Archive for the ‘ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ’ Category

h1

Ο ΕΚ ΓΡΑΝΙΤΣΗΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ Ο ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ

10/03/2014

,

,

Μιχαὴλ Μαυρουδὴς.

.

Ο ΕΚ ΓΡΑΝΙΤΣΗΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΜΙΧΑΗΛ Ο ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ

,

,

Δημήτριος Τσιρόγλου, συγγραφέας

,

,

Γεννήθηκε στην Γρανίτσα (ή Γρανίτζα) των Αγράφων της Ευρυτανίας. Τέκνο ευσεβών,  θεοσεβών και φιλανθρώπων γονέων, του Δημητρίου και της Σωτήρας (Σωτηρίας), ανατράφηκε με τα ιδεώδη της Ορθοδοξίας μαθαίνοντας εξ απαλών ονύχων τα της χριστιανικής πίστεως θέσμια και καταρτιζόμενος θεολογικώς. Θανόντος του πατρός αυτού και αφού νυμφεύθηκε, ήλθε στην πόλη της Θεσσαλονίκης αρχιερατεύοντος μάλλον του μητροπολίτου Θεοφάνους, εργαζόμενος ως αρτοπώλης, πιθανόν ως υπάλληλος αρτοποιού. Read the rest of this entry ?

Advertisements
h1

ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – ΑΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΗΣ

01/09/2013

.

Κόντογλου Φώτης - Οἱ Νεομάρτυρες, ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας μας

Κόντογλου Φώτης – Οἱ Νεομάρτυρες, ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας μας

.

.

Άγιος Αγγελής ο Νεομάρτυς 1η Σεπτεμβρίου

.

.

Ήταν από την ενορία του άγιου Κωνσταντίνου Κωνσταντινουπόλεως.

Είχε έξη τέκνα τα οποία ανέτρεφε χριστιανικά. Έχοντας το επάγγελμα του χρυσοχόου, φρόντιζε την οικογένειά του ζώντας βίο ήσυχο.Κάποια ήμερα συκοφαντήθηκε από τούρκους ότι αρνήθηκε την πίστη τους κι οδηγήθηκε στον βεζύρη, στον όποιο είπε:

 «Ό,τι θέλεις κάνε, δέρνε, κόβε, σφάζε, κάψε με, ρίξε με στά θηρία, καταπόντισέ με στή θάλασσαֹ καί ο,τι άλλο μπορείς καί θέλεις κάνε σ’ αυτό τό πήλινο μου σώμα, εγώ τόν Χριστό μου δεν τόν αρνούμαι».

Όταν γείτονάς του μπέης τον επισκέπτεται στη φυλακή τού λέει:

«Τουρκέψου γιά να ελευθερωθείςֹ έπειτα σύναξε την περιουσία σου. Πάρε τα παιδιά σου και τη γυναίκα σου και σύρε σ’ άλλο τόπο να ζεις σαν χριστιανός».

 Ο Αγγελής τού αποκρίνεται: «Νά μή γίνει αυτό ποτέ, νά έλθω σέ τέτοια ανοησία, νά κάνω τέτοια ασέβεια».

Στην προσπάθειά τους οι τούρκοι να τον μεταπείσουν από την αμετάθετη γνώμη του, στέλνουν τη σύζυγό του στη φυλακή. Οι φωνές της ,τα κλάματα, και οι παρακλήσεις της δεν τον έκαμψαν διόλου.

Να τί απάντησε στα λόγια της:

Read the rest of this entry ?

h1

ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΑΓΟΡΑ ΒΟΛΟΥ

08/08/2013

.

Κόντογλου Φώτης - Οἱ Νεομάρτυρες, ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας μας

Κόντογλου Φώτης – Οἱ Νεομάρτυρες, ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας μας.

.

.

Τριαντάφυλλος από την Ζαγορά Βόλου, + 8-8-1680.

 

Ο νεομάρτυς στην κατά κόσμον ζωή του ήταν ναύτης. Μαρτύρησε για τον Χριστό σε ηλικία 18 ετών, όταν τού έκοψαν το κεφάλι οι τούρκοι με σπαθί, στον ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης,  στις 8 Αυγούστου 1680.

Μοναδική πηγή σχεδόν για το μαρτύριο τού νεαρού αυτού μάρτυρα τού Χριστού παρέχει ο εκδότης εφημερίδος Καρυοφίλης.

Ο Νικόδημος στον Συναξαριστή του, παραθέτει ένα ωραίο δίστιχο για τον άγιο:

.

 

«Τριαντάφυλλος ωράθη ρόδον νέον, ερυθροβαφέν τη ροή των αιμάτων».

.

.

Πηγή: Θεσσαλοί Νεομάρτυρες, Πρωτοπρεσβύτερου Κωνσταντίνου Απ. Γάτσια.

,

,

.Συντομευμένος σύνδεσμος :   http://wp.me/p12k4g-3hn

.

2

h1

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Ο ΕΚ ΠΡΕΒΕΖΗΣ

05/08/2013

.

5-8-1668 Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Ο ΕΚ ΠΡΕΒΕΖΗΣ.

.

.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΕΒΑΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΕΒΕΖΗΣ κ.κ. ΜΕΛΕΤΙΟΥ

 .

.

Οι μάρτυρες είναι: «δόξα Χριστού, της Εκκλησίας η βάσις, του Ευαγγελίου η τελείωσις και η του αίματος αυτών χύσις απέτεκε των πιστών το σύστημα» (τροπάριον μαρτυρικόν).

Γι’ αυτό κάθε χώρα και πόλη χαίρει και καυχάται, όταν «πλουτεί» να έχει μάρτυρες, παιδιά δικά της. Και τους τιμάει: Με εικόνες, με εορτές, με αρτοκλασίες, με αφιέρωση ναών προς τιμήν τους, σύμφωνα με τα δόγματα και τις παραδόσεις της Εκκλησίας μας (βλ. Συνοδικόν Ορθοδοξίας).

Η Πρέβεζα αισθανόταν στο σημείο αυτό πτωχή μέχρι το έτος 1971. Τότε σε τυχαία συνάντησή του ο αοίδιμος μέγας υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης με τον Σεβ. Μητροπολίτη τότε Νικοπόλεως κ. Στυλιανό του ανέφερε κάτι το ποθούμενο: Ότι δηλαδή σε κώδικα της Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους εύρε διήγηση περί του μαρτυρίου ενός νεομάρτυρος Χρήστου εκ Πρεβέζης. Και ο σοφός εκείνος μοναχός ερώτησε τον ιεράρχη, αν ο άγιος Χρήστος ετιμάτο δεόντως εις την πατρίδα του.

Χωρίς να χάσει καιρό ο φιλομάρτυρας αρχιερεύς έκαμε τις προσήκουσες ενέργειες, με αποτέλεσμα ότι με έγγραφό της από 25 Μαρτίου 1972, ο μακαριστός τώρα προηγούμενος Καλλίστρατος Λαυριώτης απέστειλε ακριβές αντίγραφο του μαρτυρίου του Αγίου Χρήστου, όπως είχε καταχωρισθή και σώζεται στον κώδικα τον καλούμενο «Τα Γραμματικά».

Το μαρτύριο του αγίου Χρήστου έχει ως εξής: » Όντος  μου  εν τη νήσω Κω τη περιφήμω,  κατά το  αχξη (1668) Αυγούστου ε’ (5).

Εδοξάσθη ο δούλος του Θεού Χρήστος το όνομα εκ Πρέβεζας, όστις ήτον με μίαν φεργάδα, όπου είχεν έλθει από της νήσου Κρήτης. Και ευγήκεν ευρίσκοντάς με. Και εξομολογηθείς, καθαρός, σεμνός, και ευλαβής ευρέθη. Μετά δε ημέρας ικανάς, βουλομένου αυτού απελθείν εις το πλοίον πριν του δειλινού, υπήτησαν τινές αυτών γιανίτσαροι καθυβρίζοντες την πίστιν αυτού και το άγιον βάπτισμα.

Ο δε τρισμακάριστος θείω ζήλω πυρούμενος ζέων αγάπης Χριστού υπέρ Χριστού, οία τις χριστοφόρος, θωρακισθείς τω ζωοποιώ σημείω του σταυρού, ανταπεκρίθη.

-Η υμετέρα θρησκεία, ασεβείς μιαρώτατοι, αξία ύβρεων παντοδαπών και αυτός ο του αντιχρίστου πρόδρομος, το θηρίον, το βδέλυγμα της ερημώσεως το εστός εν τόπω αγίω, ο ψευδοπροφήτης και των κολάσεων ο υποφήτης, ο μιαρός Μωάμεθ.

Οι δε ασεβείς θυμού πλησθέντες έδραμον συλλαβείν, αυτόν, και αυτού φεύγοντος εις το πλοίον, πλήθος πολύ, ώσπερ τινές ανήμεροι αιμοβόροι τε λέοντες ώρμησαν κατ’ αυτού σύροντες, τύπτοντες αναισχύντως, απήγαγον αυτόν και παρέδωκαν, τω πασιά, δηλ. τω ηγεμόνι, και κατέκριναν αυτόν δείραντες, ραπίζοντες, και λέγοντες αυτώ:

– Αρνείσαι τον Χριστόν σου και το βάπτισμα, και αφήσομεν του καυθήναι σε και τιμωρηθήναι ελεύθερον!

Ο δε γενναίως και μεγαλοφώνως έλεγε το «Πιστεύω», καταπτύων εις τα πρόσωπα αυτών!

Οι δε ιδότες το αμετάθετον της καρδίας αυτού και ακλόνητον, πάντες μαχαιροκοπήσαντες αυτόν, εκτός της πόλεως πυρ ανάψαντες κατέκαυσαν.

Αλλ’, ως Χριστέ Βασιλεύ, καθάπερ αστραπαί τινές ηλιοειδείς, ή ειπείν μαρμαρυγαί και λαμπηδόνες, ωράθησαν παρά πάντων, το δε πανάγιον αυτού σώμα πλείον των τριάκοντα ημερών άθαπτον, ούτε κύνες, ούτε άλλο τι θηρίον έβλαψε, ούτε ήψατο και πάντες οι τε ευσεβείς και πιστοί τρεις νύκτας ουρανόθεν φως επί τω αγίω και μαρτυρικώ σκήνει αυτού είδον. Και επιστώθην καγώ από πολλούς τα όμοια ακούσας, οίτινες λάθρα μέρος τι του λειψάνου αυτού εκόμισαν. Το δε λοιπόν οι των ευσεβών διανείμαντες έκαστος μέρος ευλαβείας χάριν έλαβε.

Ούτως ουκ ολίγον εκλάμψας δαιμόνια εδίωξεν και έτερα… Αυτού πρεσβείαις ο Θεός».

.

Από το » μαρτύριο» του αγίου Χρήστου συνάγονται τα εξής:

.

Read the rest of this entry ?

h1

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ – Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

22/04/2013

.

22-4-13 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ

.

.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ

.

Ὁ πρῶτος μάρτυρας τοῦ ἀγῶνα

 

«Ἀρετὴ τοῦ λογικοῦ εἶναι ἡ φρόνηση, τοῦ θυμοειδούς ἡ ἀνδρεῖα, τοῦ ἐπιθυμητικοῦ ἡ σωφροσύνη, καὶ ὅλης τῆς ψυχῆς ἡ δικαιοσύνη. […]
Ἡ Κακία τοῦ λογικοῦ μέρους εἶναι ἡ παράνοια, τοῦ θυμοειδοῦς ἡ δειλία, τοῦ ἐπιθυμητικοῦ ἡ ἀκολασία, καὶ ὅλης τῆς ψυχῆς ἡ ἀδικία.».
.
.
.
..

Πηγῆ τοῦ ἀποσπάσματος   : Περὶ Ἀρετῆς 

.
.
.
Μερικὰ χρόνια πρὶν τὴν ἐθνεγερσία τοῦ 1821, στὴ βόρεια πλαγιὰ τῶν Βαρδουσίων, στὸν Κόρακα,  γεννήθηκε ἕνα σπάνιο δεῖγμα ἑλληνικῆς ὀμορφιᾶς, ἀνδρεῖας καὶ ἀρετῆς.
Ὁ Ἀθανάσιος Διάκος. 
.
Ὁ ἥρωας τῆς Ἐπανάστασης μὲ τὸ ὑψηλὸ πατριωτικὸ φρόνημα, ὁ μάρτυρας τῆς ἐλευθερίας, μὲ τὴν μορφὴ ποὺ ἀγγίζει τὰ ὅρια τοῦ θρύλου, ἔδειξε στοὺς Ἕλληνες πῶς νὰ πολεμοῦν μὲ ἀνδρεῖα καὶ τὸ βασικότερο, πῶς νὰ πεθαίνουν γιὰ τὴν πατρίδα καὶ τὰ ἰδανικὰ τους.
.
Ἐπρόκειτο γιὰ ἕνα μεγάλο παράδειγμα αὐτοθυσίας ποὺ ἔδωσε πνοὴ στὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση καὶ ἰδιαίτερο νόημα στὸ σύνθημα
.

«ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ἤ ΘΑΝΑΤΟΣ».

,

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΛΑΜΑΝΑΣ

Read the rest of this entry ?

h1

Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη

09/04/2013

.

9-4 Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη

.

Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη

 .

Οι νεοφανείς Άγιοι της Λέσβου (9  Απριλίου). Ο Άγιος Ραφαήλ – μαζί  με τον Άγιο Νικόλαο και την Αγία Ειρήνη – είναι ο νέος απεσταλμένος του Θεού που ήρθε στη Γη, την κρίσιμη αυτή εποχή, για να προσφέρει τα θαύματά Του και να μας λυτρώσει από τις αρρώστιες και την απόγνωση. Στη μονή Του, την οποία έχτισε η Αγία Ηγουμένη Ευγενία Κλειδαρά, συρρέουν όλο το χρόνο χιλιάδες πιστών ζητώντας έλεος από το θαυματουργό Άγιο. Πριν χτιστεί το μοναστήρι, λίγο πιο πάνω από την Λουτρόπολη της Θερμής βρίσκεται ο λόφος των Καρυών που τον ονόμαζαν «Παναγιά της Καρυάς». Εκεί υπήρχαν μερικές πελεκητές πέτρες και ο χώρος αυτός ευωδίαζε. Οι πιστοί άναβαν ένα καντήλι, κρεμασμένο σ’ ένα πρίνο και έκαναν – μια φορά το χρόνο – λειτουργία, την ημέρα της Λαμπροτρίτης από πατροπαράδοτο έθιμο.  Επίσης, ο λόφος αυτός φέρει, από παράδοση, και την ονομασία «Καλόγερος». Την ονομασία αυτή την πήρε από μια υπερφυσική οπτασία. Αμέτρητα άτομα έβλεπαν, κατά καιρούς, έναν καλόγερο να περιφέρεται στον τόπο αυτό, με ένα θυμιατήρι στο χέρι και να χάνεται μέσα σε μια λάμψη. Και δεν ήταν μόνο οι Χριστιανοί που είχαν δει αυτόν τον καλόγερο αλλά και οι Τούρκοι.

Από τα χρόνια, λοιπόν, εκείνα της τουρκοκρατούμενης Λέσβου, ο Άγιος έκανε την εμφάνισή Του στην περιοχή. Κατά την εκσκαφή των θεμελίων μιας μικρής εκκλησίας, στις 3 Ιουλίου του 1959, οι εργάτες – με επικεφαλής τον Δούκα Τσολάκη – βρήκαν μια πέτρα, την οποία, όταν πήγαν να τη βγάλουν, είδαν ότι προχωρούσε καθέτως σε μεγάλο βάθος, σαν να είχε τοποθετηθεί σκόπιμα. Και, τέλος, σταματούσε πάνω σε μια πλάκα, κάτω από την οποία βρήκαν έναν τάφο, μέσα στον οποίο υπήρχε ανθρώπινος σκελετός που ευωδίαζε. Η κεφαλή ακουμπούσε σε στρογγυλή πέτρα, σαν προσκέφαλο. Απείχε, όμως, μέχρι 30 εκατοστά από το σώμα και έλειπε η κάτω σιαγόνα. Στο σημείο του στόματος υπήρχε κεραμίδι βυζαντινής εποχής, που πάνω του ήταν χαραγμένος ένας Σταυρός. Read the rest of this entry ?

h1

Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΑΦΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΣΟ

19/12/2012

.

.

Ο Άγιος Νεομάρτυς Ιωάννης ο ράπτης από τη Θάσο

 .

Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 20 Δεκεμβρίου 1652

Ο άγιος καταγόταν από το χωριό Μαριές της Θάσου. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών τον έφεραν κάποιοι συμπατριώτες του στην Κωνσταντινούπολη, όπου τον οδήγησαν σε κάποιο Χριστιανό στον Γαλατά ,για να μαθαίνει ράφτης.

Μια μέρα ο μάστοράς του τον έστειλε σε κάποιο Εβραίο έμπορο για ν’ αγοράσει κλωστές . Απ’ ό,τι φαίνεται διαφώνησε με τον έμπορο για την τιμή ή προσπαθούσε να τον γελάσει ο έμπορος. Την ώρα εκείνη φώναξε ο Χότζας από τον μιναρέ για την μεσημεριανή προσευχή. Όπότε ο Εβραίος έμπορος άρπαξε την ευκαιρία και άρχισε να φωνάζει τόσο προς τον Χότζα όσο και προς τους άλλους Τούρκους :

– Δεν ακούτε τούτο το παιδί που βρίζει την πίστη σας και το προσκύνημά σας ;

Μόλις το άκουσαν αυτό οι Τούρκοι πίστεψαν τον Εβραίο, άρπαξαν τον νεαρό Ιωάννη , τον έδειραν αλύπητα και τον πήγαν στον Βεζίρη, όπου μαρτύρησαν ότι έβρισε την πίστη τους. Ο άγιος ορκιζόταν πως τον συκοφάντησε ο Εβραίος. Ο Βεζίρης, καθώς είδε ότι είχε να κάνει με ένα παιδί, το λυπήθηκε και του λέει :

– Έλα να γίνεις Τούρκος , να γλυτώσεις τη ζωή σου και να σ’ έχω κοντά μου, να σε τιμήσω και να σε πλουτίσω .

Προσπαθούσε έτσι με υποσχέσεις και κολακείες να τον απομακρύνει από τον Χριστό. Όμως το ευλογημένο παιδί του απάντησε, δεν πρόκειται ν’ αρνηθώ ποτέ τον γλυκύτατό μου Ιησού Χριστό, ακόμα κι αν μου κάνετε μύρια βάσανα , ακόμη κι αν μου χαρίσετε ολόκληρο το βασίλειό σας.

Τότε ο Βεζίρης διέταξε να τον αποκεφαλίσουν. Τον οδήγησαν στην αγορά, εκεί που ήσαν τα εργαστήρια των γουναράδων , μπροστά στο λουτρό, απέναντι από τη βρύση και τον παρέδωσαν στον δήμιο. Εκείνος τον γονάτισε και ,θέλοντας να τον φοβίσει, κατέβαζε το σπαθί και τον χτυπούσε στον τράχηλο, κόβοντάς τον λίγο λίγο. Βλέποντας τελικά ότι ο άγιος δεχόταν τον θάνατο με μεγάλη χαρά , χωρίς να δειλιάζει καθόλου, κατέβασε με δύναμη το σπαθί και τον αποκεφάλισε.

Έτσι ο δεκατετράχρονος Ιωάννης από τη Θάσο, ο ράφτης , έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου.

Τη νύχτα ευσεβείς Χριστιανοί πήραν το άγιο λείψανο και το ενταφίασαν στο Μπέγιογλου.

.

.

ΠΗΓΗ

.

.

.