μία πνευματική αναγέννηση, που δεν άργησε να οδηγήσει στην εθνική αφύπνιση. Μετά τον 17ο αιώνα, ένας αυξανόμενος αριθμός Ελλήνων είχε αρχίσει να εγκαταλείπει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να εγκαθίσταται στα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Ευρώπης. Οι ναυτικοί επίσης, που ταξίδευαν σε όλη τη Μεσόγειο και έκαναν εμπόριο, ερχόταν σε επαφή με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό της εποχής. Οι Έλληνες αυτοί δεν αρκούνται στην επιδίωξη του οικονομικού οφέλους μόνο, αλλά προσπαθούν να εξελιχθούν πνευματικά και κοινωνικά, με στόχο τη σχετική άνοδο. Με την επίτευξη του στόχου αυτού, συναισθάνθηκαν το καθήκον να βοηθήσουν και στην πνευματική άνοδο των αδελφών τους που παρέμεναν στην γενέτειρα, ως πρώτο σταθμό προς την απελευθέρωση τους.

Η Μεγάλη του Γένους Σχολή

Με την οικονομική ενίσχυση της εύπορης αυτής ομάδας, ιδρύονται πολλά ελληνικά σχολεία σε διάφορα κέντρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα παιδιά των Φαναριωτών, πέρα από τη φοίτηση τους στις σχολές αυτές, συμπληρώνουν τις σπουδές τους σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, συνήθως της Πάδοβας. Επίσης, ήδη από τον 16ο αιώνα, Έλληνες που είχαν γεννηθεί και σπουδάσει στην Ευρώπη, άρχισαν να επιστρέφουν στην Πόλη, από όπου είχαν αναχωρήσει οι γονείς τους. Εκεί, δημιουργούν γύρω τους μικρούς εκπαιδευτικούς κύκλους και πνευματικά κινήματα που συνέβαλαν στην ενίσχυση της εκπαιδευτικής παραδόσεως της Πόλης. Τον 16ο αιώνα, ο Πατριάρχης Ιωσάφ Β’ (1555-1565) και ο δάσκαλος Ιωάννης Ζυγομαλάς από το Ναύπλιο, ιδρύουν στη Κωνσταντινούπολη την «Πατριαρχική Σχολή» που αποτελεί τη συνέχεια του «Πατριαρχικού Φροντιστηρίου» που λειτουργούσε πριν από την Άλωση, και τον πρόδρομο της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Λίγο πριν την Επανάσταση, το 1803, η Σχολή αποτελεί το λαμπρότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα της εποχής και μεταφέρεται στο προάστιο Ξηροκρήνη.

…………..

Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ


.

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

26/02/2011

 

 

•Τι να κάνεις το χρυσάφι, αν δεν ξέρεις την αξία και την χρήση του;
•Τι να κάνεις το πιο πανάκριβο ρολόι, αν δεν το ρυθμίζεις κατάλληλα;
•Τι να κάνεις τον πιο τέλειο και σύγχρονο ηλεκτρονικό υπολογιστή, αν δεν του δίνεις μηνύματα και δεν τον προγραμματίζεις;

Η διάκρισης είναι ο τέλειος εκτιμητής και ρυθμιστής του ανθρώπινου ήθους. Συνοψίζει άριστα όλη την ανθρώπινή ευγένεια και συμπεριφορά. Πως, λοιπόν, να μην είναι «μείζων πασών των αρετών»;

 


.

h1

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ

25/02/2011

ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ

ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο υπολογιστής των αντικυθήρων


ΘΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΤΟΜΟ* της μελέτης μας με τα ημερολόγια της γνώριμής μας κλασικής Ελλάδας και του ελληνιστικού πολιτισμού.

Μπορεί κάθε μία ελληνική πόλη και περιοχή να είχε διαφορετικό ημερολόγιο και μάλιστα ατελές σεληνιακό. Μπορεί οι ελληνικές πόλεις να μη δημιούργησαν ποτέ ένα ακριβές ηλιακό ημερολόγιο, αλλά στην Οδύσσεια των ημερολογίων που περιγράφουμε, θα ήταν παράλειψή μας να μην αναφέρουμε τις επιστημονικές προσπάθειες των σπουδαίων Ελλήνων αστρονόμων της αρχαιότητας. Ο Κλεόστρατος, ο Εύδοξος, ο Μέτωνας, ο Κάλλιππος και ο Ίππαρχος προσπάθησαν και εργάστηκαν επιστημονικά στην κατεύθυνση να συνταιριάξουν το αστρονομικά σχεδόν αδύνατο. Να συνταυτίσουν, δηλαδή, τον σεληνιακό με τον αντίστοιχο ηλιακό χρονικό κύκλο σε μεγάλες χρονικές περιόδους, όπως θα δούμε στη συνέχεια της μελέτης μας.

Επιπλέον, θα πρέπει να τονίσουμε ότι αν και οι Έλληνες δεν χρησιμοποίησαν ηλιακά ημερολόγια, εντούτοις πάλι σ’ αυτούς οφείλεται η καθιέρωση του ηλιακού ημερολογίου.

Ο Έλληνας βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος Γ’ ο Ευεργέτης (279-222 π.Χ.) ήταν ο Πρώτος που υποχρέωσε το συντηρητικό ιερατείο της Αιγύπτου να διορθώσει και να συγχρονίσει το κοίλο αιγυπτιακό έτος με το αντίστοιχο ηλιακό, ασχέτως αν κοινωνικοί, θρησκευτικοί και πολιτικοί λόγοι δεν επέτρεψαν την παγίωση της πρότασής του.

Επίσης, στον Έλληνα αστρονόμο Σωσιγένη (46 π.Χ.) οφείλεται η δημιουργία του Ιουλιανού ημερολογίου, το οποίο μετά την προσαρμογή του από τον πάπα Γρηγόριο ΙΓ’ (1582 μ.Χ.) χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

Ας γνωρίσουμε, λοιπόν, την ιστορία των ελληνικών ημερολογίων της αρχαιότητας και μέσω των χρονικών κύκλων που εισήγαγαν οι αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι, ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε το μεγαλείο της αστρονομικής σκέψης τους.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ


Ο ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ του έτους δίνεται από τον Όμηρο στην Οδύσσεια και αφορά τη μυθολογία του θεού-Ήλιου.

Κατά τον μύθο, στη νήσο Θρινακία ή Τρινακρία (αρχαία ονομασία της Σικελίας) ο θεός Ήλιος είχε 7 αγέλες βοών και 7 ποίμνια, που αποτελούνταν αντίστοιχα από 50 ζώα, τα οποία δεν αυξάνονταν ούτε ελαττώνονταν ποτέ (Ομ. Οδυσ. Μ’, 127). Η περιγραφή αυτή συμβόλιζε το έτος το οποίο —κατά τους αρχαϊκούς χρόνους— πίστευαν ότι αποτελείτο από 50 εβδομάδες, που κάθε μία είχε 7 μέρες και 7 νύχτες.

Όπως όλοι οι αρχαίοι λαοί, έτσι και οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν αρχικά πρωτογενές σεληνιακό ημερολόγιο 354 ημερών.

Ο Κηνσωρίνος (Censorinus), ο Ρωμαίος συγγραφέας του 3ου μ.Χ. αιώνα, στο έργο του «Περί Γενεθλίου ημέρας», ονομάζει τους Αρκάδες «προσελήνους» ως πρώτους από όλους τους Έλληνες που στήριξαν το ημερολόγιό τους στον συνοδικό σεληνιακό μήνα.

Συνέχεια στο κείμενο εδώ


.