h1

ΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

06/07/2013

.

ΟΥΝΙΑ.

.

,

Τοῦ Πρωτοπρ. π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών   

.

Οὑνία

.

.

Λέγοντας «Οὑνία», ἐννοοῦμε ἕνα θρησκευτικοπολιτικὸ σχῆμα, ποὺ ἐπινοήθηκε ἀπὸ τὸν Παπισμὸ γιὰ τὸν ἐκδυτικισμὸ τῆς μὴ λατινικῆς Ἀνατολῆς, τὴν πνευματικοπολικὴ δηλαδὴ ὑποταγὴ της στὴν ἐξουσία τοῦ Πάπα.

Ἡ ἐπεκτατικὴ αὐτὴ κίνηση τοῦ Παπικοῦ Θρόνου, ὀνομαζόμενη ΟΥΝΙΑ ἤ ΟΥΝΙΤΙΣΜΟΣ στὴ γλῶσσα μας, ὀφείλει τὸ ὄνομά της στὴ λατινικὴ λέξη UNIO (ἕνωση), ἀλλὰ μόλις τὸ 1596 ἔλαβε στὴν Πολωνία ἐπίσημα τὸ ὄνομα UNIA (σλαβικὰ UNIJA).

Τὸ ὄνομα χρησιμοποιήθηκε τότε, γιὰ νὰ χαρακτηρισθεῖ ὄχι μόνο ἡ ἑνωτικὴ κίνηση μὲ τὸν Πάπα, ἀλλὰ καὶ τὸ συγκεκριμένο σῶμα (κοινότητα) τῶν Ὀρθοδόξων, οἱ ὁποῖοι συνοδικὰ ἀπεφάσισαν ὄχι τὴν ὁλοτελῆ προσχώρησή τους στὸν Παπισμὸ, ἀλλὰ μόνο τὴν ἀναγνώριση τοῦ Πάπα ὡς πνευματικῆς κορυφῆς τους, διατηρώντας τὰ λατρευτικὰ καὶ λοιπὰ ἔθιμά τους καὶ δίνοντας, ἔτσι ἐξωτερικὰ τὴν ἐντύπωση τῆς συνέχειας καὶ παραμονῆς στὸ ἐθνικὸ πλαίσιό τους.

.

Ἡ ἰδέα τῆς Οὑνίας, ὡς μεθόδου καὶ τρόπου ὑποταγῆς, συναρτᾶται μὲ τὴν ἐπεκτατικὴ βούληση τῆς φραγκευμένης Παλαιᾶς Ρώμης, συνισταμένη στὴν ἐξάπλωση καὶ ἐπιβολὴ τοῦ παπικοῦ πρωτείου ἐξουσίας.

Γι’ αὐτὸ δὲν εἶναι περίεργη ἡ διαπίστωση, ὅτι ἡ Οὑνία, ὡς ἰδέα, γεννήθηκε καὶ ἀναπτύχθηκε παράλληλα μὲ τὴν Ἱερά Ἐξέταση (inquisitio). Ἱερᾶ Ἐξέταση καὶ Οὑνία ἀποδείχθηκαν ἀμφιθαλλεῖς καρποὶ τοῦ παποφραγκικοῦ πνεύματος.

Καὶ ἡ μὲν Ἱερᾶ Ἐξέταση ἀνέλαβε τὴν ἐπιβολὴ τῆς παποφραγκικῆς ἐξουσίας στὰ ὅρια τῆς φραγκοκρατουμένης Δύσεως, ἡ δὲ Οὑνία ἐπωμίσθηκε τὴν ἐπέκταση τῆς θρησκευτικοπολιτικῆς παπικῆς ἐξουσίας στὴν Ἀνατολὴ. Μὲ τὴν Ἱερᾶ Ἐξέταση ἐπιδιωκόταν ἡ ἐξουδετέρωση τῶν ἀνυποτάκτων στὴν παποφραγικὴ ἐξουσία΄ μὲ τὴν Οὑνία, ὁ ἐκλατινισμὸς, εἴτε ὡς κανονικὸς ἐκλατινισμὸς, εἴτε μὲ τὴ μέθοδο τῆς Οὑνίας, ἐκφραζόταν μὲ τὸ ρῆμα: φραγκεύω (ἐφράγκευσε) ἤ περιφραστικὰ: ἔγινε φράγκος. Ἡ Οὑνία θὰ συμβαδίζει ἱστορικὰ μὲ τὴν Ἱερᾶ Ἐξέταση. Ἡ μία λοιπὸν, φωτίζει τὸ ρόλο τῆς ἄλλης….

 .

Οἰκουμενισμὸς

 .

Ἡ «Οἰκουμενικὴ Κίνηση» ξεκίνησε ὡς προσπάθεια πολλῶν χριστιανικῶν ὁμολογιῶν νὰ βοηθήσουν δῆθεν στὴν ἐπίλυση τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων ποὺ μάστιζαν τὸν κόσμο μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ἡ ἵδρυση (1948) τοῦ «Παγκόσμιου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν» (Π.Σ.Ε.) συνοδεύτηκε καὶ ἀπὸ τὴν πρώτη παρατυπία τῶν ὀρθοδόξων οἰκουμενιστῶν ποὺ συμμετεῖχαν: ἀποδεχόμενοι τὸ ὄνομα τοῦ Π.Σ.Ε. δέχθηκαν πὼς ὅλες οἱ προτεστάντικες παραφυᾶδες ποὺ συμμετεῖχαν σ’ αὐτό ἦταν «ἐκκλησίες», ἐνῶ τὸ Συμβούλιο τῆς Πίστεως σαφῶς παραδέχεται μόνο Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία αὐτὴ, ἡ Ὀρθόδοξη, ἔχει σαφῶς ἑνιαῖα πίστη, καὶ γι’ αὐτὸ εἶναι μία, ἀκόμη καὶ ἄν ἀποτελεῖται ἀπὸ πολλὲς τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες…

 .

.

.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com

,

,

Συντομευμένος σύνδεσμος : http://wp.me/p12k4g-358

,

,

 

 .

.

.

 

.

.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: