Archive for Αύγουστος 2011

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

31/08/2011

.

.

.

 Ο Θεός θέλει να κρύβουμε τις αρετές μας, τις καλές μας πράξεις και την αξία μας, όπως ο φονιάς κρύβει το έγκλημα που έκαμε.

Ι. Χρυσόστομος

 

***

 Είπε κάποτε ο Μ Αντώνιος::

 – Είδα τις παγίδες του Διαβόλου. Είναι στημένες παντού. Σε όλη την γη!… Και ερώτησα τον θεό, «Κύριε, ποιός είναι άξιος να ξεφύγει όλες αυτές τις παγίδες;». Και ο Θεός μου απάντησε: «Εκείνος που έχει ταπεινοφροσύνη».

 .

.

.

Advertisements
h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

30/08/2011

.

.

 .

Κάποτε περιηγηταί επισκέφθηκαν το σπίτι του Μπετόβεν στην Βιέννη. Ένα, μόλις εικοσάχρονο κορίτσι από την ομάδα, κάθισε στο πιάνο του μεγάλου μουσουργού και έπαιξε μια από τις Σονάτες του…. Όταν τελείωσε, σηκώθηκε με περηφάνια και είπε στον γέρο-φύλακα:

 – Φαντάζομαι πως πολλοί μεγάλοι μουσικοί θα ήρθαν εδώ και θα έπαιξαν στο περίφημο αυτό πιάνο.

 – Ο μόνος που θυμάμαι, δεσποινίς, είναι ο Παντερέβσκυ, απάντησε λυπημένος ο γέρος. Ήταν πέρσι εδώ, αλλά παρά την επιμονή των φίλων του να παίξει κάτι αρνήθηκε:

 – Όχι, φίλοι μου. Δεν είμαι άξιος να καθίσω στο πιάνο του Μπετόβεν.

•                    Πόσο δίκιο έχει ο λόγος του Θεού, όταν μας συνιστά «μη υπερφρονείν παρ‘ ο δει φρονείν, αλλά  φρονείν εις το σωφρονείν» (Ρωμ. ιβ’ 3)

 .

 .

.

h1

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

29/08/2011

Ο Ήρωας Γεωργίου Ανδρέας (1937 – 1956)

.

.

.

Γεωργίου Ανδρέας. Γεννήθηκε στο χωριό Αναρίτα, της επαρχίας Πάφου, το 1937. Έπεσε στις 30 Οκτωβρίου 1956 στη γενέτειρά του, από έκρηξη βόμβας. Γονείς : Γεώργιος και Κατερίνα Κτωρή Αδέλφια : Ιφιγένεια, Δήμητρα, Αμαλία, Δέσποινα

Ο Ανδρέας Γεωργίου φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Αναρίτας και εργαζόταν ως ζαχαροπλάστης στη Λευκωσία, όπου και άρχισε τη δράση του στην ΕΟΚΑ.

Η πρώτη επίθεσή του εναντίον Άγγλων στρατιωτών έγινε με σφενδόνη εναντίον αγγλικής περιπόλου στη γενέτειρά του, οπότε πλήγωσε Άγγλο στρατιώτη. Μια Τουρκάλα γειτόνισσά του, φίλη της μητέρας του, η Χαϊρέ Ουσεϊνή, του πρόσφερε άλλοθι και απέφυγε τη σύλληψη.

Αργότερα απέσπασε από Τούρκο επικουρικό το υπηρεσιακό του περίστροφο, στο χωριό Φοίνικας. Αυτό είχε μεγάλη σημασία λόγω της έλλειψης οπλισμού που είχε τότε η Οργάνωση.

Στις 30 Οκτωβρίου 1956, είχε στήσει ενέδρα στο δώμα ενός σπιτιού δίπλα από το δρόμο, περιμένοντας την περίπολο Άγγλων στρατιωτών, που περνούσε από το χωριό του. Κρατούσε βόμβα επιτόπιας κατασκευής στο χέρι, έτοιμος να τη ρίψει. Ήταν πέντε η ώρα, όταν εμφανίστηκε η περίπολος και ο Ανδρέας πυροδότησε τη βόμβα του. Τη στιγμή όμως που ανασηκώθηκε να τη ρίψει, Άγγλος στρατιώτης από το αυτοκίνητο της περιπόλου πέταξε καραμέλες στα παιδιά του δημοτικού σχολείου, που είχαν σχολάσει από το απογευματινό τους μάθημα και αυτά έτρεξαν κοντά στο αυτοκίνητο να τις πάρουν. Ο Ανδρέας προσπάθησε να ρίψει την αναμμένη βόμβα σε διπλανό ερειπωμένο, ακατοίκητο σπίτι. Η βόμβα όμως εξερράγη στο χέρι του και τον σκότωσε.

Αξιοθαύμαστη είναι η αντιμετώπιση του θανάτου του από την ίδια τη μητέρα του που είπε χαρακτηριστικά : «Ευγνωμονώ το Θεό, τόσο εγώ όσο και όλοι οι συγχωριανοί μου, που το παιδί μου προτίμησε να σκοτωθεί παρά να σκοτώσει τα μωρά του κόσμου. Μη κακόν, αν έριχνε τη βόμβα του θα σκοτώνονταν πολλά παιδιά, μαζί και η μικρή του αδελφούλα, που τόσο την αγαπούσε ο Ανδρέας μου».

 .

.

.

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

29/08/2011

.

.

.

  Τίποτα δεν είναι πιο ταπεινό από την φιλοδοξία, όταν σκύβει ……… για  ν’ ανεβεί.

                                                                              Β. Φραγκλίνος

***

  Μας αποχαιρετά η φρόνησης, όταν μας επισκέπτεται η φιλοδοξία.

                       Ντιντερώ Ντενί

 

 Οι φιλάργυροί πλουτίζουν κάνοντας το φτωχό, και οι άσωτοι (σπάταλοι) φτωχαίνουν κάνοντας τον πλούσιο.

Λάβατερ Γιόχαν

 .

.

.

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΙΣ ΔΥΤΙΚΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ

28/08/2011

Διάγραμμα πορείας του Σώματος Μελά

.

.

.

Η Είσοδος εις Δυτικήν Μακεδονίαν του Σώματος Παύλου Μελά (Μίκη Ζέζα) και ό Ηρωικός θάνατος τούτου

 Αι προσπάθειαι τού σώματος Καούδη δεν επρόκειτο να παραμείνουν μοναδικαί εις τα Κορέστια. Την νύκτα τής 27/28 Αυγούστου 1904 διήρχετο την Ελληνοτουρκικήν μεθόριον, παρά την Μονήν Μερίτσας (Οξυνείας), το σώμα τού Ανθυπολοχαγού Πυροβολικού Παύλου Μελά και ή αποφασιστική επέμβασις τού Ελληνικού Κράτους εις τα Μακεδονικά προβλήματα κατέστη πλέον γεγονός. Την 14ην Αυγούστου, όταν ό Μελάς επέστρεψεν εκ Κοζάνης, διωρίσθη υπό τής Μακεδονικής Επιτροπής αρχηγός όλων των ευρισκομένων εις Δυτικήν Μακεδονίαν Ελληνικών σωμάτων και αμέσως ήρχισε να καταρτίζη το σώμα του και να προετοιμάζη την είσοδόν του εις Μακεδονίαν. 0 από μακρού απορροφών τας σκέψεις του διακαής πόθος ήρχισε πλέον να πραγματοποιήται. Ολίγας ημέρας πριν διαβή μετά τού σώματός του τα σύνορα έγραφε εις την σύζυγόν του Ναταλίαν: «… Αναλαμβάνω αυτόν τον αγώνα με όλην μου την ψυχήν και με την ιδέαν ότι είμαι υποχρεωμένος να τον αναλάβω. Είχα και έχω την ακράδαντον πεποίθησιν ότι δυνάμεθα να εργασθώμεν εν Μακεδονία και να σώσωμεν πολλά πράγματα. Έχων δε την πεποίθησιν ταύτην έχω και υπέρτατον καθήκον να θυσιάσω το παν όπως πείσω και Κυβέρνησιν και Κοινήν Γνώμην περί τούτου. . . ». Αποδεδειγμένος εξήρχετο εις την Μακεδονίαν εξωθούμενος από την φλόγαν ενός ειλικρινούς σταυροφόρου.

Το σώμα του αποτελούμενον εκ τριάκοντα ανδρών συνωδεύετο υπό τριών οδηγών, οι οποίοι κατά τας διαβεβαιώσεις των εγνώριζον καλώς τας περιοχάς διά των οποίων θα διήρχετο τούτο. Παρ’ όλα αυτά, ό ένας εξ αυτών ασθενήσας κατά την νύκτα τής διαβάσεως των συνόρων, παρέμεινεν εντός τού Ελληνικού εδάφους. 0 άλλος, ονομαζόμενος Αθανάσιος Βάγιας και καταγόμενος εκ Σπηλαίου, ευθύς ως προσήγγισε το σώμα εις την περιοχήν τού χωρίου του, εγκατέλειψε τούτο και έσπευσε μετά τού οπλισμού του εις Γρεβενά να ειδοποιήση τας Τουρκικάς Αρχάς. Αι τελευταίαι θορυβηθείσαι από την δημοσίευσιν εις τας Αθηναϊκάς εφημερίδας διακηρύξεως τού Μακεδονικού Κομιτάτου, σχετικής με την αποστολήν εις Μακεδονίαν ενόπλων σωμάτων, είχον ενισχύσει τας φρουράς των συνόρων και είχαν εντείνει τα μέτρα επαγρυπνήσεως. Τα μέτρα αυτά συνδυαζόμενα με το γεγονός, ότι ό απομένων εις το σώμα οδηγός ουδόλως εγνώριζε το έδαφος τής πορείας, εδυσχέραινον τας κινήσεις του. Επομένως άνευ οδηγών και με επαγρυπνούσας τας Τουρκικάς Αρχάς, ήρχισε το σώμα Μελά την κίνησιν προς Βορράν, παρεκλίνον ευρέως εκ τής κατευθύνσεώς του, βαδίζον κατά την νύκτα υπό βροχήν, άνευ τροφίμων και επί εντελώς ανωμάλου εδάφους, επιτυγχάνον όμως πάντοτε να αποφεύγη τα Τουρκικά αποσπάσματα. Τελικώς, μετά πορείαν ένδεκα ήμερών, έφθασεν εις την περιοχήν Χρουπίστης (Άργους Ορεστικού) και αφού διέβη τον Αλιάκμονα εισήλθεν εις Κωσταράζιον την νύκτα τής 7/8 Σεπτεμβρίου.

Εις Κωσταράζιον το σώμα Μελά παρέμεινεν επί τρεις ημέρας, προς ανάπαυσιν και επιδιόρθωσιν των υποδημάτων και των ενδυμάτων των ανταρτών, διά παρασχεθείσης βοηθείας από του Μητροπολίτου Καραβαγγέλη. Κατόπιν επεσκέφθη το Βογατσικόν, εις το οποίον επληροφορήθη τον εις Μοναστήριον φόνον του Θεοδώρου Μόδη και τας αγριότητας των κομιτατζήδων εις την Πρεκοπάναν, ως και τα τής δράσεως του σώματος Καούδη. Την 12ην Σεπτεμβρίου το σώμα κατέλυσεν εις την Μονήν του Αγίου Νικολάου του  Τσιριλόβου και την 17ην Σεπτεμβρίου εισήλθεν εις Πρεκοπάναν, όπου εφόνευσε τον Βουλγαροδιδάσκαλον και τον Εξαρχικόν ιερέα, οι οποίοι ετρομοκράτουν το χωρίον των και εβαρύνοντο με φόνους συγχωριανών των. 0 Μελάς συγκαλέσας τούς χωρικούς υπέμνησεν εις αυτούς την Ελληνικήν καταγωγήν των και τούς συνέστησε διά θερμοτάτης ομιλίας να επανέλθουν εις τούς κόλπους τής Μεγάλης Εκκλησίας, εκ τής οποίας διά τής βίας είχαν αποσπασθή.

.

.

Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ

.

.

.

h1

ΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

28/08/2011

.

.

.

 Ο Άγιος Νήφων, που τιμά η εκκλησία μας, αφού θεοφιλώς πατριάρχευσε στην Κωνσταντινούπολη επί τέσσερα χρόνια (1311-1315 μ.Χ.), υπέβαλε παραίτηση και έφυγε κρυφά στο Άγιο Όρος. Παρουσιάσθηκε στην Μονή Διονυσίου, ως χωρικός και ζήτησε να τον δεχθούν ως δόκιμο. Προσποιήθηκε μάλιστα τον αγράμματο, και ο ηγούμενος του ανέθεσε το διακόνημα του βουρδουνιάρη, δηλ. να βόσκει τα μουλάρια. Πέρασε καιρός. Μα κάποια μέρα που γύριζε στη Μονή με φορτωμένα τα μουλάρια διάφορα αναγκαία, το Άγιο Πνεύμα τον απεκάλυψε στον ηγούμενο λέγοντας: «Έρχεται ο Πατριάρχης, τρέξτε να τον υποδεχθήτε».

 Χτύπησαν χαρμόσυνα οι καμπάνες και βγήκαν όλοι οι μοναχοί με το Ευαγγέλιο να υποδεχθούν τον Πατριάρχη. Και βρέθηκαν μπροστά στον βουρδουνιάρη με τα μουλάρια, που αναγκάσθηκε τότε να ομολογήσει την αλήθεια που δεν θέλησε να πει όταν ήρθε, για να ζήσει με ταπείνωση, διακονικά ανάμεσα στους αδελφούς.

 .

.

.

h1

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΑΙΩΝ ΣΤΑ 479 π.Χ.

27/08/2011

Η παράταξη των στρατών

.

.

.

Ο Μαρδόνιος πριν εισβάλει νότια επιχείρησε να αποσπάσει τους Αθηναίους απο την ελληνική συμμαχία στέλνοντας σαν πρέσβη το βασιλιά της Μακεδονίας Αλέξανδρο ο οποίος υποσχέθηκε να αποζημιώσει για τις ζημιές και να προσφέρει οποιαδήποτε βοήθεια αν συμμαχούσαν με τους Πέρσες.
Όταν έμαθαν οι Σπαρτιάτες για την πρεσβεία αυτή φοβήθηκαν γιατί ήξεραν οτι η Αττικη είχε ερημωθεί και οι Αθηναίοι αντιμετώπιζαν το φάσμα της πείνας επίσης ήταν δυσαρεστημένοι γιατί οι Πελοποννήσιοι δεν είχαν στείλει στρατό έγκαιρα στη Βοιωτία όπως είχαν υποσχεθεί ώστε να προστατέψουν την πόλη τους.Γι’ αυτό βιάστηκαν να στείλουν πρέσβεις ώστε να προλάβουν τη συνθηκολόγηση υποσχόμενοι οτι αυτοί και οι υπόλοιποι σύμμαχοι θα ανελάμβαναν να θρέψουν τις οικογένειες των Αθηναίων.
Οι Αθηναίοι περίμεναν και τους πρέσβεις της Σπάρτης ώστε να απαντήσουν μπροστά τους στον απεσταλμένο του Μαρδόνιου και αφού άκουσαν τα λόγια και των δυο απήντησαν στο Μαρδόνιο μέσω του Αριστείδη ¨ότι όσο ο ήλιος δεν αλλάζει πορεία δεν πρόκειται να συνθηκολογήσουν με τον Ξέρξη αλλά μένοντας πιστοί στους θεούς και τους ήρωες που εκείνος έκαψε τους ναούς τους και τα αγάλματα θα επιμείνουν να αγωνίζονται για την ελευθερία τους».Στους Σπαρτιάτες είπαν πως τους ευχαριστούν για την πρόταση αλλά θα τα καταφέρουν μόνοι τους και το μόνο που τους παρακαλούν είναι να στείλουν το ταχύτερο στρατό στη Βοιωτία ώστε να ενωθεί με τον Αθηναϊκό να πολεμήσει. Οι Σπαρτιάτες όμως για μια ακόμη φορά αθέτησαν το λόγο τους μη στέλνοντας στρατό στη Βοιωτία παρά μένοντας στη πατρίδα τους γιόρταζαν τα Υακίνθια.Αποτέλεσμα ήταν ο Μαρδόνιος να περάσει απο τη Θεσσαλία στην Αττική ανεμπόδιστοςέχοντας μαζί του ως συμμάχους όλα τα έθνη της ανατολικής Ελλάδας αναγκάζοντας τους Αθηναίους για δεύτερη φορά μη μπορώντας να αντιμετωπίσουν τόσο πολυάριθμο στρατό να εγκαταλείψουν την πόλη τους και να μεταβούν στη Σαλαμίνα.
Εκεί ο Μαρδόνιος έστειλε δεύτερη πρεσβεία στους Αθηναίους να επαναλάβει τις προηγούμενες προτάσεις. Η νέα απιστία των Σπαρτιατών είχε οξύνει τα πνεύματα παρ’όλα αυτά όταν ανακοινώθηκαν οι προτάσεις στη βουλή ,όλοι οι βουλευτές εκτός απο έναν ονόματι Λυκίδης, απέκρουσαν τις προτάσεις των Περσών και θανάτωσαν με λιθοβολισμό τον βουλευτή και την οικογένειά του.Οι Αθηναίοι έστειλαν πρέσβεις στη Σπάρτη μαζί με τους Μεγαρείς και τους Πλαταιείς για να διαμαρτυρηθούν για τη νέα αυτή αθέτηση και να απαιτήσουν την άμεση αποστολή στρατού αν όχι στη Βοιωτία που είχε καταληφθεί απο τον εχθρό στο Θριάσιο πεδίο.
Οι έφοροι των Σπαρτιατών αφού άκουσαν την πρεσβεία είπαν ότι θα το σκεφτούν και θα απαντήσουν αντ’αυτού καθυστέρησαν 10 ημέρες αναβάλλοντας την απάντηση συνεχίζοντας να γιορτάζουν τα Υακίνθια και να οχυρώνουν τον ισθμό.Έτσι αφού οι πρέσβεις των Αθηναίων δυσανασχέτησαν τους είπαν ότι αν την επομένη δεν λάβουν απάντηση θα συμμαχήσουν με το Πέρση. Οι έφοροι φοβούμενοι αυτή την κατάληξη ειδοποίησαν τους Αθηναίους ότι ο στράτος είχε ήδη ξεκινήσει και βρισκόταν αυτή την ώρα έξω απο τα σύνορα της Σπάρτης,5000 Σπαρτιάτες που τον καθένα ακολουθούσαν 7 ελαφρά οπλισμένοι είλωτες. Το παράδειγμα των Σπαρτιατών ακολούθησαν και άλλοι Πελοποννήσιοι ώστε έφυγε απο την Πελοπόννησο σημαντική δύναμη με αρχηγό τον Παυσανία επίτροπο του ανήλικου βασιλιά Πλείσταρχου γιου του νεκρού βασιλιά Λεωνίδα. Ο Μαρδόνιος εφόσον ειδοποιήθηκε απο τους Αργείους για τις κινήσεις του Πελοποννησιακού στρατού υποχώρησε αφού λεηλάτησε την περιοχή του Τατοίου την οποία είχε σεβαστεί με την ελπίδα της συνθηκολόγησις των Αθηναίων προς την Βοιωτία και στρατοπέδευσε στην πεδιάδα μπροστά απο την τειχισμένη πόλη των Θηβαίων συμμάχων του ώστε να καλύψει τα νώτα του και να μπορέσει να αγωνιστεί σε ανοικτό χώρο.
.
.
.
Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ
.
.
.