Archive for the ‘ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ’ Category

h1

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΤΙΚΗΣ – Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΕΣΩΝ ΑΘΛΗΤΗΣ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ’40[17/11/1940]

17/11/2013

.

.

ΒΑΤΙΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ.

.

.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΤΙΚΗΣ

.

.

(17/11/1940, ἐτῶν 22)

Ἔτος γεννήσεως: 1918 (Θεσσαλονίκη)

Θέση: Ἀριστερός ὀπισθοφύλακας

Ὁμάδα: ΠΑΟΚ

.

.

Μορᾶβας, 17 Νοεμβρίου 1940… «Μέρες τώρα, μάχη σκληρὴ. Ἑφτᾶ φορὲς στὴν ἴδια μέρα τὸ ὕψωμα 1878, καταλαμβάνεται καὶ ἀνακαταλαμβάνεται. Ἡ διαταγὴ τοῦ ἐπιτελείου, ἀμετάκλητη: «πρέπει νὰ παρθῇ, νὰ πάρουμε σίγουρα τὴν Κορυτσᾶ. Read the rest of this entry ?

h1

ΣΟΥΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 1853-1919

26/08/2013

.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ ΣΚΙΤΣΟ..

..

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

.

.

Ο Γεώργιος Σουρής γεννήθηκε στη Σύρο’ από τη μεριά του πατέρα του καταγόταν από τα Κύθηρα και από τη μεριά της μητέρας του από τη Χίο. Η οικογένειά του φιλοδοξούσε να σπουδάσει ο Γεώργιος θεολογία, οι οικονομικές συνθήκες ζωής τους όμως δεν το επέτρεψαν. Παρακολούθησε εγκύκλια μαθήματα στη γενέτειρά του και μαθήματα γυμνασίου στην Αθήνα ως το 1870, οπότε τέλειωσε το σχολείο και έφυγε για τρεις μήνες στο Ταγκαρόγκ της Ρωσίας για να εργαστεί ως υπάλληλος σιτεμπόρου.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα στράφηκε προς το χώρο του θεάτρου, συμμετέχοντας σε παραστάσεις ερασιτεχνικών θιάσων (σε ηλικία δεκαπέντε χρόνων είχε συμμετάσχει σε μια παράσταση τραγωδίας στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού).

Η ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία ξεκίνησε γύρω στο 1872, όταν δημοσίευσε ποιήματα στο περιοδικό «Φως». Ακολούθησε το 1873 η έκδοση της ποιητικής συλλογής «Συλλογή Λυρικών Ασμάτων» και της κωμωδίας «Από γαμβρός παράνυμφος», ενώ σταθμός στην πορεία του υπήρξε η έκδοση της σατιρικής ποιητικής συλλογής του «Τα τραγούδια μου», που τιμήθηκε με έπαινο στο Βουτσιναίο διαγωνισμό το 1876.

Το 1879 ξεκίνησε μαθήματα στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας, από την οποία δεν κατόρθωσε όμως να αποφοιτήσει, ενώ παράλληλα αρθρογραφούσε σε περιοδικά και εφημερίδες (Αριστοφάνης, Ραμπαγάς, Αρχίλοχος).

Το 1881 παντρεύτηκε τη Μαρία Κωνσταντινίδου. Το σπίτι τους στην οδό Πινακωτών 15 (σημερινή Χαρ.Τρικούπη) υπήρξε ένα από τα γνωστότερα αθηναϊκά φιλολογικά σαλόνια.

Συνέχισε να δημοσιεύει και να εκδίδει ποιήματα ως το 1902, από τα οποία αξίζει να αναφερθούν οι σατιρικές συνθέσεις του «Φασουλής φιλόσοφος» και «Δον Ζουάν», που ανήκουν στην εξάτομη ποιητική συλλογή του «Ποιήματα» (1882-1902).

Read the rest of this entry ?

h1

ΤΟ ΝΗΣΙ ΡΩ ΚΑΙ Η ΚΥΡΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

13/05/2013

.

.

.

ΤΟ ΝΗΣI ΡΩ ΚΑΙ Η ΚΥΡΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ

.

Ἡ Ρῶ ἤ Ρώγη ἤ Ροπὴ, ὅπως τὴν ἀναφέρουν διάφοροι χάρτες ἤ παλιὰ βιβλία, βρίσκεται 4 μίλια δυτικὰ ἀπὸ τὸ Καστελλόριζο καὶ σὲ ἀπόσταση 12 μιλίων ἀπὸ τὶς τoυρκικὲς ἀκτὲς. Εἶναι τὸ πρῶτο νησάκι ποὺ βλέπει ὁ ἐπισκέπτης ἀπὸ τὸ πλοῖο λίγο πρὶν φτάσει στὸ νησὶ προερχόμενος ἀπὸ τὴ Ρόδο, μὲ τὴν Ἑλληνικὴ σημαῖα νὰ ἀνεμίζει…

.

Σαράντα περίπου χρόνια ἔζησε σὲ αὐτήν ὁ Κῶστας καὶ ἡ Δέσποινα Ἀχλαδιώτη μὲ τὴν τυφλὴ μητέρα της. Μετὰ τὸ θάνατο τοῦ ἄντρα της καὶ τῆς μητέρας της, ἡ κυρα- Δέσποινα ἤ ἡ Κυρᾶ τῆς Ρῶ ὅπως τὴν ἔλεγαν στὸ νησὶ, κατόρθωσε μόνη της νὰ κατοικήσει καὶ νὰ κρατήσει Ἑλληνικὸ τὸ νησάκι της.

.

Μὲ θάρρος καὶ ψυχραιμία ἀντιμετώπισε ὅλους τοὺς κινδύνους. Ἐξαιτίας αὐτῆς τῆς ἡρωίδας, τὸ μικρὸ αὐτὸ νησὶ παρέμεινε Ἑλληνικό.

.

.

Πηγή : www.e-istoria.com 

,

,

Συντομευμένος Σύνδεσμος — http://wp.me/p12k4g-2Jn

,

,

.

.

 

.

.

h1

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΙΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΑΥΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

29/04/2013

.

Εὐγένιος Βούλγαρης

Εὐγένιος Βούλγαρης

Ἀδαμάντιος Κοραῆς

Ἀδαμάντιος Κοραῆς

.ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΙΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΑΥΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.

 .

Ἡ ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, πνευματικὴ κυρίως ἐν τῇ θεμελιώδει αὐτῆς οὐσία, δὲν σχετίζεται μόνον, ἀλλὰ καὶ συνδέεται ἀρρήκτως πρὸς τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος.

Ὁ σύνδεσμος οὗτος συχνότατα φαίνεται τοσοῦτον στενὸς, ὥστε εἰς τὰς ἐκδηλώσεις αὐτὰς νὰ ἀναγάγωμεν τὴν ἀρχὴν γεγονότων περιλάμπρων τοῦ πολυκυμάντου ἐθνικοῦ ἡμῶν βίου, γεγονότων, ἅτινα ἄλλως ἤθελον μείνει μετέωρα ἐν τῇ καθόλου ἑρμηνεία τῆς ἱστορικῆς ἐξελίξεως.

Καὶ ὁ ἀγῶν τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν Παλιγγενεσίας, παρ’ὅλας τὰς δραματικὰς θυσίας καὶ τὰ περιφανῆ αὐτοῦ ἔργα, ἤθελε μείνει ἔξω πάσης θετικῆς ἱστορικῆς ἐκτιμήσεως, ἄν ὁ ἱστορικὸς ἤθελεν ἀγνοήσει ἐν τῇ ἑρμηνεία αὐτοῦ τοὺς προηγηθέντας πνευματικοὺς ἀγῶνας τοῦ Ἔθνους καὶ τἠν ἐν γένει δρᾶσιν τῶν Ἑλλήνων λογίων τῆς προεπαναστατικῆς περιόδου.

Οἱ λόγιοι τοῦ Ἔθνους οἱ μετὰ τὴν ἄλωσιν ζητήσαντες ἄσυλον εἰς τὰς ξένας χώρας, μεταδίδοντες τὰ φῶτα τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, διαλύοντες διὰ τῆς ἑλληνικῆς σοφίας τὰ πυκνὰ νέφη τοῦ μεσαιωνικοῦ σκότους καὶ λαμπρύνοντες τὸ ἑλληνικὸν ὄνομα, δὲν ἀπαρνήθησαν ποτὲ τὴν δυστυχῆ δοὺλην Πατρίδα, δὲν ἐγκατέλειψαν ποτὲ τὴν γλυκεῖαν ἐλπίδα τῆς ἐθνικῆς ἀναγεννήσεως.

Καὶ εἶναι ἀληθῶς ἀξία θαυμασμοῦ ἡ ἐν παντὶ κύκλω τῆς σκέψεως δρᾶσις τῶν Ἑλλήνων αὐτῶν λογίων τῆς προεπαναστατικῆς περιόδου.

Ἀρκεῖ νὰ σημειωθῆ ὅτι τεσσαράκοντα, ἐκ τῶν διασημοτέρων Ἑλλήνων λογίων τῆς τελευταῖας προεπαναστατικῆς τεσσαρακονταετίας, ἐξέδωσαν περὶ τοὺς χιλίους ἑκατόν τόμους, κατὰ τὸ πλεῖστον ὀγκώδεις.

Δὲν πρέπει δὲ νὰ λησμονῆται ὅτι οἱ ἀνδρες οὗτοι, κατὰ τὸ πλεῖστον πτωχότατοι, ἤσκουν καὶ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ διδασκάλου μετὰ τοῦ αὐτοῦ ζήλου, ὡς ἔργον ὑψίστης σημασίας διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς πνευματικῆς ἀναγεννήσεως τοῦ Ἔθνους.

 .

.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com

Πιθανὸν νὰ ἀντιμετωπίσετε πρόβλημα στὸ ἄνοιγμα τοῦ συνδέσμου μέσω τῆς Google chrome

 

.

΄

Ἀναδημοσίευσις ἐπιβάλλεται μὲ τὴν αὐτονόητη πάντοτε ἀναφορᾶ στὴν πηγῆ

.

.

.

h1

Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ

17/04/2013

.

17-4-13 ΚΑΒΑΦΗΣ

.

.

Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ

.

Ὁ Καβάφης μέσα ἀπὸ τὰ ποιήματὰ του

.

.

ΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΜΝΗΝΟΣ

 « Ὁ βασιλεὺς κὺρ Μανουὴλ ὁ Κομνηνὸς

μία μέρα μελαγχολικὴ τοῦ Σεπτεμβρίου

αἰσθάνθηκε τὸν θάνατο κοντά.

Οἱ ἀστρολόγοι (οἱ πληρωμένοι) τῆς αὐλῆς ἐφλυαροῦσαν

ποὺ ἄλλα πολλὰ χρόνια θὰ ζήσει ἀκόμη.

 

Ἐνῷ ὅμως ἔλεγαν αὐτοί, ἐκεῖνος

παλιὲς συνήθειες εὐλαβεῖς θυμᾶται,

κι ἀπ᾿ τὰ κελλιὰ τῶν μοναχῶν προστάζει

ἐνδύματα ἐκκλησιαστικὰ νὰ φέρουν,

καὶ τὰ φορεῖ, κι εὐφραίνεται ποὺ δείχνει

ὄψι σεμνὴν ἱερέως ἢ καλογήρου.

 

Εὐτυχισμένοι ὅλοι ποὺ πιστεύουν,

καὶ σὰν τὸν βασιλέα κὺρ Μανουὴλ τελειώνουν

ντυμένοι μὲς στὴν πίστι των σεμνότατα.»

..

 Στὴν ἐργασία αὐτή ἔγινε προσπάθεια νὰ ἀναλυθοῦν τὰ δύο ποιήματα τοῦ Καβάφη, «Μανουήλ Κομνηνός» καὶ «Στὴν Ἐκκλησία», μὲ βάση τὸ ἀντίστοιχο ἱστορικὸ κείμενο τοῦ Νικήτα Χωνιάτου, ( σπουδαίου ἱστορικοῦ καὶ χρονογράφου τοῦ 12ου καὶ 13ου αἰῶνος μ. Χ.)  σχετικὰ μὲ τὸ θάνατο τοῦ αὐτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνοῦ.

Ἐλπίδα εἶναι μέσω τῆς ἐργασίας αὐτὴς νὰ φάνηκαν μερικὰ  ἰκανοποιητικὰ  ψίγματα ἀπὸ τὴν καβαφικὴ ποίηση καὶ τὰ νοήματα ποὺ κρύβονται μέσα της.

Ὁ Κωνσταντίνος Π. Καβάφης στὴν αὐτοβιογραφία του,  γράφει:

«Εἶμαι Κωνσταντινουπολίτης τὴν καταγωγὴν, ἀλλὰ γεννήθηκα στὴν Ἀλεξάνδρεια…»

Τὴ μνήμη αὐτὴς τῆς φαναριώτικης καταγωγῆς , ὁ Καβάφης θέλησε μὲ πολὺ πεῖσμα νὰ τὴ διατηρήσει….

,

.

,

,

Διαβᾶστε τὴν συνέχεια τοῦ ἄρθρου στὸ :  www.e-istoria .com

,

.

[  shortlink ]  :  http://wp.me/p12k4g-2pI

.

.

h1

ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

09/04/2013

.

ΤΑ ΟΧΥΡΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ.

ν

Mιχαήλ Kοκκίνης ὁ μηχανικὸς τῶν ὀχυρῶν τοῦ Μεσολογγίου

.

.

Κάθε χρόνο, στὴν ἐπέτειο τῆς Ἐξόδου τοῦ Mεσολογγίου, οἱ ῥήτορες ἐξαίρουν στοὺς πανηγυρικούς τους τὴν ἀντοχὴ τοῦ «φράχτη», δηλαδὴ τῶν ὀχυρωματικῶν ἔργων, ἀλλὰ παραλείπουν συνήθως νὰ μνημονεύσουν τὸ ὄνομα τοῦ κατασκευαστή τους, τοῦ μηχανικοῦ-τειχοποιοῦ Mιχαήλ Kοκκίνη, ποὺ σκοτώθηκε μάλιστα κατὰ τὴν Ἔξοδο, πολεμώντας ἡρωικὰ.

.

Ἡ ἐφημερίδα τοῦ Mάγερ » Ἑλληνικὰ χρονικὰ», στὸ φύλλο τῆς 4ης Ὀκτωβρίου 1824, περιγράφει….» Ἕνας μηχανικὸς – διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἐξωδεύονταν περισσότερα ὰφ’ ὅσα χρειάζεται νὰ ζήσῃ οἰκονομικά ἕνας ἄνθρωπος – καὶ οἱ πρόκριτοι τῆς πόλεως, κυλισμένοι μέσα εἰς τὲς λάσπες, ἐπιστατοῦσαν εἰς τὸ ἔργον καὶ ἐβαστοῦσαν τὰ ἔξοδα διὰ τοὺς μαστόρους καὶ διὰ τὰς ἀναγκαίας ὕλας τῆς οἰκοδομῆς».

» Ἐκτός ὅπου καθ’ ἕνας ἐστοχάζετο ἱερὸν τὸ ἀργύριον ὅπου εἶχεν εἰς τὰς χεῖρας του, ἄνοιγε καὶ ὁ ἕνας ἐπάνω εἰς τὸν ἄλλον τέσσερα μάτια, διὰ νὰ μὴν κάμη οὔτε ἕναν ὀβολὸν κατάχρησιν, διότι δὲν εἶναι μονάρχης, δὲν εἶναι βασιλικὸς θησαυρὸς ὅπου ἐξοδεύει, ὲξοδεύουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες».

.

Ὁ Kοκκίνης ἄρχισε τὴν κατασκευὴ στὶς 7 Mαρτὶου 1823 καὶ ὀλοκλήρωσε τὰ ἔργα στὰ τέλη τοῦ 1824.

 Ἦταν ἄθλος, κατὰ γενικὴ ὁμολογία.

.

Tελευταῖο ἔργο τοῦ Kοκκίνη ἦταν οἱ γέφυρες τῆς Ἐξόδου τῆς 10ης Ἀπριλίου 1826. Ὅταν πραγματοποιήθηκε ἡ γεφύρωση τῆς τάφρου, δόθηκε τὸ σύνθημα γιὰ τὸ ἅλμα πρὸς τὴ ζωὴ ἤ τὸν θάνατο.

.

  Ὁ  ἥρωάς μας θὰ δώσει καὶ τὴ ζωὴ του γιὰ τὴν πατρίδα.

..

.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com

,

,

Συντομευμένος σύνδεσμος  —   http://wp.me/p12k4g-2lS

.

.

.

h1

ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ – Ο ΑΝΑΜΟΡΦΩΤΗΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ (482-565)

07/04/2013

.

.ΙΟΥΝΣΤΙΝΙΑΝΟΣ 1

.

.

Ἰουστινιανὸς – ὁ ἀναμορφωτὴς τοῦ Βυζαντίου 

.

«Τὸ σημαντικότερο ἐπίτευγμα τῆς βασιλείας τοῦ Ἰουστινιανοῦ ἦταν ἡ κωδικοποίηση τῶν ρωμαϊκῶν νόμων,ποὺ, ὡς Corpus Juris Civilis, ἄσκησε μεγάλη ἐπίδραση στὴ διαμόρφωση τῶν νομικῶν καὶ πολιτικῶν ἀντιλήψεων στὶς χῶρες τῆς Εὐρώπης ἀπὸ τὸν 16ο αἰώνα καὶ ἐντεύθεν…

…..ἔλαβε ἀκόμη σειρὰ διοικητικῶν μέτρων μὲ τὰ ὁποῖα προσπάθησε νὰ πατάξει τὴ  διαφθορὰ καὶ νὰ προστατεύσει κατὰ τὸ δυνατὸν τὸν λαὸ ἀπὸ τὴν αὐθαιρεσία τῶν διοικητῶν τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴ ἀπομύζησὴ του ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς ἄρχοντες.

Μὲ τὴ βοήθεια ἑνὸς ἄλλου ἔγκριτου νομικοῦ, τοῦ Ἰωάννη Καππαδόκη, ὁ Ἰουστινιανὸς εἰσήγαγε σειρᾶ διοικητικῶν καὶ οἰκονομικῶν μεταρρυθμίσεων. Κατάργησε λόγου χάρη τὶς ἀργομισθίες καὶ τὸ σύστημα ἀγοραπωλησίας τῶν δημοσίων ἀξιωμάτων καὶ ὑποχρέωσε τοὺς πλουσίους νὰ εἶναι συνεπεῖς στὴν πληρωμή τῶν φόρων τους.»…

.

.

Διαβᾶστε τὴν συνέχεια τοῦ ἄρθρου στὸ e-istoria.com 

.

http://wp.me/p12k4g-2kV

.

.

.

h1

ΕΤΣΙ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ…

03/11/2012

 .

 .

ΕΤΣΙ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

 .

Τα λόγια σημαντικών και παλαιών ανθρώπων, ανθρώπων πού ήταν γενναίοι, έντιμοι και Έλληνες, ας γίνουν Φως και ας μας οδηγήσουν, μέσα από την άβυσσο της παγκοσμιοποίησης.

«Παιδιά μου! Στον τόπο τούτο που εγώ πατώ σήμερα, πατούσαν και δημηγορούσαν τον παλιό καιρό άντρες σοφοί και άντρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φτάσω τα ίχνη των.. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, στη μεγάλη δόξα των προπατόρων μας ….

Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι και τους υπόταξαν. Ύστερα ήρθαν και οι Μουσουλμάνοι και κάναν ό,τι μπορούσαν ν’ αλλάξει ο λαός την πίστη του. Έκοψαν γλώσσες σε πολλούς ανθρώπους, αλλά εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοβαν, ο άλλος τον σταυρό του έκανε….κι έτσι έμεινε ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατάντησε σε αθλίαν κατάσταση και αυτή ηύξανε καθ’ ημέρα χειρότερα· …. και μερικοί μη υποφέροντες την τυραννίαν των Τούρκων και βλέποντες τις δόξες και τις ηδονές οπού απελάμβανον αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι.

Και τοιουτοτρόπως κάθε μέρα ο λαός ελίγνευε και επτώχυνε. Σ’ αυτή τη δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί απ ‘τους φυγάδες γραμματισμένους μετέφραζαν και στέλναν στην Ελλάδα βιβλία. Και σαν τους πρέπει να χρεωστούμεν ευγνωμοσύνη, γιατί αμέσως οπού κανένας άνθρωπος απ’ το λαό μάνθανε τα κοινά γράμματα, διάβαζε αυτά τα βιβλία και έβλεπε κοινά γράμματα, διάβαζε αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποιους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης κι άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και βλέπαμε και σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε τότε.

Όθεν μας ήρθε στο νου να τους μιμηθούμε και να γίνομε ευτυχέστεροι και έτσι έγινε και επροόδευσεν η εταιρεία. Όταν αποφασίσαμεν να κάμωμεν την επανάσταση, δεν εσυλλογιστήκαμε τότε ούτε πόσοι είμαστε, ούτε πως δεν έχομεν άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ….

Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος…»
Πνύκα 1838

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

» Το Ελληνικόν Έθνος αποτελείται από ανθρώπους, οι οποίοι από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως δέν έπαυσαν να ομολογούν την πιστότητα τους στην ορθόδοξη πίστη τους, δέν σταμάτησαν ποτέ να ομιλούν την γλώσσα των πατέρων τους, την ελληνική, καί παρέμειναν ακλόνητοι υπό την πνευματική ή κοσμική δικαιοδοσία της εκκλησίας τους, σε οποιοδήποτε μέρος της τουρκοκρατούμενης πατρίδας τους καί αν ευρίσκονταν.»
Λονδίνο 1827,

Ιωάννης Καποδίστριας,

απαντώντας στον Άγγλο υφυπουργό Πολέμου, ο οποίος είχε ερωτήσει τι είναι Ελλάδα καί τί είναι Έλληνες.

.
.

Περισσότερα ΕΔΩ

.

.

.

h1

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ

22/08/2012

.

.

Γεννάδιος Γεώργιος Σηλυβρία 1786 – Αθήνα 1854

Γεννάδιος Γεώργιος
Σηλυβρία 1786 – Αθήνα 1854

..

.

Ηπειρώτης, γεννημένος όμως στα 1786 στη Σηλυβρία της Θράκης.  Εκεί είχαν καταφύγει οι γονείς του, ο ιερέας Αναστάσιος και η σύζυγός του Σωσάννα, εξαιτίας των πιέσεων που ασκούσαν οι Οθωμανοί κρατούντες των Δολιανών της Ηπείρου στους χριστιανούς της περιοχής.  Διδάχθηκε τα κοινά γράμματα στον τόπο καταγωγής του, στα Δολιανά του Ζαγορίου, και επέστρεψε στα Ιωάννινα, όπου άρχισε το δεύτερο κύκλο των σπουδών του. Το 1797, σε ηλικία έντεκα ετών, ο Γεννάδιος στάλθηκε σε θείο του ηγούμενο σε μοναστήρι του Βουκουρεστίου και μαθήτευσε κοντά στο διάσημο δάσκαλο και λόγιο Λάμπρο Φωτιάδη (1752-1805). Το 1804 ξεκίνησε τις σπουδές του στη φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας κοντά στον Ερνέστο Ουέβερο (Wilhelm Ernst Weber) και, όταν τις ολοκλήρωσε το 1814, επέστρεψε στο Βουκουρέστι.

Δράση

Το 1815 ο Νεόφυτος Δούκας (1760-1845), σχολάρχης στην Αυθεντική Σχολή του Βουκουρεστίου, προσκάλεσε το Γεννάδιο βοηθό του. Εκεί γνωρίστηκε και ανέπτυξε βαθιά φιλία με το Χριστόδουλο Κλωνάρη και τον Ιωάννη Μακρύ. Μαζί με τον τελευταίο, το 1817, αναχώρησε για την Οδησσό, ύστερα από πρόσκληση της εκεί ελληνικής κοινότητας και του Ιωάννη Καποδίστρια για την οργάνωση της ελληνεμπορικής σχολής.

Τα τρία χρόνια που παρέμεινε στην Οδησσό, εργάστηκε σκληρά «τόσο διά την ευταξίαν των μαθητιών των, όσο και διά την εισαγωγήν της στοιχειώδους και συστηματικής παιδείας». Μετέφρασε από τα ιταλικά το έργο του Φραγκίσκου Σοαβίου (Francesco Soave) Περί Χρεών του Ανθρώπου και συνεργάστηκε με το Γεώργιο Λασσάνη για τη συγγραφή της εξάτομης Στοιχειώδους Εγκυκλοπαίδειας των Παιδικών Μαθημάτων, η οποία χρησιμοποιήθηκε στη δεύτερη και τρίτη τάξη της σχολής.

Το 1820 ο Γεννάδιος επέστρεψε στο Βουκουρέστι, όταν ο ηγεμόνας Αλέξανδρος Σούτσος τον κάλεσε μαζί με τον Κωνσταντίνο Βαρδαλάχο και το Γεώργιο Κλεόβουλο, για να προσφέρει τις γνώσεις και την εμπειρία του στην αναδιοργάνωση της Σχολής του Βουκουρεστίου. Ο Γεννάδιος πρέπει ήδη να είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία και ως εκ τούτου επιδόθηκε με πολύ ζήλο όχι μόνο στη μόρφωση της ελληνικής νεολαίας αλλά και στην καλλιέργεια πατριωτικών αισθημάτων. Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του μαθητή του Αλεξάνδρου Ρίζου Ραγκαβή (1809-1892) ότι: «…και μας ωμίλησε περί της τύχης της Ελλάδος, ήτις ην άλλοτε η μήτηρ της δόξης και της ελευθερίας, επ’ εσχάτων δε κατέκειτο δούλη περιφρονουμένη, και ηυχήθη, μέχρις ου δάκρυα ανέβλησαν εις τους οφθαλμούς του…».

Πολλοί μαθητές του επηρεασμένοι από τις απόψεις του στελέχωσαν λίγο αργότερα τον Ιερό Λόχο. Ο ίδιος ο Γεννάδιος δεν έλαβε μέρος στη μάχη στο Δραγατσάνι, καθώς εκείνο το διάστημα βρισκόταν στην Τρανσυλβανία. Μετά την ήττα των Ιερολοχιτών, κατέφυγε αρχικά στην Οδησσό και στη συνέχεια στη Δρέσδη, όπου και εργάστηκε ως οικοδιδάσκαλος έως το 1824.

.

.

.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : http://argolikivivliothiki.gr/

,

,

Συντομευμένος σύνδεσμος — http://wp.me/p12k4g-1UC

,

,

.

.

 

.

.

.

h1

Χάσαμε την Δόμνα Σαμίου…

10/03/2012

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Δόμνα Σαμίου γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1928 στην Καισαριανή της Αθήνας, όπου και απεβίωσε στις 10 Μαρτίου 2012. Οι γονείς της ήταν πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, ζούσαν σε ένα χωριό έξω από τη Σμύρνη, το Μπαϊντίρι. H μητέρα της ήρθε με την καταστροφή στην Ελλάδα, ο πατέρας της τέσσερα χρόνια αργότερα, «γιατί έμεινε αιχμάλωτος εκεί». Από εκεί έχει τα πρώτα ακούσματα της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, όπως η ίδια ομολογεί σε συνέντευξή της. Έτσι μεγαλώνει και αγαπάει το Δημοτικό Τραγούδι.

Σε ηλικία 13 ετών έχει την πρώτη διδακτική επαφή με την μουσική. Πηγαίνει στο «Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής», όπου και μαθητεύει κοντά στον δημιουργό του Σίμωνα Καρρά. Εκεί παίρνει τα πρώτα μαθήματα Βυζαντινής μουσικής και της αποκαλύπτονται τα μυστικά του παραδοσιακού τραγουδιού. Παρακολουθεί παράλληλα νυχτερινό Γυμνάσιο.

  Το 1954 αρχίζει μια μακρά σχέση με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.) που τερματίζεται το 1971. Παράλληλα συνεργάζεται με την Ελληνική Τηλεόραση (Ε.Ρ.Τ.) για μια σειρά μουσικών ντοκιμαντέρ με το τίτλο «Μουσικό Οδοιπορικό«. Αυτή η προεργασία θα την βοηθήσει να αποκτήσει ένα πλούσιο μουσικό υλικό, που αποδεικνύεται σημαντικό, με απώτερο στόχο την διαφύλαξη της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής Read the rest of this entry ?