Archive for Σεπτεμβρίου 2010

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ – ΑΠΟ ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ

30/09/2010

406 π.Χ. (αρχαί Σεπτεμβρίου).— Ναυμαχία τών Αργινουσών.

Διεξήχθη κατά τόν 25ον έτος τού Πελοποννησιακού πολέμου μεταξύ τού στόλου τής Σπάρτης έξ 120 τριήρεων υπό τόν Καλλικρατίδαν καί τού στόλου τών Αθηνών εξ 158 τριήρεων (μετά τών συμμαχικών), υπό τούς Ερασυνίδην, Λέοντα, Διομέδοντα, Αριστοκράτην, Αρχέστρατον, Θράσυλλον, Πρωτόμαχον, Αριστογένην καί Θηραμένην. Κατ’ αυτήν, οί Αθηναίοι ενίκησαν τούς Λακεδαιμονίους καί εβύθισαν 78 τριήρεις των, αλλά καί έκ τών αθηναϊκών τριήρεων 25 εβυθίσθησαν σχεδόν αύτανδροι καί πολλαί άλλαι υπέστησαν μεγάλας ζημίας. Η διαταγή διά τήν περισυλλογήν τών ναυαγών καί τών νεκρών εβράδυνε νά δοθή, αλλά καί είς ουδέν κατέληξε αποτέλεσμα λόγω τής επικρατούσης σφοδράς τρικυμίας. Διά τούτο, κατά τήν επιστροφήν των, οί Αθηναίοι στρατηγοί εισήχθησαν είς δίκην, κατήγορός των δέ εγένετο ό Θηραμένης, εκείνος ακριβώς είς όν είχε ανατεθή ή περισυλλογή τών ναυαγών καί τών νεκρών. Η δίκη των διεξήχθη κατά τρόπον παράτυπον καί δημαγωγικόν καί κατεδικάσθησαν όλοι είς θάνατον, ή δέ ποινή των εξετελέσθη αμέσως. Διέφυγον μόνον ό Πρωτόμαχος καί ό Αριστογένης, οίτινες, διαισθανθέντες τόν κίνδυνον, δέν επέστρεψαν είς τάς Αθήνας.

480 π.Χ. (περί τά μέσα Σεπτεμβρίου).—Μάχη τών Θερμοπυλών. Είς τάς Θερμοπύλας είχαν συγκεντρωθή μερικαί χιλιάδες Ελλήνων, διά ν’ αναχαιτίσουν τήν κάθοδον τών Περσών.

...και τότε και τώρα


Μεταξύ τούτων τήν πρώτην θέσιν κατείχον οί υπό τόν βασιλέα τής Σπάρτης Λεωνίδαν 300 Σπαρτιάται. Είχαν όλοι εκλεγή μεταξύ εκείνων πού είχαν τέκνα αρκετά μεγάλα, διά νά τούς διαδεχθούν εάν εφονεύοντο. Ενώ αί πυκναί φάλαγγες τών Περσών κατακλύζουν όλην τήν γύρω περιοχήν, οί Σπαρτιάται κτενείζουν τήν κόμην των, καλλωπίζονται καί εκτελούν γυμναστικάς επιδείξεις. Τούτο εξοργίζει τόν Ξέρξην, όστις στέλλει κήρυκας διά νά ζητήση από τούς Έλληνας νά τού παραδώσουν τά όπλα. Είς τήν ιταμήν αυτήν αξίωσιν ό Λεωνίδας απαντά υπερηφάνως:

«Μολών λαβέ». Διατάσσεται τότε ή επίθεσις, ήτις διεξάγεται αρχικώς διά τών Μήδων, κατά τάς ακολούθους δέ ημέρας διά Κισσίων τοξοτών καί τέλος διά τών αθανάτων τής βασιλικής φρουράς. Οι Έλληνες προσέρχονται εναλλάξ είς τήν μάχην, ώς νά μή ήξιζε ν’ ασχοληθούν περισσότερον μέ τούς εχθρούς καί προξενούν είς τούτους μέγαν όλεθρον. Έπακολουθεί, όμως, ή προδοσία τού Μαλιέως Εφιάλτου, όστις αναλαμβάνει νά οδηγήση τούς Πέρσας είς τά νώτα τών Ελλήνων. Ο Λεωνίδας, πού αντιλαμβάνεται τόν κίνδυνον, διατάσσει τούς στρατιώτας τών άλλων πόλεων ν’ απέλθουν. Οι μόνοι πού δέν υπήκουσαν ήσαν οί 700 Θεσπιείς, οίτινες απεφάσισαν νά συναποθάνουν μετά τών Σπαρτιατών. Τήν αυγήν τής μεγάλης μάχης, ό Λεωνίδας συνιστά είς τούς συστρατιώτας του νά γευματίσουν λιτά, διά νά μή βαρύνη ή τροφή τάς κινήσεις των. «Τό βράδυ, λέγει, θά δειπνήσωμεν πλουσιοπάροχα είς τά βασίλεια τού Πλούτωνος». Συντάσσει κατόπιν τήν αναφοράν του πρός τούς εφόρους καί εκλέγει δύο στρατιώτας διά νά τήν μεταφέρουν. Φεύγοντες, θά εσώζοντο. Αλλ’ αρνούνται. «Είμεθα εδώ διά νά πολεμήσωμεν καί όχι διά νά μεταφέρωμεν μηνύματα» τού απαντούν. Εν συνεχίζονται οί προετοιμασίαι, εμφανίζεται ένας είλως, ό οποίος αγωνίζεται ν’ ανοίξη δρόμον, διά νά οδηγήση είς τήν πρώτην γραμμήν τόν τυφλόν κύριόν του. Ο Σπαρτιάτης αυτός είχε πληγωθή είς τά μάτια κατά τάς μάχας τών προηγουμένων ημερών καί είχε αποσυρθή είς τήν κώμην τών Αλπηνών διά νά περιποιηθή τό τραύμα του. Αλλ’ όταν έμαθε ότι επέκειτο η μεγάλη μάχη, διέταξε έναν από τούς είλωτάς του νά τόν οδηγήση είς τήν πρώτην γραμμήν, διά νά λάβη καί αυτός μέρος. Ένας Θηβαίος κατάσκοπος, πού συλλαμβάνεται από τούς Σπαρτιάτας, τούς λέγει ότι οί Πέρσαι είναι πλησίον. «Αλλά τότε είμεθα καί ημείς πλησίον των», τού απαντούν. Ένας άλλος Τραχίνιος τούς λέγει ότι οί Πέρσαι είναι τόσον πολλοί, ώστε τά βέλη των θά σκεπάσουν τόν ήλιον. «Τόσο τό καλύτερον, απαντά ό Σπαρτιάτης Διηνέκης, θά πολεμήσωμεν υπό σκιάν. Ο Ξέρξης, προτού διατάξη τήν επίθεσιν, στέλλει πρέσβεις είς τόν Λεωνίδαν, διά νά τού προτείνη τήν ηγεμονίαν τής Ελλάδος. «Προτιμώ νά αποθάνω υπέρ τής πατρίδος μου, παρά νά ζήσω διά νά τήν υποδουλώσω», άπαντά υπερηφάνως ό βασιλεύς τής Σπάρτης. Καί, προλαμβάνων τούς Πέρσας, διατάσσει ό ίδιος τήν επίθεσιν. Σύμφωνα μέ τάς διαταγάς του, οί στρατιώται του ορμούν είς τό μέσον τών εχθρικών φαλάγγων καί ούτω δέν επιτρέπουν είς τούς Πέρσας τοξότας νά χρησιμοποιήσουν τά βέλη των. Αλλ’ οι στρατηγοί τού Ξέρξου διατάσσουν αμέσως σύμπτυξιν. Δημιουργείται ούτω κενόν καί τότε τά βέλη τών Περσών αρχίζουν νά πίπτουν σάν βροχή επάνω είς τήν δράκα αυτήν τών γενναίων. Ο Λεωνίδας φονεύεται έκ τών πρώτων, αλλ’ οί στρατιώται του εξακολουθούν τάς ηρωϊκάς εξορμήσεις των καί είς τό τέλος πίπτουν πάντες. Οι Πέρσαι τοξόται εξηκολούθησαν έν τούτοις νά βάλλουν εναντίον τών πτωμάτων, ώς νά εφοβούντο μήπως αναστηθούν. Ο αριθμός των νεκρών Περσών ήτο τόσον μεγάλος, ώστε ό Ξέρξης εφοβήθη μήπως ή θέα των κλονίση τό ηθικόν τών στρατιωτών του καί διά τούτο διέταξε ν’ ανοιχθή κατά τήν νύχτα μεγάλη τάφρος, όπου ενεταφιάσθησαν βιαστικά. Έτσι, είς τό πεδίον τής μάχης απέμειναν μόνον τά πτώματα τών ελαχίστων Ελλήνων. Εις το μέσον, ό βάρβαρος Ασιάτης διέταξε τούς στρατιώτας του νά κρεμάσουν από ένα πάσσαλον τό πτώμα τού Λεωνίδα, αφού πρώτα τό απεκεφάλισαν. . . Επί τού τύμβου τών νεκρών Σπαρτιατών ετοποθετήθη βραδύτερον, κατ’ απόφασιν τών Αμφικτυόνων, ή γνωστή επιγραφή, ήτις διαλαλεί είς τούς αιώνας τήν δόξαν των : «Ώ ξείν’ αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα, τοίς κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

Advertisements
h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

29/09/2010

1636.—Ισχυρός σεισμός πλήττει την Κεφαλονιά και τη Ζάκυνθο. Οι μετασεισμικές δονήσεις διάρκεσαν ως το 1637. Στο δάσος του Αίνου ξεριζώθηκαν δέντρα. Οι νεκροί έφτασαν τους 540 και οι τραυματίες τους 1.500.

Ο "Άρης" του Μιαούλη από την ναυμαχία των Πατρών

1821.—Ναυμαχία τού Κατακώλου. Ο ελληνικός στόλος, υπό τόν Ανδρέαν Μιαούλην, αντιμετωπίζει σφοδράν επίθεσιν τού Καρά-Αλή, όστις με τα βαρέως εξωπλισμένα σκάφη του φέρει είς μεγάλην στενοχωρίαν τούς Έλληνας ναυτικούς. Αλλ’ εις την κρίσιμον ταύτην στιγμήν, ό Σπετσιώτης Μπότασης ορμά μέ τήν μικράν «νάβαν» του είς τό μέσον τών τουρκικών πλοίων, άτινα, νομίσαντα ότι επρόκειτο περί πυρπολικού, ετράπησαν είς φυγήν.

1822.—Ο αιγυπτιακός στόλος μετά στρατευμάτων καταπλέει στην Σούδαν Κρήτης.


.—Στην θέσιν Φουστάνα της Λοκρίδος οι Έλληνες υπό τον Γκούραν επιτίθενται εναντίον των Τούρκων.

1826.—Ο Ιωάννης Γκούρας, περιερχόμενος κατά τήν νύχτα τάς επάλξεις τής Ακροπόλεως, προς επιθεώρησιν των φρουρών, εβλήθη υπό εχθρικής σφαίρας είς τόν κρόταφον καί εξέπνευσε αμέσως. Υπήρξε έκ των γενναίων οπλαρχηγών τής Έπαναστάσεως, διακρινόμενος διά τήν ανδρείαν καί τήν ορμητικότητά του.

.—Στο Σοποτόν Καλαβρύτων οι Έλληνες υπό τον Λεχωρίτην έδωσαν μάχη κατά των Τούρκων. Την μάχην εκέρδισαν οι Τούρκοι.

1866.—Οι Κρήτες επαναστάται περικυκλώνουν τούς είς τό οροπέδιον τού Βουθαρόλιθου Τούρκους καί εξοντώνουν αυτούς.

1876.—Επί κυβέρνησης του Αλεξάνδρου Κουμουνδούρου, δόθηκε η κυβερνητική έγκριση για τη σύσταση του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών.

1877.—Ιδρύεται ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός.

1912.—(π. ημερ.) Επιδίδεται ταυτόσημη διακοίνωση των κρατών της χερσονήσου του Αίμου στην τουρκία, με την οποία ζητούν την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων, κυριότερες από τις οποίες ήταν η αναγνώριση της εθνικής αυτονομίας των διαφόρων εθνοτήτων και η αναλογική εκπροσώπησή τους στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο.

1913.—Σε κρίση βρίσκονται τα Βαλκάνια, καθώς Τουρκία και βαλκανικοί Σύμμαχοι προχωρούν σε στρατιωτικές προετοιμασίες.

1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία ο ελληνικός στρατός δέχεται επιθέσεις ατάκτων Τούρκων.

1920.—Στη Μ. Ασία οι εμπόλεμοι Έλληνες και Τούρκοι δρουν με περιπόλους.

1921.—Στο μέτωπον Μικράς Ασίας γίνεται δράση περιπόλων και αποσπασμάτων.

Το σπίτι που υπογράφηκε η συνθήκη των Μουδανιών

1922.—Η Ελλάδα αναγκάζεται να εκκενώσει την Ανατολική Θράκη, υποκύπτοντας σε πιέσεις των Μεγάλων και τη συνθήκη των Μουδανιών.

1929.—Βασίλειος Γ΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Τέτοιες σκηνές ήταν καθημερινότητα για τους Έλληνες

1943.—Εκτελούνται στην Πάτρα 10 Έλληνες από τους γερμανούς.

1951.—Αδιέξοδο δημιουργείται από τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελλάδα, αφού δεν επιτρέπουν σε κανένα κόμμα να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

h1

29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ – ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

29/09/2010

480.—Π. Χ. ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ, ΜΑΧΗ ΙΜΕΡΑΣ. Θρίαμβος του Ελληνικού Στόλου, υπό τον Θεμιστοκλή, κατά του περσικού του Ξέρξη. O Αιγινήτης Πολύκριτος και οι Αθηναίοι Ευμένης από τον Ανάγυρο (Βάρη) και Αμεινίας από την Παλλήνη διαπρέπουν στην ναυμαχία.

.—Την ίδια ημέρα (κατά την παράδοση) οι Έλληνες της Σικελίας, υπό τον Συρακούσιο Γέλωνα, νικούν τους Καρχηδονίους, υπό τον Αμίλκα, στην Ιμέρα.

Η Ναυμαχία της Σαλαμίνος, κορυφαίο γεγονός των Περσικών Πολέμων. Τα «ξύλινα τείχη» σώζουν την Ελλάδα. Η στρατηγική ιδιοφυΐα του Θεμιστοκλέους (με την διορατικότητα να δείξει ακλόνητη πίστη στο θαλάσσιο στρατηγικό δόγμα («μέγα το της θαλάσσης κράτος», Θουκ. Α 143) και με την τόλμη, την επιδεξιότητα και το ηγετικό χάρισμα να το εκμεταλλευτεί, κόντρα σε όλες της φωνές της ηττοπάθειας) και η ναυτοσύνη των Ελλήνων, πρωτοστατούντων των Αθηναίων, δίνουν στην Ελλάδα την μεγάλη νίκη. Το Αιγαίο, λίκνο της φυλής και του πολιτισμού μας, αποδεικνύεται και πάλι πηγή της ζωής, του πλούτου και της δυνάμεώς μας.

Ο παιάν των Σαλαμινομάχων αντηχεί και θα αντηχεί για πάντα στους αιώνες της Ιστορίας (Αισχύλος, «Πέρσαι», 402-405):

«Ω παίδες Ελλήνων, ίτε,

ελευθερούτε πατρίδ’, ελευθερούτε δε

παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη,

θήκας τε προγόνων` νυν υπέρ πάντων αγών

Την ίδια ημέρα, κατά την παράδοση, που έγινε η Ναυμαχία της Σαλαμίνος (ή κατ’ άλλους η Μάχη των Θερμοπυλών), στην Σικελία, ο στρατός του τυράννου των Συρακουσών Γέλωνος (σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς 50.000 πεζοί και 5.000 ιππείς) συντρίβει στην Μάχη της Ιμέρας τον στρατό των Καρχηδονίων και μισθοφόρων Φοινίκων, Λιβύων, Ιβήρων κ.ά. του Αμίλκα (οι αρχαίοι ιστορικοί δίνουν τους υπερβολικούς αριθμούς 300.000 ανδρών, 3.000 μεταγωγικών και 200 πολεμικών πλοίων). Ο Αμίλκας σκοτώνεται στην μάχη. Από τον Καρχηδονιακό στρατό γλύτωσαν 20 μόνο πλοία, από τα οποία ένα μόνο κατάφερε να επιστρέψει στην Καρχηδόνα. [πηγή: Φ.Μ.]

Ο αδριάντας του Θερβάντες στην Ναύπακτο

1547.—Γεννιέται ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες, Ισπανός συγγραφέας ο οποίος έλαβε μέρος στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου ως υπαξιωματικός του πολεμικού πλοίου Μαρκέσα (Marquesa) και στην πολιορκία της Κέρκυρας (1571).

1684.—Ο Φραγκίσκος Μοροζίνι καταλαμβάνει από τους τούρκους την Πρέβεζα.

1687.—Οι τούρκοι παραδίδουν την βομβαρδισμένη Ακρόπολη των Αθηνών στον Φραγκίσκο Μοροζίνι.

1911.—Η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο στην Τουρκία με αφορμή την έριδα για τον έλεγχο της Τρίπολης στη Λιβύη.

1916.—Ο συμμαχικός στόλος καταπλέει στη Σαλαμίνα και απειλεί την Αθήνα.

Εικόνες από το Μακεδονικό μέτωπο του 1918

1918.—Οι Βούλγαροι συνθηκολογούν μέ τούς Συμμάχους (έν οίς καί ή Ελλάς), αναλαμβάνοντες τήν υποχρέωσιν ν’ αποχωρήσουν από όλα τά υπ’ αυτών κατεχόμενα έν Μακεδονία εδάφη. Κατόπιν τής γενομένης συνθηκολογήσεως, παρεδόθησαν είς την γαλλικήν Στρατιάν τής Ανατολής και την 3ην Ελληνικήν Μεραρχίαν 65.337 Βούλγαροι οπλίται, 1287 αξιωματικοί καί 5 στρατηγοί. Μετά τούτων παρεδόθησαν 590 Αυστριακοί καί Γερμανοί οπλίται καί 17 αξιωματικοί. Είς τούς νικητάς περιήλθον επίσης 255 πυροβόλα διαφόρων διαμετρημάτων.

1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.

1920.—Ο ελληνικός στρατός στη Μ. Ασία μάχονται μάχες προφυλακών.

1921.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία επεκράτησεν ησυχία.

Ο Στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος

1925.—Ο Πάγκαλος διαλύει τη Βουλή.

1932.—Σεισμική δόνηση ταράζει τη Θεσσαλονίκη.

1922.—Ανακωχή των Μουδανιών, δι’ ής ετερματίσθη ή έν Μικρά Ασία εμπόλεμος κατάστασις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

1944.—Τσάμηδες και Αλβανοί εκτελούν 9 Έλληνες, ενώ βγαίνουν από τον ιερό ναό Οσίας Ξένης στην Νίκαια [δες και 19/9].

1974.—Ιδρύεται (επίσημα στις 4/10) από τον Κ. Καραμανλή η «Νέα Δημοκρατία».

1976.—Πεθαίνει ο Γεώργιος Ανδριώτης, 70, φιλόλογος και καθηγητής ΑΠΘ, γεννημένος στην Ίμβρο.

__

h1

28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ – ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

27/09/2010

480 π. Χ.—Σαν σήμερα (κατά μια εκδοχή) έγινε η Ναυμαχία της Σαλαμίνας. Μεγάλη νίκη των Ελλήνων επί των Περσών. Η ακριβής ημερομηνία είναι άγνωστη (ίσως και 29 Σεπτεμβρίου), ενώ το Ελληνικό Ναυτικό εορτάζει την επέτειο στις 12 Σεπτεμβρίου.

351.—O Κωνστάντιος Β΄ κατανικά το σφετεριστή Μαγνέντιο.

365.—Ο Ρωμαίος σφετεριστής Προκόπιος με τη δωροδοκία 2 λεγεώνων αυτοανακηρύσσεται Αυτοκράτορας στην Κωνσταντινούπολη.

1396.—Ο χριστιανικός στρατός ηττάται στη Νικόπολη από τους Οθωμανούς του Βαγιαζήτ Α΄.

1537;.—Ο οσιομάρτυρας Μαλαχίας, εκτελείται από τους Τούρκους. Ο Άγιος Μαλαχίας γεννήθηκε κατά το έτος 1500 μ.Χ. στην Λίνδο της Ρόδου από ευσεβείς γονείς, τον Γεώργιο και την Χριστίνα.

Ό χρόνος του μαρτυρίου του πρέπει να υπολογιστεί γύρω στα έτη 1537 έως 1579.

1538.—Ναυμαχία της Πρέβεζας. Ήττα των Ισπανών από τον οθωμανικό στόλο υπό τον Μπαρμπαρόσα.

1669.—Καταλαμβάνεται το Μέγα Κάστρο της Κρήτης, από τον Αχμέτ Κιοπρουλί.

1687.—Οι Ενετοί υπό το Μοροζίνι παίρνουν την Αθήνα από τους Τούρκους, έπειτα από πολιορκία 8 μηνών.

1825.—Νίκη Καραϊσκάκη κατά Τούρκων στην Αμφιλοχία.

1833.—Οι τούρκοι απαγχονίζουν 50 Κρήτες επαναστάτες στις Μουρνιές Χανίων.


1901.—Οι βούλγαροι καίνε ζωντανό στην Γευγελή τον Μακεδονομάχο Αγγ. Λέοντα.

1916.—Εθνικός διχασμός προ των πυλών. Η Ελλάδα βρίσκεται με δύο αντίπαλες κυβερνήσεις, η μία στη Θεσσαλονίκη υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο και η άλλη στην Αθήνα υπό την επιρροή του βασιλιά Κωνσταντίνου. Αιτία, η διχογνωμία Βενιζέλου και Κωνσταντίνου για το αν η χώρα έπρεπε να συνταχθεί ή όχι με τις δυνάμεις της Αντάντ κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

1918.—Οι ελληνικές δυνάμεις στο Μακεδονικόν μέτωπον συλλαμβάνουν αρκετόν αριθμόν Γερμανοβουλγάρων κατόπιν της νίκης των στο όρος Περιστέρι.

1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία γίνονται μάχες προφυλακών.

1920.—Ο ελληνικός στρατός στη Μ. Ασία δρα δια πυροβολικού και περιπόλων.

1921.—Ολόκληρη η στρατιά στη Μ. Ασία στο μέτωπο άμυνάς της δέχεται επιθέσεις τουρκικών αποσπασμάτων.

1931.—Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Αλέξανδρος Διομήδης υποβάλλει την παραίτησή του, μετά τη διαφωνία του με τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο για το χειρισμό του θέματος της «προστασίας της δραχμής».

1939.—Αρχίζει να λειτουργεί η ελληνική υπηρεσία στο ραδιόφωνο του BBC.

Και αν δεν έκλαψε κόσμος από τους Βουργάρους...

1941.—Οι Βούλγαροι, επί βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου, αρχίζουν ομαδικάς σφαγάς τών Ελλήνων εις Μακεδονίαν. Είς τήν Δράμαν εξετελέσθησαν άνω τών 1.500, οί δέ σφαγείς απέκοπτον τάς κεφαλάς των καί έπαιζον ποδόσφαιρον είς τήν κεντρικήν πλατείαν τής πόλεως. Εξετελέσθησαν επίσης είς τό Δοξάτον 397, είς τήν Κύρναν 250, είς τήν Χωριστήν 160, είς τό Κάτω Νευροκόπιον 59, είς τόν Μεγαλόκαμπον 38 κλπ. Αί σφαγαί συνεχίσθησαν μέχρι τής 20 Οκτωβρίου, τα δε θύματα της ομώτητας των Βουλγάρων καθ’ όλην την διάρκειαν κατοχής υπερέβησαν συνολικώς τάς 15.000.

[Από άλλη πηγή:]

Έλληνες κομμουνιστές στην περιοχή Δράμας σκότωνουν 4 Βούλγαρους χωροφύλακες. Ακολουθεί σφαγή (29 προς 30/9/1941) Ελλήνων πατριωτών στη Δράμα, Δοξάτο, Προσοτσάνη, Νικηφόρο, Πλατανιά, Πλατανόβρυση, Παλιάμπελα, Τερψιθέα κλπ. Τα θύματα φθάνουν τους 3-4.000 ανθρώπους. Εξ αιτίας των ωμοτήτων αυτών, περίπου 200.000 κάτοικοι εγκατέλειψαν τις εστίες τους και κατέφυγαν ως πρόσφυγες σε μη βουλγαροκρατούμενες περιοχές της χώρας.

1943.—Βυθίζεται στον κόλπο του Αργοστολίου το επιβατικό πλοίο «Αρντένα» με 840 Ιταλούς στρατιώτες αιχμαλώτους των Γερμανών (διασώζονται μόλις 120-οι υπόλοιποι 720 πεθαίνουν).

1946.—Ο βασιλεύς Γεώργιος Β’, κατόπιν τού ενεργηθέντος δημοψηφίσματος, επανέρχεται είς τήν Ελλάδα.

1948.—Σε επίθεση ανταρτών στη Λάρισα σκοτώνονται έξι πολίτες.

1949.—Πεθαίνει ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

.—Στην Ελλάδα, απλουστεύεται η διαδικασία εγγραφής των γυναικών στους εκλογικούς καταλόγους, διότι δεν παρατηρείται προθυμία εγγραφής.

1952.—Το Τάγμα του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Κορέας καταλαμβάνει, μετά από σκληρές μάχες, το Μικρό και Μεγάλο Νόρι, ανατολικά του ποταμού Ιμτζίν.

1956.—Η Ε.Ο.Κ.Α. εξαπολύει αθρόας επιθέσεις κατά τών Άγγλων έν Κύπρω. Είς διάστημα 24ώρου, εφονεύθησαν 4 Άγγλοι στρατιώται και ετραυματίσθησαν 5.

1962.—Εγκαινιάζεται στη Λέρο το πρώτο άσυλο ανιάτων παιδιών.

1963.—Μια μέρα μετά τη διάλυση της Βουλής, παραιτείται ο πρωθυπουργός Πιπινέλης και σχηματίζεται υπηρεσιακή κυβέρνηση με πρωθυπουργό το Στυλιανό Μαυρομιχάλη.

1973.—Υποβάλλει την παραίτησή του από τη χουντική κυβέρνηση Μαρκεζίνη ο Νίκος Μακαρέζος, εκ των πρωτεργατών του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου. Ακολουθούν και άλλοι στρατιωτικοί υπουργοί.

1974.—Καθιερώνεται με νόμο η δημοτική γλώσσα στα ελληνικά δημοτικά σχολεία…

_

h1

Ο λέων της Ελληνικής Επαναστάσεως.

27/09/2010
h1

27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ – ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

26/09/2010

1833.—Διά διατάγματος τής Αντιβασιλείας συνεστήθη το Ελεγκτικόν Συνέδριον.

1846.—Ο Φιλικός Ανδρέας Λόντος, 62 ετών, αυτοκτονεί.

1905.—Στην πλατεία Ατ Παζάρ του Μοναστηρίου, απαγχονίζεται από τους Τούρκους ο γενναίος Οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα Καπετάν Κώττας.

«ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ!»  (Οι τελευταίες λέξεις πριν αφήσει την τελευταία του πνοή στην αγχόνη, του θρυλικού ελληνόψυχου (ήταν σλαβόφωνος) οπλαρχηγού καπετάν Κώττα.)

1915.—Πεθαίνει ο Κωνσταντίνος Σμολένσκης, 72 ετών, στρατηγός, νικητής του Βελεστίνου ήρωας του Ελληνοτουρκικού πόλεμου του 1897.

1917.—Οι τούρκοι διώκουν Έλληνες σε Νεοχώριο, Καλλίπολη, Ανατολική Θράκη, Σμύρνη και Φιλαδέλφεια.

1923.—Πανηγυρισμοί σημειώνονται στην Κέρκυρα για την αποχώρηση των Ιταλών. Επιδικάζονται στην Ιταλία 50 εκατομμύρια λιρέτες.

1929.—125 ετών πεθαίνει η Βερονίκη, υπέργηρη γυναίκα της Θεσσαλονίκης.

1932.—Χωριά καταστρέφονται, 161 άνθρωποι (άλλη πηγή αναγάγει τα θύματα σε 328) σκοτώνονται και εκατοντάδες τραυματίζονται από τον ισχυρό σεισμό των 7 Ρίχτερ, που συγκλόνισε την Ιερισσό της Χαλκιδικής.

1936.—50 κανονιοβολισμοί πέφτουν από τον Λυκαβηττό και χοροί γίνονται στο Παναθηναϊκό Στάδιο με αφορμή την έναρξη των 7ων Βαλκανικών Αγώνων Στίβου που διεξάγονται στην Αθήνα ύστερα από άρνηση της Βουλγαρίας για τη διοργάνωσή τους λόγω οικονομικών δυσχερειών. Ο Χρήστος Μάντικας με 5 χρυσά (110 εμπόδια, 400 εμπόδια, 400μ, 4×100μ και 4×400μ) αναδεικνύεται σε μορφή των αγώνων που ολοκληρώνονται στις 6/10.

1944.—Το 1ο Τάγμα της ΙΙΙ Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας επιτίθεται κατά της πόλεως Μπελάρια της Ιταλίας και την καταλαμβάνει. Την ίδια ημέρα διαβαίνει τον ποταμό Ρουβίκωνα.

1951.—Σχηματίζεται κυβέρνηση κεντρώου συνασπισμού (ΕΠΕΚ- Φιλελεύθεροι) υπό το Σοφοκλή Βενιζέλο.

1952.—Απέθανε ό πολιτικός αρχηγός Γεώργιος Καρτάλης. Είχεν ενδιατρίψει είς τά οικονομικά θέματα, θεωρούμενος ώς είς τών κρατίστων έν Ελλάδι οικονομολόγων και είχε χρηματίσει επανειλημμένως υπουργός. Κατά τήν γερμανοϊτλικήν κατοχήν, ανέπτυξε μεγάλην πατριωτικήν δράσιν.

1953.—Νέα νίκη του Συναγερμού, αυτή τη φορά σε αναπληρωματικές εκλογές στο νομό Έβρου, με 48,8%.

1953.—Εγκαθίσταται στην Αθήνα ο πρώτος πρέσβης της ΕΣΣΔ.

1963.—Διορίζεται υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον Στυλιανό Μαυρομιχάλη και διαλύθηκε η Βουλή. Οι νέες εκλογές προκηρύχθηκαν για τις 3 Νοεμβρίου.

_

h1

ΛΕΥΚΑΔΙΟΣ ΧΕΡΝ

26/09/2010

Για το θάνατο του Λευκάδιου Χερν στο “Νουμά” και η ληξιαρχική πράξη γέννησης – βάπτισής του


Το άρθρο δημοσιεύτηκε ανωνύμως -με το ψευδώνυμο Chiensis- στην εφημερίδα “Νουμάς” (Εφημερίδα πολιτική-κοινωνική-φιλολογική), Τομ. 2, Αρ. 116 (1904) απ’ όπου και το αντιγράφουμε. Μη σας φανούν παράξενες κάποιες γλωσσικές ακρότητες του κειμένου. Βρισκόμαστε στην εποχή του γλωσσικού κινήματος του δημοτικισμού και ο “Νουμάς” -ιδρύθηκε στις αρχές του 1903 από το Δ. Ταγκόπουλο- είναι το πιο μαχητικό έντυπο του κινήματος αυτού.

Ο τάφος του Λευκάδιου Χέρν

[ΛΕΥΚΑΔΙΟΣ HEARN
Τις προάλλες διαβάσαμε στου Reuter τα τηλεγραφήματα το θάνατο του στο Τόκιο. Μια Λιβερπουλέζικη φημερίδα σημειώνει τακόλουθα για δαύτον και τα μεταφράζω για τους αναγνώστες του αγαπητού μου «Νουμά». Είτανε καθώς θα δήτε μισο-Ρωμιός.]
Chiensis


“Ο Λευκάδιος Hearn γεννήθηκε στην Αγία Μαύρα στα 1850 από πατέρα Ιρλαντέζο και μάννα Ρωμιά και μπορεί σωστά να ονομαστή ένας από κείνους που έκαναν την Αγγλο-Γιαπωνέζικη συμμαχία. Στα 1869 πήγε στην Αμερική και άρχισε το στάδιο του δουλεύοντας σ’ ένα τυπογραφείο. Έπειτα σιγά σιγά έγινε δημοσιογράφος. — Με τον καιρό και την ικανότητά του που κοντοπλάκωνε

τη μεγαλοφυία, κατάντησε να θεωρείται άνθρωπος σπουδαίος.

Στα 1890 πήγε στη Γιαπωνία, έγινε υπήκοος Γιαπωνέζος και πήρε γυναίκα του τόπου· από τα 1896 ίσια με τα 1903 παράδινε Αγγλική φιλολογία στο πανεπιστήμιο του Τόκιου.

Είναι πολύ γνωστός από τα σκίτσα του για τη Γιαπωνέζικη ζωή, τα οποία μας φανέρωσαν πως είχε μέσα του αληθινή ποίηση. Καταλαβαίνοντας το Γιαπωνέζικο χαρακτήρα καλήτερα από κάθε άλλον Ευρωπαίο, μπόρεσε να δείξη στην Ευρώπη τα ευγενή χαρακτηριστικά των νέων συμπατριωτών του, την τρυφερότητα του χαρακτήρα τους, τον πατριωτισμό τους το μεγάλο, την ευσέβεια τους. –Όποιος μελέτησε το βιβλίο του τον “Κόκορο” ή “όξω στην Ανατολή” δε μπορούσε να έχη καμιά αμφιβολία πως η Γιαπωνία, θάδειχνε στο σημερινό τον πόλεμο, τις ηρωϊκές αρετές των στρατιωτών και των ναυτών της, αρετές που φανερώθηκαν σε κάθε περίσταση από την επίθεση των τορπιλλών στις 3 του περασμένου, ίσια με τη μάχη του Λιαογιάγκ.

Όλα αυτά είναι ολοφάνερα στα έργα του. Τάβλεπε με μάτι ποιητή· πολλές φορές κατήντησε προφήτης και οι παρατηρήσες του για την Γιαπωνέζικη την καθημερινή ζωή είναι γραμμένες σε ύφος που θα ζήσει γιατί έχει μεγάλη ντελικατέτζα και λαμπρούς στοχασμούς”.

(Μετάφραση Chiensis)

Πηγή: http://nikiana.wordpress.com