Archive for the ‘ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ’40’ Category

h1

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΤΙΚΗΣ – Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΕΣΩΝ ΑΘΛΗΤΗΣ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ’40[17/11/1940]

17/11/2013

.

.

ΒΑΤΙΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ.

.

.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΤΙΚΗΣ

.

.

(17/11/1940, ἐτῶν 22)

Ἔτος γεννήσεως: 1918 (Θεσσαλονίκη)

Θέση: Ἀριστερός ὀπισθοφύλακας

Ὁμάδα: ΠΑΟΚ

.

.

Μορᾶβας, 17 Νοεμβρίου 1940… «Μέρες τώρα, μάχη σκληρὴ. Ἑφτᾶ φορὲς στὴν ἴδια μέρα τὸ ὕψωμα 1878, καταλαμβάνεται καὶ ἀνακαταλαμβάνεται. Ἡ διαταγὴ τοῦ ἐπιτελείου, ἀμετάκλητη: «πρέπει νὰ παρθῇ, νὰ πάρουμε σίγουρα τὴν Κορυτσᾶ. Read the rest of this entry ?

h1

Ο ΜΗΤΡΑΛΕΞΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΤΑ PZL 24 F/G.

02/11/2013

.

.

ΜΗΤΡΑΛΕΞΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΣ 2.

.

Ὁ Ὑποσμηναγός Μαρίνος Μητραλέξης   καὶ τὰ  PZL 24 F/G.

..

.

Γεννήθηκε τὸ 1916 στὸν Μίλα Μεσσηνίας. Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ ’36, εἰσῆλθε στὴν (τότε) Σχολή Αεροπορίας, ἀπ’ ὅπου ἀποφοίτησε μὲ τὸν βαθμὸ τοῦ Ἀνθυποσμηναγοῦ (χειριστοῦ) τὸν Αὔγουστο τοῦ 1938.

Ὁ πόλεμος τὸν βρίσκει νὰ ὑπηρετῇ στὴν 22α Μοῖρα Διώξεως, ποὺ ἔδρευε στὴν Μεγάλη Μίκρα, ἔξω ἀπό τὴν Θεσσαλονίκη, ἡ ὁποῖα «πετοῦσε» μὲ καταδιωκτικὰ ἀεροσκάφη, P.Z.L. P24.

Ὁ πιλότος μας, πραγματοποίησε ἕνα ἀπό τὰ σπάνια περιστατικὰ στὴν ἀεροπορική ἱστορία ·τὴν ἐπιτυχή, ἀλλά ἀνορθόδοξο, κατάρριψι Ἰταλικού τρικινητηρίου βομβαρδιστικοῦ, τύπου Cant Z 1007 bis Alcione (με κωδικό: ΜΜ 22381), στὶς 02 Νοεμβρίου 1940· μετὰ τὴν ἐξάντληση τῶν πυρομαχικῶν του, ἐκτέλεσε ἐμβολισμό τῶν πηδαλίων οὐρᾶς τοῦ ἰταλικοῦ ἀεροσκάφους, καταστρέφοντάς τα μὲ τὴν ἔλικα τοῦ PZL 24 F/G.

Read the rest of this entry ?

h1

ΡΟΥΠΕΛ ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΗΡΩΕΣ

06/04/2013

.

.

.

ΡΟΥΠΕΛ ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΗΡΩΕΣ 

.

» Eδωδά, στο Ρουπέλιον των Βυζαντινών, πολλές φορές σταμάτησαν άλλοτε οι Μακεδόνες τους Σκύθες, νίκησαν οι Ακρίτες τους Ούννους και τους Βουλγάρους.

Η στενωπός αυτή, που όσο πλησιάζει τα σύνορα τόσο περισσότερο ζουλιέται ανάμεσα στα βουνά Μπέλες και Τσιγκέλι, στενεύοντας σα χωνί, γέννησε τον Απρίλη του 1941 νέα ελληνική νίκη, κι ας μη μπόρεσαν τότε να ξεδιπλωθούν, όπως τους άξιζε, οι πολεμικές σημαίες.»…

..

..

Διαβᾶστε τὴν συνέχεια τοῦ ἄρθρου στὸ : e-istoria.com

.

.

.

[  shortlink ]  :  http://wp.me/p12k4g-2k9

,

,

..

..

 

.

.

.

h1

Η «ΕΑΡΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΙΣ» ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ

09/03/2013

731 ΜΝΗΜΕΙΟ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΟΥ.

.

.

1941.—Αι λυσσώδεις επιθέσεις των Ιταλών κατά των υψωμάτων Μπρέγκου Ράπιτ, καί 731,  είς το μέτωπον  Τρεμπεσίνας, διαδέχονται η μία την άλλην καί δεν σταματούν ούτε τη νύχτα. Ο διοικητής του δεξιού υποτομέως της ελληνικής αμύνης συνταγματάρχης Κετσέας Θ.,  εκπέμπει την λακωνικήν διαταγήν. «Τηρήσατε θέσεις σας μέχρις εσχάτων». Οι διοικητές των μαχομένων επί των ως άνω υψωμάτων ελληνικών τμημάτων απαντούν υπερηφάνως: «Μείνατε ήσυχοι! Δεν θα περάσουν».

μ

(…) ..το Ελληνικό Έθνος διά του στόματος του Γενναίου Κυ­βερνήτη Ί.Μεταξά και του Μαρτυρικού Βασιλέως Γεωρ­γίου του Β’ είπε εις τις δυνάμεις της βίας ότι, από την Ελλάδα δεν θα περάσουν. Και εις το διάγγελμα του προς το Ελληνικό Λαό ό Φιλοσοφημένος εκείνος Βασιλεύς, είπε: «Με πίστη εις το Θεό και εις τα πεπρωμένα της Φυλής το Έθνος σύσσωμο και πειθαρχούν, ως εις άνθρω­πος, θα αγωνισθεί υπέρ Βωμών και εστιών, μέχρι της τελι­κής Νίκης». Read the rest of this entry ?

h1

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

29/10/2011

 

.

.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

.

.

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΛΙΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

.

.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ’40

.

.

Η ΕΘΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΚΑΙ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ (1940-1944)

.

.

Και μια όμορφη έκπληξη. Ένα Σουηδικό ροκ συγκρότημα που υμνεί τους Έλληνες Ήρωες.

Το παρακάτω τραγούδι ανήκει στο Σουηδικό συγκρότημα SABATON. Για όσους δεν γνωρίζουν Αγγλικά, στο βίντεο υπάρχουν και οι μεταφρασμένοι στίχοι.

Μόνο ξένοι θα μπορούσαν να γράψουν κάτι τέτοιο… Αν το έκαναν Έλληνες, θα χαρακτηρίζονταν «εθνικιστές», «φασίστες», «γραφικοί», κ.λπ, κ.λπ.

Απολαύστε το:

 

.
.
.
h1

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ

28/10/2011

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος (κατά κόσμον Χαρίλαος Φιλιππίδης, 1881 – 1949)

.

.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ

ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΤΩΝ

 .

Κείμενο-Φωτογραφίες:

Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος Δ. Μαρμάρινος,

Δντης Θρησκευτικού ΓΕΝ

 .

       Εξήντα και πλέον χρόνια έχουν παρέλθει από τις τραγικές εκείνες ημέρες της καταλήψεως των Αθηνών και ολόκληρης της Ελλάδας από τα χιτλερικά στρατεύματα κατοχής. Μέσα όμως σε μια ατμόσφαιρα θλίψεως και οδύνης αναδείχθηκαν μορφές ηρωικές που χαλύβδωσαν το φρόνημα των Ελλήνων και ύψωσαν τη σημαία της αντίστασης κατά του κατακτητή. Από τις πρώτες ηρωικές πράξεις αντί­στασης είναι η αντιμετώπιση των κατακτητών από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρύσανθο Φιλιππίδη, τον από Τραπεζούντος. Μορφή ηρωική που προσέφερε ανυπολόγιστες υπηρε­σίες στο ποίμνιό του στη περιφέρεια Τραπεζούντος, το οποίο κατόρθωσε, με δικές του ενέργειες να διασώσει ακέραιο από τους διωγμούς των Νεοτούρκων και τις σφαγές του ποντιακού Ελληνισμού που ακολούθησαν μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Μικρα­σιατική καταστροφή. Μετά από έντονο διπλωματικό αγώνα για τα δίκαια του Ποντιακού Ελληνισμού και μεγάλη διεθνή δραστηριότητα ως Αποκρισάριος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Αθήνα, πλήρης σεβασμού και αναγνωρίσεως αναδεικνύεται Αρ­χιεπίσκοπος Αθηνών το 1939, ακρι­βώς για να επιτελέσει το χρέος της Εκκλησίας στις δύσκολες αλλά και ηρωικές στιγμές του Ελληνισμού που ακολούθησαν. Απαύγασμα της λάμψης και του μεγαλείου του αν­δρός είναι η στάση του απέναντι στους Γερμανούς κατά την είσοδό τους στην Αθήνα και τα δύσκολα χρόνια της κατοχής που ακολούθη­σαν. Οι ιστορικές αναφορές και λεπτομέρειες που αναφέρονται, εν πολλοίς άγνωστες, φανερώ­νουν την υψηλή προσφορά του κλήρου και της Εκκλησίας μας σε καιρούς κρίσιμους.

Ol ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ

Στις 10 Φεβρουαρίου 1940 η Ακαδημία Αθηνών σε πανηγυρική συνεδρίαση εξέλεξε ως τακτικό μέλος της τον Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο και στην επίσημη δεξίωση οι καθηγητές Μαρίνος Γερουλάνος και Δημήτριος Μπαλάνος με λαμπρές προσφωνήσεις εξήραν την προσωπικότητα και το έργο του σεβάσμιου ιεράρχη. Ο Χρύσανθος βρισκόταν στο αποκορύφωμα της κοινωνικής του καταξίωσης και είχε κερδίσει την εκτίμηση και το σεβασμό της Αθηναϊκής κοινωνίας, όπως φάνηκε και με τη βαθιά εντύπωση που προκάλεσε η επίσημη ομιλία του με θέμα «Εκκλησία και πολιτισμός εν τη καθ’ ημάς Ανατολή»1. Πολύ σύντομα όμως τα σύννεφα του πολέμου που ήδη σκέπαζαν την Ευρώπη δεν άργησαν να βαρύνουν και τον ουρανό της Ελλάδας. Ο Αρχιεπίσκοπος με καλύτερη γνώση των Ευρωπαϊκών πραγμάτων και έχοντας ήδη ζήσει από κοντά τις συνέπειες των τελευταίων πολέμων, ανησυχούσε ακόμα περισσότερο για την τύχη του ορθόδοξου λαού που του εμπιστεύθηκε ο Θεός.

.

.

Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ

.

.

.

h1

Η ΜΕΤΑΚΑΤΟΧΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΜΑΝΑ (ΜΟΝΟ Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ….)

27/10/2011

.

.

.

Ο μεγάλος Γερμανός συγγραφέας Έρχαρτ Κέστνερ έκανε την εξής εξομολόγηση. «Στα 1952 πήγα για πρώτη φορά μετά το πόλεμο, στην Αθήνα. Η γερμανική πρεσβεία, όταν άκουσε πως είχα πρόθεση να πάω στη Κρήτη, μου συνέστησε, επειδή ήταν πολύ νωρίς ακόμα και οι πληγές από τη γερμανική κατοχή ανεπούλωτες, να λέω πως είμαι Ελβετός. Αλλά εγώ τους ήξερα τους Κρήτες. Από την πρώτη στιγμή είπα πως ήμουν Γερμανός και όχι μόνο δεν κακόπαθα, αλλά ξανάζησα παντού όπου πέρασα τη θρυλική κρητική φιλοξενία.
»Ένα σούρουπο, καθώς ο ήλιος βασίλευε, πλησίασα το γερμανικό νεκροταφείο, έρημο με μόνο σύντροφο τις τελευταίες ηλιαχτίδες. Έκανα όμως λάθος….
Υπήρχε εκεί και μια ζωντανή ψυχή, ήταν μια μαυροφορεμένη γυναίκα. Με μεγάλη μου έκπληξη την είδα ν’ ανάβει κεριά στους τάφους των Γερμανών νεκρών του πολέμου και να πηγαίνει μεθοδικά από μνήμα σε μνήμα. Την πλησίασα και τη ρώτησα. Είστε από εδώ; Μάλιστα. Και τότε γιατί το κάνετε αυτό; Οι άνθρωποι αυτοί σκότωσαν τους Κρητικούς». Και γράφει ο Κέστνερ. «Η απάντηση, μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί». Απαντά η γυναίκα.
«Παιδί μου, από τη προφορά σου φαίνεσαι ξένος και δεν θα γνωρίζεις τι συνέβη εδώ στα 41 με 44. Ο άντρας μου σκοτώθηκε στη μάχη της Κρήτης κι έμεινα με το μονάκριβο γιο μου. Μου τον πήραν οι Γερμανοί όμηρο στα 1943 και πέθανε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, στο Σαξενχάουζεν. Δεν ξέρω πού είναι θαμμένο το παιδί μου. Ξέρω όμως πως όλα τούτα ήταν τα παιδιά μιας κάποιας μάνας, σαν κι εμένα. Και ανάβω στη μνήμη τους, επειδή οι μάνες τους δεν μπορούν να ‘ρθουν εδώ κάτω. Σίγουρα μια άλλη μάνα θα ανάβει το καντήλι στη μνήμη του γιού μου».

Σωστά έγραψε ο Γερμανός, ότι «Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί η απάντηση αυτή». Λέμε εμείς. Ναι, στην Ελλάδα την ταλαιπωρημένη και απ’ όλους αδικημένη.
.
.
Πηγή:
.
.
.