Posts Tagged ‘ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ’

h1

Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΑΙ ΕΚ ΤΑΥΤΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΙ

17/06/2013

.

Παιδιὰ σὲ καταυλισμὸ προσφύγων στὴν Ἀθήνα

.

.

Διάλεξις δοθεῖσα ὑπὸ Νικολάου Λαῒου τῇ 09/04/1927

 .

Ἡ παροῦσα διάλεξις θὰ δώση ἐν συνόψει τὴν εἰκόνα τῆς ὅλης προσφυγικῆς ὑποθέσεως  ἤτις ἔσχε σπουδαῖον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς πολιτικῆς, κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς χώρας, θὰ ὤφειλαν δὲ ἴσως πάντες οἱ ὁπωσδήποτε τὰ οἰκονομικὰ ἀσχολούμενοι νὰ ἔχωσι μίαν ἰδέαν τῶν γενικῶν ὅρων τοῦ προβλήματος, ὁποῖον ἐτέθη πρὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους.

.

Κατὰ τὸ φθινόπωρον τοῦ 1922, ἐν μία ἡμέρα δυστυχίας κατεβάλλετο, ἐξεμηδενίζετο καὶ ἐξεριζοῦτο ἀπὸ τὰ βάθη καὶ τὰ παράλια τῆς Μ. Ασίας ἕνας ὁλόκληρος ὅγκος Ἑλληνικοῦ Πληθυσμοῦ, 1.400.000 περίπου προσφύγων, γυμνῶν, ρακενδύτων, πεινώντων καὶ ὅστις στιβαζόμενος ἐντὸς τῶν πλοίων μεταφέρετο εἰς τὴν Ἑλληνικὴν πατρίδα διὰ νὰ διαιτᾶται κατόπιν καὶ ἐπὶ μακρῶν, εἰς τὰ πεζοδρόμια τῶν πόλεων, τὰ λιθόστρωτα τῶν ὀδῶν, ἄνευ στέγης , ἄνευ ἐπαρκοὺς περιθάλψεως, συγκεντρωμένος ὑπὸ τὰ ὑπόστεγα Σιδ.Σταθμῶν ἐν μέσω χειμῶνος..

,

,

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com

 

.

Συντομευμένος σύνδεσμος   —   http://wp.me/p12k4g-2Wr

.

.

 .

.

.

h1

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ-Η ΑΠΟΣΙΩΠΗΜΕΝΗ ΘΥΣΙΑ

02/05/2013

.

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

.

.

Χρυσόστομος Σμύρνης

ἡ ἀποσιωπημένη θυσία

.

 

Ἡ ἀνάμνηση τῆς ὑπέροχης αὐτοθυσίας του, ἑνὸς μαρτυρικοῦ τέλους, ποὺ μόνο ὁ Χρυσόστομος μποροῦσε νὰ ὑπομείνει, δὲν ἀφήνει τὴν πληγὴ νὰ κλείσει, τὴ λήθη νὰ σβήσει τὸ παρελθόν.

Ὁ Χρυσόστομος ἦταν ὁ Παλαιολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας κι ἀκόμη πιὸ μεγάλος. Ὁ τελευταῖος τῆς στρατιᾶς τοῦ μαχόμενου Κλήρου μας· κι ἔπεσε στὶς ἐπάλξεις – στὴν πύλη τοῦ Ρωμανοῦ.

 

Ἑκουσίως παρεδόθη «ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγήν», μὴ στέρξας νὰ ἐγκαταλείψη, ὡς θὰ ἠδύνατο, τὴν Σμύρνην ἐν ὄψει τῆς βεβαίας θανατώσεώς του, ἀλλὰ «μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ», ὡς ὀφείλει νὰ πράττη ὁ καλὸς ποιμήν. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀπάντησίς του εἰς τὴν προταθεῖσαν «διευκόλυνσιν» τῆς ἀσφαλοῦς ἀποχωρήσεώς του.

«Παράδοσις τοῦ ἑλληνικοῦ κλήρου, ἀλλὰ καὶ καθῆκον τοῦ καλοῦ ποιμένος, εἶναι νὰ παραμείνη μὲ τὸ ποίμνιόν του».  

«Ζητῶ Σταυρόν, μεγάλον Σταυρόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ δοκιμάσω τὴν εὐχαρίστησιν καθηλούμενος καὶ μὴ ἔχων τί νὰ δώσω πρὸς σωτηρίαν τῆς ἡμετέρας λατρευτῆς πατρίδος νὰ δώσω τὸ αἷμά μου. Οὕτως ἐννοῶ τὸ ἐπ’ ἐμοὶ τὴν ζωὴν καὶ τὴν ἀρχιερωσύνην».

Read the rest of this entry ?

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 96 ακόμα followers