Archive for the ‘ΒΥΖΑΝΤΙΟ’ Category

h1

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΣ ΚΑΙ ΜΙΧΑΗΛ ΑΥΤΩΡΕΙΑΝΟΣ-ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ

20/03/2014

,

,

Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρις, χειρ.15ου αἰ. - Ἅγιος Θεόδωρος, εἰκόνα 13ου αἰ.,Πάτμος.

Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρις, χειρ.15ου αἰ. – Ἅγιος Θεόδωρος, εἰκόνα 13ου αἰ.,Πάτμος.

.

.

 .

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΣ ΚΑΙ ΜΙΧΑΗΛ ΑΥΤΩΡΕΙΑΝΟΣ-ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ

 M

M

(…)  Ὅπως ὅμως ὁ Λάσκαρις φημισθῇ βασιλεὺς και περιβληθῇ τὰ σήματα τοῦ βασιλικοῦ ἀξιώματος, ἀπῃτεῖτο, κατὰ τὰς ἐπικρατούσας συνηθείας ἐν Βυζαντίῳ, ἐγκατάστασις ἐν Νικαία νομίμου ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς, καὶ δὴ Πατριαρχείου, ἀλλά τοιοῦτο δὲν ὑπῆρχε, διότι ὁ κατὰ τὴν ἅλωσιν πατριάρχης Ἰωάννης Καματηρὸς διέμενεν ἐν Διδυμοτείχῳ ἀπρακτῶν, ἐπί διετίαν δὲ ἡ ἐκκλησία διετέλει οὖσα ἄνευ ποιμενάρχου. Read the rest of this entry ?

Advertisements
h1

ΑΝΑΣΤΥΛΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ – ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ- ΘΕΟΔΩΡΑ, ΜΙΧΑΗΛ Γ’

12/03/2014

,

,

Ἡ ἀναστήλωσις τῶν εἰκόνων - Εἰκόνα ἀρχῶν τοῦ 17ου αἰῶνος. Βρίσκεται στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο

Ἡ ἀναστήλωσις τῶν εἰκόνων – Εἰκόνα ἀρχῶν τοῦ 17ου αἰῶνος. Βρίσκεται στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο

.

.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ’

ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ- ΘΕΟΔΩΡΑ, ΜΙΧΑΗΛ Γ’

ΑΝΑΣΤΥΛΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ

 .

 .

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΤΟΜΟΣ 3, ΜΕΡΟΣ Β’ [ΠΑΠΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ, εκδ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ, σελ. 267-277]

.

.

 .

Η Θέκλα, ην ως είδομεν είχε παραλάβει ο πατήρ [Θεόφιλος], συμμέτοχον της κυβερνήσεως, δεν διετήρησεν ειμή ψιλόν το όνομα της αρχής, πάσα δε η πραγματική εξουσία, περιήλθε εις χείρας της βασιλίσσης Θεοδώρας, θείον αυτής εκ πατρός όντα, και τον αρχαίον λογοθέτην Θεόκτιστον.

Τί εφρόνει η Θεοδώρα περί εικόνων ανέκαθεν, το γνωρίζομεν ήδη· και εννοείται ότι ο θάνατος του συζύγου της δεν ηλάττωσε την προς αυτάς ευλάβειάν της. Κατά τα λοιπά ήτο γυνή χρηστή και είχε μάλιστα το προτέρημα της οικονομίας, διότι ηύξησεν επί της κυβερνήσεώς της το μέγα χρηματικόν αποταμίευμα όπερ ο Θεόφιλος κατέλιπεν εν των δημοσίῳ ταμείῳ. Read the rest of this entry ?

h1

ΚΩΝΣΤΑΣ Β’ ( 641/2-668 )

15/09/2013

.

.

ΚΩΝΣΤΑΣ Β

.

.

Κῶνστας Β΄ ( 642-668 )

 .

.

Ὁ Κῶνστας Β΄, γεννήθηκε στὶς 7 Νοεμβρίου τοῦ 630, καὶ ἔγινε αὐτοκράτορας τὸ 641 ἤ 642, σὲ ἡλικία 12 χρόνων. Κυβέρνησε ἐπισήμως ὡς Κωνσταντῖνος, ὄνομα τὸ ὁποῖο ἐμφανίζεται ἄλλωστε στὰ νομίσματα τῆς βασιλείας του.» Ὡστόσο, ἦταν εὐρέως γνωστὸς μὲ τὸ ὄνομα Κῶνστας.

Ὁ πεθερὸς του, ὁ στρατηγὸς Βαλεντίνος, στέφθηκε συναυτοκράτορας καὶ οὐσιαστικά ἀσκοῦσε μόνος του τὴν ἐξουσία, κάτι ποὺ ὁδήγησε σὲ λαϊκὴ ἐξέγερση τὸ 645 ὑπέρ τοῦ νομίμου διαδόχου. Ὁ Βαλεντίνος σκοτώθηκε, καὶ ὁ Κῶνστας, σὲ ἡλικία μόλις 15 ἐτῶν, ἔμεινε μόνος αὐτοκράτορας. Read the rest of this entry ?

h1

ΑΚΡΙΤΑΙ – ΑΚΡΙΤΙΚΑ ΑΣΜΑΤΑ – ΑΚΡΙΤΙΚΟΝ ΕΠΟΣ

03/09/2013

.

.

DigenisAkritas 1.

.

.

Δημ. Β. Οἰκονομίδου, Τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Λαογραφίας.

 

Περιεχόμενα: Α’ΑΚΡΙΤΑΙ-Β’ΑΚΡΙΤΙΚΑ ΑΣΜΑΤΑ-Γ’ΑΚΡΙΤΙΚΟΝ ΕΠΟΣ.

.

 Α’ ΑΚΡΙΤΑΙ

.

ΑΚΡΙΤΑΣ ΑΓΡΟΤΗΣἈπό τοῦ αὐτοκράτορος Ἡρακλείου (7ος αἰ.), ἐγκαταλείφθη ἡ ἀπό τῆς ρωμαϊκῆς παρακμῆς χρονολογουμένη σύνθεσις τοῦ στρατεύματος ἐκ μόνον μισθοφόρων. Ἐφεξῆς ὁ στρατὸς συνεκροτεῖτο κατὰ βάσιν ἐξ ἐγχωρίων στοιχείων, κυρίως ἀπό ἀγρότας. Ἡ χώρα διῃρέθη εἰς  θ έ μ α τ α, ἤτοι στρατιωτικὰς ἐπαρχίας, ἐπί κεφαλῆς τῶν ὁποίων ἐτέθησαν στρατηγοὶ. Ἐν ταῖς ἐπαρχίαις αὐταῖς, παρεχωροῦντο ὑπό τοῦ Κράτους «τόποι στρατείας» ἤ «στρατιωτόπια», δηλονότι ἀγροκτήματα εἰς τοὺς ὑποχρέους πρὸς στράτευσιν, οἴτινες ἀνελάμβανον νὰ ἐκγυμνάζωνται στρατιωτικῶς καὶ νὰ διατηροῦν τὰ ὅπλα καὶ τοὺς ἵππους των. «Ὁ θεσμὸς, ἀληθῶς μεγαλοφυὴς ἐπινόησις, συνδυάζει τὸν ἐλεύθερον ἀγρότην μὲ τὴν γῆν…..καὶ τὸ αἴσθημα ἀφοσιώσεως πρὸς τὴν Αὐτοκρατορίαν….Ἀπό ἁπλοῦς χωρικοὺς, ἀκαθορίστου πολλάκις ἐθνικότητος, ἀβεβαίας πίστεως καὶ ἐπισφαλοῦς ἀφοσιώσεως, ὤθησεν ὁ θεσμὸς, χάρις εἰς τὴν διανομὴν ἐλευθέρου κτήματος, πρὸς τὴν καλλιέργειαν ἐθνικοῦ φρονήματος καὶ τὴν ἀνάγκην συνεχοῦς ἀσκήσεως».

Πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἐν λόγῳ στρατιωτικοῦ θεσμοῦ ἀνεπτύχθη βαθμιαίως ἡ ὀργάνωσις τῶν παραμεθορίων φρουρῶν. Αἱ μακριναὶ περιοχαὶ ἀπηλλάγησαν τῆς φορολογίας, οἱ δὲ πληθυσμοὶ τῶν ἐλευθερουμένων ἀπό κάθε βάρος περιοχῶν, ἀνελάμβανον τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταρτίζουν φρουριακὰ σώματα, ἐντεταλμένα ν’ἀσκοῦν τὴν ἀστυνομίαν τῶν συνόρων, δηλαδὴ τοὺς «τὰς ἄκρας προνοουμένους» ἀκρίτας.

Αἱ διατάξεις αὐταί ἠκολούθησαν τὸ ὑπόδειγμα τοῦ ὑπό τῶν Ρωμαίων ἐφαρμοσθέντος θεσμοῦ τῶν  συνοριακῶν περιοχῶν, τῶν «λιμίτων», ὑπέρ τῶν ὁποίων εἶχε καθιερωθῆ διοικητικὴ καὶ φορολογικὴ ἀσυδοσία μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ συγκροτοῦνται ἐξ ἐντοπίων οἱ «limitanei milites». Τοιουτρόπως ἐδημιουργήθη εὐρεῖα ζώνη ἀσφαλείας, οὐ μόνον κατὰ μῆκος, ἀλλά καὶ κατὰ βάθος ὠργανωμένη, περιβάλλουσα τὴν Αὐτοκρατορίαν εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, μὲ πλῆρες φρουριακὸν σύστημα πρὸς ἄμυναν κατὰ τῶν βαρβαρικῶν ἐπιδρομῶν.

Διὰ τῆς στρατιωτικῆς αὐτῆς ὀργανώσεως, ἀπεμακρύνοντο ἀφ’ἑνός οἱ κίνδυνοι συχνῶν ἐπιθέσεων καὶ ἀφ’ἐτέρου, διὰ προσωρινῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἐχθροῦ, ἐπετρέπετο ἡ ἔγκαιρος συγκέντρωσις τακτικῶν δυνάμεων πρὸς ἀποφασιστικὴν αὐτοῦ ἀπόκρουσιν.

Τὸ φρόνημα τῶν ἀκριτῶν ἐπί αἰῶνας διετηρήθη ἀκμαῖον. Οἱ συνεχεῖς πολεμικοὶ συναγερμοὶ, ἐπέβαλλαν ἀδιάκοπον ἄσκησιν. Οἱ τραχεῖς ἀγῶνες καὶ οἱ ἀδιάκοποι κίνδυνοι, ἀνέπτυσσον γενεὰς φρονηματισμένας μὲ ψυχὴν ἀτρόμητον καὶ ἦθος ἀγέρωχον.

Οἱ ὑπερασπισταὶ τῶν παραμεθορίων ἀνατολικῶν ἐπαρχιῶν Χαρσιανοῦ, Λυκανδοῦ, Καππαδοκίας, καὶ κατόπιν τῶν παρὰ τὸν Εὐφράτην χωρῶν, ἠγωνίζοντο πρὸς τοὺς ἐπιδρομεῖς καὶ δὴ, πρὸς τοὺς Σαρακηνοὺς δεινοὺς καὶ μακροχρονίους ἀγῶνας. Καθὼς μᾶς πληροφορεῖ Λέων ὁ Στ’ εἰς τὰ «Τακτικὰ» του, καὶ ὁ Νικηφόρος εἰς τὸ «Περὶ παραδρομῆς πολέμου» ἔργον του, οἱ Σαρακηνοὶ κατ’ἔτος καὶ πολλάκις καὶ δὶς καὶ τρὶς ἐντός τοῦ αὐτοῦ ἔτους ἀπό τοῦ ἔαρος μέχρι τοῦ φθινοπώρου, συνέρρεον ἀπό τῆς Αἰγύπτου, τῆς Παλαιστίνης καὶ τῆς Κοίλης Συρίας εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, τὸ Χαλέπιον, τὴν Μελιτήνην καὶ τὴν Ταρσὸν καὶ, ἑνούμενοι μετὰ τῶν ἐντοπίων Ἀράβων, εἰσέβαλλον εἰς τὰς παραμεθορίους ἐπαρχίας μὲ σκοπὸν ὄχι νὰ κατακτήσουν μονίμως τὴν χώραν, ἀλλά «φιλοκερδίᾳ μᾶλλον καὶ ἐλευθερίᾳ ἤ τὸ πλέον εἰπεῖν λῃστείᾳ».

Read the rest of this entry ?

h1

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΒΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ

07/08/2013

.

Ρωσική εἰκόνα τοῦ 14ου αἰῶνος. Στὸ κέντρο εἰκονίζεται ἡ Παναγία, ἐνῶ καθεμιά ἀπό τὶς μικρὲς περιφερειακὲς εἰκόνες ἀφορᾶ στὴν διήγηση ἑνός ἀπό τοὺς 24 «οἴκους» τοῦ Ἀκάθιστου Ὕμνου.

Ρωσική εἰκόνα τοῦ 14ου αἰῶνος. Στὸ κέντρο εἰκονίζεται ἡ Παναγία, ἐνῶ καθεμιά ἀπό τὶς μικρὲς περιφερειακὲς εἰκόνες ἀφορᾶ στὴν διήγηση ἑνός ἀπό τοὺς 24 «οἴκους» τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου.

.

.

Στὰ χρόνια τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου

..

Αναστασίου Φιλιππίδη, Ιστορική αναδρομή στα χρόνια του Ακαθίστου,

περιοδικό Παρέμβασις, Μάρτιος 2006

.

.

Λίγες εκκλησιαστικές ακολουθίες παραμένουν τόσο βαθιά εντυπωμένες στους Ορθόδοξους Έλληνες όσο η ακολουθία των Χαιρετισμών.

Συνυφασμένη με τον ερχομό της άνοιξης, το ευωδιαστό αεράκι από κάποιον γειτονικό κήπο, την αξεπέραστη μελωδία των ύμνων η οποία επηρέασε και την κοσμική ελληνική μουσική, η ακολουθία των Χαιρετισμών έρχεται να συνδέση την προσωπική χαρά για τη δυνατότητα της σωτηρίας με το συλλογικό ευχαριστήριο προς την Θεοτόκο.

Με αφορμή τον Ακάθιστο Ύμνο, θα θυμηθούμε στο σημερινό άρθρο εκείνες τις δύσκολες αλλά και ένδοξες ημέρες του έβδομου αιώνα, κατά τις οποίες το μέλλον του ανθρώπινου πολιτισμού παίχτηκε στα τείχη της Βασιλεύουσας.

Στις αρχές του έβδομου αιώνα, ο ελληνορωμαϊκός κόσμος βρέθηκε για άλλη μια φορά αντιμέτωπος με τον προαιώνιο εχθρό, τους Πέρσες, κι αυτή έμελλε να είναι η τελική αναμέτρηση.

Μετά τον Μαραθώνα και την Σαλαμίνα, μετά την Ισσό και τα Γαυγάμηλα, μετά τους πολέμους του Ιουλιανού και του Ιουστινιανού, η υπερχιλιετής σύγκρουση πήρε πλέον την μορφή ολοκληρωτικού πολέμου.

Τον Απρίλιο του 626 ο Ηράκλειος με όλο τον στρατό βρισκόταν στη Σεβάστεια.

Τότε, ξαφνικά, πραγματοποιήθηκε ο χειρότερος εφιάλτης της βυζαντινής εξωτερικής πολιτικής, αυτό που πάντα προσπαθούσε να αποφύγη με απειλές, με συμμαχίες, με κατευνασμoύς, με δωροδοκίες. Read the rest of this entry ?

h1

Α’ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ-Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ-Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΔΟΡΥΛΑΙΟ

01/07/2013

.

petchenegscv0gw7[1].

.

Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΔΟΡΥΛΑΙΟ

.

.

Ἀπὸ τὸ μοναδικὸ ἔργο τοῦ Στίβεν Ράνσιμαν, Ἱστορία τῶν Σταυροφοριῶν

.

.

…Ὅσο καὶ ἄν φιλονικοῦσαν ὁ αὐτοκράτωρ καὶ οἱ σταυροφόροι ἀρχηγοὶ γιὰ τὰ τελικὰ τους δικαιώματα, καὶ γιὰ τὴ διανομὴ τῶν μελλοντικῶν κατακτήσεων, δὲν ὑπῆρχε καμμία διαφωνία γιὰ τὰ ἀρχικὰ στάδια τῆς ἐκστρατείας ἐναντίον τῶν ἀπίστων.

Ἄν ἡ Σταυροφορία ἐπρόκειτο νὰ φθάσει στὴν Ἰερουσαλὴμ, ἔπρεπε νὰ ἐκκαθαρισθοῦν οἱ δρόμοι διὰ μέσου τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Καὶ ἡ ἀπώθησις τῶν Τούρκων ἔξω ἀπὸ τὴ Μικρὰ Ἀσία ἦταν ὁ κύριος σκοπὸς τῆς Βυζαντινῆς πολιτικῆς. Read the rest of this entry ?

h1

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ ΘΕΟΔΩΡΑ, Η ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ

28/06/2013

.

ΘΕΟΔΩΡΑ Η ΑΥΓΟΥΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΨΗΦΙΔΩΤΟ ΤΗΣ ΡΑΒΕΝΑ.

.

Ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα, ἡ Μονὴ τῆς μετανοίας καὶ ὁ Προκόπιος

 .

.

Νικολάου Β. Τωμαδάκη

Τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Βυζαντινῆς Φιλολογίας

.

.

Παλαιότερα ὑπῆρχεν ἡ ἀντίληψις ὅτι τὰ  «’Ανέκδοτα» δὲν ἐγράφησαν ἀπὸ τὸν ἱστορικὸν Προκόπιον. Τόση ὑπῆρξεν ἡ ἀντίδρασις τῶν ἀναγινωσκόντων τὴν συγγραφὴν αὐτὴν ὕστερ’ ἀπὸ τὸ «Ὑπὲρ ῶν πολέμων» ἱστορικὸν ἔργον τοῦ Προκοπίου !

Σήμερον ὅμως οὐδεὶς πλέον ἀμφιβάλλει περὶ τῆς γνησιότητος τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου καὶ προσπαθοῦν μᾶλλον νὰ ἐξηγήσουν τὸ διατὶ ὁ ὑμνητὴς τοῦ Ἰουστινιανοῦ καὶ τῆς Θεοδώρας ἱστορικὸς, μετεβλήθη εἰς δριμύτατον λιβελλογράφον. Read the rest of this entry ?