Archive for Ιανουαρίου 2012

h1

Ξέρεις ελληνικά; Τότε ξέρεις και αγγλικά!

30/01/2012

.

.

Αφιερωμένο, εξαιρετικά στους…..ξενομανείς, που θέλουν να αφανίσουν την Ελληνική γλώσσα.

Ξέρεις ελληνικά; Τότε ξέρεις και αγγλικά! Το παρακάτω άρθρο είχε δημοσιευτεί πριν από καιρό σε βρετανικό περιοδικό τέχνης (;)    Αξίζει το κόπο να το διαβάσεις…!

 .

(το άρθρο προέρχεται από ιστολόγιο που τιμάει την ελληνική γλώσσα και με τιμά ιδιαίτερα με την φιλία του)

 .

“The genesis of classical drama was not symptomatic. Aneuphoria of charismatic and talented protagonists showed fantastic scenes of historic episodes. The prologue, the theme and the epilogue, comprised the trilogy of drama while synthesis, analysis and synopsis characterized the phraseology of the text. The syntax and phraseology used by scholars, academicians and philosophers in their rhetoric, had many grammatical idioms and idiosyncrasies.

 

The protagonists periodically used pseudonyms. Anonymity was a syndrome that characterized the theatrical atmosphere.

The panoramic fantasy, the mystique, the melody, the aesthetics, the use of the cosmetic epithets are characteristics of drama.

Eventhrough the theaters were physically gigantic, there was noneed for microphones because the architecture and the acoustics would echo isometrically and crystal – clear. Many epistomologists of physics, aerodynamics, acoustics, electronics, electromagnetics can not analyze – explain the ideal and isometric acoustics of Hellenic theaters even today.

 

There were many categories of drama: classical drama, melodrama, satiric, epic, comedy, etc. The syndrome of xenophobia or dyslexia was overcome by the pathos of the actors who practiced methodically and emphatically. Acrobatics were also eup3horic. There was a plethora of anecdotal themes, with which the acrobats would electrify the ecstatic audience with scenes from mythical and historical episodes.

 

Some theatric episodes were characterized as scandalous and blasphemous. Pornography, bigamy, hemophilia, nymphomania, polyandry, polygamy and heterosexuality were dramatized in a pedagogical way so the mysticism about them would not cause phobia or anathema or taken as anomaly but through logic, dialogue and analysis skepticism and the pathetic or cryptic mystery behind them would be dispelled.

 

It is historically and chronologically proven that theater emphasized pedagogy, idealism and harmony. Paradoxically it also energized patriotism a phenomenon that symbolized ethnically character and phenomenal heroism.”

 

Αλήθεια…Υπάρχει κανείς που δεν κατάλαβε τι έλεγε το παραπάνω άρθρο;

.

.

Πηγή: Το ιστολόγιο Ανάλυση Ελληνικών Επωνύμων

.

.

.

Advertisements
h1

Σπάρτακος ανήρ Θραξ του γένους ελληνικώτερος

29/01/2012

Ο Θράκας Σπάρτακος

.

.

Σπάρτακος ανήρ Θραξ του γένους ελληνικώτερος,

ο διασημότερος ‘’αγανακτισμένος’’ της ιστορίας

.

γράφει ο Δημήτριος Τσιρόγλου, συγγραφέας

.

.

Ο Σπάρτακος καταγόταν από το θρακικό φύλο των Μαίδων (ή Μαιδών), το οποίο κατοικούσε στο κεντρικό και βόρειο τμήμα της κοιλάδας του ποταμού Στρυμόνα, δηλαδή ανατολικά και νοτιοανατολικά της λίμνης Κερκίνης. Το ανυπότακτο αυτό φύλο δεν επιθυμούσε την ένωση με τα υπόλοιπα ελληνικά φύλα και επαναστάτησε στην πανελλήνια ένωση, που είχε επιβάλει ο Φίλιππος Β’. Η επανάστασή του κατεστάλη το 340 π. Χ. από τον Αλέξανδρο τον Μέγα, ο οποίος τότε ήταν μόλις 16 ετών.

Οι περισσότερες ιστορικές αναφορές επικεντρώνονται στα γεγονότα, που αφορούν στην Επανάσταση των Μονομάχων ή, όπως συνήθως λέγεται, στην Επανάσταση του Σπάρτακου. Στους αρχαίους συγγραφείς, κυρίως Λατίνους, αναφέρεται συχνότερα ως ‘’Σπαρτάκειος Πόλεμος’’, ονομασία που επικράτησε τότε από την αναφορά του Πλουτάρχου. Η ονομασία φυσικά δεν είναι επινόηση του μεγάλου αυτού συγγραφέα, αλλά αυτή καθιερώθηκε τότε: ‘’ Ἡ δὲ τῶν μονομάχων ἐπανάστασις καὶ λεηλασία τῆς Ἰταλίας, ἣν οἱ πολλοὶ Σπαρτάκειον πόλεμον ὀνομάζουσιν’’.1 Επομένως ελάχιστοι αναφέρονται στα περί της καταγωγής αυτού του  μεγάλου συμπατριώτη των Θρακών. Καίτοι θα θέλαμε να επεκταθούμε διά του παρόντος άρθρου στην καταγωγή του, αυτό είναι αδύνατον. Οι λόγοι είναι κυρίως δύο: αφ’ ενός η πτωχεία των πηγών, αφ’ ετέρου οι αντιφάσεις των περισσοτέρων εξ αυτών. Εν πάση περιπτώσει η θρακική καταγωγή του είναι αδιαμφισβήτητη. Απλώς θα είχε ιστορικό ενδιαφέρον, αν ο Σπάρτακος καταγόταν από την Πέτρα (Πετρίτσι), το Μελένικο, την πρωτεύουσα Ιαμφορίνα ή άλλη πόλη των Μαίδων. Μπορούμε να εικάσουμε ότι, ο Σπάρτακος ανήκε στην αριστοκρατική τάξη, καθ’ ότι το όνομα αυτό ήταν σύνηθες στους Θράκες ηγεμόνες, στρατηγούς και βασιλείς.

Ο Πλούταρχος δεν φείδεται χαρακτηρισμών: ‘’ὧν πρῶτος ἦν Σπάρτακος, ἀνὴρ Θρᾷξ τοῦ Μαιδικοῦ γένους, οὐ μόνον φρόνημα μέγα καὶ ῥώμην ἔχων, ἀλλὰ καὶ συνέσει καὶ πρᾳότητι τῆς τύχης ἀμείνων καὶ τοῦ γένους ἑλληνικώτερος’’.2
Είναι άγνωστο, πώς ο Σπάρτακος κατέληξε στην Καπύη, πόλη της Καμπανίας στην Ιταλία, σε σχολή μονομάχων. Μερικές δεκάδες χρόνους μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση (146 π. Χ.) φαίνεται πως, δεν έχουν εκλείψει οι αντιστάσεις των κατακτημένων και, πιθανώς, ο Σπάρτακος συνελήφθη έπειτα από μία τέτοια εξέγερση. Πιθανόν πουλήθηκε ως δούλος και κατέληξε στην σχολή μονομάχων του Βατιάτου (Gnaeus Lentulus Batiatus). Κατόπιν πραγματοποιείται η εξέγερση με αρχικό πυρήνα 30-80 μονομάχους (73 π. Χ.). Τέσσερεις συγγραφείς δίνουν, δυστυχώς, τέσσερεις διαφορετικούς αριθμούς εξεγερμένων: Ο Πλούταρχος 78, ο Αππιανός 70 και οι Κικέρων και Φλώρος 50 και 30 αντιστοίχως.
.
.
Η συνέχεια του κειμένου στον Θρακικό ΑντίκΤυπο
.
.
.

h1

ΚΥΡΙΛΛΟΣ Ο ΛΟΥΚΑΡΙΣ Ο ΠΕΡΙΔΟΞΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΛΑΣ

29/01/2012

.

.

ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΛΟΥΚΑΡΙΣ.

...Κύριλλος ὁ Λούκαρις ὁ Περίδοξος καὶ Πολύτλας

..

. Σεβ. Μητροπολίτου πρ. Ν.Ζηλανδίας κ. Ιωσήφ

.

.

….Ὁ Κύριλλος Λούκαρης, δημιούργημα τοῦ μεγάλου Πατριάρχου Μελετίου Πηγᾶ, μὲ σπάνια παιδεῖα, γλωσσομάθεια, ἔξοχη θεολογικὴ συγκρότησι, γνήσιο πατερικὸ καὶ μαρτυρικὸ ἤθος, ἀποδείχθηκε πανάξιος Ἐθνάρχης τοῦ Ἑλληνισμού. Ἀνέλαβε τὸ πηδάλιο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τοῦ Γένους, σὲ ὥρες ἐξαιρετικά δύσκολες, ὅταν ἡ διαβόητη «Congregatio de Propagandae Fidei», χρησιμοποιώντας τοὺς Ἰησουῒτες ὡς δυνάμεις καταδρομῶν καὶ τὴν Οὐνία ὡς στολὴ παραλλαγῆς, ἐπιδόθηκε σ’ ἕναν ἀνίερο λυσσαλέο ἀγῶνα κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας.Πολέμησε τὶς ἀνόσιες προσηλυτιστικὲς προσπάθειες καὶ τὶς καταχθόνιες μεθόδους τους. Γιὰ νὰ ἐνίσχυση τοὺς Ὀρθοδόξους, ἔγραψε δύο ἀντιλατινικές πραγματεῖες: α) Περὶ τῆς ἀρχῆς ἤ τοῦ πρωτείου τοῦ Πάπα καὶ β) Διάλογος φιλαλήθους καὶ ζηλωτοῦ.

Στὶς  25-7-1628, προεδρεύοντος τοῦ Πάπα Οὐρβανοῦ Η’, ἡ Congregatio de Propagandae Fidei εἶχε λάβει ἀπόφασι νὰ ἐξοντώσῃ τὸν Λούκαρι ὡς «αἰρετικό». Read the rest of this entry ?

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

29/01/2012

 

.

.

Η εργασία του ανθρώπου είναι ευλογημένη και ανταποκρίνεται στο θέλημα του Θεού. Δεν είναι συνέπεια της πτώσεως, αφού πριν από την πτώση «έλαβε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον …….και έθετο αυτόν εν τω παραδείσω της τρυφής, εργάζεσθαι αυτόν και φυλάσσειν» (Γεν. 2,15). Έτσι, προσεταιρίσθηκε ολόκληρο το σύμπαν και το έκανε συνδημιουργό του. Από τότε ο άνθρωπος βγαίνει το πρωί «επί το έργον αυτού και επί την εργασίαν αυτού έως εσπέρας» (Ψ. 103,23) στηρίζοντας έτσι την δημιουργία του Θεού, ο Όποιος «έως άρτι εργάζεται» (Ιω. 5,17).

.
.
.

h1

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΙΚΟΥ ΣΤΟ ΥΣΤΕΡΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

24/01/2012

.

.

Η κοινωνική θέση του παροίκου στο Βυζάντιο

.
.
Οι Βυζαντινοί χωρικοί του ΙΔ’ αιώνα ήταν στην πλειοψηφία τους εξαρτημένοι αγρότες• ήταν δηλαδή πάροικοι ή του φίσκου ή ενός μοναστηριού ή κάποιου ιδιώτη. Παρόλο πού αυτό είναι γνωστό γεγονός, ούτε ή ακριβής μορφή ούτε ή έκταση τής εξάρτησης έχουν διασαφηνισθεί ικανοποιητικά. Ορισμένοι ερευνητές ισχυρίζονται ότι υπήρχαν ελεύθεροι, ανεξάρτητοι αγρότες τον ΙΓ’ και τον ΙΔ’ αιώνα, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι οι ενδείξεις τής ελευθερίας είναι παραπλανητικές, και οι αγρότες πού εμφανίζονται ως ανεξάρτητοι ήταν στην πραγματικότητα πάροικοι το φίσκου. Η άποψη πού θα υιοθετήσει κανείς εξαρτάται, ως ένα βαθμό, από τον οικονομικό και κοινωνικό ρόλο πού θα αποδώσει σε μιά κατηγορία στρατιωτών, με μικρές έγγειες ιδιοκτησίες, κάποτε και με λίγους παροίκους μαζί, και με περιορισμένα εισοδήματα. Τέτοια περίπτωση είναι οι Κλαζομενίτες, στρατιώτες τοποθετημένοι στην περιοχή των Σερρών. Αυτοί, το 1342, ζήτησαν και έλαβαν εγγύηση από τον Αυτοκράτορα ότι θα μπορούσαν να κρατήσουν ένα μέρος από τις οικονομίες τους (με ετήσιο εισόδημα δέκα ως δώδεκα υπέρπυρα) και να το μεταβιβάσουν στους νόμιμους κληρονόμους τους, εφόσον εξακολουθούσαν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος. Για μας είναι βασικό το ερώτημα αν πρέπει να κατατάξουμε τέτοιες περιπτώσεις στους αγρότες, ή αν πρέπει να θεωρηθούν μέλη τής άρχουσας τάξης. Από οικονομική άποψη —και αν υποθέσουμε ότι η ποσότης (δηλαδή οι πρόσοδοι) πού ήθελαν να μετατρέψουν σε κληρονομική ιδιοκτησία αποτελούσε σημαντικό μέρος τής περιουσίας τους— αυτοί οι στρατιώται βρίσκονταν σε χειρότερη κατάσταση από τον αγρότη-στρατιώτη του Ι αιώνα, πιθανώς και από μερικούς εξαρτημένους αγρότες του ΙΔ’ αιώνα. Από κοινωνική άποψη, πάντως, φαίνεται ότι η θέση τους ήταν προνομιακή: είχαν εξασφαλίσει ότι οι ιδιοκτησίες τους θα γίνουν κληρονομικές, εφόσον εκπλήρωναν τις στρατιωτικές υποχρεώσεις πού όφειλαν στο κράτος. Αυτό ήδη τούς διακρίνει από τούς εξαρτημένους αγρότες. Επίσης, δεν υπάρχει ένδειξη ότι καλλιεργούσαν οι ίδιοι τη γη.
Πιθανότατα είχαν παροίκους ή εκμίσθωναν τα κτήματά τους σε αγρότες, με αντάλλαγμα ένα μέρος τής παραγωγής• αυτό και πάλι τούς τοποθετεί σε προνομιακή θέση, στα πλαίσια τής αγροτικής κοινωνίας. Επομένως, η άποψή μου είναι ότι αυτοί οι στρατιώται αποτελούσαν ενδιάμεση κατηγορία, ανάμεσα στην αριστοκρατία και τούς εξαρτημένους αγρότες, αν και η θέση τους ήταν αρκετά επισφαλής.
Με τον καιρό και με την επέκταση των μεγάλων ιδιοκτησιών, μερικοί από αυτούς τούς στρατιώτες αφομοιώθηκαν στην τάξη των εξαρτημένων αγροτών. Παράδειγμα τέτοιας ανακατάταξης έχουμε σε μιά πράξη του πρώτου μισού του ΙΔ’ αιώνα. Ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β’ είχε δωρίσει στη Μονή Ζωγράφου την Πρεβίστα, χωριό στο θέμα του Στρυμόνος. Κάποιος Μιχαήλ, γιος του Δανιήλ, και όπως φαίνεται κάτοικος τής Πρεβίστας, ήταν στο στρατό• την ίδια ακριβώς εποχή ένα αυτοκρατορικό διάταγμα τον διέγραφε από τούς στρατιωτικούς καταλόγους και τον παραχωρούσε στο μοναστήρι μαζί με τούς αδερφούς του και με ένα πάροικο πού ανήκε στον ίδιο. Το αυτοκρατορικό διάταγμα λέει ότι ό Μιχαήλ ήταν ήδη εξαρτημένος αγρότης του μοναστηριού πριν γίνει στρατιώτης. Αυτό όμως δεν φαίνεται πιθανόν, εφόσον ό Μιχαήλ ήταν σχετικά εύπορος, τόσο ώστε να έχει ένα δικό του πάροικο. Το γεγονός ότι η δωρεά περιλάμβανε και τούς αδερφούς του Μιχαήλ υποδηλώνει ότι πρόκειται για ελεύθερους αγρότες με κάποια περιουσία, πού ό ένας τους είχε γίνει στρατιώτης• μετά, ωστόσο, τούς μετέτρεψαν σε παροίκους. Τέτοιες αλλαγές κοινωνικής θέσης εξηγούν το επίθετο Στρατιώτης πού βρίσκουμε στα έγγραφα. Σε καμιά περίπτωση, πάντως, δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι ό πληθυσμός της Μακεδονίας περιλάμβανε σημαντικό αριθμό από ανεξάρτητους αγρότες. Αυτό το συμπεραίνουμε από μιά απλή ματιά στο Παράρτημα Β’, πού παρουσιάζει τον αριθμό των ιδιωτών, όσων είναι γνωστό ότι είχαν ιδιοκτησίες στα θέματα του Στρυμόνος και τής Θεσσαλονίκης, στα θέματα δηλαδή όπου τα μοναστήρια του Αγίου Όρους είχαν τις περισσότερες κτήσεις τους. Πιθανόν είναι ότι οι ιδιοκτησίες αυτές καλλιεργούνταν από εξαρτημένους αγρότες.
.
.
Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ
.
.
.

h1

Η Επανάσταση τής 25ης Δεκεμβρίου 2010, σε 7 απλά βήματα…

24/01/2012

.

.

.

του Αθανάσιου Τσακνάκη
.

.
ΒΗΜΑ ΠΡΩΤΟ: Φέτος θα κάνουμε τις λίγες ή πολλές, πλούσιες ή φτωχικές αγορές μας μόνον από τα καταστήματα τής Ξάνθης, γιατί το θεωρούμε τιμή μας (και «μαγκιά» μας!) να θέλουμε να στηρίζουμε τους συμπολίτες μας.
ΒΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ: Γιά τον εαυτό μας θα αγοράσουμε μόνον τα απολύτως αναγκαία (και μακάρι να μην χρειαζόμαστε απολύτως τίποτε!), ενώ με τα διαθέσιμα χρήματά μας θα καλύψουμε σιωπηλά, κομψά και αποφασιστικά τις άμεσες ανάγκες των απολυμένων, ανέργων, πολυτέκνων, φτωχών, φυλακισμένων και αρρώστων Ξανθιωτών αδελφών μας. Αλλιώς, γιά ποιόν Χριστό και γιά ποιά Χριστούγεννα μιλάμε;
ΒΗΜΑ ΤΡΙΤΟ: Θα μειώσουμε στο μισό τις ώρες τής διασκέδασής μας (καφέδες, τραπεζώματα, περιπάτους, επισκέψεις) και στον χρόνο, που οπωσδήποτε θα μας περισσέψει, θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά, γιά να εντοπίσουμε και να εξυπηρετήσουμε και να φροντίσουμε με πλατύ χαμόγελο τους γέροντες και τους ανήμπορους τής πολυκατοικίας, τής γειτονιάς, τής πόλης μας.
ΒΗΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ: Θα κλείσουμε τις τηλεοράσεις (που μακάρι να τις κλείναμε μιά γιά πάντα!) και θα βγούμε έξω γιά να επισκεφτούμε εκείνους τους συμπολίτες μας, με τους οποίους βριστήκαμε, μαλώσαμε, παρεξηγηθήκαμε ή ψυχρανθήκαμε κατά την διάρκεια τής χρονιάς που φεύγει. Εμείς θα κάνουμε το πρώτο βήμα, γιατί ο Έλληνας ξέρει να αναγνωρίζει τα λάθη του και ξέρει να ζητά και να δέχεται την «συγγνώμη» με μεγάλη και καθαρή καρδιά (και σ’ όποιον αρέσουμε!).
ΒΗΜΑ ΠΕΜΠΤΟ: Δεν θα επιτρέψουμε (με τίποτε!) ούτε στον εαυτό μας ούτε σε κανέναν συμπολίτη μας να λιποψυχήσει, να απογοητευθεί, να μαραζώσει ή να έρθει σε απόγνωση εξαιτίας τού γενικότερου κλίματος τής λεγόμενης «οικονομικής κρίσης», η οποία δολίως επιβλήθηκε στην Πατρίδα μας και σκόπιμα συντηρείται με κάθε μέσο, με απώτερο σκοπό να κάμψει το ηθικό μας, ώστε να μας υποδουλώσει πνευματικά και πολιτισμικά σε ξένα κέντρα ελέγχου των κοινωνιών («κούνια που τους κούναγε» όλους αυτούς, γιατί δεν μας ξέρουνε καλά!). Εμείς θα διώξουμε την κρίση από την Πόλη μας!
ΒΗΜΑ ΕΚΤΟ: Θα βρίσκουμε δέκα λεπτά κάθε μέρα και θα επαναλαμβάνουμε στον εαυτό μας, μέχρι να το κατανοήσει πλήρως και να το χωνέψει καλά-καλά (και να δείτε τι όμορφα και ανάλαφρα που θα νιώσει!), ότι «είμαστε θνητοί, η ζωή είναι σύντομη, τίποτε δεν παίρνουμε μαζί μας, τα περισσότερα και τα παραπανίσια και τα περιττά τα χρωστάμε σε κάποιον συμπολίτη μας». Ε, λοιπόν, τι περιμένουμε γιά να του τα χαρίσουμε;
ΒΗΜΑ ΕΒΔΟΜΟ: Θα το πούμε και θα το γράψουμε και θα το διαδώσουμε παντού, ότι η Επανάσταση των Χριστουγέννων τού 2010 ξεκίνησε από την Ξάνθη μας και στρέφεται ενάντια σε κάθε τι που μας στερεί το αδελφικό χαμόγελο, την εγκάρδια χειραψία, την χαρούμενη «καλημέρα», το καθαρό βλέμμα, την μεγαλοψυχία, την καλή καρδιά, την ανθρωπιά, το κοινό ψωμί, την κοινή ελπίδα. Η Ξάνθη είναι «Όμορφη Πόλη». Από αύριο ας την κάνουμε και «Άκαμπτη Πόλη»!
Χρόνια Πολλά και Δημιουργικά σε Όλους!
.
.
.

h1

ΕΙΠΕΝ ΟΜΗΡΟΣ

24/01/2012

.

.

.

Τλητόν Μοίραι θυμόν θέσαν ανθρώποισιν.

.

.
Υπομονετική οι μοίρες μας έδωσαν καρδιά.
Π.χ. Έπαψα να οργίζομαι ακόμη και με την αδικία στην δουλειά μου γιατί, τλητόν Μοίραι θυμόν θέσαν ανθρώποισιν.
.
.
Πηγή: Το καταπληκτικό Λεξικό Αρχαϊστικών Φράσεων, του Δημήτριου Τσιρόγλου από τις εκδόσεις Σαβάλας.
.
.
.