Archive for the ‘ΙΩΝΙΑ’ Category

h1

ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΑΔΑΝΑ

24/06/2012

.

.

Άδανα

.

Μεγάλη πόλη με πληθυσμό, σήμερα, 500.000 περίπου κατοίκων, κτισμένη στην δεξιά πλευρά του Σάρου ποταμού. Σύμφωνα με την μυθολογία η πόλη ιδρύθηκε από τον Άδανο, γιό του Ουρανού και της Γαίας…
Η πόλη ήταν γνωστή κατά τα χρόνια του Βυζαντίου από την μεγαλοπρεπέστατη γέφυρα, έργο του Ιουστινιανού, το μήκος της οποία έφθανε τα 300 μέτρα, αλλά και του ισχυρότατου φρουρίου που καταστράφηκε το 1836 από τον Ιμπραήμ πασά.
.
.

Αντί πηγής: Ευχαριστώ τον καλό φίλο Κων. Νίγδελη για την πανέμορφη κασετίνα που φέρει τον τίτλο ”Πατρίδες Ελλήνων” και, για την άδειά του προς δημοσίευση εικόνων.
.
.
.

h1

Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΕΠΙ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

20/05/2012

.

Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΕΠΙ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

.

.
Κοινά Βιθυνίας καί Πόντου

.

Τό 64 π.Χ. ό Πομπήιος ίδρυσε τή διπλή επαρχία Βιθυνίας καί Πόντου. Περιλάμβανε τόν Δυτικό Πόντο, τή Βόρεια Παφλαγονία καί τή Βιθυνία. Η Βιθυνία ορίζεται στά Δ. μέ τόν Ρύνδακο καί στά Α. μέ τόν Βιλλαϊο, από τήν Μυσία καί τήν Παφλαγονία αντίστοιχα. Στά Β. βρέχεται από τόν Εύξεινο καί τήν Προποντίδα καί στά Ν. συνορεύει μέ τήν Επίκτητη Φρυγία, μέ όρια τόν Βιθυνικό Όλυμπο καί τόν Σαγγάριο.

Μετά τόν Βιλλαϊο πρός Α. καί ώς τόν Αλυ εκτείνεται ή Παφλαγονία πού πρός Β. βρέχεται από τόν Εύξεινο καί πρός Ν. φθάνει στόν μέσο ρου τού Άλυος, νότια τού οποίου βρίσκεται ή Γαλατία. Ανατολικό όριο είναι οι εκβολές τού Αλυος, Α. τής Σινώπης. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

13/05/2012

.

.

Eλληνόφωνες ομάδες στην Τουρκία
μια άγνωστη πλευρά της σύγχρονης Τουρκίας

.

.
γράφει ο Βλάσσης Αγτζίδης*

.
‘Ενα από τα πλέον ενδιαφέροντα φαινόμενα στη σύγχρονη Τουρκία αποτελεί αυτό της ύπαρξης μουσουλμανικών ελληνόφωνων ομάδων. Η παραδοσιακή ελληνοτουρκική αντιπαράθεση, η αυταρχική εσωτερική δομή της Τουρκίας, η εξέγερση των Κούρδων, μαζί με την επιβίωση των στερεοτύπων για τη διαμόρφωση των νεότερων εθνών στην περιοχή μας, εμπόδισε τη μελέτη του φαινομένου αυτού. Η μετάβαση ελληνοφώνων ομάδων από το χριστιανικό θρησκευτικό σύστημα στο ισλαμικό κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατάκτησης αποτελεί μέχρι σήμερα ένα θέμα άγνωστο για τη νεοελληνική επιστήμη. Το φαινόμενο αυτό έχει εμφανιστεί σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Από την Κύπρο και την Πελοπόννησο έως την Ηπειρο και τον Πόντο.
Σήμερα όμως, η δημόσια εμφάνιση όσων από τις ομάδες αυτές επιβιώνουν διευρύνει το ερευνητικό ενδιαφέρον. Η βιβλιογραφική και αρθρογραφική παρουσία των ελληνόφωνων ομάδων της Τουρκίας είναι πλέον γεγονός. Η αρχή έγινε πριν από μερικά χρόνια με την Tanju Izbek, η οποία έλαβε το βραβείο Ιπεκτσί για μια νουβέλα της στο κρητικό ιδίωμα, όπως αυτό μιλιέται σήμερα στην περιοχή της Gunda (τα παλιά Μοσχονήσια). Πιθανότατα, σύμφωνα με το τουρκικό περιοδικό Actuel, να υπήρχαν πολιτικές ομάδες στη Βόρεια Τουρκία που δραστηριοποιούνταν, πριν από το πραξικόπημα του ’80, γύρω από τον πολιτισμό του Πόντου.
.
.
Η συνέχεια του άρθρου ΕΔΩ
.
.
.

h1

ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΕΦΕΣΟΣ

15/04/2012

.

.

ΕΦΕΣΟΣ

.
Μεγάλη πόλη της Ιωνίας κτισμένη κοντά στις εκβολές του Καϋστρου ποταμού.
Αποτελούσε σημαντικότατο τόπο λατρείας της θεάς Αρτέμιδος με έναν θαυμάσιο ναό που κάηκε το 365 π.Χ. από τον Ηρόστρατο και που μετά την ανοικοδόμησή του θεωρήθηκε ως ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου.
Στην συνέχεια απετέλεσε μια από τις σπουδαιότερες χριστιανικές κοινότητες.
Εκεί δίδαξε ο Απόστολος Παύλος και είναι γνωστή η «Προς Εφέσιους» επιστολή του…

Μνημεία
Ο περίφημος ναός της Άρτεμης, το θέατρο, το στάδιο, η αγορά, το ωδείο, ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, οι φυλακές του Αποστόλου παύλου..
.
.
Αντί πηγής: Ευχαριστώ τον καλό φίλο Κων. Νίγδελη για την πανέμορφη κασετίνα που φέρει τον τίτλο ”Πατρίδες Ελλήνων” και, για την άδειά του προς δημοσίευση εικόνων.
.
.
.

h1

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ

25/03/2012

.

.

Τζων Βεϊνόγλου Ιστορικού Ερευνητή
.

.
Παρά τις διώξεις τα βασανιστήρια, τους βιασμούς, τις δολοφονίες, την άγρια τρομοκρατία, κυριολεκτικά μέσα από το στόμα του λύκου, ο Ελληνισμός της Μικρασίας στάθηκε αλύγιστος στις επάλξεις του Αγώνα για την απελευθέρωση του ‘Έθνους από τον τουρκικό ζυγό. Και έδωσαν πολλά και ανεκτίμητα. Σε αίμα, σε χρήμα, σε δασκάλους, φλογερούς κήρυκες της ελευθερίας, σε κάθε είδους ουσίες.
Δεν τα γράφουν τα σχολικά βιβλία. Κι ούτε διδάσκεται πουθενά η μεγάλη προσφορά της Ιωνίας, της Μικράς Ασίας γενικότερα, στην Εθνεγερσία. Προσφορά σε πολύ χρήμα, ίσως το περισσότερο, σε πολύ αίμα, σε κάθε λογής βοήθεια του Αγώνα.
Ακόμα κι εμείς, οι ερευνητές της Ενώσεως Σμυρναίων, δυσκολευόμαστε, ψάχνοντας για στοιχεία. Γιατί, τα μεν Μικρασιατικά Αρχεία, που φυλάγονταν στη βιβλιοθήκη της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης (ιδρύθηκε στα 1731), κάηκαν το ‘22, λίγα υπάρχουν στην εδώ Εθνολογική Εταιρία, ενώ τα γενικά Αρχεία του Ελληνικού Κράτους, όπως γράφει κι ο Γιάννης Βλαχογιάννης, πουλήθηκαν κατά ένα μεγάλο μέρος τους σε δημοπρασίες με την οκά, για να καταλήξουν να τυλίγουν σαρδέλες, ελιές, κορδέλες και μασουράκια.

Μια ένοπλη εξέγερση της Μικρασίας θα συναντούσε ανυπέρβλητες δυσκολίες, για δύο κυρίως λόγους. Πρώτα ο πληθυσμός. Στη Σμύρνη και την περιοχή της, το Αϊβαλή και μερικές ακόμα μικρασιατικές πόλεις και χωριά, υπήρχε αρκετό και ζωηρό ελληνικό στοιχείο. Αλλά κι αυτό, ανάμεσα σε Τούρκους, Άραβες, Ατζέμηδες, Εβραίους και Λεβαντίνους. Κι αυτοί οι τελευταίοι, όπως ομολογεί και ο Πουκεβίλ, δεν ήταν καθόλου φιλέλληνες. Στη Μικρασιατική δε ενδοχώρα υπήρχαν χωριά, τα πιο φτωχά, με ελάχιστους ,η κανέναν Έλληνα. Πράγμα που δεν συνέβαινε εδώ στην «Παλιά Ελλάδα». Ύστερα, εκεί δεν υπήρχαν αρματολίκια, όπως εδώ στη δυτική Ελλάδα. Δηλαδή ‘Έλληνες ένοπλοι στην υπηρεσία Τούρκων πασάδων, για να κρατούν την ασφάλεια του τόπου. Τη δουλειά αυτή των Ελλήνων αρματολών είχαν αναλάβει εκεί επίσημα τουρκικά μπουλούκια, που έρχονταν πολυάνθρωπα από την Ανατολή.
.
.
Η συνέχεια ΕΔΩ
.
.
.

h1

ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΜΕΡΣΊΝΗ

17/03/2012

 

.

.

.

Η πόλη της Μερσίνης είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της νοτιοανατολικής τουρκίας.
Στα παλιά χρόνια ονομαζότανε Ζεφύριον, μετονομάστηκε όμως στο διάβα του χρόνου λόγω της μεγάλης παραγωγής του φυτού μερσίνη.
Ο μισός πληθυσμός της από τους 9.000 κατοίκους στις αρχές του 2οου αιώνα ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι…
Είναι γνωστότατη επίσης διότι από το λιμάνης το σύνολο του ανταλλαξίμου πληθυσμού της Κεντρικής Ανατολίας υπό την επίβλεψη της Ε.Α.Π. έφυγε το 1924 με κύρια κατεύθυνση το λιμάνι του Πειραιά και του Βόλου.
.
.

Αντί πηγής: Ευχαριστώ τον καλό φίλο Κων. Νίγδελη για την πανέμορφη κασετίνα που φέρει τον τίτλο ”Πατρίδες Ελλήνων” και, για την άδειά του προς δημοσίευση εικόνων.
.
.

.

h1

ΟΙ ΘΡΑΚΕΣ ΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ

08/01/2012

Χάρτης της Θράκης

.

.

.

ΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΝ ΑΣΙΑΝ ΘΡΑιΚΕΣ

.
«Οι Θράκες ου μόνον Ευρωπαίοι,
αλλά και Ασιανοί
(Άρριαν. Νικομ. 37)
Είπομεν ήδη προηγουμένως, οτι την χώραν ταύτην απ’ αρχαιοτάτων χρόνων, δηλαδή πολύ προ των Τρωικών, άλλα και μετά ταύτα, την είχον καταλάβει διάφορα Θρακικά έθνη, οι Μυσοί, Φρύγες, Θυνοί, Βιθυνοί, Μαιδοθινοί, Βέβρυκες, Μαριανδυνοί, Μύγδονες, Παίονες, Δρύωπες, Δόλωνες, Τρήρες και άλλα Θρακικά φυλά.
Κατοικούσαν δε τα έθνη ταύτα γενικώς εις την χώραν, ήτις περιλαμβάνεται μεταξύ του Αιγαίου πελάγους, Ελλησπόντου, Προποντίδος, Βοσπόρου, Ευξείνου Πόντου μέχρι των εκβολών του Σαγγαρίου και έφτανε προς νότον μέχρι της Ιωνίας και της Λυδίας. Περιελάμβανε δηλαδή γενικώς την Βιθυνίαν, την Μυσίαν, Φρυγίαν και Λυδίαν. Όταν όμως αργότερον, κατά τους κυρίως ιστορικούς χρόνους, ελέγετο ειδικώς «ή εν Άσία Θράκη», εσήμαινε μόνον το τμήμα, το περιλαμβανόμενον μεταξύ του στόματος του Βοσπόρου ή του Πόντου και της Ποντοηρακλείας.
Ή χώρα αυτή είνε από τας ευφορωτέρας του κόσμου.
Ό Όμηρος θαυμάζει τον πλούτον της και αποκαλεί αυτήν εριβώλακα (γονιμωτάτην), ερατεινήν (χαριτωμένην) και αμπελόεσσαν.
Ό δε ποιητής Απολλώνιος λέγει, ότι είνε εξαιρετικώς πολύκαρπος και υπό τους πόδας των ευτυχών κατοίκων της ή γη φύει αυτομάτως τα άνθη της τρυφεράς χλόης.
Δένδρεα μεν καρπόν χέον άσπετον, άμφι δε ποσσίν
αυτόματη φυε γαία τερείνης άνθεα πόης.
Ό Απολλώνιος επίσης χαρακτηρίζει ως εύκαρπον την χώραν των Μαριανδυνών ανδρών, ο δε Ευριπίδης την των Φρυγών586.
Ό Ξενοφών κατά την κατάβασιν των μυρίων διήλθε δια της Βιθυνίας και έμεινε κατάπληκτος από την αφθονίαν και την ποικιλίαν των προϊόντων της και λέγει, ότι ή χώρα είνε μεγάλη, ωραία και ότι υπάρχουν εις αυτήν πολλαί κώμαι και καλώς κατοικημέναι, διότι η γη παράγει κριθάς, σιτάρια, όλα τα όσπρια, μελίνην, σησάμια, αρκετά σύκα και πολλάς σταφυλάς, γλυκόν οίνον και όλα εν γένει τα προϊόντα έκτος της έλαίας587.
Όσον άφορα την ελαίαν, βεβαίως δεν εκαλλιεργείτο τότε, αφού το λέγει ό παρατηρητικώτατος και ειδικώτατος περί τα τοιαύτα Ξενοφών, κατόπιν όμως ή παραλία της Προποντίδος και του Αιγαίου έγινε κατάφυτος από εξαίρετους ελαιώνας.
Είχε δε ή χώρα αυτή κατά την αρχαιότητα και μεταλλεία χρυσού, διότι ό βασιλεύς της Τροίας Πρίαμος είχεν ως πηγήν του θαυμάσιου πλούτου του τα εν Άστύροις πέριξ της πόλεως Αβύδου μεταλλεία χρυσού, των οποίων τα ίχνη εσώζοντο μέχρι των Ρωμαϊκών χρόνων637.
Ή χώρα αυτή ήτο επίσης περιώνυμος δια την μεγάλην και ποικίλην κτηνοτροφίαν της.
Δια την τοπογραφικήν και εθνολογικήν περιγραφήν της χώρας ελάβομεν προ πάντων υπ’ όψιν τον Στράβωνα, όστις ως καταγόμενος εξ Αμασείας του Πόντου εσπούδασεν αυτήν λεπτομερέστατα και κάλλιστα, την περιγράφει δε με θαυμαστήν επιμέλειαν και ακρίβειαν.
Εν γενικαίς γραμμαίς από τους μετοικήσαντας εις την ΒΔ Μικράν Άσίαν Θράκας οι αρχαιότεροι είνε οι Φρύγες, οι Μυσοί οι Βέβρυκες και οι Μαριανδυνοί. Τελευταίοι ήλθον οί Θυνοί και Βιθυνοί, οίτινες απώθησαν προς το εσωτερικόν τους Μυσούς και κατέλαβον τα παράλια της Προποντίδος, τα κατοικούμενα υπό των Μυσών και Βεβρύκων και το μέχρι της Ποντοηρακλείας τμήμα του Ευξείνου.
.
.
Η συνέχεια ΕΔΩ
.
.
.