Archive for the ‘ΘΡΗΣΚΕΙΑ’ Category

h1

ΑΝΑΣΤΥΛΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ – ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ- ΘΕΟΔΩΡΑ, ΜΙΧΑΗΛ Γ’

12/03/2014

,

,

Ἡ ἀναστήλωσις τῶν εἰκόνων - Εἰκόνα ἀρχῶν τοῦ 17ου αἰῶνος. Βρίσκεται στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο

Ἡ ἀναστήλωσις τῶν εἰκόνων – Εἰκόνα ἀρχῶν τοῦ 17ου αἰῶνος. Βρίσκεται στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο

.

.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ’

ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ- ΘΕΟΔΩΡΑ, ΜΙΧΑΗΛ Γ’

ΑΝΑΣΤΥΛΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ

 .

 .

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΤΟΜΟΣ 3, ΜΕΡΟΣ Β’ [ΠΑΠΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ, εκδ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ, σελ. 267-277]

.

.

 .

Η Θέκλα, ην ως είδομεν είχε παραλάβει ο πατήρ [Θεόφιλος], συμμέτοχον της κυβερνήσεως, δεν διετήρησεν ειμή ψιλόν το όνομα της αρχής, πάσα δε η πραγματική εξουσία, περιήλθε εις χείρας της βασιλίσσης Θεοδώρας, θείον αυτής εκ πατρός όντα, και τον αρχαίον λογοθέτην Θεόκτιστον.

Τί εφρόνει η Θεοδώρα περί εικόνων ανέκαθεν, το γνωρίζομεν ήδη· και εννοείται ότι ο θάνατος του συζύγου της δεν ηλάττωσε την προς αυτάς ευλάβειάν της. Κατά τα λοιπά ήτο γυνή χρηστή και είχε μάλιστα το προτέρημα της οικονομίας, διότι ηύξησεν επί της κυβερνήσεώς της το μέγα χρηματικόν αποταμίευμα όπερ ο Θεόφιλος κατέλιπεν εν των δημοσίῳ ταμείῳ. Read the rest of this entry ?

Advertisements
h1

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΒΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ

07/08/2013

.

Ρωσική εἰκόνα τοῦ 14ου αἰῶνος. Στὸ κέντρο εἰκονίζεται ἡ Παναγία, ἐνῶ καθεμιά ἀπό τὶς μικρὲς περιφερειακὲς εἰκόνες ἀφορᾶ στὴν διήγηση ἑνός ἀπό τοὺς 24 «οἴκους» τοῦ Ἀκάθιστου Ὕμνου.

Ρωσική εἰκόνα τοῦ 14ου αἰῶνος. Στὸ κέντρο εἰκονίζεται ἡ Παναγία, ἐνῶ καθεμιά ἀπό τὶς μικρὲς περιφερειακὲς εἰκόνες ἀφορᾶ στὴν διήγηση ἑνός ἀπό τοὺς 24 «οἴκους» τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου.

.

.

Στὰ χρόνια τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου

..

Αναστασίου Φιλιππίδη, Ιστορική αναδρομή στα χρόνια του Ακαθίστου,

περιοδικό Παρέμβασις, Μάρτιος 2006

.

.

Λίγες εκκλησιαστικές ακολουθίες παραμένουν τόσο βαθιά εντυπωμένες στους Ορθόδοξους Έλληνες όσο η ακολουθία των Χαιρετισμών.

Συνυφασμένη με τον ερχομό της άνοιξης, το ευωδιαστό αεράκι από κάποιον γειτονικό κήπο, την αξεπέραστη μελωδία των ύμνων η οποία επηρέασε και την κοσμική ελληνική μουσική, η ακολουθία των Χαιρετισμών έρχεται να συνδέση την προσωπική χαρά για τη δυνατότητα της σωτηρίας με το συλλογικό ευχαριστήριο προς την Θεοτόκο.

Με αφορμή τον Ακάθιστο Ύμνο, θα θυμηθούμε στο σημερινό άρθρο εκείνες τις δύσκολες αλλά και ένδοξες ημέρες του έβδομου αιώνα, κατά τις οποίες το μέλλον του ανθρώπινου πολιτισμού παίχτηκε στα τείχη της Βασιλεύουσας.

Στις αρχές του έβδομου αιώνα, ο ελληνορωμαϊκός κόσμος βρέθηκε για άλλη μια φορά αντιμέτωπος με τον προαιώνιο εχθρό, τους Πέρσες, κι αυτή έμελλε να είναι η τελική αναμέτρηση.

Μετά τον Μαραθώνα και την Σαλαμίνα, μετά την Ισσό και τα Γαυγάμηλα, μετά τους πολέμους του Ιουλιανού και του Ιουστινιανού, η υπερχιλιετής σύγκρουση πήρε πλέον την μορφή ολοκληρωτικού πολέμου.

Τον Απρίλιο του 626 ο Ηράκλειος με όλο τον στρατό βρισκόταν στη Σεβάστεια.

Τότε, ξαφνικά, πραγματοποιήθηκε ο χειρότερος εφιάλτης της βυζαντινής εξωτερικής πολιτικής, αυτό που πάντα προσπαθούσε να αποφύγη με απειλές, με συμμαχίες, με κατευνασμoύς, με δωροδοκίες. Read the rest of this entry ?

h1

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ, ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ 1821

06/08/2013

.

ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ.

.

.

Ἱερᾶ Μονὴ Έσφιγμένου

 .

 .

                                                          Χριστιανικοὶ χρόνοι – βυζάντιο – τουρκοκρατία –  ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1821

 

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ – ΒΥΖΑΝΤΙΟ

 

Σὲ ὅλα τὰ σωζόμενα ἔγγραφα τῆς Μονῆς ἀποκαλεῖται: «Ἱερά Μεγάλη Μονὴ καὶ Σεβασμία Βασιλικὴ Μονὴ εἰς ὄνομα τιμωμένη τοῦ Σωτῆρος καὶ ἐπονομαζομένη τοῦ Ἐσφιγμένου» ἤ «Ἱερά Μονὴ τοῦ Φιλανθρώπου Σωτῆρος Χριστοῦ».

Ἀπό τὴν προσηγορία λοιπὸν αὐτή τοῦ «Ἐσφιγμένου» καὶ στὴν καθωμιλουμένη «Σφιγμένου» καὶ «Σιμένου» καὶ ἀπό τὴν τοποθεσία ποὺ βρίσκεται, προφανῶς ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι πῆρε ἡ Μονὴ τὴν ἐπωνυμία αὐτή ἀπό τὴ θέση μᾶλλον, παρὰ ὅπως ἀναφέρει ἡ παράδοσις ἀπό τὸν Ὅσιο Ἐσφιγμένο ὁ ὁποῖος ὅπως λέγεται ἐζώννυτο μὲ σχοινὶ συνεσφιγμένως.

Ἡ ἀρχαῖα αὐτή Μονὴ ἔμεινε ἐγκαταλειμμένη ἀπό τὸ 830-870, λόγῳ τῶν ἐπιδρομῶν τῶν Ἀγαρηνῶν καὶ μετὰ παρέλευση 40-80 ἐτῶν ἐπανδρώθηκε πάλι.

Σὲ χειρόγραφο τῆς Μονῆς Βατοπαιδίου τοῦ 998 ἡ Μονὴ ἀναφέρεται ὡς «Ἐσφαγμένου». Περὶ τὸ 1005 εἶχε σὲ ἀπόσταση 100 μέτρων κοντὰ στὴ Μονὴ Βατοπεδίου ἐξαίρετο ἐλαιῶνα καλούμενο Ἀγρό.

Τὸ 1016 σὲ ἐγκλητικό γρᾶμμα τοῦ ὁσίου Παύλου Β΄, ὑπογράφει ὡς Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου, ὁ Θεόκτιστος, μὲ τὸν «Πρῶτο» τοῦ Ἁγίου Ὄρους Νικηφόρο, τὸ Βατοπεδινὸ Νικόλαο τὸν Λουτρακηνὸ, τὸν Κύριλλο τῆς Μονῆς Χαρζανᾶ (πέριξ τῶν Ἰβήρων), τὸν Νικηφόρο Σταυρονικῆτα καὶ ἄλλους.

Τὸ 1035 πωλήθηκε στὸν Ἡγούμενό της Θεόκτιστο, χερσαῖα γῆ ἀπό τὸ κοντινὸ Μοναστήρι τῶν Πλακίων, τὸ δὲ 1046, ὁ Ἡγούμενος Ἐσφιγμένου Κύριλλος, ὑπέγραψε τὸ δεύτερο Τυπικὸ τοῦ Κωνσταντίνου Θ΄ τοῦ Μονομάχου.

Μετὰ ἀπό αὐτά ἀποσπάσθηκε μέρος τοῦ ὄρους, ἔπεσε πάνω στὴ Μονὴ καὶ τὴν κατέστρεψε, ὅπως προαναφέρθηκε.

Ἡ Ἱστορία λέει ὅτι: «ἡ Πουλχερία πολλᾶς Ἐκκλησίας καὶ πτωχεῖα, καὶ ξενῶνας τε καὶ Μοναστήρια κτίσασα πᾶσι καὶ τὰς ἀρμοδίους προσόδους βασιλικῶς ἀπένειμεν». Ἀποδεικνύεται λοιπὸν ἡ ἴδρυσις τοῦ Ναοῦ ἀπό τὴν Πουλχερία μὲ τὰ γύρω κελλία, τὰ ὁποῖα καταστράφηκαν ἀπό τὴν κατολίσθηση τοῦ ὄρους καὶ τοὺς ληστοπειρατὲς.

Μὲ αὐτό τὸν τρόπο ἀναγκάστηκαν οἱ Μοναχοὶ νὰ ἀνοικοδομήσουν τὴ Μονὴ τους στὴν εἴσοδο τῆς χαράδρας καὶἀνάμεσα σὲ δύο βουνὰ κοντὰ στὴν θάλασσα, ἡ ὁποῖα διατήρησε τὰ περὶ τῆς Πουλχερίας στὴν μνήμη της.

Ἡ παράδοσις ἀναφέρει ὡς κτήτορες καὶ τὸν Θεοδόσιον Β’ (408—450) τὸν Μικρὸ, ἀδελφό τῆς Πουλχερίας καθῶς καὶ τὴν Εὐδοκία, τὴν σύζυγό του.

Πολὺ παράτολμη θεωρεῖ ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Γεράσιμος Σμυρνάκης, τὴ γνώμη ποὺ ὑποστήριξε κάποιος περιηγητὴς Γερμανὸς Θεολόγος κατὰ τὸ ἔτος 1899, ὅτι κτήτωρ τῆς Μονῆς ὑπῆρξε κάποια ἄλλη Πουλχερία, ἀδελφή τοῦ Ρωμανοῦ Γ’ τοῦ Ἀργυροῦ (1028 —1034), τῆς ὁποῖας ἡ παράδοσις θὰ εἶχε διασώσει τὴν μνήμη, ὅπως ἐπίσης καὶ ἐάν ἐπρόκειτο γιὰ ἄλλη Πουλχερία, τὴ θυγατέρα τοῦ εἰκονομάχου Θεοφίλου.

Ἡ περίμετρος τῆς παλαιᾶς Μονῆς ἦταν 160 ὀργυιές ἤ περισσότερο ἀπό 1 1/2 στάδιο, κατὰ τὸν ἡγούμενο Θεοδώρητο, μὲ ὀκτώ πύργους καὶ τὸ σχῆμα της ἀπό μακρυὰ ἔδινε τὴν ἐντύπωση βασιλικοῦ στέμματος.

Τὸ παλαιὸ Καθολικὸ τῆς Μονῆς, τιμώμενο στὴ μνήμη τῆς θείας Ἀναλήψεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν στηριζόταν σὲ τέσσερεις μαρμάρινους κίονες, τὸ δὲ ἔδαφος ἦταν ψηφιδωτὸ μὲ ποικιλόχρωμα ψηφοθετήματα.

Εἶχε δύο νάρθηκες καὶ ἐξωνάρθηκα, περιστύλιο κι ἀπό πάνω τὸ κωδωνοστάσιο μὲ ρολόϊ καὶ δίπλα ἀπό τοὺς νάρθηκες εἶχε δύο παρεκκλήσια, ἕνα τοῦ ἁγίου Δημητρίου καὶ ἕνα τοῦ ἁγίου Νικολάου.

Πρὸς τὸ βόρειο μέρος τοῦ Καθολικοῦ ὑπῆρχε καὶ ἄλλος Ναὸς τιμώμενος στὴν μνήμη τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου μὲ θόλο καὶ περιστύλιο ἐξωνάρθηκα, ὡραῖος καὶ καθ’ ὅλα ἔντεχνος.

Ἧταν ἀρχαιότατο κτίριο ἀλλά εἶχε πλέον ἀποσαθρωθῆ.

Κοντὰ στὸ θόλο, ἦταν ζωγραφισμένη ἡ ἁγία Πουλχερία μὲ βασιλικὴ ἀλουργίδα καὶ κρατώντας στὰ χέρια φιάλη. Ἕνα μόνον θωράκιο τοῦ παλαιοῦ διαστύλου τοῦ Ναοῦ αὐτοῦ σώζεται στὴν κρήνη ἔξω ἀπό τὸ ἀρτοποιεῖο τῆς Μονῆς.

Ὑπῆρχε στὴ Μονὴ φιάλη τοῦ ἁγιασμοῦ, τῆς ὁποῖας ἡ περιφέρεια ἦταν δύο ὀργυιές, καὶ ὁ ὄροφος ὑποστηριζόταν ἀπό δέκα κίονες, χρονολογουμένη ἀπό τὸ μῆνα Μάϊο τοῦ ἔτους 1357, Ἰνδικτιῶνος Γ΄, ἐπί αὐτοκράτορος Ἰωάννου Γ΄ τοῦ Παλαιολόγου.

Ὑπῆρχε ἀκόμη τὸ 1774-1805 καὶ ἔφερε τοὺς ἑξῆς στίχους (μεταφρασμένους ἀπό ρωσσικὸ κείμενο) μὲ τὴν ἀκόλουθη ἕννοια : «Ὁρᾶς, θεατᾶ, τέρψιν καὶ ποικιλίαν τὴν ἐκ μαρμάρων τεχνικῶς σκευασθείσαν. Καὶ τὸν ποιητήν ἡ τάξις καταπλήττει.

Βλέπε πρὸς τούτοις καὶ μυστήριον ξένον, πῶς ὁ καθαρὸς καθάρσιον ἐξαιτεῖται».

Ἐδῶ ἀναγράφουμε τοὺς διασωθέντες ὑπολειπομένους στίχους ὅπως εἶχαν στὸ πρωτότυπο: «θέλων τοιγαροῦν τὸν Ἀδᾶμ ἀποπλύναι καὶ τοὺς ἐξ αὐτοῦ ὅντας ἀναμορφῶσαι | Δειλιῶν ὁ Πρόδρομος τὴν χεῖρα τρέμων, πῶς τῆς κορυφῆς ἄπτεται τοῦ Δεσπότου \ Ταῦτα βλέπων, ἄνθρωπε, Χριστὸν ἐξύμνει, ὅς ἐτησίως φωτισμὸν νέμει πᾶσι».

Ἤδη στὴν θέση αὐτή ὑπάρχει ἡ νέα φιάλη μὲ θόλο ὑποστηριζόμενο ἀπό κίονες μὲ κιονόκρανα ὅπως καὶ μαρμάρινα θωράκια μὲ λίγα ἀνάγλυφα κοσμήματα.

.

ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ

. Read the rest of this entry ?

h1

Η ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ

06/08/2013

.

.

.

.

Τοῦ Κῶστα Παπαδημητρίου

.

.

Ἡ κατανυκτικὴ ἀγάπη τοῦ λαοῦ μας, ἰδιαίτερα πρὸς τὴν Παναγία, ἡ λατρεῖα καὶ ἡ ἀφοσίωση τοῦ Ἕλληνα πρὸς τὴν Θεοτόκο, εἶναι ἀνάλογη πρὸς τὴν ἄπειρη στοργὴ ποὺ ξεχειλίζει ἀπό τὰ μάτια Ἐκείνης πρὸς ὅλον τὸν κόσμο.

Καὶ δὲν χρειάζονται ὑψηλονόητοι καὶ βαθυστόχαστοι θρησκευτικοὶ στοχασμοὶ γιὰ νὰ νιώσῃ κάποιος τὴ θαλπωρὴ τῆς ματιᾶς Της, ὅταν σὲ κοιτάζη.

Τὸ γονάτισμα τοῦ ἀπλοϊκοῦ προσκυνητὴ μπροστὰ στὴν εἰκόνα Της, εἶναι ἡ πιὸ γνήσια μεταφυσικὴ διάσταση τῆς ψυχῆς του. Αὺτό τὸ γονάτισμα καὶ ἡ ἀφοσίωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, εἶναι φαινόμενο ποὺ πάει πέρα ἀπό τὴν θρησκευτικὴ πίστη, πέρα ἀπό τὸ δόγμα.

Ἡ Παναγία σκλαβώνει μὲ τὸ βλέμμα Της καὶ τοὺς ἀπίστους ἀκόμα. Μιὰ ματιὰ ρίχνει, ὑψώνει τὸ χέρι Της, σὰν γιὰ νὰ σ’ εὐλογήσῃ καὶ νιώθεις μέσα σου τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ.

Αἰσθάνεσαι ἕνα ψυχικὸ τίναγμα, μιὰ μυστικὴ συγκίνηση ποὺ σὲ πλημμυρίζει μὲ ἀνείπωτη χάρη. Σὲ κοιτάζει ἀπό τὴν εἰκόνα Της ἡ Μεγαλόχαρη καὶ ἡ ματιὰ Της σὲ γεμίζει καρτερία, ἐλπίδα καὶ στοργὴ.

Τὴν εἰκόνα καὶ τὴ ματιὰ τῆς Παναγίας ὕμνησαν οἱ λογοτέχνες. Καὶ ὄχι μόνον οἱ ἀληθινοί πιστοὶ, αὐτοί ποὺ ἔμειναν ἄγγιχτοι ἀπό τὶς ἐπιστημονικές ἀμφιβολίες τοῦ ὑλισμοῦ, μὰ καὶ ἐκεῖνοι οἱ κομματιασμένοι ἀπό ἀμφιβολίες καὶ ἀντιφάσεις.

Ἀνάμεσα στοὺς δεύτερους καὶ αὐτός ὁ μεγάλος ἑλληνολάτρης ποιητὴς Κωστῆς Παλαμᾶς, αὐτός ὁ διχασμένος, ὁ ἐγκεφαλικός, ποὺ, ὅπως τὸν κατηγόρησαν, τοῦ ἔλειπε ἡ λυρικὴ αἴσθηση τῆς μεταφυσικῆς.

Read the rest of this entry ?

h1

ΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

06/07/2013

.

ΟΥΝΙΑ.

.

,

Τοῦ Πρωτοπρ. π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών   

.

Οὑνία

.

.

Λέγοντας «Οὑνία», ἐννοοῦμε ἕνα θρησκευτικοπολιτικὸ σχῆμα, ποὺ ἐπινοήθηκε ἀπὸ τὸν Παπισμὸ γιὰ τὸν ἐκδυτικισμὸ τῆς μὴ λατινικῆς Ἀνατολῆς, τὴν πνευματικοπολικὴ δηλαδὴ ὑποταγὴ της στὴν ἐξουσία τοῦ Πάπα.

Ἡ ἐπεκτατικὴ αὐτὴ κίνηση τοῦ Παπικοῦ Θρόνου, ὀνομαζόμενη ΟΥΝΙΑ ἤ ΟΥΝΙΤΙΣΜΟΣ στὴ γλῶσσα μας, ὀφείλει τὸ ὄνομά της στὴ λατινικὴ λέξη UNIO (ἕνωση), ἀλλὰ μόλις τὸ 1596 ἔλαβε στὴν Πολωνία ἐπίσημα τὸ ὄνομα UNIA (σλαβικὰ UNIJA).

Τὸ ὄνομα χρησιμοποιήθηκε τότε, γιὰ νὰ χαρακτηρισθεῖ ὄχι μόνο ἡ ἑνωτικὴ κίνηση μὲ τὸν Πάπα, ἀλλὰ καὶ τὸ συγκεκριμένο σῶμα (κοινότητα) τῶν Ὀρθοδόξων, οἱ ὁποῖοι συνοδικὰ ἀπεφάσισαν ὄχι τὴν ὁλοτελῆ προσχώρησή τους στὸν Παπισμὸ, ἀλλὰ μόνο τὴν ἀναγνώριση τοῦ Πάπα ὡς πνευματικῆς κορυφῆς τους, διατηρώντας τὰ λατρευτικὰ καὶ λοιπὰ ἔθιμά τους καὶ δίνοντας, ἔτσι ἐξωτερικὰ τὴν ἐντύπωση τῆς συνέχειας καὶ παραμονῆς στὸ ἐθνικὸ πλαίσιό τους.

.

Ἡ ἰδέα τῆς Οὑνίας, ὡς μεθόδου καὶ τρόπου ὑποταγῆς, συναρτᾶται μὲ τὴν ἐπεκτατικὴ βούληση τῆς φραγκευμένης Παλαιᾶς Ρώμης, συνισταμένη στὴν ἐξάπλωση καὶ ἐπιβολὴ τοῦ παπικοῦ πρωτείου ἐξουσίας.

Γι’ αὐτὸ δὲν εἶναι περίεργη ἡ διαπίστωση, ὅτι ἡ Οὑνία, ὡς ἰδέα, γεννήθηκε καὶ ἀναπτύχθηκε παράλληλα μὲ τὴν Ἱερά Ἐξέταση (inquisitio). Ἱερᾶ Ἐξέταση καὶ Οὑνία ἀποδείχθηκαν ἀμφιθαλλεῖς καρποὶ τοῦ παποφραγκικοῦ πνεύματος.

Καὶ ἡ μὲν Ἱερᾶ Ἐξέταση ἀνέλαβε τὴν ἐπιβολὴ τῆς παποφραγκικῆς ἐξουσίας στὰ ὅρια τῆς φραγκοκρατουμένης Δύσεως, ἡ δὲ Οὑνία ἐπωμίσθηκε τὴν ἐπέκταση τῆς θρησκευτικοπολιτικῆς παπικῆς ἐξουσίας στὴν Ἀνατολὴ. Μὲ τὴν Ἱερᾶ Ἐξέταση ἐπιδιωκόταν ἡ ἐξουδετέρωση τῶν ἀνυποτάκτων στὴν παποφραγικὴ ἐξουσία΄ μὲ τὴν Οὑνία, ὁ ἐκλατινισμὸς, εἴτε ὡς κανονικὸς ἐκλατινισμὸς, εἴτε μὲ τὴ μέθοδο τῆς Οὑνίας, ἐκφραζόταν μὲ τὸ ρῆμα: φραγκεύω (ἐφράγκευσε) ἤ περιφραστικὰ: ἔγινε φράγκος. Ἡ Οὑνία θὰ συμβαδίζει ἱστορικὰ μὲ τὴν Ἱερᾶ Ἐξέταση. Ἡ μία λοιπὸν, φωτίζει τὸ ρόλο τῆς ἄλλης….

 .

Read the rest of this entry ?

h1

ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ, Η ΧΑΛΕΠΙΑΝΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΛΧΙΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

18/06/2013

.

2 Η ΧΑΛΕΠΙΑΝΗ ΣΧΟΛΗ.

..

.

Ὅταν σκεφτόμαστε γιὰ εἰκόνες, τὶ μᾶς ἔρχεται στὸ νοῦ;  Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι στὴ Δύση νομίζουν ὅτι εἰκόνες εἶναι κάτι ντελικάτα Βυζαντινὰ τρίπτυχα εἰκονίδια, ἤ τοὺς ἔρχονται στὸ νοῦ οἱ θρυλικὲς διακοσμημένες εἰκόνες σὲ Βυζαντινοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς τοῦ παρελθόντος.

Ὅμως αὐτὸ ποὺ δὲν ἔρχεται στὸ μυαλὸ τους εἶναι ὅτι γιὰ σχεδὸν τρεὶς αἰῶνες, Ἄραβες καλλιτέχνες δημιουργοῦσαν ἐξαίσιες εἰκόνες στὴν Ἐγγὺς Ἀνατολὴ.

Οἱ εἰκόνες αὐτὲς ἀποτελοῦν ἀναπόσπαστο μέρος τῆς θρησκευτικῆς ζωῆς τῶν Χριστιανῶν ποὺ ἀκολουθοῦν τὴ Βυζαντινὴ παράδοση καὶ ποὺ ὀνομάζονται Βυζαντινοὶ Χριστιανοὶ.

Θεωροῦνται ὡς ἀντικείμενα ἔμπνευσης καὶ προσκύνησης καὶ δὲν εἶναι ἁπλῶς γιὰ διακόσμηση.

Ὅμως, καὶ γιὰ διακόσμηση εἶναι μοναδικὲς. Οἱ ἀρχικὲς εἰκόνες ἦταν εἰκόνες ζωγραφισμένες πάνω σὲ ἕνα χρυσὸ καπλαμὰ, ἐφαρμοσμένες σὲ ἕνα ὁμαλὸ στρῶμα ἀπὸ σοβᾶ σὲ ἕνα πίνακα ἀπὸ ξύλο. Συνήθως εἶναι τοποθετημένες σὲ εἰκονοστάσι ἤ τέμπλο μπροστὰ ἀπὸ τὸ Ἱερὸ…

 .

.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com

 

Συντομευμένος σύνδεσμος : http://wp.me/p12k4g-2WG

 .

 .

.

h1

ΜΕΤΕΩΡΑ – ΤΟΠΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

28/04/2013

.

.

.

Μετέωρα – τόπος συνάντησης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων

.

Ὅλες οἱ θεωρίες συγκλίνουν στὸ γεγονὸς ὅτι οἱ βράχοι τῶν Μετεώρων, σχηματίστηκαν ἀπὸ διάβρωση καὶ συσσώρευση ἱζημάτων καὶ λοιπῶν πετρωμάτων στὴν περιοχὴ τοῦ σημερινοῦ κάμπου τῆς Θεσσαλίας πρὶν ἀπὸ 20 μὲ 30 ἐκατομμύρια χρόνια.

Σύμφωνα μὲ τοὺς βυζαντινολόγους, οἱ πρῶτοι ἀσκητὲς εἶχαν καταφύγει στὴν περιοχὴ στὰ τέλη τῆς πρώτης χιλιετίας (9ο με 10ο αἰῶνα). Αὐτοὶ χρησιμοποιῶντας σκαλωσιὲς ποὺ τὶς στήριζαν σὲ δοκάρια σφηνωμένα σὲ τρῦπες μέσα στοὺς βράχους, ἀναρριχήθηκαν σὲ αὐτοὺς.

.

Ἡ συμβολὴ τῶν Μονῶν στὸ θέμα τῆς παιδεῖας ὑπῆρξε σημαντικοτάτη.

.

Ἵδρυσαν σχολεῖα γιὰ νὰ σωθεῖ ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ μαζὶ καὶ ἡ Ὁρθόδοξη πίστη. Γιὰ τὸ σκοπὸ αὺτὸ στὰ μέσα τοῦ 16ου αἰῶνα εἶχε συγκροτηθεῖ ἡ Σωκράτους Ἀκαδημία .

.

.

Διαβᾶστε  ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com

.

.

[shortlink ]  :  http://wp.me/p12k4g-2uy

.

.

.