h1

Η ΘΡΑΚΗ ΤΩΝ ΡΑΨΩΔΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ

07/10/2013

.

.

ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΕΛΟΣ.

.

ΠΑΝΑΡΧΑΙΟΙ ΘΡΑιΚΕΣ ΑΟΙΔΟΙ-ΡΑΨΩιΔΟΙ-ΜΟΥΣΙΚΟΙ


Κ. Γ. Κουρτίδης, Ιστορία της Θράκης


Οι Θράκες ούτοι αοιδοί, ραψωδοί και μουσικοί αποτελούν ιδιαίτερον γνώρισμα των αρχαίων θρακών και δίδουν όλως εξαιρετικήν και ιδιάζουσαν σημασίαν εις την προϊστορικήν του Ελληνικού βίου περίοδον. Κατά γενικήν ομολογίαν ούτοι υπήρξαν οι πρωτοπόροι και εισηγηταί της ποιήσεως και μουσικής εις τας Ελληνικάς χώρας. Από την ψυχράν του βορρά χωράν, την θράκην, ερρίφθησαν εις την πέραν του Όλυμπου Ελλάδα αι πρώται θρησκευτικαί ακτίνες. Είνε δε αξία ιδιαιτέρας προσοχής η εξαιρετική επιμονή, με την οποίαν οι Έλληνες μυθογράφοι, ποιηταί και ιστορικοί αποδίδουν εις την θράκην τους πρώτους της Ελλάδος αοιδούς, ραψωδούς και μουσικούς. Και αυτός ο Πλάτων εις τον Ίωνα λέγει, ότι από τους ποιητάς άλλοι μεν εξαρτώνται και ενθουσιάζονται από τον Μουσαίον, άλλοι από τον Ορφέα, οι δε περισσότεροι κατέχονται και κρατούνται από τον Όμηρον.

.

ΟΡΦΕΥΣ

.
Υπήρξεν ο αρχαιότερος μυθικός αοιδός των θρακών, των οικούντων παρά το Αιγαίον, των Κικόνων κατά πάσαν πιθανότητα. Κέντρα της δράσεως του ήσαν η πεδιάς του Έβρου, η παρά τον Όλυμπον Πιερία Θράκη, ο Παρνασσός και ο Ελικών. Ο Οβίδιος εις τας Μεταμορφώσεις του αποκαλεί τον Ορφέα Ροδόπειον. Ο Ορφεύς ήτο υιός του βασιλέως Οιάγρου ή κατά την μυθολογικήν εκδοχήν υιός του Απόλλωνος και της μούσης Καλλιόπης. Έλαβε δε σύζυγον την Ευρυδίκην.

Ο Ορφεύς, υιός Οιάγρου και Καλλιόπης, κατά τον μυθογράφον Κόνωνα εβασίλευσεν εις τους Μακεδόνας Πίερας, ως και εις την χωράν των Οδρυσών, διότι το γένος των Μακεδόνων και των θρακών εσέβετο πολύ τους σοφούς. Κατά δε τον Βεργίλιον εβασίλευσεν εις το όρος Ίσμαρον και την Ροδόπην, τα οποία ήκουον με έκστασιν την μουσικήν του Ορφέως

ΑΟΙΔΟΣΌ Ορφεύς είχε διδάσκαλον τον Λίνον, μετά του οποίου τον συνέχεον οι νεώτεροι. Οι Αλεξανδρινοί προ πάντων συνέχεον τον Λίνον όχι μόνον με τον Ορφέα, αλλά και με τον Μουσαίον. Ο Λίνος πρώτος εξ όλων των Ελλήνων θεωρείται ως ο εφευρέτης των ποιητικών ρυθμών και του μέλους, εθαυμάσθη δε από τους αρχαίους δια την ποιητικήν και την μελωδίαν. Και είχε μεν πολλούς μαθητάς, αλλ’ επιφανέστεροι όλων ήσαν τρεις, ο Ηρακλής, ο Θάμυρις και ο Ορφεύς. Ο Αίνος μετεχειρίσθη τα Πελασγικά γράμματα και συνέταξε τας πράξεις του Διονύσου, κατέλιπε δε αυτάς, καθώς και τας αλλάς μυθοποιίας, εις γραπτά υπομνήματα.
Επίσης και ο Ορφεύς μετεχειρίσθη τα Πελασγικά γράμματα διδαχθείς αυτά από τον διδάσκαλον του Λίνον
Μετεχειρίσθη δε την Δωρικήν διάλεκτον και ο Ορφεύς, όστις ήτο ο πρεσβύτερος των ποιητών.

Άλλ’ οι Ιερείς της Αιγύπτου, διακρινόμενοι κατά την αρχαιότητα δια την σοφίαν των, ιστορούσιν εκ των αναγραφομένων εις τα Ιερά βιβλία των ειδήσεων, ότι ο Ορφεύς μετέβη προς αυτούς και εκείθεν μετέφερε τας περισσοτέρας των καλουμένων μυστικών τελετών. Καθώς επίσης από την Αίγυπτον μετέφερε τας οργιαστικός τελετάς, τας καθιερωθείσας υπό των μεταγενεστέρων δια τας περιπλανήσεις του Ορφέως, ως και την μυθοποιίαν της καθόδου του εις τον Άδην.

Ό Ορφεύς κατά την διαμονήν του εις την Αίγυπτον έλαβε μέρος εις την τελετήν και τα Διονυσιακά μυστήρια και μαθών αυτά επέστρεψεν εις την Ελλάδα. Επειδή δε ήτο φίλος των Θηβαίων και ετιμάτο πολύ υπ’ αυτών, μετέθεσε την γένεσιν του Διονύσου από την Αίγυπτον εις την πάλιν των Θηβών χαριζόμενος εις αυτούς. Ο δε λαός των Θηβών τούτο μεν από ά’γνοιαν, τούτο δε διότι ήθελεν ο Διόνυσος να θεωρήται Έλλην και να λατρεύεται ως τοιούτος, με μεγάλην προθυμίαν παρεδέχθη τας τελετάς και τα μυστήρια αυτά. Κατά δε τους μεταγενεστέρους χρόνους, επειδή ο Ορφεύς είχεν αποκτήσει μεγάλην δόξαν και υπόληψιν δια το ζήτημα της μελωδίας, των τελετών και της θεολογίας, εφιλοξενήθη υπό των Θηβαίων και ετιμήθη εξαιρετικώς εις τας Θήβας. Χαριζόμενος δε εις τους Θηβαίους καθιέρωσε νέαν τελετήν, κατά την οποίαν παρέδωκεν εις τους μυουμένους, ότι ο Διόνυσος εγεννήθη εκ του Διός και της Σεμέλης, δια να κολακεύση δηλαδή τους Θηβαίους, διότι η Σεμέλη ήτο Θηβαία. Οι δε άνθρωποι το μεν εξαπατώμενοι από άγνοιαν, το δε δια το αξιόπιστον και την δόξαν του Ορφέως, προ πάντων δε, ως είπομεν προηγουμένως, παραδεχόμενοι με ευχαρίστησιν ότι ο θεός είνε Έλλην και όχι Αιγύπτιος μετεχειρίσθησαν τας τελετάς, τας οποίας εισήγαγεν ο Ορφεύς. Μετά ταύτα δε οι μυθογράφοι και οι ποιηταί παρεδέχθησαν τας τελετάς ταύτας και εγέμισαν τα θέατρα με τας σχετικός υμνολογίας και την περί τον Διόνυσον ποίησιν και εις τους μεταγενεστέρους έμεινε πλέον πίστις ισχυρά και αμετάθετος δια τας τελετάς αυτάς και τα Διονυσιακά μυστήρια, τα οποία εισήγαγεν ο Ορφεύς.

Ταύτα λέγει Διόδωρος ο Σικελιώτης, όστις ανήκει εις την σχολήν του Ιστορικού Ηροδότου, παραδεχόμενου ότι τα ονόματα των περισσοτέρων θεών της Ελλάδος και πλείσται των Ελληνικών τελετών, προ πάντων η Διονυσιακή, εισήχθησαν εις την Ελλάδα από την Αίγυπτον. Πειράται δε ο Διόδωρος με την χαρακτηρίζουσαν αυτόν πολυλογίαν να απόδειξη ταύτα, ως και την σχέσιν των θεών της Αιγύπτου με τους της Ελλάδος….

.

.

.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο : www.e-istoria.com

,

,

,

Αναδημοσίευση επιβάλλεται, με την αυτονόητη πάντοτε αναφορά στην πηγή

.

πηγὴ ὀπτικοακουστικοῦ : http://www.youtube.com/user/agesistratos

.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: