Archive for the ‘ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ’ Category

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 12 ΙΟΥΝΙΟΥ

12/06/2013

.

sansimera.

12 Ἰουνίου

,

323 π.Χ.—[ή στις 9 Ιουνίου] Οι συγκεντρωμένοι στην Βαβυλώνα Έλληνες στρατιώτες ανήσυχοι θέλουν να δουν τον Αλέξανδρο για τελευταία φορά. Σε έναν δραματικό αποχαιρετισμό οι στρατιώτες περνούν εμπρός του σε μια ατελείωτη γραμμή. Εκείνος δεν μπορεί να τους μιλήσει. Τους χαιρετά μόνο, ανασηκώνοντας το κεφάλι του με πολλή δυσκολία και τους γνέφει με τα μάτια.

1042.—Η αυτοκράτειρα Ζωή ανακαλεί από την εξορία και παντρεύεται τον Κωνσταντίνο Μονομάχο, ο οποίος αναγορεύεται αυτοκράτωρ. Ο Κωνσταντίνος Θ΄ ο Μονομάχος, νέος και τρίτος κατά σειρά σύζυγος της Ζωής, θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το θάνατό του, στις 11 Ιανουαρίου τού 1055.

1470.—Οι τούρκοι καταλαμβάνουν τήν υπό τών Ενετών κατεχομένην Χαλκίδα καί προβαίνουν εις αγρίας σφαγάς τών Χριστιανών. Πλείστοι Έλληνες απωλέσθησαν κατ’ αυτάς.

1492.—Οι τούρκοι σφάζουν τον νεομάρτυρα Ιωάννη από την Τραπεζούντα στην Λευκόπολη Μολδαβίας.

1798.—(π. ημερ.) Δολοφονείται ο Ρήγας Φεραίος. Ο Ρήγας Φεραίος, ο επονομαζόμενος Βελεστινλής, θεωρείται εθνομάρτυρας και πρόδρομος τής Ελληνικής Επαναστάσεως τού 1821. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αντώνιος Ζαγοραιός, ο ίδιος υπέγραφε ως Ρήγας Βελεστινλής ή Ρήγας ο Θεσσαλός και ουδέποτε Φεραίος, που πιθανόν να είναι δημιούργημα μεταγενέστερων λογίων. Γεννήθηκε στο Βελεστίνο, τις αρχαίες Φερές, το 1757, από εύπορη οικογένεια. Ο πατέρας του ονομαζόταν Γεώργιος Κυριαζής ενώ η μητέρα του ονομαζόταν Μαρία και φέρεται πως είχε μία αδελφή την Ασήμω. Ο Pouqeville αναφέρει πως είχε και ένα αδελφό, τον Κωστή, ο οποίος μάλιστα συμμετείχε στην επανάσταση του 1821. Η οικογένεια του υπήρξε από τα θύματα της τουρκικής μανίας. Από αυτούς η μητέρα του με τον αδερφό του μόνο διασώθηκαν και μεταφέρθηκαν στη Βλαχία, όπου συντηρούνταν από το Ρήγα. Αι τελευταίαι του λέξεις ήσαν «ικανόν έσπειρα σπόρον θέλει βλαστήσει και το γένος μου θέλει συλλέξει γλυκύν καρπόν».

1821.—Ισχυρά δύναμις Μανιατών καί άλλων Πελοποννησίων υπό τούς Ηλίαν καί Κυριακούλην Μαυρομιχάλην, Ηλίαν Τσαλαφατίνον, Σταυριανόν Καπετανάκην, Χατζή Βασιλείου καί Νικηταράν, εν συνεργασία μετά τού Οδυσσέως Ανδρούτσου, επιχειρεί νυκτερινήν επίθεσιν προς απελευθέρωσιν τής Λειβαδιάς. Η επίθεσις, όμως απέτυχε, λόγω σφάλματος τού Γκούρα, ο οποίος ήνοιξε σφοδρόν πύρ κατά τής πρός την πόλιν κινουμένης εμπροσθοφυλακής, νομίσας ότι επρόκειτο περί τούρκων.

1822.—Ήττα τών Ελλήνων επαναστατών τής Κρήτης, στην θέση Τσικαλαριά στην Μαλάξα.

1823.—600 Ψαριανοί υπό τον Γεώργιο Σκανδάλη δια τών πλοίων των ελεηλάτησαν τα παράλια τής Μικράς Ασίας (Τσανταρλή απέναντι από την Λέσβο) και εκυρίευσαν και 5 πλοιάρια.

.—Ο λόρδος Μπάιρον φτάνει στο Αργοστόλι.

1824.—Η άφιξη τών εκπροσώπων τού νομοτελεστικού σώματος στο Ναύπλιο σηματοδοτεί την παύση τού εμφύλιου πολέμου.

1825.—Ο Ιμπραήμ κυριεύει την Τριπολιτσά και προελαύνει ως το Ναύπλιο.

1903.—Γάλλος πρώην λοχίας ιππικού, ζητά με επιστολή από τον Έλληνα πρωθυπουργό να διορισθεί ως δήμιος καταδικασμένων σε θάνατο. Το έργο αυτό δεν αναλάμβανε κανείς Έλληνας….

1913.—Ο Ναύαρχος Π. Κουντουριώτης «εν ονόματι τού Βασιλέως τών Ελλήνων» απελευθερώνει την Αλεξανδρούπολη.

1915.—Ημερομηνία γεννήσεως τού ηθοποιού Ντίνου Ηλιόπουλου.

1916.—Η κατοχή τής χώρας από τους «Συμμάχους» χαλαρώνει τον αποκλεισμό της. Συζητήσεις για παροχή δανείων.

1917.—Ο Κωνσταντίνος Α θα παραιτηθεί υπέρ τού υιού του Αλεξάνδρου.

1919.—Στη Μ. Ασία ο ελληνικός στρατός καθαρίζει την περιοχήν του.

.—Τουρκικές σφαγές και διωγμοί κατά των Ελλήνων σημειώνονται στη Θράκη και στη Μικρά Ασία.

1920.—Οι Ελληνικές δυνάμεις της στρατιάς Μικράς Ασίας εκκαθαρίζουν δια μάχης την περιοχήν Σόμα- Αξάριον.

1921.—Οι Ελληνικές δυνάμεις ανακαταλαμβάνουν κατόπιν σφοδρής μάχης τις θέσεις τις οποίας είχον χάσει την προηγουμένην εις Νικομήδειαν και καταδιώκουν τις τουρκικές δυνάμεις.

1922.—Στη Μ. Ασία η Ελληνική στρατιά δρα με περιπόλους ανιχνεύει εχθρικές θέσεις.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 11 ΙΟΥΝΙΟΥ

11/06/2013

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

11 Ἰουνίου

,

322 π.Χ.—Μάχη στην Κραννώνα Θεσσαλίας μεταξύ Μακεδόνων (40.000 πεζοί, 3.000 τοξότες και 5.000 ιππείς, υπό τον Αντίπατρο) και Αθηναίων (25.000 πεζοί και 3.500 ιππείς, υπό τον Αντίφιλο). Στην ιππομαχία νικούν οι Αθηναίοι, αλλά η Μακεδονική φάλαγγα πετυχαίνει αδιαμφισβήτητη νίκη. Απώλειες: 500 Αθηναίοι, ανάμεσά τους και ο ολυμπιονίκης Χείλων, και 130 Μακεδόνες.

941.Η Ρωμανία (Βυζάντιο) δέχεται σφοδρή Ρωσική επίθεση. Οι Ρώσοι με 10.000 πλοία, αποβιβάσθηκαν στα Ασιατικά παράλια τού Βοσπόρου και τα λεηλάτησαν. Τελικά ο Βυζαντινός στόλος τους καταναυμάχησε.

980.—Σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση, ο Aρχάγγελος Γαβριήλ φανερώθηκε την ημέρα αυτή στο Πρωτάτο Καρυών ως μοναχός μπροστά στην περίφημη εικόνα τής Παναγίας «Άξιον Εστί», έψαλε και χάραξε σε λίθινη πλάκα τον ομώνυμο ύμνο προς την Θεοτόκο.

1821.—Στις επαρχίες Χανίων, Σελίνου και στο Θέρισσο, οι τούρκοι προβαίνουν σε άγριες σφαγές, λεηλασίες και καταστροφές, με αφορμή την νέα Κρητική Επανάσταση.

.—(10/6 με 11/6 Οι τούρκοι παραδίδουν το Αγρίνιο (Βραχώρι) στους Έλληνες πολιορκητές. Η δύναμη τών 1.800 ανδρών που είχε στείλει ο Χουρσίτ με τον Ισμαήλ Πλιάσα, προς ενίσχυση των τούρκων δεν κατόρθωσε να περάσει το Μακρυνόρος, γιατί τους έφραξε τον δρόμο ο Ανδρέας Ίσκος.   Οι πολιορκημένοι τούρκοι που δεν περίμεναν πλέον καμμία βοήθεια, μη έχοντας άλλη διέξοδο ήρθαν σε συμφωνία με τους Έλληνες να παραδοθούν, υπό τον όρο να γίνει σεβαστή η ζωή και η τιμή τους. Η συμφωνία τηρήθηκε: οι έγκλειστοι στο Βραχώρι τούρκοι, με τον Δερβέν αγά Ταχήρ Παπούλια, υπογράψανε συμφωνία με τον Γ.Βαρνακιώτη, που υποχρέωνε τους Τούρκους να παραδώσουν τα όπλα και να πάνε όπου θέλουν. Έτσι, έπεσε το Βραχώρι (Αγρίνιο), που ήταν το προπύργιο των τούρκων στη Δυτική Ελλάδα

1822.—Εις τα Τσοκαλάρια Κρήτης έγινε μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων. Την μάχην εκέρδισαν οι τούρκοι.

1823.—Οι τούρκοι έκαυσαν τα καλύβια και το Καστρί Καρυστίας.

.—Εις το χωρίον Χρυσό Παρνασσίδος έγινε μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων.

1832.—Ημερομηνία γεννήσεως για τον μετέπειτα πρωθυπουργό, Χαρίλαο Τρικούπη.

1835.—Πεθαίνει ο Ανδρέας Μιαούλης (Υδρα 20/5/1769 – 11/6/1835 Πειραιάς), ήρωας και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης, γόνος  αρχοντικής Υδραίικης οικογένειας, η οποία προερχόταν από τα Φύλλα της Χαλκίδας και ήταν εγκαταστημένη στην Ύδρα από το 1668. Υπήρξε ο γενάρχης της οικογένειας των Μιαούληδων και γιος του ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αθανάσιος Μιαούλης. Απεβίωσε, λόγω της φυματίωσης που τον ταλαιπωρούσε μέρες, το απόγευμα της Κυριακής της 11ης Ιουνίου του 1835 στην οδό Αιόλου 9, κοντά στην εκκλησία της Αγίας Ειρήνης στον Πειραιά. Λίγες μέρες πριν αφήσει την τελευταία του πνοή ο Όθωνας τον είχε επισκεφθεί δύο φορές και μάλιστα την πρώτη του είχε επιδώσει τον Μεγαλόσταυρο του Σωτήρος.

1837.—Ο Καλλιφρονάς Δημήτριος είναι ο νέος Δήμαρχος Αθηνών. Αξίζει να σημειωθεί πως έλαβε το χρήσμα μετά τον Άγγελο Γέροντα ο οποίος ήταν δήμαρχος μόνο για 4,5 μήνες, ενώ η δική του θητεία έληξε μόλις στις 5 Ιουλίου, ούτε έναν μήνα μετά.

1878.—Οι Κρήτες επαναστάται τής επαρχίας Aποκορώνου αποκρούουν τούς τούρκους, (έπειτα από σκληράν μάχην, που είχεν αρχίσει από τής προηγουμένης καί διήρκεσε επί 30ωρον),  οίτινες είχον επιτεθή κατά τών χωρίων Aρμένοι και Τσιβαρά και προκαλούν εις αυτούς μεγάλας απωλείας. Αποτέλεσμα τών αγώνων είναι η υπογραφή τής Σύμβασης της Χαλέπας, τον Οκτώβριο τού 1878, που αποτελεί το Νέο Οργανισμό τής Κρήτης. Με τη σύμβαση αυτή δημιουργείται καθεστώς ημιαυτόνομης επαρχίας. Ο γενικός Διοικητής τής Κρήτης μπορεί να είναι και Χριστιανός. Η πλειοψηφία τής Βουλής αποτελείται από Κρητικούς. Ιδρύεται η χωροφυλακή, με αναλογική συμμετοχή και τών δύο μερών. Χορηγείται γενική αμνηστία και θεσπίζεται μία προσωρινή φοροαπαλλαγή. Όμως τα νέα αυτά προνόμια καταπατούνται ύστερα από την αποτυχημένη επανάσταση του 1889, που έχει και πάλι αίτημα την Ένωση με την Ελλάδα.

1904.—Χιλιάδες ρακένδυτοι και πεινασμένοι Έλληνες, καταδιωκόμενοι από βουργάρικες συμμορίες συγκεντρώνονται στην πόλη της Καστοριάς.

1906.—Επίθεση κατά της βουλγαρικής καλύβας Αλή Μπέη Λάκα, στην λίμνη των Γιαννιτσών, από τα ανταρτικά σώματα του Ανθυπασπιστή Αναγνωστάκου και του Λοχία Παπατζανετέα. Κατά την συμπλοκή εφονεύθησαν 6 κομιτατζήδες.

1914.—Ανθελληνικοί διωγμοί εις την Φώκαιαν (Μ.Ασία) και την γύρω περιοχήν. Οι τούρκοι, ενεργούντες επί τη βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου, έσφαξαν πολλούς εκ τών κατοίκων τής πόλεως, ελεηλάτησαν οικίας καί εσύλησαν ναούς. Οι διωγμοί συνεχίσθησαν επί πολλάς ημέρας. Περί τις 120.000 Ελλήνων τής Μικράς Ασίας εγκατέλειψαν τότε τας, εστίας των και κατέφυγαν εις Πειραιάν και Θεσσαλονίκην.

1917.—Οι «συμμαχικές» δυνάμεις, καταλαμβάνουν την Λαμία και το Λιανοκλάδι.

1919.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία γίνεται δράση περιπόλων.

1920.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τής στρατιάς τής Μικράς Ασίας συνάπτουν μάχες σκληρές εφ’ ολοκλήρου τού μετώπου. Ούτω εις τον τομέα τής Φιλαδελφείας εκδιώκουν τους τούρκους και καταλαμβάνουν την Φιλαδέλφειαν και το Ντερέκιοϊ. Επί των άλλων τομέων καταλαμβάνεται το Σόμα και εγκαθίστανται δυνάμεις στα φυλάκια Μαλκάς-Δερέ.

.—Ο Ελληνικός στρατός περνάει τον Έβρο ποταμό και προελαύνει στην Ανατολική Θράκη. Οι βούργαροι ακόμα τρέχουν.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 10 ΙΟΥΝΙΟΥ

10/06/2013

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

10 Ἰουνίου

,

Μέγας Ἀλέξανδρος323 π.Χ.—Εκπνέει στην Βαβυλώνα, σε ηλικία 33 ετών, ο μέγιστος ηγέτης τών αιώνων, το κεραύνιο δόρυ και ο φωτοβόλος πυρσός τού Ελληνισμού, το θείο τέκνο τού Διός, ο Μέγας στρατηλάτης και κοσμοκράτωρ Αλέξανδρος. Πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, στην ερώτηση τών εταίρων σε ποιόν «την βασιλείαν απολείπει», αποκρίθηκε «τω κρατίστω». Για τον ξαφνικό θάνατο τού στρατηλάτη διατυπώθηκαν πολλές εκδοχές από την δηλητηρίαση μέχρι τους ελώδεις πυρετούς και τον τύφο. [Παραδοσιακά, ως ημερομηνία θανάτου τού Μεγάλου Αλεξάνδρου λαμβάνεται η 13η Ιουνίου, από την νεώτερη όμως και πλέον επισταμένη μελέτη τών πηγών, προκύπτει ως ορθότερη χρονολόγηση το βράδυ τής 10ης προς 11η Ιουνίου.

1190.—Ο Γερμανός αυτοκράτορας Φρειδερίκος Α’ Βαρβαρόσσας πνίγεται στον ποταμό Καλύκαδνο στη διάρκεια τής Τρίτης Σταυροφορίας πρίν φτάσει στους Αγίους Τόπους.

1470.—Ενετοί και Έλληνες Stradioti προβάλλουν ηρωική άμυνα, στο Παλαιόκαστρο Λήμνου, ενάντια των τούρκων, υπό τον Μαχμούτ πασά, ο οποίος αναγκάζεται να εγκαταλείψει την επιχείρηση. [Λίγα λόγια γιὰ τοὺς Ἕλληνες Στρατιώτες ]. «Πελοποννήσιοι και, κατά το πλείστον, Λάκωνες στην καταγωγή , σχημάτισαν -κατ΄ αρχήν- αυτοδιοίκητες Ίλες ελαφρού Ιππικού για να συναντήσουν πάνω στ΄ άλογά τους τον εχθρό και ν΄ αναμετρηθούν μαζύ του. «…Το όνομα ‘Στρατιώτης’ δηλοί τον κατ΄ εξοχήν Ιππέα.» και, πράγματι οι Στρατιώτες ήσαν δεινοί  Ιππείς, τολμηροί κι ευέλικτοι, οπλισμένοι με το ξακουστό «ωτιόσχημο» μαχαίρι, το δόρυ, το ρόπαλο αλλά και το τόξο. Γράφει σχετικά ο Marino Sanuto : «Δεν αιχμαλωτίζουν αλλά κόβουν κεφάλια παίρνοντας κατά την συνήθειά τους ένα δουκάτο για το καθένα. Τρώνε λίγο κι ευχαριστιούνται με ο,τιδήποτε ενώ περιποιούνται πολύ τα άλογά τους.». Στον κυρίως ελλαδικό χώρο διαπρέπουν ως πολεμιστές και αναγνωρίζονται από τους συμμάχους τους στον κατά του κοινού εχθρού αγώνα : «…άνδρες γενναιόψυχοι και ικανοί για κάθε επιχείρηση …»

1570.—Ενετοί και Έλληνες υπό τον Ιάκωβο Celsi και τον Μανώλη Μόρμορη απελευθερώνουν το Σοποτό Χιμάρας από τους τούρκους.

1821.—Φτάνει στο στρατόπεδον τών Βερβένων ο Δημήτριος Υψηλάντης.

.—Ο Ομέρ Βρυώνης και ο Κιοσσέ Μεχμέτ επιπίπτουν κατά τής Λειβαδιάς καί την παραδίδουν εις την σφαγήν, την διαρπαγήν και τας φλόγας. Εις χιλίους ανήλθον περίπου οι νεκροί, μεταξύ των οποίων ο αριθμός των γυναικών και των παιδιών που εσφάγησαν δεν ήτο μικρός. Δυόμισι χιλιάδες γυναικόπαιδα ηχμαλωτίσθησαν και εις δύο ακόμη χιλιάδας υπελογίσθησαν οι κλεισθέντες εις το φρούριον». Ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος τους είχε προτρέψει να αποσύρουν άμεσα όλα τα γυναικόπαιδα τη νύκτα αλλά δυστυχώς δεν εισακούσθηκε λόγω τού ενθουσιασμού και της απειρίας των Λειβαδιωτών.

(10 με 11/6).—Οι τούρκοι παραδίδουν το Αγρίνιο (Βραχώρι) στους Έλληνες πολιορκητές. Η δύναμη των 1800 ανδρών που είχε στείλει ο Χουρσίτ με τον Ισμαήλ Πλιάσα, προς ενίσχυση των τούρκων δεν κατόρθωσε να περάσει το Μακρυνόρος, γιατί τους έφραξε τον δρόμο ο Ανδρέας Ίσκος.  Οι πολιορκημένοι τούρκοι που δεν περίμεναν πλέον καμμία βοήθεια, μη έχοντας άλλη διέξοδο ήρθαν σε συμφωνία με τους Έλληνες να παραδοθούν, υπό τον όρο να γίνει σεβαστή η ζωή και η τιμή τους. Η συμφωνία τηρήθηκε: οι έγκλειστοι στο Βραχώρι τούρκοι, με τον Δερβέν αγά Ταχήρ Παπούλια, υπογράψανε συμφωνία με τον Γ.Βαρνακιώτη, που υποχρέωνε τους Τούρκους να παραδώσουν τα όπλα και να πάνε όπου θέλουν. Έτσι, έπεσε το Βραχώρι (Αγρίνιο), που ήταν το προπύργιο τών τούρκων στη Δυτική Ελλάδα.

1822.—Κατόπιν υπογραφείσης συμφωνίας, οι τούρκοι παραδίδουν την Ακρόπολιν εις τους Αθηναίους, οίτινες εισήλθον εις αυτήν την 8ην πρωϊνήν με επί κεφαλής τον Μητροπολίτην Διονύσιον.    Ο τούρκος φρούραρχος παραδίδων εις αυτόν επί αργυρού δίσκου τα κλειδιά, είπε: «Αυτό ήτο το θέλημα τού Υψίστου». Οι κλεισθέντες εις την Ακρόπολιν κατά την έναρξιν τής πολιορκίας τούρκοι ανήρχοντο εις 2.500. Εκ τούτων εξήλθον δυνάμει τής συμφωνίας μόνον 1.160. Οι υπόλοιποι είχον φονευθή κατά τας μάχας πρός τούς πολιορκούντας αυτούς Αθηναίους ή είχον αποθάνει εκ τών στερήσεων καί τών ασθενειών. Οι Αθηναίοι, αμέσως μετά την είσοδόν των, ύψωσαν την Ελληνικήν Σημαίαν εν μέσω κανονιοβολισμών, χρησιμοποιούντες τα παραδοθέντα από τους Τούρκους πυροβόλα. Αλλά την χαράν των διέκοψεν απρόοπτον δυστύχημα. Ο ορισθείς φρούραρχος Παναγής Κτενάς, από τον ενθουσιασμόν του διά την κατάληψιν τού φρουρίου, εγέμιζε μόνος τα κανόνια και τούς έβαζε φωτιά. Από απροσεξίαν όμως, ένα απ’ αυτά, που ευρίσκετο εις το χείλος τού εξωτερικού τείχους, εξερράγη, ο δε ατυχής Κτενάς κατεκρημνίσθη εις το κενόν και εύρε τραγικόν θάνατον.

.—Στο Κομπτότι  Άρτης έγινε σφοδρά μάχη μεταξύ Ελλήνων υπό τους Μπότσαρην, Νόρμαν και τούρκων. Την μάχην εκέρδισαν οι Έλληνες.

ΚΑΠΕΤΑΝ ΧΑΨΑΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ.—(10 με 13) Η μάχη τών Βασιλικών. Ακολουθεί η σύγκρουσις τού Χάψα και τών συμπολεμιστών του στα Βασιλικά, στη λυσσαλέα εκείνη φονική μάχη με την αυτοθέλητη θυσία όλων των παλικαριών, μαζί και του καπετάνιου στο πεδίο τής τιμής. Θυσία που μόνο με εκείνη του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι μπορεί να συγκριθεί.

1823.—10.000 τούρκοι, υπό τον Γιουσούφ πασά Περκοφτσαλή, πυρπολούν την Αράχωβα και το Καστρί Δελφών.

1825.—Ο Ιμβραήμ Πασάς καταλαμβάνει την Τρίπολιν. Στην μάχη πέφτουν οι αγωνιστές Αλεβίζος από τα Καλάβρυτα, Διάκος από την Ζάκυνθο και Γρηγόριος ηγούμενος στην Τσιπιανίτη Κυνουρίας.

1829.—Οι Έλληνες υπό τον Ευμορφόπουλον έξω τών Θηβών ενίκησαν τους Τούρκους.

1877.—Σύστασις τού Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού με πρωτοβουλίαν τής βασιλίσσης  Όλγας και πρώτον πρόεδρον τον Μάρκον Ρενιέρη.

1900.—Εξακολουθεί ο διωγμός τών Ελλήνων τής Φιλιππούπολης από τους βούργαρους.

1904.—Καταπλέει στον Πειραιά ο γαλλικός στόλος.

1908.— Στο Ρεβάλ τής Εσθονίας συναντήθηκαν ο βασιλεύς τής Αγγλίας Εδουάρδος Ζ’ και ο Τσάρος Νικόλαος Β’ και συμφώνησαν για την πολιτική στην Ελληνική Χερσόνησο. Μεταξύ άλλων, συζήτησαν για την επί δεκαετίες ένοπλη σύγκρουση μεταξύ διάφορων εθνοτικών ομάδων στις ευρωπαϊκές επαρχίες της αυτοκρατορίας και απειλή για την οθωμανική κυριαρχία στην περιοχή. Η πρόταση αυτή θα βασιζόταν στον έλεγχο των Δυνάμεων, που θα επέτρεπαν στο σουλτάνο μόνο μια τυπική επικυριαρχία.

1910.—Σύμφωνα με έκθεση τής Διεθνούς Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου, τα χρέη της Ελλάδος έχουν ως εξής: Σε χρυσό 725.939.500 φράγκα και σε τραπεζικά γραμμάτια 17.629.436 δραχμές.

1912.—Στην Ελλάδα, αρχίζουν να μελετώνται μέτρα για τον περιορισμό τού μεταναστευτικού ρεύματος. Μέχρι το 1915 περίπου 250.000 Έλληνες ήταν θύματα γενοκτονίας ΜΟΝΟ στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης!!….

1919.—Ο Ελληνικός στρατός εκκαθαρίζει την περιοχή του από άτακτους Τούρκους.

1920.—Ο Ελληνικός στρατός καταλαμβάνει το Σαλιχλή. Οι Ελληνικές δυνάμεις τής Μικράς Ασίας εις τον τομέα τού Σαλιχλί μάχονται εναντίον τών τουρκικών δυνάμεων και καταλαμβάνουν τις επιδιωκόμενες θέσεις. Στον τομέα Ομερλού οι Ελληνικές δυνάμεις κατόπιν σκληρού αγώνος ανατρέπουν τους τούρκους.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 09 ΙΟΥΝΙΟΥ

09/06/2013

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

09 Ἰουνίου

,

307 π.Χ..—Ο Δημήτριος ο Πολιορκητής μπαίνει στο λιμάνι τού Πειραιά διακηρύσσοντας ότι έρχεται ως ελευθερωτής για να αποκαταστήσει το πολίτευμα. Οι Αθηναίοι προς τιμήν του αύξησαν τις αττικές φυλές από 10 σε 12 και ονόμασαν την 11η «Αντιγονίδα» και την 12η «Δημητριάδα». Μετονόμασαν δε τη γιορτή Διονύσια σε «Δημήτρια».

1821.—Οι Αθηναίοι ανετίναξαν υπόνομον, κατασκευασθέντα  εκ τού προχείρου, παρά τον Σερπετζέν (θέατρον Ηρώδου τού Αττικού), διά να στερήσουν τούς εντός τής Ακροπόλεως εγκλείστους τούρκους ποσίμου ύδατος. Αλλ’ η ανατίναξις δεν έφερε το προσδοκώμενον αποτέλεσμα.

.— Ο Ομέρ Βρυώνης εισέρχεται στην πόλη τής Λιβαδειάς. Οι κάτοικοι έχουν οχυρωθεί στις οικίες τους, από όπου αποκρούουν τις επιθέσεις τών πολιορκητών.

.— Στο χωρίον Λάλα Ηλείας έγινε μάχη μεταξύ Ελλήνων επαναστατών και τουρκαλβανών. Λόγω κακού συντονισμού, επιτέθηκε μόνο το σώμα υπό τον Γιωργάκη Πλαπούτα. Οι Λαλαίοι εξαπέλυσαν σφοδρή αντεπίθεση και ανάγκασαν  όσους βρίσκονταν στη θέση Μπαστήρα να υποχωρήσουν, ενώ λόγω τής σύγχυσης που δημιουργήθηκε και εξαιτίας τού καύσωνα, ο Γιωργάκης Πλαπούτας πέθανε από εγκεφαλική συμφόρηση. Επειδή όμως η απώλεια τού Γιωργάκη Πλαπούτα είχε ως συνέπεια να εγκαταλείψουν οι περισσότεροι άνδρες του τη μάχη, ο Κανέλλος Δεληγιάννης με τον Κολοκοτρώνη έστειλαν ως αντικαταστάτη τον αδελφό του Δημήτρη Πλαπούτα. Αυτός είχε σημαντικές στρατιωτικές και ηγετικές ικανότητες και κατάφερε να αναπτερώσει το ηθικό των ανδρών του. 

.—Οι τούρκοι τού Αγρινίου παραδίδονται εις τον οπλαρχηγόν Γεώργ. Βαρνακιώτην.

1822.—Οι τούρκοι της Ακροπόλεως παρέδωσαν το φρούριον στους Έλληνες.

1823.—Αλλεπάλληλες νίκες τού Γιουσούφ πασά Περκόφτσαλη στην ευρύτερη περιοχή τής Λιβαδειάς.

1824.—2.900 τούρκοι, υπό τον Ταχήρ Αμπάζη, επιτίθενται εναντίον 700 Ελλήνων, υπό τον Τσόγκα, στο Ξοδάκτυλο Άρτας. Οι τούρκοι τρέπονται σε φυγή, εγκαταλείποντας πάνω από 100 νεκρούς στο πεδίο τής μάχης.

1825.—Ο Σκώτος φιλέλλην Χάμιλτον, ηγούμενος μοίρας τού βρεττανικού στόλου, καταπλέει εις τα ύδατα τού Ναυπλίου όπου ενεψύχωσε τούς Έλληνας εις τον αγώνα των κατά τού Ιμβραήμ.

.—Ο Ιμβραήμ φθάνει στα Βέρβαινα τα οποία και καταστρέφει.

1865.—Γεννιέται ο Δανός συνθέτης και φιλέλληνας Καρλ Νίλσεν.

1902.—Οι βούργαροι που πριν λίγες ημέρες εντοπίσθησαν στην Θεσσαλία να αγοράζουν όπλα, έχουν εξουδετερωθεί. Οι τελευταίοι πνίγηκαν στον Πηνειό, ενώ άλλοι είχαν αιχμαλωτιστεί στα Τρίκαλα.

1905.—Μετά την δολοφονία τού Πρωθυπουργού Δηλιγιάννη, ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ αναθέτει τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης στον Δ.Ράλλη.

1916.—Οι νέες εκλογές ανέδειξαν ως νικητή τον Αλέξανδρο Ζαΐμη. Η κυβέρνηση Ζαΐμη θα παραμείνει εως την 3η Σεπτεμβρίου τής ίδιας χρονιάς.

1919.—Οι Ελληνικές δυνάμεις δι’ επιθέσεών των στο Αχμετλή Μ. Ασίας εξοντώνουν τουρκικές δυνάμεις.

1920.—Την έναρξη τών επιθέσεων τού Ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία κηρύσσει ο αρχιστράτηγος Παρασκευόπουλος.

.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τής Μ.Ασίας μάχονται σκληρώς εναντίον τών τούρκων στον Τομέα τού Σαλιχλί.

1921.—Η ΧΙ ελληνική μεραρχία τού Γ’ Σώματος στρατού δέχεται σφοδρή επίθεση τών τούρκων στη Νικομήδεια.

.—Οι Σύμμαχοι αποστέλλουν διακοίνωση προς την Ελλάδα για το αν δέχεται τη μεσολάβηση και τους όρους τους, οπότε θα επέβαλαν και στον Κεμάλ την αποδοχή τών συμβιβαστικών λύσεων.

1922.—Η ελληνική στρατιά Μ. Ασίας μάχεται μάχες περιπόλων.

.—Μέγα συλλαλητήριο τών Ελλήνων στο Σικάγο, εξ αιτίας των θηριωδιών τών τούρκων κατά ομογενών στην Μικρά Ασία.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 08 ΙΟΥΝΙΟΥ

08/06/2013

.

sansimera,

08 Ἰουνίου

,

452.—Οι Ούννοι, με επικεφαλής τον Αττίλα, εισβάλλουν στην Ιταλία. Οι σύγχρονοι τούρκοι, πιστοί στις …παραδόσεις τής κεντρικής Ασίας, τιμούν τον καταστροφέα Αττίλα δίνοντας με περηφάνεια το όνομά του σε νεογέννητα (συναντάται και στη Θράκη), σε οδούς πόλεων της τουρκίας, σε πλοία και ιδρύματα. Και φυσικά η εισβολή στην Κύπρο το 1974, πήρε την ονομασία «Αττίλας», θέλοντας να θυμίσει πως αν και οι αιώνες έχουν περάσει, η τουρκική συμπεριφορά τών απογόνων του Αττίλα, παραμένει πάντοτε η ίδια…

1821.—Άλλη μία  ιστορική μάχη στο Κομπότι (Άρτης) από τους Καραϊσκάκη, Κουτελίδα και Μπακόλα, όπου ο πρώτος δείχνει τα πισινά του στους εχθρούς…..και τραυματίζεται. Το ολιγάριθμο Ελληνικό σώμα νικά 3.000 τούρκους και τους τρέπει εις άτακτον φυγήν.

.—150 τούρκοι στρατιώται, ακολουθούμενοι από 50 περίπου τσιγγάνες καί παιδιά, εξήλθον από τήν Ακρόπολιν, διά να θερίσουν τα πέριξ ευρισκόμενα ώριμα σπαρτά. «Οι Αθηναίοι ώρμησαν αμέσως εναντίον των καί επηκολούθησε πεισματώδης σύγκρουσις, η οποία,  αρχίσασα εις την Αρβανίτικην πόρταν, συεχίσθη κατόπιν εις τον περίβολον τού ναού τού Αγίου Γεωργίου. Κατ’ αυτήν, εφονεύθησαν 15 Τούρκοι και 20 τσιγγάνες, πολλοί δε ετραυματίσθησαν. Οι τούρκοι επέστρεψαν τότε εις την Ακρόπολιν, ήρπασαν από τας φυλακάς οκτώ εκ τών κρατουμένων ομήρων, καί, οδηγήσαντες αυτούς εις το βόρειον τείχος, τούς απεκεφάλισαν τον ένα μετά τον άλλον καί έρριψαν κάτω τα κεφάλια των. Τού ιερομονάχου Φιλαρέτου Τριανταφύλλη το κεφάλι εσταμάτησε εις ένα βράχον, μετέωρον. Κατά την νύχτα τολμηροί Αθηναίοι ανερριχήθησαν εις τον βράχον, επήραν το κεφάλι τού Τριανταφύλη καί το έθαψαν. Καθ’ όλην την ημέραν, οι τούρκοι από την Ακρόπολιν καί οι Αθηναίοι από τα γύρω υψώματα αλληλοεπυροβολούντο αδιακόπως, οι δε τουρκάλες έρριπτον μεγάλους λίθους εναντίον τών Ελλήνων.

.—Ο Δημήτριος Υψηλάντης φθάνει εις Υδραν, ως πληρεξούσιος τού αδελφού του Αλεξάνδρου.

1825.—Ο Κιουταχής προσεπάθησε με εφόδο να καταλάβη το Μεσολόγγιον αλλ’ απέτυχε.

1827.—Εις το δημόσιον ταμείον δεν υπήρχαν χρήματα. Αι αποθήκαι τών Τροφίμων ήσαν κεναί. Οι στρατιώται, πεινασμένοι καί κουρελιασμένοι, είχον συγκεντρωθή απειλητικοί εις την κεντρικήν πλατείαν τού Ναυπλίου. «Η κυβέρνησις ευρίσκετο εις μεγάλην αμηχανίαν, διότι εφοβείτο διαρπαγάς καί αναρχίαν. Την κατάστασιν έσωσε τότε ο Γεώργιος Γεννάδιος.  Ανέβηκεν εις μίαν πέτραν καί ωμίλησεν εις τούς στρατιώτας. Εξύμνησε το θάρρος καί την παλληκαριά τους, υπέμνησε τα ηρωϊκά κατορθώματά τους καί τούς ετόνισε το ιερόν χρέος τους να διαφυλάξουν αμόλυντον την ιδέαν τής ελευθερίας καί να προστατεύσουν τούς γέρους γονιούς τους, τίς αδερφές, τίς γυναίκες καί τα παιδιά τους από το μαχαίρι τού τούρκου. «Δεν έχομεν χρήματα, αλλά θα τα εύρωμεν», εβροντοφώνησε. Κι’ έβγαλεν αμέσως από τη φτωχή δασκαλίστικη τσέπη του τέσσερεις χρυσές λίρες καί τις προσέφερε. Έγινε τότε το θαύμα. Έμποροι, επαγγελματίαι, κληρικοί, εργάται, στρατιωτικοί, άρχισαν να προσφέρουν,  ό,τι είχεν ο καθένας, χρήματα, ακριβά άρματα, τα πάντα. Αι γυναίκες έδωκαν τα χρυσαφικά τους. Μέσα εις ελαχίστας ώρας, ο επίσκοπος Δαμαλών συνεκέντρωσεν εις την εκκλησίαν τού Αγίου Γεωργίου 150.000 γρόσια καί πολλά πολύτιμα αντικείμενα. Έτσι, εσώθη το Ναύπλιον καί η Ελλάς από την αναρχίαν. Με τον ίδιον τρόπον συνεκεντρώθησαν άλογα καί κατηρτίσθη ιππικόν».

1855.—Ο Κωνσταντίνος Γαλάτης είναι ο νέος Δήμαρχος Αθηνών.Η θητεία του έληξε στις 24 Μαρτίου του 1857 όπου τον διαδέχθηκε ο Σπυρίδων Βενιζέλος.

1881.— Πεθαίνει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος ΣΤ΄, κατά κόσμον Γεώργιος Φουρτουνιάδης. Εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης στις 26 Σεπτεμβρίου 1835, επαύθη από τον Σουλτάνο και επανεξελέγη 27 έτη αργότερα.

1897.—Μετά από συνέλευση στους Αρμένους, οι επαναστάτες Κρήτες εκλέγουν πρόεδρο τον Μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου Δωρόθεο.  

1907.—Ο Ανδρέας Παπαδημητρόπουλος είναι ο δράστης τής επίθεσης με δυναμίτιδα στην Βουλή.

1914.—Παρά την συνθήκη ανακωχής, οι αλβανοί επιτίθενται εναντίον τών Βορειοηπειρωτών

1915.—Η προσωρινή κυβέρνηση Γούναρη, μετά τις εκλογές τής 31ης Μαΐου , σκέπτεται να αναβάλει την σύγκληση νέας Βουλής λόγω της σοβαρής ασθένειας τού Βασιλιά.

1916.—Υπό τις απειλές τών «συμμαχικών» κατοχικών δυνάμεων και επί πλέον υπό την απειλή απόβασης στρατού τους στο Φάληρο, η κυβέρνηση τής χώρας παραιτείται.

1917.—Οι ιταλοί καταλαμβάνουν τα Ιωάννινα.

1918.—Τα όργια τών βουργάρων εναντίων τού Ελληνικού στοιχείου στην Δυτική Θράκη είναι ανομολόγητα. Εκτοπισμοί Ελλήνων ηλικίας από 16 έως 45 ετών.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 07 ΙΟΥΝΙΟΥ

07/06/2013

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

07 Ἰουνίου

.

913.—Ο διάδοχος τού αυτοκράτορα Αλέξανδρου, Κωνσταντίνος Ζ’ ο Πορφυρογέννητος, υιός τού Λέοντος ΣΤ’ τού Σοφού, ανακηρύσσεται αυτοκράτορας τού Βυζαντίου. Eπιτροπεύεται από ένα συμβούλιο αντιβασιλείας, με επικεφαλής τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό. Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του το 959. Ήταν, όπως και ο πατέρας του, εξαιρετικά μορφωμένος και διανοούμενος.

1572.—Ο νικητής τής ναυμαχίας τής Ναυπάκτου (1571) γράφει πρός τον αρχιεπίσκοπον Επιδαύρου Λιμηράς Μακάριον Μελισσηνόν: «Ελπίζω να έλθω αυτού εις αύξησιν τής βοηθείας τών χριστιανών καί πρός κοινήν αγαθοποιῒαν». Οι Έλληνες, πιστεύσαντες εις την βοήθειαν τής Δύσεως, εξεγείρονται. 3.000 Γαλαξειδιώται πολιορκούν την Αμφισσαν (Σάλωνα), αλλά, παραμείναντες αβοήθητοι, συνθηκολογούν με τούς τούρκους, οίτινες παρασπονδήσαντες, τούς κατέσφαξαν. Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος καί ο αδελφός του Θεόδωρος κατήρτισαν, εξ άλλου, στρατόν εξ 25.000 πεζών καί 3.000 ιππέων, κατά το πλείστον Μανιατών καί Λακεδαιμονίων, αλλά καί ούτοι ουδεμιάς έτυχον βοηθείας, καί τελικώς διελύθησαν. Οι τούρκοι, μαινόμενοι διά τας σημειωθείσας εξεγέρσεις, κατέσφαξαν άνω των 80 χιλιάδων Ελλήνων, έκαυσαν δε ζωντανούς τούς Μητροπολίτας Θηβών καί Θεσσαλονίκης. Πολλοί Έλληνες κατέφυγαν τότε εις την Μικράν Ασίαν, όπου έκτισαν τας Κυδωνίας (Αϊβαλή).

1750.—Μεγάλος σεισμός συνταράσσει την Πελοπόννησο και τα Κύθηρα. Η ένταση τού σεισμού φέρετε να ξεπερνούσε τους 8 βαθμούς, ενώ πόλεις καταστράφηκαν και άνω των 2.000 κατοίκων απωλέσθησαν.

ΟΙ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΕΣ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΑΓΑΤΣΑΝΙ του ΠΕΤΕΡ ΦΟΝ ΕΣ1821.—Μάχη τού Δραγατσανίου [άρχισε από τις 6 του μηνός]. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, επιθυμών ν’ αναπτερώση το φρόνημα τών στρατιωτών του, έπειτα από διαφόρους προδοσίας καί λιποταξίας που είχον σημειωθή, συνεκέντρωσε τας δυνάμεις του εις το Δραγατσάνι, με την βεβαιότητα ότι θα ηδύνατο να νικήση τούς εκεί ευρισκομένους τούρκους. Αλλά τα σώματα έφθασαν καταπεπονημένα, λόγω τής επί ημέρας πιπτούσης συνεχώς βροχής, επί πλέον δε ο Καραβιάς, παρά τας αντιθέτους διαταγάς τού Υψηλάντη, εβιάσθη να επιτεθή με το ιππικόν του κατά τών τούρκων, συμπαρασύρας καί τούς υπό τον Ν. Υψηλάντην Ιερολοχίτας. Οι τούρκοι, λαβόντες, εν τώ μεταξύ, ενισχύσεις, αντεπετέθησαν με ορμήν, καί, αφού διέλυσαν το σώμα τού Καραβιά, περιεκύκλωσαν τόν Ιερόν Λόχον. Οι Ιερολοχίται παρέμειναν ακλόνητοι εις τας θέσεις των καί επολέμησαν με απαράμιλλον γενναιότητα, έπεσαν δε οι πλείστοι εξ αυτών. Τριάντα επτά, οίτινες συνελήφθησαν αιχμάλωτοι, ωδηγήθησαν εις το Βουκουρέστι, όπου απεκεφαλίσθησαν. Μετά τών Ιερολοχιτών εφονεύθη καί ο Ελβετός φιλέλλην Μπουρντιέ. 

1822.—Στην Χίο συνεχίζονται αι σφαγαί τών χριστιανών ιδίως στα μαστιχοχώρια.

1823.—Οι τούρκοι επιτίθενται εναντίον τών Ελλήνων στο μοναστήριον Ιερουσαλήμ Λεβαδείας.

1824.—Αντικυβερνητικοί υπό τον Πάνο Κολοκοτρώνη παραδίδουν το φρούριο τού Ναυπλίου στην κυβέρνηση.

k00-0742[1].—Η τουρκία βοηθούμενη από την Αίγυπτο, προσπαθεί να καταπνίξει την επανάσταση στην Πελοπόννησο. Ο αρχηγός της επιχείρησης, Ισμαήλ Γιβραλτάρ, αποφάσισε να καταστείλει πρώτα την αντίσταση τής Κάσου,    προσπαθώντας με τον τρόπο αυτό να έχει ελεύθερη την δίοδο με την Κρήτη και ανεμπόδιστο τον ανεφοδιασμό του στρατεύματός του. Η πολιορκία της Κάσου ξεκίνησε την 20η Μάιου 1824, με ανηλεή βομβαρδισμό. Παρά την ηρωική αντίσταση των υπερασπιστών του νησιού επί 19 ημέρες, τελικά μετά από προδοσία, οι τουρκοαιγύπτιοι αποβιβάζονται στο νησί με αποτέλεσμα το ολοκαύτωμα της Κάσου. 7.000 Κασιώτες νεκροί ή αιχμαλώτοι για τα σκλαβοπάζαρα της Αλεξανδρείας. Για αρκετά χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα, το νησί παρέμεινε εντελώς ξερό και έρημο. Ο πειρατής Ισμαήλ Γιβραλτάρ, που του ανατέθηκε το ξεπάστρεμα του νησιού, φαίνεται να είπε στον Δεριγνύ: «Η Κάσος δεν υπάρχει πια, την κατέστρεψα εντελώς και δεν άφησα ρουθούνι να ανασάνει!…..βέβαια πρέπει να έχουν διαφύγει ορισμένοι».

1825.—Οι Έλληνες υπό τον Θ. Κολοκοτρώνην έδωσαν μάχην στο όρος Τραμπάλα (Δραμπάλα) Μεγαλουπόλεως εναντίον τού Ιμβραήμ άνευ αποτελέσματος. Παρά τις σοβαρές απώλειες, οι δυνάμεις του Ιμπραήμ προελαύνουν στο κέντρο της Πελοποννήσου.

1877.—Ο βασιλιάς Γεώργιος Α’ για να αντιμετωπίσει την κατάσταση σχηματίζει οικουμενική κυβέρνηση με πρόεδρο τον Κ. Κανάρη και υπουργό εξωτερικών τον Χ. Τρικούπη.

1900.—Η αρχαιολογική σκαπάνη φέρνει στο φως σπουδαία ευρύματα τής Ερέτριας.

1903.—Μετά από ανάκριση, ο βούργαρος έξαρχος δεν αρνείται την συμμετοχή δασκάλων και ιερέων ομοεθνών του σε επαναστατικά κινήματα στην περιοχή της Μακεδονίας. Στις 12/5 είχαν συλληφθεί 888 δάσκαλοι και καθηγητές, όλοι τους βούργαροι.

1911.—Η κυβέρνηση λαμβάνει έκτακτα μέτρα, όταν τηλεγράφημα από τα Χανιά αναγγέλει είκοσι κρούσματα χολέρας στην Νεάπολη της Ιταλίας και άλλα δεκαπέντε στην Σμύρνη.

1914.—Το ανεξάρτητον Ελληνικόν τάγμα του Καρασεβδά συνάπτει μάχην εναντίον τών Αλβανών στο χωρίον Ταταζάτη (παρά την Χιμάραν) Ηπείρου.

1917.— Οι Δυνάμεις τής ΑΝΤΑΝΤ μετέφεραν τον Ελευθέριο Βενιζέλο από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα με γαλλικό καταδρομικό.

1919.—Αποχωρούν και τα τελευταία στρατεύματα τών «Συμμάχων» από την Κέρκυρα.

.—Ο Ελληνικός στρατός τής στρατιάς Μ. Ασίας ανακαταλαμβάνει την Πέργαμο και εκκαθαρίζει την περιοχήν του.

1920.—Η Ελληνική στρατιά δρα δια περιπόλων και αποσπασμάτων.

.—Ο Ελληνικός στρατός προελαύνει εις την Ανατολικήν Θράκην.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 06 ΙΟΥΝΙΟΥ

06/06/2013

.

sansimera.

06 Ἰουνίου

,

552.—Ο Στρατός τής Αυτοκρατορίας μας, υπό τον Στρατηγό Ναρσή, ανακαταλαμβάνει την Ρώμη, την οποία κατείχαν οι Γότθοι. Ο Αυτοκράτωρ Ιουστινιανός πραγματοποιεί έτσι το όραμα τής αποκαταστάσεως τής Αυτοκρατορίας στην παλαιά της έκταση και αίγλη.

913.—Πεθαίνει ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος. Ο Αλέξανδρος ήταν Αυτοκράτορας τού Βυζαντίου στα 912 – 913. Γιος τού Αυτοκράτορα Βασιλείου Α’ τού Μακεδόνα και τής Ευδοκίας, γεννήθηκε 23 Νοεμβρίου 872. Στις 11 Μαΐου 912 διαδέχθηκε στο θρόνο τον αδελφό του Λέοντα ΣΤ’ (τον Σοφό). Πέθανε από αποπληξία μετά βασιλεία ενός μόλις έτους και 27 ημερών, στις 6 Ιουνίου 913.

1821.—Μάχη τού Δραγατσανίου. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, επιθυμών ν’ αναπτερώση το φρόνημα τών στρατιωτών του, έπειτα από διαφόρους προδοσίας καί λιποταξίας πού είχον σημειωθή, συνεκέντρωσε τας δυνάμεις του εις το Δραγατσάνι, με την βεβαιότητα ότι θα ηδύνατο να νικήση τούς εκεί ευρισκομένους τούρκους. Αλλά τα σώματα έφθασαν καταπεπονημένα, λόγω τής επί ημέρας πιπτούσης συνεχώς βροχής, επί πλέον δε ο Καραβιάς, παρά τας αντιθέτους διαταγάς τού Υψηλάντη, εβιάσθη να επιτεθή με το ιππικόν του κατά τών Τούρκων, συμπαρασύρας καί τούς υπό τον Ν. Υψηλάντην Ιερολοχίτας. Οι τούρκοι, λαβόντες, εν τω μεταξύ, ενισχύσεις, αντεπετέθησαν με ορμήν, και, αφού διέλυσαν το σώμα τού Καραβιά, περιεκύκλωσαν τον Ιερόν Λόχον. Οι Ιερολοχίται παρέμειναν ακλόνητοι εις τας θέσεις των καί επολέμησαν με απαράμιλλον γενναιότητα, έπεσαν δε οι πλείστοι εξ αυτών. Τριάντα επτά, οίτινες συνελήφθησαν αιχμάλωτοι, ωδηγήθησαν εις το Βουκουρέστι, όπου απεκεφαλίσθησαν. Μετά τών Ιερολοχιτών εφονεύθη καί ο Ελβετός φιλέλλην Μπουρντιέ.

.—Οι τούρκοι επιτίθενται κατά τού Ελληνικού πληθυσμού τών Κυδωνιών καί προβαίνουν εις αγρίας σφαγάς. Σωροί πτωμάτων εκάλυψαν τούς δρόμους καί χιλιάδες νεαρών γυναικών καί παίδων ηχμαλωτίσθησαν, διά να μεταφερθούν εις τα σκλαβοπάζαρα. Ενώ διήρκουν αι σφαγαί, κατέπλευσε μοίρα τού Ελληνικού στόλου, ήτις, έπειτα από αγωνιώδεις προσπαθείας, κατώρθωσε να σώση περί τας 25.000 Κυδωνιέων. Ούτοι μετεφέρθησαν εις Ψαρά, Σκύρον, Σπέτσας καί Υδραν. Αι Κυδωνίαι παρεδόθησαν εν τέλει υπό τών Τούρκων εις τας φλόγας.

.—Οι Έλληνες επαναστάτες υπό τους Χορμόβα, Σκαλτσοδήμο, Σιαδήμα, Πιλάλαν επιτίθενται σφοδρώς εναντίον τών τούρκων τού φρουρίου Αντιρρίου χωρίς να μπορούν να το κυριεύσουν. Κατά την μάχην εφονεύθη ο οπλαρχηγός Χορμόβας.

ΚΑΝΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ1822.— Ο Ψαριανός, τριαντάχρονος τότε, Κανάρης και ο Υδραίος Ανδρέας Πιπίνος τη νύχτα της 6ης προς 7η Ιουνίου, κι ενώ τα τουρκικά πληρώματα εόρταζαν αμέριμνα το ραμαζάνι, επιτέθηκαν με τα πυρπολικά τους εναντίον της ναυαρχίδας και της υποναυαρχίδας του τουρκικού στόλου αντίστοιχα. Ο Κανάρης με έξοχο ελιγμό κόλλησε εύστοχα το πυρπολικό του στο εχθρικό τρίκροτο, το οποίο σε διάστημα λίγων ωρών έγινε παρανάλωμα του πυρός παρασύροντας στο θάνατο 2.300 ανθρώ­πους, μεταξύ των οποίων και τον ίδιο τον Καρά Αλή. Όταν, χρόνια μετά, ερωτήθη ο Κανάρης, πού έβρισκε το θάρρος ξεκινώντας για αυτά τα κατορθώματά του, απάντησε: Πριν ξεκινήσω έλεγα στον εαυτό μου, «Κωνσταντή θα πεθάνεις«. Έπαιρνε την απόφαση ο μεγάλος ήρωας ότι θα πέθαινε για την Πατρίδα και δεν τον σταματούσε τίποτε πια.

1823.—(ή στις 7 Ιουνίου) Παρά τις αντιρρήσεις τού Έλληνα Αρμοστή Κρήτης Τομπάζη, στο Σέμπρωνα, οι αγωνιστές περικύκλωσαν την πομπή  οπλοφόρων και αμάχων και σκότωσαν πάνω από 1000 εχθρούς. Η εικόνα τής σφαγής ήταν αληθινά τραγική, εδώ βγήκε το μίσος όλων τών χρόνων τής σκλαβιάς και τών εξευτελισμών.  Λάφυρα δεν υπήρξαν και όσοι τόλμησαν να πάρουν το πλήρωσαν με τη ζωή τους λόγω τής πανώλης. Οι απώλειες τών Ελλήνων ήταν 30 αγωνιστές και ο γενναιότατος οπλαρχηγός Πωλιός Μποτωνάκης.

1825.—Στην Δραμπάλαν Μεσσηνίας οι Έλληνες υπό τον Θ. Κολοκοτρώνην υπέστησαν επίθεσιν από τους τουρκοαιγυπτίους. Οι Έλληνες ημύνθησαν σθεναρά.

1852.—Απέθανε ο γερουσιαστής Λάζαρος Κουντουριώτης (αδελφός τού Γεωργίου), όστις είχε διαθέσει υπέρ τά 2 εκατομμύρια χρυσά γαλλικά φράγκα διά τόν Αγώνα καί είχε συντελέσει πολλαπλώς εις την επιτυχίαν του.

1854.—Τουρκική επίθεση κατά των Θεσσαλών επαναστατών που υποχωρούν στην Καλαμπάκα. Τερματίζεται η Θεσσαλική Επανάσταση

1863.—(ν. ημερ.) Επιτροπή εκλεγμένη από την Εθνοσυνέλευση και αποτελούμενη από τους Κωνσταντίνο Κανάρη, Θρασύβουλο Ζαΐμη και Δημήτριο Γρίβα μεταβαίνει στην Κοπεγχάγη και προσφέρει το Στέμμα στον Γεώργιο τον A΄.

1906.—Στις φυλακές Μοναστηρίου φονεύονται οι Μακεδονομάχοι Οδ. Παναγιωτάκος, Εμμ. Επισκοπάκης και Ν. Τζόβελος.

1907.—Πλημμύρες σε Τρίκαλα και Θεσσαλία. Η υπερχείλιση του ποταμού Ληθαίου τών Τρικάλων άφησε πίσω της τουλάχιστον 100 νεκρούς.

.—Ο Ανδρέας Παπαμικρόπουλος εκ Πατρών, διδάσκαλος τού πτωχοκομείου, προσπάθησε να φοβίσει και να αφυπνίσει την τότε Ελληνική βουλή για την κατάντια της χώρας, με την ρίψη αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού, χωρίς όμως επιτυχία.

1909.—Ισχυρός σεισμός, με επίκεντρο τη Λαμία, γίνεται αισθητός σε ολόκληρη τη Θεσσαλία και τη Στερεά Ελλάδα.

1917.—Το πραξικόπημα τής Θεσσαλονίκης, ξεκινά τους εξοστρακισμούς τών εχθρών του. Στο Υπουργείο τών Εσωτερικών, διαβιβάζονται πίνακες πολιτικών, στρατιωτικών και άλλων προσώπων οι οποίοι πρέπει να απελαθούν από την χώρα […..]

1919.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τής στρατιάς Μικράς Ασίας συνάπτουν μάχας με τους Τούρκους στα υψώματα τής Περγάμου.

Read the rest of this entry ?