Archive for the ‘1821’ Category

h1

Ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΙΟΥΤΑΧΗ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΗ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΔΟΜΒΟΥΣ

16/11/2013

.

.

ΜΟΝΗ ΔΟΜΒΟΥΣ ΕΓΧΩΡΩΜΗ.

.

Κατὰ τὸ 1826, ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς Ρούμελης, Γεώργιος Καραϊσκάκης, ἐκστρατεύοντας ἀπό τὴν Ἐλευσίνα πρὸς τὴν Κεντρικὴ Ρούμελη, τοποθέτησε σ’ αὐτό φρουρὰ μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Μπαρμπιτσιώτη, γιὰ νὰ ἐμποδίσῃ τίς κινήσεις τοῦ Κιουταχῆ. Μὲ ἐπιθέσεις του, ὁ Κιουταχής στίς 15 καὶ 17 Νοεμβρίου, ἀπέτυχε νὰ καταλάβῃ τὸ μοναστήρι.

 Ἐκεῖνες τίς ἡμέρες – παραμονές τῆς μάχης στὴν Ἀράχωβα – ἀφηγεῖται ὁ Νεόφυτος, μέγας ἐπαναστάτης καὶ αὐτός στὸν Μεγάλο Ἀγῶνα, ὁ εὐσεβής Καραϊσκάκης πέρασε ἀπό τὸ μοναστήρι, προσκύνησε μπροστὰ στὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου καί εἶπε:

«Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, βοήθησέ με. Ἐπειδή μπορεῖς, γιατί ἔχεις πολλὴ παρρησία πρὸς τὸν φιλάνθρωπο Θεό, γιὰ νὰ καταστραφοῦν οἱ ἐχθροί, μὲ τὴν ἐκστρατεία μου ἐναντίον τους. Ὅλη ἡ ἐλπίδα μου καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ στρατοῦ μου ἐξαρτᾶται ἀπό τὴν δικὴ σου προστασία, Ἅγιε Σεραφείμ. Τίποτε δέν μπορῶ νὰ ἐπιτύχω ἐγῶ δίχως τὴν δικὴ σου θερμὴ προστασία».

Καὶ ἀφοῦ ἀσπάστηκε τὴν ἱερή εἰκόνα μ’ εὐλάβεια, βγῆκε ἀπό τὸ μοναστήρι καὶ ἐκστράτευσε ἐναντίον τῶν τούρκων, ποὺ εἶχαν ὀχυρωθεῖ στήν Ἀράχωβα.

Τοὺς κατενίκησε, σκοτώνοντας καὶ τὸν ἀλβανό ἀρχηγό τους Μουστάμπεη, σημαντικὸ ἀξιωματικό τοῦ στρατάρχη Κιουταχῆ. Ὕστερα ἀπό αὐτή τὴν μεγαλειώδη νίκη, ὁ Καραϊσκάκης καὶ οἱ στρατιῶτες του εὐχαρίστησαν  τὸν Θεὸ καὶ τὸν Ἅγιο Σεραφεῖμ καὶ μαζὶ τους οἱ ἀπελευθερωμένοι Ἕλληνες.

 .

.

 .

Πηγὴ : http://fdathanasiou.wordpress.com/

Ἐπιλογή καὶ ἐπεξεργασία κειμένου «Ἑλληνικόν Ἡμερολόγιον»

.

.

.

Ἀναδημοσίευσις ἐπιβάλλεται, μὲ τὴν αὐτονόητον πάντοτε ἀναφορά στὴν πηγὴ.

.

.

Advertisements
h1

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ

12/09/2013

,

 


Η προτομή του Δημητρίου Υψηλάντη στο σημείο

,

,

Η μάχη της Πέτρας

,

,

Η Μάχη της Πέτρας υπήρξε τελευταία μάχη του Αγώνα για την ελληνική ανεξαρτησία. Έλαβε χώρα στις 12 Σεπτεμβρίου 1829 στην Πέτρα της Βοιωτίας, μεταξύ Θήβας και Λιβαδειάς. Την εποχή εκείνη ήταν μία στενή δίοδος, που σχημάτιζαν οι όχθες της Λίμνης Κωπαΐδας και το βουνό Ζαγαρά (Ελικών). Επικεφαλής των ελληνικών δυνάμεων ήταν ο Δημήτριος Υψηλάντης, που κατά περίεργη συγκυρία έθεσε τέρμα στον Αγώνα, τον οποίον είχε αρχίσει ο αδελφός του, Αλέξανδρος, με τη διάβαση του Προύθου στις 24 Φεβρουαρίου 1821.

Η αναμνηστική πλακέτα στο σημείο συνθηκολόγησης του Αρσλάνμπεη

Το καλοκαίρι του 1829, η Πελοπόννησος με τα νησιά και μεγάλο μέρος της Στερεάς Ελλάδας είχαν απελευθερωθεί. Τη διακυβέρνηση των περιοχών αυτών είχε αναλάβει με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης ο Ιωάννης Καποδίστριας. Πρώτο μέλημα του Κυβερνήτη ήταν η δημιουργία τακτικού στρατού και η εκκαθάριση της Στερεάς Ελλάδας από τα υπολείμματα των Οθωμανών. Ο Καποδίστριας είχε πληροφορίες ότι στο μελλοντικό ελληνικό κράτος θα συμπεριλαμβάνονταν όσες περιοχές θα είχαν απελευθερωθεί δι’ ιδίων δυνάμεων.

Οι Έλληνες ήταν απογοητευμένοι με τη Συνθήκη του Λονδίνου (10/3/1829), που προέβλεπε ελληνικό κράτος με σύνορα τη γραμμή Παγασητικού – Αμβρακικού, υπό την επικυριαρχία του σουλτάνου. Όμως, το ξέσπασμα του ρωσοτουρκικού πολέμου τούς αναπτέρωσε το ηθικό, καθώς πίστευαν ότι η φορά των πραγμάτων θα ήταν διαφορετική και η εθνική ανεξαρτησία δεν θα αργούσε.

Τον Αύγουστο του 1829 ο τουρκαλβανός πολέμαρχος Ασλάν Μπέης Μουχουρδάρης, σταλμένος από τη Λάρισα με 4.000 άνδρες, προέλασε ανενόχλητος και διαμέσου Λαμίας και Θήβας έφθασε στην Αθήνα. Στόχος του, να ανεφοδιάσει τη φρουρά της Ακροπόλεως και στη συνέχεια να οδηγήσει στη Θράκη όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις για την αντιμετώπιση του ρωσικού κινδύνου. Αφού συγκέντρωσε περί τους 7.000 άνδρες, άρχισε την προς βορρά πορεία του. Μαζί του ήταν και ο Οσμάναγας Ουτσιάκαγας, επικεφαλής των τουρκικών δυνάμεων της Αττικής.

Ο Υψηλάντης είχε πληροφορηθεί έγκαιρα τις προθέσεις των Τούρκων και επέλεξε τη στενή δίοδο της Πέτρας για να εμποδίσει το πέρασμα του εχθρού, που διέθετε πυροβολικό και ισχυρές δυνάμεις πεζικού και ιππικού. Η ελληνική δύναμη εμφανίσθηκε στην περιοχή στις 28 Αυγούστου. Ανερχόταν σε περίπου 3.000 άνδρες και ήταν χωρισμένη σε 4 χιλιαρχίες. Για πρώτη, ίσως, φορά οι Έλληνες παρουσίασαν τακτικό στρατό, που οφείλεται στις στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις του Καποδίστρια, με τη δημιουργία το 1828 του Λόχου των Ευελπίδων. Ο Υψηλάντης είχε σχέδιο για τη μάχη, προχωρώντας σε πρώτη φάση στην κατασκευή οχυρωματικών έργων.

Read the rest of this entry ?

h1

Η ΠΑΡΑΤΟΛΜΗ ΚΑΤΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΤΟ 1825

23/07/2013

.

ΚΑΝΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ.

.

.

Επιμέλεια: Iωάννης Παλούμπης, Πηνελόπη Βουγιουκλάκη

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Περίπλους», τ. 78, σελ. 10,

ΙΑΝ – ΜΑΡΤ 2012, έκδοση Ναυτικού Μουσείου Ελλάδος.

Αναδημοσίευση στο Περί Αλός με την έγκριση του ΝΜΕ.

.

.

.

Το 1825 υπήρξε μία πολύ δύσκολη χρονιά για την επανάσταση μετά τη συμμαχία της Υψηλής Πύλης με τον ηγεμόνα της Αιγύπτου Mohamed Ali.

Οι δυνάμεις του γιού του, Ιμπραήμ, που είχαν αποβιβασθεί στη Μεθώνη στις αρχές Φεβρουαρίου του 1825, προχωρούσαν με ταχείς ρυθμούς προς το εσωτερικό της Πελοποννήσου καταστρέφοντας και λεηλατώντας.

Επιπρόσθετα, ο αιγυπτιακός στόλος εφοδίαζε τακτικά και αποβίβαζε νέες δυνάμεις θέτοντας την πορεία του Αγώνα σε άμεσο κίνδυνο.

Σε αυτήν την κρίσιμη, λοιπόν, χρονική στιγμή για την επανάσταση αποφασίστηκε από τους Έλληνες ναυτικούς μία από τις πιο παράτολμες επιχειρήσεις, η πυρπόληση του αιγυπτιακού στόλου μέσα στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.

Εμπνευστής του φιλόδοξου αυτού εγχειρήματος ήταν ο Ψαριανός πυρπολητής Κωνσταντίνος Κανάρης. (…)

(…) Η επιχείρηση εγκρίθηκε από τη Διοίκηση της Ύδρας και γι’ αυτήν κατασκευάστηκαν τρία πυρπολικά, ένα για τον Κανάρη, ένα για τον Αντώνιο Θεοφάνη Βώκο και ένα για το Μανώλη Μπούτη. Τα πυρπολικά αυτά θα συνοδεύονταν από δύο υδραίικα πλοία, με κυβερνήτες, τον Αντώνιο Κριεζή και τον Μανόλη Τομπάζη, ο οποίος ορίστηκε και επικεφαλής της εκστρατείας.

Ο μικρός στολίσκος απέπλευσε από την Ύδρα την 23η Ιουλίου και έφθασε προ του λιμένος της Αλεξάνδρειας το απόγευμα της 29ης Ιουλίου…

.

.

.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ :  http://perialos.blogspot.gr/

,

,

Συντομευμένος σύνδεσμος :  http://wp.me/p12k4g-3cq

,

,

 .

 .

 .

h1

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ

03/05/2013

.

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Έργο τῆς ζωγράφου Ἰωάννας Ξέρα

,

,

 Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΙΟΥΤΑΧΗ

 ,

Μελετώντας την ιστορία της Μονής και συγκεκριμένα το συγκλονιστικό γεγονός της πολιορκίας της από τα στρατεύματα του Κιουταχή τον Μάιο του 1826, αντιλαμβάνεται κανείς την συνδρομή και προστασία της Θεομήτορος προς τούς πολιορκημένους Μοναχούς και στρατιωτικούς.

.

Ο αριθμός των υπερασπιστών τής I. Μονής ήσαν μόνο 150 παλληκάρια, που πρόφτασε κι έστειλε ο Καραϊσκάκης για την άμυνα τής Μονής, και 20 – 25 Μοναχοί. Οι τούρκοι 4.000! Ο εξοπλισμός των Ελλήνων ήταν υποτυπώδης, οι τούρκοι πάνοπλοι. Επί πλέον διέθεταν πυροβολικό. Ένα μεγάλο κανόνι στήθηκε απέναντι στην κεντρική Πύλη της Μονής, το όποιο χτυπούσε ανελέητα τα τείχη της.

Κι όμως, η Χάρις της Παναγίας δεν τούς άφηνε να κατακτήσουν το Μοναστήρι Της. Read the rest of this entry ?

h1

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ – Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

22/04/2013

.

22-4-13 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ

.

.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ

.

Ὁ πρῶτος μάρτυρας τοῦ ἀγῶνα

 

«Ἀρετὴ τοῦ λογικοῦ εἶναι ἡ φρόνηση, τοῦ θυμοειδούς ἡ ἀνδρεῖα, τοῦ ἐπιθυμητικοῦ ἡ σωφροσύνη, καὶ ὅλης τῆς ψυχῆς ἡ δικαιοσύνη. […]
Ἡ Κακία τοῦ λογικοῦ μέρους εἶναι ἡ παράνοια, τοῦ θυμοειδοῦς ἡ δειλία, τοῦ ἐπιθυμητικοῦ ἡ ἀκολασία, καὶ ὅλης τῆς ψυχῆς ἡ ἀδικία.».
.
.
.
..

Πηγῆ τοῦ ἀποσπάσματος   : Περὶ Ἀρετῆς 

.
.
.
Μερικὰ χρόνια πρὶν τὴν ἐθνεγερσία τοῦ 1821, στὴ βόρεια πλαγιὰ τῶν Βαρδουσίων, στὸν Κόρακα,  γεννήθηκε ἕνα σπάνιο δεῖγμα ἑλληνικῆς ὀμορφιᾶς, ἀνδρεῖας καὶ ἀρετῆς.
Ὁ Ἀθανάσιος Διάκος. 
.
Ὁ ἥρωας τῆς Ἐπανάστασης μὲ τὸ ὑψηλὸ πατριωτικὸ φρόνημα, ὁ μάρτυρας τῆς ἐλευθερίας, μὲ τὴν μορφὴ ποὺ ἀγγίζει τὰ ὅρια τοῦ θρύλου, ἔδειξε στοὺς Ἕλληνες πῶς νὰ πολεμοῦν μὲ ἀνδρεῖα καὶ τὸ βασικότερο, πῶς νὰ πεθαίνουν γιὰ τὴν πατρίδα καὶ τὰ ἰδανικὰ τους.
.
Ἐπρόκειτο γιὰ ἕνα μεγάλο παράδειγμα αὐτοθυσίας ποὺ ἔδωσε πνοὴ στὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση καὶ ἰδιαίτερο νόημα στὸ σύνθημα
.

«ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ἤ ΘΑΝΑΤΟΣ».

,

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΛΑΜΑΝΑΣ

Read the rest of this entry ?

h1

Ο ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 – ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΧΕΣΗ

17/04/2013

.

1 ΜΑΡΞ ΚΑΡΛ

τσι και κου

.

.

Ο ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 – ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΣΧΕΣΗ

.

.

τοῦ Γιώργου Κεκαυμένου

.

.

Κάποτε ὁ Λένιν μιλοῦσε σὲ ὁρισμένους κομματικοὺς συντρόφους του γιὰ ἕνα θέμα.. Ὅμως ἕνας ἀπ’ αὐτοὺς., ἀντιλαμβανόμενος τὸ πόσο ἀντίθετα μὲ τὴν πραγματικότητα ἦταν αὐτὰ ποὺ ἄκουγε, τόλμησε νὰ ἐκφράσει τὴν ἀντίρρησή του, λέγοντας στὸν Λένιν τὰ ἐξῆς: «Μὰ, σύντροφε Λένιν, αὐτά ποὺ λέτε εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὰ γεγονότα!». Τότε ὁ Λένιν, χωρίς καθόλου νὰ ταραχτεῖ, ἀπάντησε μὲ ὀλύμπια ἡρεμία στὸν ἀφελὴ του σύντροφο: «Ε τότε, τόσο τὸ χειρότερο γιὰ τὰ γεγονότα!». Read the rest of this entry ?

h1

Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ τοῦ ‘Αλεξάνδρου Ὑψηλάντου «Μάχου ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος» καὶ ὁ «Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν» τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ

12/04/2013

.

Σημαία με τα σύμβολα της Φιλικής Εταιρείας και αλληγορικές παραστάσεις.  Τη σημαία έφερε το υπό τον Πιέρρο Γρηγοράκη-Τζανετάκη σώμα της Ανατολικής Μάνης κατά την πολιορκία και την άλωση της Μονεμβασίας το 1821

Σημαία με τα σύμβολα της Φιλικής Εταιρείας και αλληγορικές παραστάσεις. Τη σημαία έφερε το υπό τον Πιέρρο Γρηγοράκη-Τζανετάκη σώμα της Ανατολικής Μάνης κατά την πολιορκία και την άλωση της Μονεμβασίας το 1821

.

.

Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ

τοῦ ‘Αλεξάνδρου Ὑψηλάντου «Μάχου ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος»

καὶ ὁ «Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν» τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ

.

.

Νικολάου Β.Τωμαδάκη

Τακτικοῦ καθηγητοῦ

τῆς Βυζαντινῆς Φιλολογίας

.

.

.

…Καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα ὁ Ὕμνος φαίνεται ὅτι ἐπηρεάσθη ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς προκηρύξεως τοῦ Ἀλεξάνδρου Ὑψηλάντου.

Καὶ ἧτο μὲν γενικὸν τὸ πνεῦμα τῆς Ἐπαναστάσεως, συζευξάσης τὴν Θρησκείαν ( Πίστιν τῆς Προκηρύξεως) πρὸς τὴν Ἐλευθερίαν ( Πατρίδα ).

Ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τῶν συγγραφέων καὶ τῆς Προκηρύξεως καὶ τοῦ Ὕμνου, ἀπεμακρύνθη ταχέως ἀπὸ τὴν ἰδέαν διαβαλκανικῆς ἐξεγέρσεως, οῖαν συνέλαβεν ὁ Ρήγας, ἤ Ἑλληνοαλβανικῆς συμπράξεως, ἤν πρὸ τοῦ Ἀγῶνος ἐπεχείρησαν οἱ Γάλλοι διὰ τοῦ Θ. Κολοκοτρώνη καὶ τοῦ Ἀλῆ Φαρμάκη.

Ἡ Νέα Ἑλλὰς ἑνοῦται μὲ τὴν ἀρχαίαν εὐθέως….

.

.

.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com

.

.

.

Ἀναδημοσίευσις ἐπιβάλλεται μὲ τὴν αὐτονόητη πάντοτε ἀναφορά στὴν πηγή

.

.