Archive for Οκτώβριος 2012

h1

Ο ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΚΑΠΕΤΑΝ ΣΟΥΛΙΟΣ

31/10/2012

.

.

Ο Καπετάν Σούλιος
ήρωας του βορειοηπειρωτικού αγώνα

 .

Ένας από τους σπουδαιότερους και ηρωικότερους αγωνιστές του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, που απέβλεπε στην απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου και την ενσωμάτωσή της στην Μητέρα Ελλάδα, ήταν ο Καπετάν Σούλιος, κατά κόσμον Γεώργιος Βασιλείου.

Γέννα και θρέμμα της Βορείου Ηπείρου (γεννήθηκε στο Τσιφλίκι Κορυτσάς) ο Καπετάν Σούλιος, ίδρυσε, τότε, δικό του αρματωλίκι και ανταρτικό σώμα στην περιοχή Βιγλίστης – Κορυτσάς – Μοσχοπόλεως και αγωνίστηκε Read the rest of this entry ?

Advertisements
h1

ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ’21 – ΛΑΣΣΑΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

31/10/2012

.

.

Λασσάνης Γεώργιος (Κοζάνη 1793 – Ἀθήνα 1870)

 .

Λόγιος, φιλικός, ἱερολοχίτης, ἀγωνιστὴς τοῦ 1821, ἀπὸ τὰ ἐξέχοντα στελέχη τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας καὶ τοὺς πιστότερους συνεργάτες τοῦ Ἀλέξανδρου Ὑψηλάντη. Σπούδασε στὴ Λειψία, ταξίδεψε στὴ Βουδαπέστη, στὴ Μολδαβία καὶ στὴ Μόσχα ὅπου μυήθηκε στὴ Φιλικὴ Ἑταιρεία καὶ κατέληξε στὴν Ὀδησσὸ τὸ 1818, ὅπου ἀνέπτυξε πολύπλευρη πνευματικὴ καὶ πατριωτικὴ δραστηριότητα. Τὸ 1820 συνεργάστηκε στενὰ μὲ τὸν Ὑψηλάντη, ἔγινε σύμβουλος καὶ γραμματέας του. Ἀκολούθησε τὸν Ὑψηλάντη ὅταν πέρασε τὸν Προῦθο καὶ μετὰ τὴν ἐπίσημη κήρυξη τῆς Ἐπανάστασης (24 Φεβρ. 1821) ὀνομάστηκε χιλίαρχος τοῦ ἑλληνικοῦ στρατεύματος. Πρωτοστάτησε στὴν ἵδρυση τοῦ Ἱεροῦ Λόχου. Μετὰ τὴ μάχη τοῦ Δραγατσανίου ὁ Λασσάνης κατέφυγε μὲ τοὺς ἀδελφοὺς Ὑψηλάντη στὴν Αὐστρία ὅπου φυλακίστηκε. Στάθηκε στὸ πλευρὸ τοῦ Ὑψηλάντη ὡς τὴν τελευταία στιγμή του. Ἦρθε στὴν Ἑλλάδα τὸ 1828. Πολέμησε στὸ Σεβενίκο, στὸ Μαρτίνο, στὴ Θήβα καὶ στὴν Πέτρα Βοιωτίας. Ὑπηρέτησε ὡς γενικὸς ἐπιθεωρητὴς τοῦ στρατοῦ τῆς Ἀνατολ. Ἑλλάδας, διορίστηκε πρῶτος νομάρχης Ἀττικοβοιωτίας, διετέλεσε γραμματέας οἰκονομικῶν (1836-37). Πῆρε τὸ βαθμὸ τοῦ συνταγματάρχη καὶ τὸ 1868 ὀνομάστηκε ὑποστράτηγος. Ἔγραψε δυὸ θεατρικὰ ἔργα, ἕνα δράμα μὲ τίτλο «ὁ ἀρνησίθρησκος τοῦ Μοριᾶ» καὶ ποιήματα πατριωτικοῦ περιεχομένου. Ἰδιαίτερη σημασία ἔχουν τὰ πολιτικὰ κείμενα καὶ τὰ ἱστορικὰ δοκίμιά του.

.
.
.

h1

Ο ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΥΡΡΥΧΕΙΟΣ

30/10/2012

.

.

Ο ΑΡΧΑΙΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΥΡΡΥΧΕΙΟΣ

.

*Πυρρίχη (η). Χορευτικό αγώνισμα με στρατιωτικό χαρακτήρα. Ήταν ένοπλος (ενόπλιος) χορός, γνωστός με το όνομα πυρρίχιος και αποτελούσε ένα είδος ενόπλιου πολεμικού χορού. Χορευόταν από παιδιά, έφηβους και άνδρες, αλλά και από γυναίκες (βλ. πιο κάτω).

Κατά την εκτέλεση του ενόπλιου Χορού Οι χορευτές, κρατώντας ασπίδα και δόρυ και φορώντας περικεφαλαία, μιμούνταν τις Κινήσεις των στρατιωτών σε ώρα μάχης. 0 χορός διακρινόταν για τη ζωηρότητα των κινήσεων και τις παράδοξες περιστροφές του σώματος.
Για τη γέννηση της πυρρίχης υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Μία αναφέρει πως ήταν απομίμηση του χορού της Παλλάδας Αθηνάς, η οποία μόλις γεννήθηκε πάνοπλη απ’ το κεφάλι του Δία, έσειε την ασπίδα και το δόρυ χορεύοντας έναν ενόπλιο χορό, ή πως γινόταν σε ανάμνηση του Χορού της Αθηνάς μετά τη νίκη της κατά των Γιγάντων. Άλλη εκδοχή λέει πως η πυρρίχη πρωτογεννήθηκε κατά την πολιορκία της Τροίας και εκτελέστηκε για Πρώτη φορά κοντά στη φωτιά, που είχαν ανάψει οι Έλληνες για να κάψουν τον νεκρό Πάτροκλο. Τρίτη εκδοχή αναφέρει πως πρωτοχορεύτηκε απ’ τους Δωριείς στην Κρήτη, ενώ άλλη Θέλει την καταγωγή του ενόπλιου χορού λακωνική. Αναφέρεται ακόμη πως τον πυρρίχιο πρωτοχόρεψε ο Νεοπτόλεμος, ήρωας της Τροίας και γιος του Αχιλλέα, απ’ τη χαρά του που σκότωσε τον Ευρύπυλο, γιο του Τήλεφου. Επειδή δε ο Νεοπτόλεμος ονομαζόταν και Πύρρος

(απ’ το θηλυκό όνομα Πύρρα, που είχε ο πατέρας του όταν κρυβόταν ντυμένος σαν γυναίκα στα ανάκτορα του Λυκομήδη), λέγεται Πως ο χορός του ονομάστηκε πυρρίχιος απ’ το όνομα αυτό (‘’… ικανόν ηγούμαι τόν Νεοπτόλεμον, Άχιλλέως μέν παίδα όντα, πάνυ δέ διαπρεψιαντα έν τή ορχηστρική καί είδος τό κάλλιστον αυτή προστεθεικότα, Πυρρίχιον άπ’ αυτού Κεκλημένον… ‘’, Λουκιανός, Περί ορχήσεως, 9 ή 273)…..

.

.

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

.

.

.

h1

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – ΚΑΡΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΣ

30/10/2012

.

.

Καραντώνης Νίκος

 .

Ο Καραντώνης Νίκος γεννήθηκε στην κωμόπολη Τρίκωμο, της επαρχίας Αμμοχώστου, το 1934. Σκοτώθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1958 στη γενέτειρά του, από έκρηξη νάρκης. Γονείς του οι Κυριάκος και Αννεττού Καραντώνη. Αδέλφια του οι Αντώνης, Αγγελική, Αλεξάνδρα, Μιχαλάκης, Σωτήρα, Χαρούλα. Ετεροθαλή αδέλφια, Ανδρέας και Κατερίνα.

Ο Νίκος Καραντώνης τελείωσε το δημοτικό σχολείο και φοίτησε για δυο χρόνια στο Γυμνάσιο Τρικώμου. Αναγκάστηκε να διακόψει τη φοίτησή του και εργαζόταν ως ελαιοχρωματιστής, για να βοηθήσει οικονομικά τη μητέρα του, επειδή πέθανε ο πατέρας του. Εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ την ίδια μέρα με το φίλο του Γιαννή Στυλλή. Έλαβε μέρος σε διάφορες ενέδρες εναντίον των Άγγλων. Κατασκεύαζε νάρκες, χειροβομβίδες και συνόδευε αντάρτες.

Στις 20 Οκτωβρίου 1958, μαζί με το Γιαννή Στυλλή και άλλους συναγωνιστές τους, είχαν τοποθετήσει νάρκη στο δρόμο μεταξύ του αστυνομικού σταθμού, που βρισκόταν στα Περιβόλια του Τρικώμου, όπου υπήρχε στρατός. Στόχος τους ήταν το αστυνομικό αυτοκίνητο που διακινούσε Άγγλους από τον ένα σταθμό στον άλλο. Για τρεις κατά συνέχεια μέρες τοποθετούσαν τη νάρκη στο δρόμο, χωρίς να πετύχουν το στόχο τους. Ήταν νάρκη πιέσεως, πολύ δυνατή, επιτόπιας κατασκευής. Τη σήκωναν κάθε φορά και την επομένη την επανατοποθετούσαν.

Στις 24 Οκτωβρίου 1958 την τοποθέτησαν και πάλι. Ο συναγωνιστής του Γιαννής Στυλλή σκέφτηκε να βάλει στην απέναντι πλευρά του δρόμου μια μεγάλη πέτρα, για να υποχρεωθεί το στρατιωτικό όχημα που ανέμεναν να λοξοδρομήσει και να περάσει πάνω από τη νάρκη. Στην προσπάθειά του όμως αυτή πάτησε τη νάρκη, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας ακαριαία τον ίδιο και τραυματίζοντας κρίσιμα το Νίκο. Ο Νίκος, σύμφωνα με τους συναγωνιστές του, αντιλήφθηκε τον κίνδυνο που διέτρεχε ο Γιαννής να πατήσει τη νάρκη και άπλωσε το χέρι του να τον τραβήξει πίσω. Πέθανε την επομένη στο Νοσοκομείο Αμμοχώστου από βλήμα της νάρκης που καρφώθηκε στην καρδιά του.

.

.

.

Πηγή :  http://myweb.cytanet.com.cy/

.

.

.

Αναδημοσίευση επιβάλλεται, με την αυτονόητη πάντοτε αναφορά στην πηγή

.

.

.

.

.

.

h1

Η ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ

29/10/2012

.

.

Η ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ

 .

«εἰ πορεύσονται δύο ἐπὶ τὸ αὐτὸ καθόλου, ἐὰν μὴ γνωρίσωσιν ἑαυτούς;»

ΑΜΩΣ III, 3

 .

Η μη αποστολή υλικής βοήθειας από την Τετάρτη Σταυροφορία στην Παλαιστίνη δεν υπήρξε χωρίς αντιστάθμισμα. Επί δέκα και πλέον χρόνια το μικρό βασίλειο είχε αφεθεί ήσυχο. Η ανακωχή, που ο βασιλεύς Amalric είχε συνάψει με τον σουλτάνο, κρατούσε καλά. Χωρίς δυτική βοήθεια, οι Φράγκοι δεν μπορούσαν να διακινδυνεύσουν να την παραβιάσουν, ενώ ο al-Adil ήταν αρκετά απασχολημένος με την προσπάθεια να συγκρατεί ενωμένες τις κτήσεις του, ώστε να μη διαθέτει καιρό και δυνάμεις για να κατακτήσει ένα κράτος που ήταν ακίνδυνο, ενώ, αν θα του έκανε επίθεση, θα μπορούσε να προκαλέσει μια σταυροφορία. Επί τρία χρόνια, ο Jean d’Ibelin μπόρεσε να κυβερνήσει ανενόχλητος ως αντιβασιλιάς για την ανιψιά του βασίλισσα Μαρία.

Το 1208 η βασίλισσα έφθασε στην ηλικία των δεκαεφτά ετών και ήταν καιρός να βρεθεί σύζυγος γι’ αυτή. Μια πρεσβεία αποτελούμενη από τον Φλωρέντιο, επίσκοπο της Acre και τον Aymar, άρχοντα της Καισάρειας, εστάλη στη Γαλλία να ζητήσει από τον βασιλέα Philip να ορίσει έναν υποψήφιο. Υπήρξε η ελπίδα ότι η προσφορά ενός στέμματος θα προσείλκυε κάποιον πλούσιο και ισχυρό πρίγκιπα ν α ‘ρθει να βοηθήσει τη φραγκική Ανατολή. Αλλά δεν ήταν εύκολο να βρεθεί γαμπρός. Τέλος, την άνοιξη του 1210, ο Philip ανάγγειλε ότι ένας ιππότης από την Champagne, ονομαζόμενος Ιωάννης de Brienne, είχε αποδεχθεί τη θέση…..

.

.

Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ

.

.

.

h1

ΜΝΗΜΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ

28/10/2012

 

.

.

Γιλάν μερμέρ

ή

το μάρμαρο του φιδιού

.

Πρόκειται περί ενός μνημείου του 3ου μ.Χ. αιώνα το οποίο έφερε ανάγλυφες παραστάσεις φιδιού και βρίσκεται στην οδό αγίου Δημητρίου στο ύψος της Δ.Ε.Η. στον παλαιό μαχαλά Γιλάν Μερμέρ. Ο χώρος, που διακοσμείτο με σιντριβάνι και κήπο, στις αρχές του 20ου αιώνα ονομαζότανε πλατεία των Όφεων.

 .

.

Αντί πηγής: Ευχαριστώ τον καλό φίλο Κων. Νίγδελη για την πανέμορφη κασετίνα που φέρει τον τίτλο ”Θεσσαλονίκη 1912-2012: Ψηφίδες μνήμης” και, για την άδειά του προς δημοσίευση εικόνων.

.

.

 .

h1

ΜΕΤΑΞΥ ΣΟΒΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΣΤΕΙΟΥ – Ο ΦΙΦΙΚΟΣ

28/10/2012

.

.

Οι Κεχηναίοι

 .

Πρόσωπα και Χαρακτήρες τής Κεχήνης

 .

 .

Η Κεχήνη είναι μία χώρα πολύ μακρινή. Βρίσκεται κυριολεκτικά σε άλλον πλανήτη. Εκεί κατοικεί το περήφανο κεχηναϊκό έθνος, οι Κεχηναίοι, και στα κείμενα που ακολουθούν θα επιχειρήσουμε να τους γνωρίσουμε. Κάποτε διάβασα σε ένα λεξικό ότι «κεχηναίος», στην αρχαία ελληνική, σημαίνει «χαχόλος», «χάνος», «αποβλακωμένος», αλλά νομίζω ότι πρόκειται γιά απλή σύμπτωση, αφού οι αρχαίοι Έλληνες δεν ταξίδεψαν ποτέ σε άλλους πλανήτες…

 .

Αθανάσιος Τσακνάκης

 .

.

Ο φιφίκος

 .

 .

Άμα έχεις χάρη… ε, έχεις χάρη. Πώς να το κάνουμε; Είσαι και χαριτόβρυτος και τρισχαριτωμένος. Είσαι και κουνιστός και λυγιστός. Είσαι, δηλαδή, ένας τέλειος, άψογος, ακαταμάχητος, ανεπανάληπτος και τρέντυ φιφίκος.

Έχεις το μαλλί σηκωμένο με ζελέ-γκλασέ (το μόνο σηκωμένο που μπορείς να έχεις), το σκουλαρικάκι το σωστό, το έθνικ (πολυπολιτισμικέ μου εσύ), φοράς το στενό σου παντελόνι (σάμπως τι να στραμπουλήξεις;), φοράς το πλουμιστό το παπουτσάκι σου (μήπως είδατε την Λεϊλά-χανούμ;), πασαλείβεσαι τις φιρμάτες τις κολόνιες σου (πρόσεξε μην στάξει παρακάτω και σε τσούξει), πουδράρεις τις αφρατιές σου (σκέτος Λουδοβίκος), βάζεις το πουκαμισάκι σου το κολλητό (αποτριχωμένος πάντοτε), παίρνεις και την μπανάνα σου (το τσαντάκι τής μέσης, εννοώ, όχι το υποκατάστατο τής καρέκλας σου), φοράς και τα βραχιολάκια, πετσάκια, λουράκια, κορδονάκια σου (σαν λατέρνα), ανάβεις το τσιγαράκι σου (ή σλιμ ή πούρο, ή τού ύψους ή τού… βάθους, δηλαδή) και είσαι κούκλος. Άρχοντας. Παίδαρος. Λεβέντης (κόψε κάτι, ρέεεεε).

Ο φιφίκος στρατιώτης; Καλέ γιατί; Το παιδί έχει ψυχολογικά προβλήματα. Να το αποτελειώσουμε, δηλαδή;

Να εργαστεί; Μα και βέβαια, αλλά όχι οπουδήποτε. Με τόσες σπουδές, ή υπουργός ή υφυπουργός ή διευθυντής τράπεζας τού αξίζει, και λίγο λέω.

Παρέες; Πολλές. Πολλές σου λέω. Ξέρεις οι φιφίκοι τι «δεμένοι» είναι μεταξύ τους; Χαίρεσαι να τους βλέπεις. Κι αυτόν και τους (πισω-) κολλητούς του. Ιδιαιτέρως επάνω σε κότερα…, ξέρετε, αυτά τα σκάφη που μαζεύουν τις… κότες, εξ ου και τ’ όνομα…

Κορίτσια; Μα βέβαια, αλλά μην σκεφτείτε τίποτε ανήθικο. Α, όλα κι όλα. Με τις φίλες του είναι «κύριος». Ε, με τους φίλους του μας βγήκε λίγο «κυρία», αλλά τι στο καλό; Ρατσιστές θα γίνουμε ή οπισθοδρομικοί;

Ενδιαφέροντα; Χόμπυ; Μα τι ρωτάτε; Τα καλύτερα: μπαλέτο, τένις, κλάμπινγκ, «τραινάκι», «φλογέρα», «πιτσικουλιές»…

Αυτοκίνητο; Δύο. Ένα σπορ και ένα γιά την πόλη. Τού μπαμπά, βέβαια, αλλά το ίδιο είναι.

Κινητό; Μα και βέβαια. Την τελευταία λέξη τής τεχνολογίας. Πώς θα κλείνει τα ραντεβού του, το χρυσό μου, με τις άλλες απελευθερωμένες υπάρξεις και αδελφές ψυχές;

Μπράβο φιφίκο. Παραδέχομαι. Εσύ μάλιστα. Το πρότυπο. Το ίνδαλμα. Το όνειρο κάθε προοδευτικού Κεχηναίου πατέρα. Η λατρεία κάθε χειραφετημένης Κεχηναίας μητέρας. Έτσι πρέπει. Έτσι σε θέλουμε. Η κεχηναϊκή κοινωνία σε στηρίζει όσο και όπως μπορεί. Γι’ αυτό και αυξάνονται «αλματωδώς» (με «άλματα», δηλαδή) οι φιφίκοι. Δεν γεννοβολάνε βέβαια, αλλά πολλαπλασιάζονται γρήγορα. Εύγε. Και είναι και πολλοί. Και είναι και παντού. Και κατέχουν και τα μεγαλύτερα πόστα. Εύγε και πάλι.

Ο παππούς δεν μιλά. Κάθεται σκεφτικός.

Η γιαγιά δεν μιλά. Πότε-πότε σιγοκλαίει.

Ο μπαμπάς απορεί: μα πώς μας βγήκε έτσι αυτό το παιδί; (Κ’ εσύ πού ήσουν και τι έκανες, μεγάλε;).

Η μαμά απορεί: μήπως είναι απλώς μία νέα μόδα; (Μήπως τον παραχάιδεψες, ανόητη χαζοβιόλα;).

Εγώ, πάλι, δεν μιλώ και απορώ: είναι δυνατόν στην εποχή μας να συγχέουμε το γεννητικό με το πεπτικό σύστημα;

Εσείς τι λέτε;

 .

 .

Αθανάσιος Τσακνάκης

.

.

.