Archive for Αύγουστος 2013

h1

ΣΟΥΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 1853-1919

26/08/2013

.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ ΣΚΙΤΣΟ..

..

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

.

.

Ο Γεώργιος Σουρής γεννήθηκε στη Σύρο’ από τη μεριά του πατέρα του καταγόταν από τα Κύθηρα και από τη μεριά της μητέρας του από τη Χίο. Η οικογένειά του φιλοδοξούσε να σπουδάσει ο Γεώργιος θεολογία, οι οικονομικές συνθήκες ζωής τους όμως δεν το επέτρεψαν. Παρακολούθησε εγκύκλια μαθήματα στη γενέτειρά του και μαθήματα γυμνασίου στην Αθήνα ως το 1870, οπότε τέλειωσε το σχολείο και έφυγε για τρεις μήνες στο Ταγκαρόγκ της Ρωσίας για να εργαστεί ως υπάλληλος σιτεμπόρου.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα στράφηκε προς το χώρο του θεάτρου, συμμετέχοντας σε παραστάσεις ερασιτεχνικών θιάσων (σε ηλικία δεκαπέντε χρόνων είχε συμμετάσχει σε μια παράσταση τραγωδίας στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού).

Η ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία ξεκίνησε γύρω στο 1872, όταν δημοσίευσε ποιήματα στο περιοδικό «Φως». Ακολούθησε το 1873 η έκδοση της ποιητικής συλλογής «Συλλογή Λυρικών Ασμάτων» και της κωμωδίας «Από γαμβρός παράνυμφος», ενώ σταθμός στην πορεία του υπήρξε η έκδοση της σατιρικής ποιητικής συλλογής του «Τα τραγούδια μου», που τιμήθηκε με έπαινο στο Βουτσιναίο διαγωνισμό το 1876.

Το 1879 ξεκίνησε μαθήματα στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας, από την οποία δεν κατόρθωσε όμως να αποφοιτήσει, ενώ παράλληλα αρθρογραφούσε σε περιοδικά και εφημερίδες (Αριστοφάνης, Ραμπαγάς, Αρχίλοχος).

Το 1881 παντρεύτηκε τη Μαρία Κωνσταντινίδου. Το σπίτι τους στην οδό Πινακωτών 15 (σημερινή Χαρ.Τρικούπη) υπήρξε ένα από τα γνωστότερα αθηναϊκά φιλολογικά σαλόνια.

Συνέχισε να δημοσιεύει και να εκδίδει ποιήματα ως το 1902, από τα οποία αξίζει να αναφερθούν οι σατιρικές συνθέσεις του «Φασουλής φιλόσοφος» και «Δον Ζουάν», που ανήκουν στην εξάτομη ποιητική συλλογή του «Ποιήματα» (1882-1902).

Read the rest of this entry ?

Advertisements
h1

ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – Ιερ. ΖΩΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

15/08/2013

.

ΙΕΡΕΙΣ.

.

Μητρόπολις Άρτης

.

Ιερ. Ζώης Δημητρίου  

.

.

Το χωριό Λουτρότοπος αποτελεί ιδιαίτερη κοινότητα, κοντά στα χωριά Γλυκόρριζο και Περάνθη. Όπως σ’ όλα τα χωριά της Άρτης έτσι κι εδώ καλλιεργούνται τα εσπεριδοειδή. Του χωρίου αυτού, που παλαιότερα λεγόταν Μπάνη, ήταν εφημέριος ο π. Ζώης Δημητρίου.

Ο παπα-Ζώης, όπως ήταν γνωστός στην περιοχή, γεννήθηκε στο Κομμένο το 1892. Αφού ετελείωσε το Δημοτικό του χωρίου του φοίτησε στην Ιερατική Σχολή Άρτης. Μέσα στους νέους διακρινόταν μαζί με τον π. Λάμπρο Σταμάτη για την αγάπη του προς την Εκκλησία. Βοηθούσε τον ιερέα στα καθήκοντά του, έψαλλε και συχνά εξεδήλωνε την επιθυμία του ν’ αφιερωθή στην Εκκλησία.

Το 1928 χειροτονήθηκε ιερεύς και τοποθετήθηκε στην ενορία των Ταξιαρχών Λουτροτόπου. Εκεί υπηρέτησε ως το τέλος της ζωής του ανάμεσα σ’ ενορίτας πού τον εσέβοντο και τον αγαπούσαν για την ταπεινότητα και την καλωσύνη του.

Επειδή η ενορία του ήταν πολύ κοντά στο Κομμένο, το χωριό που γεννήθηκε, ο π. Ζώης έμενε σ’ αυτό. Κι έτσι τον πήρε κι αυτόν η καταιγίδα της καταστροφής του Κομμένου. Όταν έφυγαν οι Γερμανοί ο π. Ζώης βρέθηκε σκοτωμένος με μαχαίρι. Επί πλέον του είχαν βγάλει και τα μάτια σε πλησμονή βαρβαρότητας. Αλλά η μνήμη του παπα- Ζώη Δημητρίου ζη ακόμα στα χωριά εκείνα και λέει πως την τραγική 16 Αύγουστου του 1943 χάθηκε ένας καλός ιερεύς.

 .

.

.

Ἀναδημοσίευσις ἐπιβάλλεται μὲ τὴν αὐτονόητον πάντοτε ἀναφορᾶ στὴν πηγῆ 

.

.

.

h1

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – ΜΙΧΑHΛ ΧΑΡΙΛΑΟΣ

13/08/2013

.

ΜΙΧΑΗΛ ΧΑΡΙΛΑΟΣ.

.

Μιχαήλ Χαρίλαος. Γεννήθηκε στο χωριό Γαληνή, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 9 Φεβρουαρίου 1935. Απαγχονίστηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, στις 9 Αυγούστου 1956. Γονείς : Μιχαήλ Θεοχάρους και Αφροδίτη Μιχαήλ Αδέλφια : Γιάγκος, Χατζηχαμπής, Ηλίας, Ανδρέας, Μαρία

,

Ο Χαρίλαος Μιχαήλ τελείωσε το δημοτικό σχολείο Γαληνής και εργαζόταν στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία. Εντάχθηκε στον αγώνα της ΕΟΚΑ και υπηρέτησε μαζί με τα αδέλφια του και τον πατέρα του. Είχαν διασυνδέσεις με την ανταρτική ομάδα του Μάρκου Δράκου.

Ήταν αχώριστος φίλος και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Ζάκου με τον οποίο κατέφυγε στο αντάρτικο στις 17 Νοεμβρίου 1955, επανδρώνοντας ανταρτική ομάδα στην περιοχή Γαληνής, αφού είχαν στο μεταξύ κατασκευάσει κρησφύγετα και λημέρια στην ορεινή αυτή περιοχή.

Σε ένα μήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 1955, η ομάδα τους συνενώθηκε με την ομάδα του Μάρκου Δράκου για την ενέδρα στο Μερσινάκι, στο 38ο μίλι του δρόμου Λευκωσίας-Κάτω Πύργου, κοντά στους αρχαίους Σόλους.

Στην επίθεση οι ήρωες της ΕΟΚΑ Χαρίλαος Μιχαήλ, Ανδρέας Ζάκος, Χαράλαμπος Μούσκος και Μάρκος Δράκος, μαζί με τέσσερις άλλους συναγωνιστές τους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον εμπειροπόλεμο ταγματάρχη Κουμπ του αγγλικού στρατού και το δεκανέα Μόρουμ, ο οποίος σκοτώθηκε.

Σκοτώθηκε επίσης και ο Χαράλαμπος Μούσκος. Ο Ανδρέας Ζάκος συνελήφθη βαριά τραυματισμένος. Μαζί του συνελήφθη και ο Χαρίλαος Μιχαήλ, ο οποίος δεν θέλησε να εγκαταλείψει τραυματισμένο το φίλο του.

.

Και οι δυο τους καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν μαζί με τον Ιάκωβο Πατάτσο την Πέμπτη, 9 Αυγούστου 1956.

.

Το βράδυ της Τετάρτης, 8 Αυγούστου, λίγες μόνο ώρες πριν από την εκτέλεσή του, καλοδέχτηκε τη μάνα και τον πατέρα του στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας με το τραγούδι «Ξύπνα καημένε μου Ραγιά» και τους αποχαιρέτησε με αυτά τα λόγια:

«Έχω το θάρρος να πατήσω την αγχόνη, πατέρα. Εσύ, μάνα, να το έχεις ευχαρίστηση και να το κρατείς καύχημα που πεθαίνω για την πατρίδα.»

Το ψυχικό σθένος με το οποίο αντιμετώπισε το θάνατο φαίνεται και στις δυο του επιστολές που έγραψε λίγο πριν από την εκτέλεσή του στις 7 και 8 Αυγούστου 1956.

,

,

,

Πηγῆ :  http://myweb.cytanet.com.cy/  

 .

.

Συντομευμένος σύνδεσμος :  http://wp.me/p12k4g-3im

 

.

.

.

h1

ΜΝΗΜΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – ΟΔΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

11/08/2013

,

031.

.

Ὁδός Ἁγίου Δημητριοῦ… Ἱερός ναὸς Ἁγίου Δημητρίου

.

.

Κάρτ ποστᾶλ τῆς δεκαετίας τοῦ 1910, στὴν ὁποῖα ἀπαθανατίζεται ὁ δρόμος τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ἀλλά καὶ ἡ ἐκκλησία τοῦ πολιούχου τῆς πόλεως.

Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση χτίστηκε στὸν χῶρο ποὺ μαρτύρησε ὁ ἅγιος… ἀρχικά ἕνα μικρὸ κτίσμα μέσα στὴν κρύπτη καὶ ἀργότερα τὸν 5° αἰῶνα ἀπό τὸν Λεόντιο, ἔπαρχο τοῦ Ἰλλυρικοῦ, μία μεγάλη τρίκλιτη βασιλικὴ.

Μετὰ τὴν πυρκαγιὰ τοῦ 1917 ἀναστυλώθηκε στὴ σημερινή της μορφὴ τὸ 1948 ὡς πεντάκλιτης βασιλικῆς.

.

.

.

Ἀντί πηγῆς: Εὐχαριστῶ τὸν καλὸ φίλο Κωνσταντῖνο Νίγδελη γιὰ τὴν πανέμορφη κασετίνα ποὺ φέρει τὸν τίτλο «Θεσσαλονίκη 1912-2012: Ψηφίδες μνήμης» καὶ γιὰ τὴν ἄδειά του, πρὸς δημοσίευση εἰκόνων.

.

.

.

Ἀναδημοσίευσις ἐπιβάλλεται μὲ τὴν αὐτονόητον πάντοτε ἀναφορᾶ στὴν πηγῆ

.

.

h1

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – ΠΑΤΑΤΣΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ

09/08/2013

.

Πατάτσος Ιάκωβος.

.

Πατάτσος Ιάκωβος.

.

.

Γεννήθηκε στη Λευκωσία την 1η Ιουλίου 1934. Απαγχονίστηκε από τους Άγγλους στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας στις 9 Αυγούστου 1956. Γονείς : Ανδρέας και Ροδού Πατάτσου Αδέλφια : Χλόη

.

Ο Ιάκωβος Πατάτσος τελείωσε το δημοτικό σχολείο «Ελένειο» στη Λευκωσία και ήταν απόφοιτος της Σχολής Σαμουήλ. Εργαζόταν ως γραφέας στον Οίκο Παρασκευαΐδη. Ήταν μέλος της ΟΧΕΝ και εντάχθηκε στον Αγώνα πριν από το 1955.

Με την έναρξη του αγώνα κατατάχθηκε σε ομάδες ρίψης βομβών και αργότερα στο εκτελεστικό Λευκωσίας.

Λόγω όμως των θρησκευτικών του πεποιθήσεων προβληματιζόταν να λάβει μέρος σε εκτελέσεις. Η δράση του στον αγώνα συνταυτιζόταν με τη θρησκεία και ό,τι έκαμνε το έκαμνε, επειδή πίστευε ότι και η ελευθερία είναι δώρο του Θεού.

Τον Ιανουάριο του 1956 συνεργάστηκε με το Σταύρο Στυλιανίδη και άλλα στελέχη της ΕΟΚΑ στην κατασκευή και τοποθέτηση βόμβας στις 20 Μαρτίου 1956 στο κρεβάτι του Κυβερνήτη Χάρντιγκ.

Στις 23 Απριλίου 1956 ανέλαβε με το συναγωνιστή του Γεώργιο Παλαιολόγο την εκτέλεση ενός προδότη αστυνομικού, εναντίον του οποίου έγινε και προηγουμένως ανεπιτυχής απόπειρα.

Η επίθεση έγινε έξω από τον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Σεραγίου Λευκωσίας. Η προσπάθεια απέτυχε και ο Ιάκωβος, που έπεσε από το ποδήλατό του βρέθηκε στο στόχαστρο Τούρκου ειδικού χωροφύλακα. Δεύτερος Τούρκος αστυνομικός, ο Νιχάτ Βασίφ, άρπαξε τον Ιάκωβο, οπότε ο Παλαιολόγος πυροβόλησε θανάσιμα τον Νιχάτ και τον ελευθέρωσε.

Στη συνέχεια όμως το πλήθος των Τουρκοκυπρίων που προσέτρεξε τον ακινητοποίησε και συνελήφθη.

Ο Παλαιολόγος κατέφυγε στο αντάρτικο και ο Πατάτσος κατηγορήθηκε για την εκτέλεση του Νιχάτ και οδηγήθηκε στην αγχόνη.

Κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης κράτησής του στα κελιά των μελλοθανάτων τόνωνε με τη θρησκευτική του πίστη τους άλλους κατάδικους, δημιουργώντας ατμόσφαιρα κατάνυξης και πνευματικής ανάτασης.

Η βαθιά του θρησκευτικότητα αντανακλάται και στην τελευταία του επιστολή προς τη μητέρα του στην οποία έγραφε :

«Αγαπημένη μου μητέρα,

Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους καρπούς μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από το θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρης, όπως κι εγώ. Αν κλαις θα λυπούμαι… Είναι καιρός να καμαρώσης το παιδί σου. Ευρίσκεται εκεί ψηλά, όπου ψάλλουν οι άγγελοι. Χαίρε, αγαπημένη μου μητέρα. Μη κλαίης για ν’ ακούσης την αγγελικήν φωνήν μου, που ψάλλει Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε και συ μαζί μου. Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλην σου την ζωήν. Ψάλλε και συ μαζί μου».

Σε φιλώ, το αγαπημένο σου παιδί, Ιάκωβος

.

Βάδισε προς τον θάνατο με ψηλά το κεφάλι. Κοινώνησε από τα χέρα του ιερέα Αντωνίου Ερωτοκρίτου και έψαλλε, ενώ του περνούσαν τη θηλιά στο λαιμό το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ». Ήταν μόλις 22 χρονών.

.

.

.

Βασικὴ πηγή βιογραφίας :  http://myweb.cytanet.com.cy/iaae5559/biographies/

.

.

.

Συντομευμένος σύνδεσμος :    http://wp.me/p12k4g-3hB

.

h1

ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ-Ιερ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ

08/08/2013

.

ΙΕΡΕΙΣ.

.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ ΚΑΙ ΟΡΕΣΤΙΑΔΟΣ

.

.

 Ιερ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ

..

.

Ο π. Δημήτριος Καπετάνιος γεννήθηκε στή Θυρέα το 1898. Εδώ μετώκησε η μητέρα του από τούς Πετράδες Διδυμοτείχου μετά το θάνατο του συζύγου της. Μόλις ο νεαρός Δημήτριος συμπλήρωσε τά τριάντα του χρόνια, χειροτονήθηκε ιερεύς.

Δέν είχε μάθει πολλά γράμματα· είχε τελειώσει το Δημοτικό. Είχεν όμως πίστι πολλή καί ζωή καλή. Προσπαθούσε πάντα νά καθοδηγή τούς ενορίτας του καί νά τούς βοηθή. Όλοι ήσαν ευχαριστημένοι απ’ αυτόν. Καί μόνο οι κομμουνισταί τον είχαν επισημάνει.

Τήν Κυριακή τής 8 Αυγούστου 1943 γύριζε ο π. Δημήτριος, στίς 2 ή ώρα μετά το μεσημέρι, από το χωριό  Κουφόβουνο, όπου είχε πάει γιά δουλειές του.

Οι κομμουνισταί τον φύλαγαν καί τον έπιασαν. Τον έσυραν σ’ ένα χωράφι καί τόν βασάνισαν απάνθρωπα δύο ώρες. Ύστερα τον πήγαν στήν αυλή της εκκλησίας.

Ήλθαν τρέχοντας η πρεσβυτέρα καί τά παιδιά του. Έκλαψαν, παρεκάλεσαν, σπάραξαν μπροστά στά πόδια των θηρίων. Τίποτα. Έστησαν τον παπά στόν τοίχο και τόν πυροβόλησαν. Η σφαίρα αστόχησε γιά νά τούς δώση καιρό νά σκεφθούν το έγκλημά τους. Μ’ ένα πήδημα ο «καπετάνιος» του ρίχνει άλλη μία «εξ επαφής» καί ο π. Δημήτριος κυλίσθηκε νεκρός. Η παπαδιά μέ μιά φωνή πέφτει λιπόθυμη ενώ τά παιδιά του θρηνούσαν γοερά.

.

.

Συντομευμένος σύνδεσμος :  http://wp.me/p12k4g-3hp

,

,

Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναπαραγωγὴ μέρους τοῦ κειμένου, μὲ τὴν προϋπόθεση νὰ ἀναφέρεται ὡς ήλεκτρονική πηγὴ τὸ «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο» μὲ ἐνεργό σύνδεσμο
https://eistorias.wordpress.com/

,

,

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»

.,,,

 

h1

ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΑΓΟΡΑ ΒΟΛΟΥ

08/08/2013

.

Κόντογλου Φώτης - Οἱ Νεομάρτυρες, ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας μας

Κόντογλου Φώτης – Οἱ Νεομάρτυρες, ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας μας.

.

.

Τριαντάφυλλος από την Ζαγορά Βόλου, + 8-8-1680.

 

Ο νεομάρτυς στην κατά κόσμον ζωή του ήταν ναύτης. Μαρτύρησε για τον Χριστό σε ηλικία 18 ετών, όταν τού έκοψαν το κεφάλι οι τούρκοι με σπαθί, στον ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης,  στις 8 Αυγούστου 1680.

Μοναδική πηγή σχεδόν για το μαρτύριο τού νεαρού αυτού μάρτυρα τού Χριστού παρέχει ο εκδότης εφημερίδος Καρυοφίλης.

Ο Νικόδημος στον Συναξαριστή του, παραθέτει ένα ωραίο δίστιχο για τον άγιο:

.

 

«Τριαντάφυλλος ωράθη ρόδον νέον, ερυθροβαφέν τη ροή των αιμάτων».

.

.

Πηγή: Θεσσαλοί Νεομάρτυρες, Πρωτοπρεσβύτερου Κωνσταντίνου Απ. Γάτσια.

,

,

.Συντομευμένος σύνδεσμος :   http://wp.me/p12k4g-3hn

.

2