Archive for the ‘ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ’ Category

h1

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

03/03/2014

.

.

ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΙΑ ΕΗ.

.,

,

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ  ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

 ,

,

Ἀπόσπασμα ἀπό το πανέμορφο ἔργο τοῦ  Μιχαλάκη Ι. Μαραθευτὴ, ‘’Ἀκτινοβολίες τοῦ ’55’’.

Ὁ Γρηγόρης Αὐξεντίου, ἔγραψε μὲ τοὺς ἡρωικούς του ἀγῶνες στὰ βουνὰ τοῦ Πενταδάκτυλου καὶ στὶς βουνοκορφὲς τῆς Πιτσιλιᾶς ἕνα ἀπό τὰ πιὸ ἀξιόλογα κεφάλαια τῆς σύγχρονης κυπριακῆς ἱστορίας. Ἕνα κεφάλαιο διαποτισμένο μὲ τὴν τόλμη, τὴν ἀποφασιστικότητα καὶ τὴ δύναμη τῆς ψυχῆς του.

Στὶς τρεῖς Μαρτίου, τοῦ 1957, μὲ τὸ ὁλοκαύτωμά του, στὸ κρησφύγετο τοῦ Μαχαιρᾶ, ὁ Γρηγόρης Αὐξεντίου ἔκλεισε τὸ κεφάλαιο αὐτό γιὰ νὰ ἀνοίξει ἕνα νέο, μὲ διαχρονικὲς προεκτάσεις στὴν κυπριακὴ ἱστορία. Τὸ κεφάλαιο ποὺ διαγράφει τὴν ἐθνική προσωπικότητα τοῦ Ἕλληνα τῆς Κύπρου καὶ τὰ διαχρονικὰ γνωρίσματα τῆς ἑλληνικής ἱστορίας.

Τὰ ἱστορικά γεγονότα μποροῦμε νὰ τὰ κατατάξουμε, ὡς πρὸς τὴ σημασία τους γιὰ τὴν ἐθνική μας πορεῖα, σὲ τρεῖς κατηγορίες: Read the rest of this entry ?

Advertisements
h1

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – ΜΙΧΑHΛ ΧΑΡΙΛΑΟΣ

13/08/2013

.

ΜΙΧΑΗΛ ΧΑΡΙΛΑΟΣ.

.

Μιχαήλ Χαρίλαος. Γεννήθηκε στο χωριό Γαληνή, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 9 Φεβρουαρίου 1935. Απαγχονίστηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, στις 9 Αυγούστου 1956. Γονείς : Μιχαήλ Θεοχάρους και Αφροδίτη Μιχαήλ Αδέλφια : Γιάγκος, Χατζηχαμπής, Ηλίας, Ανδρέας, Μαρία

,

Ο Χαρίλαος Μιχαήλ τελείωσε το δημοτικό σχολείο Γαληνής και εργαζόταν στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία. Εντάχθηκε στον αγώνα της ΕΟΚΑ και υπηρέτησε μαζί με τα αδέλφια του και τον πατέρα του. Είχαν διασυνδέσεις με την ανταρτική ομάδα του Μάρκου Δράκου.

Ήταν αχώριστος φίλος και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Ζάκου με τον οποίο κατέφυγε στο αντάρτικο στις 17 Νοεμβρίου 1955, επανδρώνοντας ανταρτική ομάδα στην περιοχή Γαληνής, αφού είχαν στο μεταξύ κατασκευάσει κρησφύγετα και λημέρια στην ορεινή αυτή περιοχή.

Σε ένα μήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 1955, η ομάδα τους συνενώθηκε με την ομάδα του Μάρκου Δράκου για την ενέδρα στο Μερσινάκι, στο 38ο μίλι του δρόμου Λευκωσίας-Κάτω Πύργου, κοντά στους αρχαίους Σόλους.

Στην επίθεση οι ήρωες της ΕΟΚΑ Χαρίλαος Μιχαήλ, Ανδρέας Ζάκος, Χαράλαμπος Μούσκος και Μάρκος Δράκος, μαζί με τέσσερις άλλους συναγωνιστές τους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον εμπειροπόλεμο ταγματάρχη Κουμπ του αγγλικού στρατού και το δεκανέα Μόρουμ, ο οποίος σκοτώθηκε.

Σκοτώθηκε επίσης και ο Χαράλαμπος Μούσκος. Ο Ανδρέας Ζάκος συνελήφθη βαριά τραυματισμένος. Μαζί του συνελήφθη και ο Χαρίλαος Μιχαήλ, ο οποίος δεν θέλησε να εγκαταλείψει τραυματισμένο το φίλο του.

.

Και οι δυο τους καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν μαζί με τον Ιάκωβο Πατάτσο την Πέμπτη, 9 Αυγούστου 1956.

.

Το βράδυ της Τετάρτης, 8 Αυγούστου, λίγες μόνο ώρες πριν από την εκτέλεσή του, καλοδέχτηκε τη μάνα και τον πατέρα του στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας με το τραγούδι «Ξύπνα καημένε μου Ραγιά» και τους αποχαιρέτησε με αυτά τα λόγια:

«Έχω το θάρρος να πατήσω την αγχόνη, πατέρα. Εσύ, μάνα, να το έχεις ευχαρίστηση και να το κρατείς καύχημα που πεθαίνω για την πατρίδα.»

Το ψυχικό σθένος με το οποίο αντιμετώπισε το θάνατο φαίνεται και στις δυο του επιστολές που έγραψε λίγο πριν από την εκτέλεσή του στις 7 και 8 Αυγούστου 1956.

,

,

,

Πηγῆ :  http://myweb.cytanet.com.cy/  

 .

.

Συντομευμένος σύνδεσμος :  http://wp.me/p12k4g-3im

 

.

.

.

h1

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – ΠΑΤΑΤΣΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ

09/08/2013

.

Πατάτσος Ιάκωβος.

.

Πατάτσος Ιάκωβος.

.

.

Γεννήθηκε στη Λευκωσία την 1η Ιουλίου 1934. Απαγχονίστηκε από τους Άγγλους στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας στις 9 Αυγούστου 1956. Γονείς : Ανδρέας και Ροδού Πατάτσου Αδέλφια : Χλόη

.

Ο Ιάκωβος Πατάτσος τελείωσε το δημοτικό σχολείο «Ελένειο» στη Λευκωσία και ήταν απόφοιτος της Σχολής Σαμουήλ. Εργαζόταν ως γραφέας στον Οίκο Παρασκευαΐδη. Ήταν μέλος της ΟΧΕΝ και εντάχθηκε στον Αγώνα πριν από το 1955.

Με την έναρξη του αγώνα κατατάχθηκε σε ομάδες ρίψης βομβών και αργότερα στο εκτελεστικό Λευκωσίας.

Λόγω όμως των θρησκευτικών του πεποιθήσεων προβληματιζόταν να λάβει μέρος σε εκτελέσεις. Η δράση του στον αγώνα συνταυτιζόταν με τη θρησκεία και ό,τι έκαμνε το έκαμνε, επειδή πίστευε ότι και η ελευθερία είναι δώρο του Θεού.

Τον Ιανουάριο του 1956 συνεργάστηκε με το Σταύρο Στυλιανίδη και άλλα στελέχη της ΕΟΚΑ στην κατασκευή και τοποθέτηση βόμβας στις 20 Μαρτίου 1956 στο κρεβάτι του Κυβερνήτη Χάρντιγκ.

Στις 23 Απριλίου 1956 ανέλαβε με το συναγωνιστή του Γεώργιο Παλαιολόγο την εκτέλεση ενός προδότη αστυνομικού, εναντίον του οποίου έγινε και προηγουμένως ανεπιτυχής απόπειρα.

Η επίθεση έγινε έξω από τον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Σεραγίου Λευκωσίας. Η προσπάθεια απέτυχε και ο Ιάκωβος, που έπεσε από το ποδήλατό του βρέθηκε στο στόχαστρο Τούρκου ειδικού χωροφύλακα. Δεύτερος Τούρκος αστυνομικός, ο Νιχάτ Βασίφ, άρπαξε τον Ιάκωβο, οπότε ο Παλαιολόγος πυροβόλησε θανάσιμα τον Νιχάτ και τον ελευθέρωσε.

Στη συνέχεια όμως το πλήθος των Τουρκοκυπρίων που προσέτρεξε τον ακινητοποίησε και συνελήφθη.

Ο Παλαιολόγος κατέφυγε στο αντάρτικο και ο Πατάτσος κατηγορήθηκε για την εκτέλεση του Νιχάτ και οδηγήθηκε στην αγχόνη.

Κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης κράτησής του στα κελιά των μελλοθανάτων τόνωνε με τη θρησκευτική του πίστη τους άλλους κατάδικους, δημιουργώντας ατμόσφαιρα κατάνυξης και πνευματικής ανάτασης.

Η βαθιά του θρησκευτικότητα αντανακλάται και στην τελευταία του επιστολή προς τη μητέρα του στην οποία έγραφε :

«Αγαπημένη μου μητέρα,

Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους καρπούς μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από το θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρης, όπως κι εγώ. Αν κλαις θα λυπούμαι… Είναι καιρός να καμαρώσης το παιδί σου. Ευρίσκεται εκεί ψηλά, όπου ψάλλουν οι άγγελοι. Χαίρε, αγαπημένη μου μητέρα. Μη κλαίης για ν’ ακούσης την αγγελικήν φωνήν μου, που ψάλλει Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε και συ μαζί μου. Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλην σου την ζωήν. Ψάλλε και συ μαζί μου».

Σε φιλώ, το αγαπημένο σου παιδί, Ιάκωβος

.

Βάδισε προς τον θάνατο με ψηλά το κεφάλι. Κοινώνησε από τα χέρα του ιερέα Αντωνίου Ερωτοκρίτου και έψαλλε, ενώ του περνούσαν τη θηλιά στο λαιμό το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ». Ήταν μόλις 22 χρονών.

.

.

.

Βασικὴ πηγή βιογραφίας :  http://myweb.cytanet.com.cy/iaae5559/biographies/

.

.

.

Συντομευμένος σύνδεσμος :    http://wp.me/p12k4g-3hB

.

h1

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ-ΜΙΧΑΗΛ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

13/07/2013

..

.

16-3-1956  ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ή ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΙΧΑΗΛ

,

,

Μιχαήλ Χαράλαμπος ἤ Χαραλάμπους

.

.

Γεννήθηκε στο χωριό Καλοψίδα, τής επαρχίας Αμμοχώστου, στις 12 Οκτωβρίου 1938. Σκοτώθηκε στις 16 Μαρτίου 1956 στο χωριό του, από έκρηξη βόμβας. Γονείς : Μιχαήλ Χαραλάμπους και Ανδριανή Μιχαήλ. Αδέλφια : Σταυρούλα, Θέκλα, Ξένη, Μαρία.

.

Ο Χαράλαμπος ἤ Χαραλάμπους Μιχαήλ, τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο Καλοψίδας και εργαζόταν ως ποδηλατάς στη Λάρνακα, βοηθώντας οικονομικά τη φτωχή του οικογένεια.

Ήταν παιδί με ιδιαίτερη αγάπη στην ελληνική ιστορία.

Διάβαζε τη ζωή και τα κατορθώματα τών αγωνιστών τού 1821 και ήθελε να τους μοιάσει. Όταν άρχισε ο αγώνας, Read the rest of this entry ?

h1

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – ΛΟΪΖΟΥ ΚΩΣΤΑΣ

11/06/2013

.

Λοῒζου Κώστας.

.

Λοΐζου Κώστας. Γεννήθηκε στο χωριό Μαραθόβουνος, τής επαρχίας Αμμοχώστου, στις 7 Σεπτεμβρίου 1935. Πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1958 στο χωριό Κάμπος, τής επαρχίας Λευκωσίας, από σοβαρά εγκαύματα που έπαθε σε επίθεση τής ανταρτικής ομάδας του εναντίον τού αστυνομικού σταθμού Κάμπου. Γονείς : Λοΐζος Καραγιώργη και Ιωάννα Σακκά. Αδελφός : Γεώργιος.

.

.

Ο Κώστας Λοΐζου φοίτησε στο δημοτικό σχολείο τού Μαραθόβουνου και εργαζόταν ως σιδηρουργός στη Λευκωσία.

Με την έναρξη τού αγώνα εντάχθηκε από τους πρώτους στην ΕΟΚΑ. Στο σιδηρουργείο του κατασκεύαζε βόμβες, τόσο για επιθέσεις τής ομάδας του όσο και για τις ανάγκες άλλων ομάδων. Αργότερα κατατάχθηκε σε ομάδα εκτελεστικού στη Λευκωσία και συνεργαζόταν κυρίως με τους ήρωες Στέλιο Μαυρομμάτη και Σταύρο Στυλιανίδη. Η περιοχή στην οποία δρούσαν, στο κέντρο τής Λευκωσίας, ονομάστηκε αργότερα από τους Άγγλους «μίλι τού θανάτου», λόγω των πολλών εκτελέσεων στρατιωτών που είχαν γίνει εκεί.

Στα τέλη Απριλίου – αρχές Μαΐου τού 1956, μετά από ανεπιτυχή απόπειρα εκτέλεσης ενός προδότη, ο Κώστας Λοΐζου υποχρεώθηκε να καταφύγει στά βουνά τού Κύκκου, στο λημέρι τού Μάρκου Δράκου, στην περιοχή «Τρουλινός» τού χωριού Καλοπαναγιώτης.

Έκτοτε τον καταζητούσαν οι Άγγλοι, που τον είχαν επικηρύξει για 5000 λίρες. Μετά το θάνατο τού Μάρκου Δράκου, και συγκεκριμένα από το Μάρτιο τού 1958, ο Κώστας Λοΐζου ορίστηκε από το Διγενή αρχηγός ανταρτικής ομάδας και κατέφυγε στην περιοχή «Αβρουλιές» τού χωριού Κάμπος, όπου κατασκεύασε ορεινό κρησφύγετο.

Έδρασε ως αντάρτης για είκοσι εννέα μήνες και υπέφερε πολλά δεινά, κακουχίες και καταδιώξεις.Επέφερε όμως και πολλά πλήγματα κατά τού εχθρού, σε ενέδρες και μάχες.

Την πρώτη Οκτωβρίου 1958, σε επίθεση τής ομάδας του στον αστυνομικό σταθμό Κάμπου, προκλήθηκε πυρκαγιά από την οποία υπέστη σοβαρότατα εγκαύματα. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες τής αγωνίστριας νοσοκόμας του, Παναγιώτας Πιτσιλλίδου, ο Κώστας Λοΐζου πέθανε ύστερα από είκοσι πέντε οδυνηρές μέρες. Ο θάνατός του κρατήθηκε μυστικός μέχρι το τέλος τού αγώνα, οπότε έγινε ανακομιδή τού λειψάνου του και τάφηκε με τιμές στο χωριό του, δίπλα στο μακρινό του ξάδελφο Μάκη Γεωργάλλα.

 

Πηγὴ 

,

,

Ἀναδημοσίευσις ἐπιβάλλεται μὲ τὴν αὐτονόητη πάντοτε ἀναφορᾶ στὴν πηγῆ

.

.

.

h1

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – ΛΕΝΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ

04/06/2013

.

Λένας Στυλιανὸς.

.

Λένας Στυλιανός. 

.

Γεννήθηκε στο χωριό Χανδριά, της επαρχίας Λεμεσού, το 1931 ή 1932. Πέθανε στις 28 Μαρτίου 1957 στο αγγλικό νοσοκομείο Ακρωτηρίου, όπου μεταφέρθηκε πληγωμένος, μετά από μάχη. Γονείς : Χριστοφής και Αθηνά Λένα Αδέλφια : Παρασκευή, Ελένη, Προκόπης, Ανδρέας, Ιωάννης, Μελπομένη, Κυριακή, Μαρούλα. Άλλα έξι αδέλφια του είχαν πεθάνει στην παιδική τους ηλικία.

Ο Στυλιανός Λένας φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Χανδριών και εργαζόταν ως σιδηρουργός στη Λευκωσία. Έδωσε τον όρκο του ΕΜΑΚ μεταξύ των πέντε πρώτων αγωνιστών, το 1954. Ήταν στέλεχος της ΟΧΕΝ. Διακρινόταν για τη βαθιά χριστιανική του πίστη, την τόλμη και την επινοητικότητά του.

Την 1η Απριλίου 1955, ως ένας από τους πέντε πρώτους ομαδάρχες Λευκωσίας, κτύπησε το στρατώνα Γούσλεϋ Μπάρακς στη Λευκωσία επί κεφαλής της ομάδας του. Μετά τις 19 Ιουνίου 1955, οπότε ο Διγενής έδωσε εντολή για επανάληψη της δράσης, συμμετείχε σε απόπειρα εναντίον του Άγγλου κυβερνήτη Αρμιτέϊτζ, στην οποία πήρε μέρος και ο ήρωας Μάρκος Δράκος.

Τον Αύγουστο του 1955 κατέφυγε στη Λύση, όπου ανέλαβε, κατόπιν εντολής του Διγενή, την εκπαίδευση των εφεδρικών ομάδων δολιοφθορέων του τομέα Αμμοχώστου.

Στη συνέχεια κατέφυγε στην περιοχή του Πενταδακτύλου, συνενώθηκε με το Γρηγόρη Αυξεντίου και έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις εναντίον των Άγγλων. Με την ανάθεση του τομέα Πιτσιλιάς στον Αυξεντίου, το Νοέμβριο του 1955, τον ακολούθησε και ο Λένας, αναλαμβάνοντας, ως ένας από τους υποτομεάρχες του, την περιοχή της νότιας Πιτσιλιάς.

Τον Αύγουστο του 1956, με βάση στρατηγικό σχέδιο του Διγενή, ο τομέας Αυξεντίου χωρίστηκε σε τέσσερις υποτομείς. Ο Λένας τέθηκε επί κεφαλής της ομάδας του τμήματος από τον Άγιο Θεόδωρο μέχρι και τον Άγιο Μάμα, όπου ξεχώρισε για τις θαρραλέες και επιτυχείς επιθέσεις του εναντίον του εχθρού και την κατασκευή χειροβομβίδων και εκρηκτικών συσκευών. Η κατασκευή και η τελειοποίηση των χειροβομβίδων τύπου ΜΚ2 ήταν δικό του έργο. Το μεγαλύτερο μέρος των εκρηκτικών υλών της ΕΟΚΑ είχαν δημιουργηθεί από το Λένα, όπου θα πάρει και το ψευδώνυμο «Γίγαντας», ενώ οι Άγγλοι αποικιοκράτες τον αποκαλούσαν «Κρούπ της ΕΟΚΑ».

Read the rest of this entry ?

h1

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ – ΚΑΣΠΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

28/05/2013

.

Κάσπης Παναγιώτης.

.

Κάσπης Παναγιώτης

.

Γεννήθηκε στο Ριζοκάρπασο, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 23 Μαρτίου 1939. Σκοτώθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1958 σε ενέδρα, που έστησε με συναγωνιστές του έξω από το Ριζοκάρπασο. Γονείς : Νικόλας και Αννεζού Κάσπη Αδελφός : Ανδρέας

.

Ο Παναγιώτης Κάσπης φοίτησε στο Αρρεναγωγείο και το Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου, από το οποίο αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1958 και ετοιμαζόταν να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ακαδημία Σωματικής Αγωγής Αθηνών.

Το καλοκαίρι του 1956 εντάχθηκε στις τάξεις της Άλκιμης Νεολαίας ΕΟΚΑ, και το 1957, ως ομαδάρχης ΑΝΕ, μεταπήδησε στις ομάδες κρούσεως του σχολείου του. Ήταν ίνδαλμα για τους συμμαθητές του, για το ζήλο που επεδείκνυε στον αγώνα και για τις αθλητικές του ικανότητες.

Τον Ιούνιο του 1958, με την αποφοίτησή του, μεταπήδησε στην εξωσχολική ομάδα της ΑΝΕ, η οποία λειτουργούσε και ως εφεδρική ομάδα κρούσεως. Δραστηριοποιήθηκε παράλληλα και στο Ελεύθερο Εργατικό Σωματείο Ριζοκαρπάσου και δούλεψε πολύ για την οργάνωση και τα δίκαια των εργατών.

.

Read the rest of this entry ?