Archive for Νοέμβριος 2010

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

30/11/2010

 

 

•Η γνώσις που προηγείται της πίστεως είναι γνώσης φυσική. Η γνώσις όμως που ακολουθεί την πίστη, είναι γνώσις πνευματική!

 

•Η Φυσική γνώσις (διάκρισης καλού και κακού) μας οδηγεί στην πίστη στον Θεό. Η πίστης, στον φόβο του Θεού. Ο φόβος  του θεού, στην μετάνοια και τα καλά έργα.

 

•Μη θέλεις  να κρατείς ανέμους στην παλάμη σου΄ δηλ. Πίστη χωρίς έργα.

Ισαάκ Σύρου

 

 

.

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

29/11/2010

 

Ιερός Αυγουστίνος (13 Νοεμβρίου 354 - 28 Αυγούστου 430)

Ο ιερός Αυγουστίνος συνήθιζε να λέει ότι «κανείς δεν έγινε άπιστος, αν δεν υπήρξε πρώτα ακόλαστος».
Είναι σχεδόν απαράβατος κανόνας ότι η ακολασία οδηγεί στην απιστία. Και η απιστία αυτή μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν προσπάθεια του ακόλαστου να καταπνίξει την φωνή της συνειδήσεώς του, που κάθε τόσο ορθώνεται μπροστά του, για να του δείξει τον δρόμο προς την αγνότητα και την πίστη. Τον στεναχωρεί η φωνή αυτή και αυτός, για να ριχτεί απερίσπαστος και ανεμπόδιστος στην ακολασία, την στραγγαλίζει.

.

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

29/11/2010

 

Η θυσία Του για την συγχώρεσή μας οδηγός

 

Στην αρχή της Μ. Τεσσαρακοστής ο Θεός μας θέτει αντιμέτωπους με το της συγχωρητικότητας. Όλοι μας ¨εις πολλά πταίομεν¨. Και έναντι του θεού και έναντι των συνανθρώπων μας.
Η Μ. Τεσσαρακοστή είναι περίοδος αυτοελέγχου, αυτοκριτικής, αυτογνωσίας. Γι’ αυτό, και περίοδος συναισθήσεως της αμαρτωλότητός μας, και συντριβής και εκζητήσεως του θείου ελέους. Με την προϋπόθεση να έχουμε και μείς ¨σπλάγχνα οικτιρμών¨ για τους ομοιοπαθείς αδελφούς μας, να συγχωρούμε σε ό,τι τυχόν μας έβλαψαν. Μόνο τότε μπορούμε να ελπίζουμε να σηκώνουμε τα μάτια μας ελεύθερα στον ουρανό, προσμένοντας την άφεση των δικών μας παραπτωμάτων.

 

 

.

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

27/11/2010

 

 

Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας

 

Όταν ο Πτολεμαίος αποφάσισε να χτίσει τον μεγάλο φάρο της Αλεξάνδρειας (Αιγύπτου), απαίτησε να χαραχθεί στην βάση του τ’ όνομά του. Ο Σώστρατος όμως, που ήταν ο αρχιτέκτων, δεν θεώρησε σωστό να αποθανατίσει το όνομα του βασιλιά, που είχε δώσει μόνο χρήματα, και όχι το δικό του που ήταν ο πραγματικός οικοδόμος.
Έτσι, χάραξε το όνομα του Πτολεμαίου πάνω σε μια επιφανειακή πλάκα από γύψο, από κάτω δε, στον γρανίτη βαθειά, χάραξε το όνομα  «Σώκρατος».
Με τα χρόνια τα κύματα έφαγαν σιγά-σιγά τον γύψο, αφήνοντας να φανεί ο αιώνιος γρανίτης με το όνομα αυτού που τον έχτισε.

 

 

.

 

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

27/11/2010

 

-ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ 1044 ΟΝΟΜΑΤΩΝ-

 

 

Τα αρχαία μακεδονικά ήταν Ελληνικά

 

Α

Ι. Αβρέας. Ήταν αξιωματικός του στρατού Του Μ. Αλεξάνδρου. Πολεμώντας γενναία στο πλευρό του Μ. Αλεξάνδρου σκοτώθηκε μέσα στα τείχη των Μαλλών Ινδών, κατά τον Αρριανό (Αλεξάνδρου Ανάβαση, Στ•, 10).
ΙΙ. Άλλα πρόσωπα Ελλήνων: 1) Άβρων. Ήταν γιος του Βουσέλου και καταγόταν από το δήμο Οίον της Αττικής. Είχε τέσσερες αδελφούς, τον Αγνία, τον Ευβουλίδη, τον Στρατίο και τον Κλεόκριτο, κατά τον Δημοσθένη (Λόγος προς Μακάρτατον 19).
ΙΙΙ. Ετυμολ. Από τη ρίζα Του επιθέτου οβρ-ός (= ευγενής) + -εας Το επίθημα και με ψίλωση της λέξης σύμφωνα με την αιολική διάλεκτο, κλάδος της οποίας είναι και η μακεδονική διάλεκτο
> Αβρέας Κυρ. ον. με την Ιδια σημασία του επιθέτου.

Ι. Αγαθάνωρ. Ήταν γιος του Θρασυκλέους και πιθανόν αδελφός του Θράσωνος. Ο Αγαθάνωρ υπήρξε ιερέας του Ασκληπιού επί πέντε χρόνια. Ήταν η καταγωγή τους από τη Βέροια, πόλη της Μακεδονίας, όπως αυτό μαρτυρείται από επιγραφή που βρέθηκε στη Βέροια και έζησαν στο δεύτερο μισό του 3ου αι. π.Χ., σύμφωνα με την αριθμ. 16 επιγρ. (σελ. 119- 120) του βιβλ. “Επιγραφές κάτω Μακεδονίας τεύχ. Α, Επιγρ. Βέροιας εκδ. 1998”.
ΙΙ. Άλλα πρόσωπα Ελλήνων: 1) Αγαθήνωρ. Ήταν πατέρας του φιλοσόφου Ξενοκράτη και καταγόταν από τη Χαλκηδόνα, αποικία Ελληνική των Μεγαρέων στην Προποντίδα απέναντι από την Κωνσταντινούπολη, που έκτισαν τον 7ο αι. π.Χ. 0 Ξενοκράτης υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα, κατά τον Διογ. Λαέρτιο (βιβ. 4, Κεφ. 6).
ΙΙΙ. Ετυμολ. Από τη ρίζα αγαθ-ός (= καλός, ενάρετος, έξοχος) και το ουσ. ανήρ, το οποίο κατά τη σύνθεση ως β’ συνθετικό τρέπεται σε ανωρ• έτσι αγαθ- + ανωρ> Αγα-θάνωρ κυρ. ον ( αυτός που είναι ενάρετος, καλός, έξοχος άνδρας).

Ι. Αγαθόκλεια. Ήταν σύζυγος του Πτολεμαίου Γ’, του Ευεργέτη, βασιλιά της Αιγύπτου και μητέρα του επίσης βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίου Δ• του Φιλοπάτορα. Έζησε τον 3ο αι. π.Χ. (Στράβων ΙΖ• κεφ. 11, α 795).
ΙΙ. Άλλα πρόσωπα Ελλήνων: 1) Αγαθοκλής. Καταγόταν από τις Συρακούσες, οι οποίες ήταν η μεγαλύτερη από τις αρχαίες ελληνικές αποικίες της κάτω Ιταλίας.
0 Αγαθοκλής έγινε τύραννος των Συρακουσών το 317 π.Χ. και διέπραξε πολλά εγκλήματα (Πολυαιν. 5, 3).
ΙΙΙ. Ετυμολ. Από το Θέμα του επιθέτου αγαθό-ς (= καλός, ενάρετος, έξοχος) + το Θέμα κλεεσ- του ουσ. κλέος (= δόξα) > Αγαθοκλεεσ- + ια και με αποβολή του σ και συναίρεση των φωνηέντων εει = ει Αναθόκλεια κυρ. ον. (= αυτή που έχει έξοχη δόξα, φήμη).

Ι. Αγαθοκλής. Ήταν πατέρας του Αλκιμάχου, στρατηγού του Μ. Αλεξάνδρου (ιδές Αλκίμαχος).
ΙΙ. Άλλα Πρόσωπα Ελλήνων: 1) Αγαθοκλής. Ήταν Αθηναίος και το έτος 357 π.Χ. έγινε επώνυμος άρχων των Αθηνών (Διόδ. Σικελιώτης ΙΣτ’ 9).
ΙΙΙ. Ετυμολ. Από το Θέμα του επιθέτου αγαθ-ός (= καλός, ενάρετος, έξοχος) + το Θέμα κλεεσ- του ουσ. το κλέος ( δόξα, φήμη). Ακολουθεί έκταση του -ε σε -η > Αγαθοκλέης κατόπιν γίνεται συναίρεση των ε + η = η > Αγαθοκλής κύρ. ον. ( αυτός που έχει έξοχη δόξα).

Ι. Αγάθων. Ηταν γιος του Τυρίμμα. Στη μάχη των Γαυγαμήλων με τους Πέρσες του Δαρείου ο Αγάθων διοικούσε το ιππικό των Οδρυσών Θρακών (Αρρ. “Αναβ. Αλεξ. Γ’ 12, 4). Κατά τον Διόδωρο Σικελιώτη (βιβ. 17, 64, 5) καταγόταν από την Πύδνα της Μακεδονίας και μετά την κατάληψη της Βαβυλώνας ο Μ. Αλέξανδρος ανέθεσε στον Αγάθωνα τη φύλαξη της ακροπόλεως της Βαβυλώνας με επτακόσιους Μακεδόνες στρατιώτες.
ΙΙ. Άλλα πρόσωπα Ελλήνων: 1) Αγάθων. Ήταν Αθηναίος. Τον αναφέρει στο διάλογο “Πρωταγόρας” (κεφ. 7) ο Πλάτων ότι παρακολουθεί μαθήματα του μεγάλου σοφιστή Πρωταγόρα.
ΙΙΙ. Ετυμολ. Από το θέμα του ουσιαστικού τα αγαθά (= τα πλούτη) +-ων καταλ. μεγεθυντική και με ανέβασμα του τόνου > Αγάθων Κυρ. ον. ( αυτός που έχει μεγάλα πλούτη).

Ι. Αγακλής. Ήταν γιος του Σιμμίχου και καταγόταν από την Πέλλα της Μακεδονίας. Είναι γνωστός από ένα ψήφισμα των Αιτωλών, το οποίο ψηφίστηκε επί στρατηγίας του Αιτωλού Νεοπτολέμου. Μ αυτό οι Αιτωλοί έδωσαν προξενία και πολιτεία σε 140 Έλληνες, μεταξύ των οποίων καταγράφεται και ο Αγακλής του Σιμμίχου.
ΙΙ. Άλλα πρόσωπα Ελλήνων: 1) Αγακλής. Υπήρξε βασιλιάς μεγαλόψυχος και γενναίος στο Βούδειο της Φθίας. Ήταν πατέρας του Ομηρικού ήρωα Επειγέως. Ο Επειγεύς ήταν φίλος του Πατρόκλου και ένας από τους Μυρμιδόνες του Αχιλλέως (Ομήρου Ιλιάς Π 571).
ΙΙΙ. Ετυμολ. Παράγεται από το επίθετο αγακλεής ( πολύ ένδοξος) με συναίρεση των φωνηέντων ε + η = η > Αγακλής κυρ. ον. με την ίδια σημασία του επιθέτου.

Ι. Αγασικλής. Ήταν γιος του Μέντορος και καταγόταν από το Δίο της Μακεδονίας. Είναι γνωστός από επιγραφή σε μαρμάρινη στήλη, που βρέθηκε στη Λάρισα και είναι ψήφισμα του κοινού των Λαρισαίων, με το οποίο έδωσαν στον Αγασικλή προξενίαν, διότι έγινε ευεργέτης της πόλεως (Αρχαιολ. Εφημ. 1910, Αρχ. Εταιρ. Ασ. Θεσσαλ. Επιγρ. Α. Αρβανιτοπούλου, σελ. 342).
ΙΙ. Άλλα πρόσωπα Ελλήνων: 1) Αγασικλής. Ήταν γιος του Αγασικλέους και καταγόταν από το δήμο του Αλαιέως της Αττικής. Είναι γνωστός από μια επιγραφή του 289/8 π.Χ., στην οποία αναγράφεται ο Αγασικλής ως μισθωτής έργου, που έχει αναλάβει επί άρχοντος Διοτίμου στην Ελευσίνια Στοά
ΙΙΙ. Ετυμολ. Πρώτο συνθ. αγασ- (Θέμα Μέλλο. του άγαμαι = θαυμάζω), το οποίο μετασχηματίζεται σε αγασι- και δεύτερο συνθ. το Θέμα κλεεσ -> κλεησ- του ουσ. κλέος ( δόξα, φήμη)> Αγασικλέης και συναίρεση των ε + η > Αγασικλής κυρ. ον. (= αυτός που πρόκειται να γίνει Θαυμαστός για τη δόξα).

Ι. Αγγάρεος. Ήταν γιος του Δάλωνος και καταγόταν από την αρχαία Αμφίπολη της Μακεδονίας. Έζησε το πρώτο μισό του 2ου αι. π.Χ. και είναι γνωστός από μια επιγραφή – αφιέρωση του Αγγάρεου στις Αιγυπτιακές Θεότητες Σάραπη και Ισιδα. Η επιγραφή βρέθηκε στην Αμφίπολη.
11. Άλλα Πρόσωπα Ελλήνων: 1) Ανγάρης. Ήταν ο πιο φημισμένος τραγουδιστής. Καλεσμένος τραγουδούσε συνηθισμένα τραγούδια. Ζούσε στην Περσία του 6ου αι. π.Χ. Τραγούδησε κάποτε ένα αινιγματικό τραγούδι, με το οποίο προέβλεπε ότι ο Κύρος Θα πάρει την εξουσία από το βασιλιά των Μήδων τον Αστυάγη (Αθήναιου Δειπνοσοφ. 633 ά-α).
ΙΙΙ. Ετυμολ. Παράγεται από το Θέμα αγγαρε- του ουσ. αγγαρεία ( αγγελία, είδηση). Θέμα:
αγγαρε- + -Ος καταλ. > Ανγάβεος Κυρ. ον. (= αυτός που έχει σχέση με τις ειδήσεις, αγγελίες, δηλαδή ο αγγελιοφόρος).

B

Ι. Βακχύλος. Καταγόταν από τη Βέροια της Μακεδονίας και έζησε στα μέσα του 3 αι. Π.Χ.
Είναι γνωστός από μια επιγραφή, που βρέθηκε στη Βέροια. Η επιγραφή είναι ένα απελευθερωτικό συμβόλαιο μεταξύ του Βεροιαίου Αττίνα, γιου του Αλκέτου και των δούλων του, τους οποίους απελευθερώνει με όρους ρητούς. Ο Βακχύλος μαζί με τον Άγιππο είναι οι μάρτυρες αυτής της συμβολαιογραφικής Πράξης, σύμφωνα με τον Μ. Ανδρόνικο (Αρχαίες Επιγραφές Βέροιας 1950).
ΙΙ. Άλλα Πρόσωπα Ελλήνων: 1) Βάκχις. Ήταν γιος του Προύμνιδος. 0 Βάκχις υπήρξε αρχαιότατος βασιλιάς της Κορίνθου. Οι απόγονοί του που βασίλευαν στην Κόρινθο ονομάσθηκαν Βακχίδαι και βασίλευσαν πέντε γενεές, μέχρις ότου εκτόπισε από την εξουσία τους Βακχίδες ο Κύψελος, που έγινε τύραννος της Κορίνθου, κατά τον Παυσανία (Κορινθιακά2, 4, 4).
ΙΙΙ. Ετυμολ. Από το Θέμα του κυρ. ονομ. Βάκχ-ος (όνομα του Θεού της αμπέλου Διόνυσου) +-υλος υποκοριστική καταλ. Βακγύλος κυρ. ον. (= ο μικρός Βάκχος).

 

 

Αρχαιολογικό εύρυμα με ελληνική γραφή.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Συνέχεια στον σύνδεσμο εδώ:

.

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

26/11/2010

 

 

•Αν θες να μη σε ξεχάσουν γρήγορα όταν πεθάνεις, γράψε πράγματα που θ’ αξίζει να διαβάζονται ή κάμε πράγματα που θ’ αξίζει να γράψουν γι’ αυτά.

Φραγκλίνος Βενιαμίν

 


 

•Όσους περπατούν κάτω από τον ήλιο, τους ακολουθεί αναγκαστικά ίσκιος΄ και όσους κάτω από την επιτυχία, τους ακολουθεί φθόνος.

Σωκράτης

 


.

h1

ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ

26/11/2010

 

 

Ο Όμηρος

Κοροίβου μωρότερος

Ο Κόροιβος ήταν γιος του Μύγδονα και τής Αναξιμένης· επήγε στην Τροία να παντρευτεί την Κασσάνδρα, αλλά τον σκότωσε ό γιος του Αχιλλέα, ό Νεοπτόλεμος.
Επειδή έφτασε στην Τροία με μεγάλη καθυστέρηση, ώστε ήταν πολύ αργά για να ολοκληρώσει τον σκοπό του ταξιδιού του, δηλαδή την έπαθε σαν τις μωρές παρθένες του Ευαγγελίου, έλεγαν παροιμιακά, καθώς μάς βεβαιώνει ό Πολύβιος:
— Κοροίβου μωρότερος.
Αλλοιώτικα όμως τα λέει το Λεξικό τής Σούδας, όπου διαβάζουμε πώς ό Κόροιβος ήταν κάποιος ανόητος πού μετρούσε τα κύματα και για τον οποίον ό Καλλίμαχος αναφέρει τον «όγδοον ώστε Κόροιβον». Το Λεξικό τής Σούδας γράψει: «Κόροιβος, όνομα κύριον, και μωρός τις μετρών τα κύματα».

 


Πηγή: www.e-istoria.com

 

Πηγή2: Το καταπληκτικό Λεξικό Αρχαϊστικών Φράσεων, του Δημήτριου Τσιρόγλου από τις εκδόσεις Σαβάλας.

 

.