h1

ΜΕΤΑΞΥ ΣΟΒΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΣΤΕΙΟΥ – Ο ΛΙΓΔΑΣ

20/10/2012

.

.

Οι Κεχηναίοι
 .
Πρόσωπα και Χαρακτήρες τής Κεχήνης
.

Η Κεχήνη είναι μία χώρα πολύ μακρινή. Βρίσκεται κυριολεκτικά σε άλλον πλανήτη. Εκεί κατοικεί το περήφανο κεχηναϊκό έθνος, οι Κεχηναίοι, και στα κείμενα που ακολουθούν θα επιχειρήσουμε να τους γνωρίσουμε. Κάποτε διάβασα σε ένα λεξικό ότι «κεχηναίος», στην αρχαία ελληνική, σημαίνει «χαχόλος», «χάνος», «αποβλακωμένος», αλλά νομίζω ότι πρόκειται γιά απλή σύμπτωση, αφού οι αρχαίοι Έλληνες δεν ταξίδεψαν ποτέ σε άλλους πλανήτες…

.

.

Ο λίγδας

 

 .

Στην μακραίωνη ιστορία τού κακορρίζικου και τρισάθλιου κεχηναϊκού έθνους, σημαντικότατο ρόλο στον ρυπαρό δημόσιο και ιδιωτικό βίο τού αποβλακωμένου κεχηναϊκού όχλου έπαιξαν και εξακολουθούν να παίζουν οι «μάγκες», οι «αμάσητοι», οι «νταήδες», οι «νυκτόβιοι», οι «τσαμπουκάδες» και άλλα όρθια, ανεγκέφαλα τετράποδα, των οποίων οι ονομασίες επίτηδες τίθενται εντός εισαγωγικών. Αυτό συμβαίνει γιατί, κάθε φορά που κάποιος αγνός και ανιδιοτελής Κεχηναίος ιδεολόγος (σπανιότατο, αλλά αποτελεσματικότατο είδος) αναλάμβανε την εξουσία (έστω και αν δεν ρωτούσε τους συμπολίτες του, παρά μόνον τους συστρατιώτες του), όλοι αυτοί οι εντός των εισαγωγικών βρίσκονταν – ω, τού θαύματος! – και εντός των φυλακών, κλαμένοι και μυξιάρηδες, ξεχασμένοι και παρατημένοι, με κατουρημένα σώβρακα και χεσμένα παντελόνια, δαρμένοι, φοβισμένοι, τιποτένιοι και δικαίως εκμηδενισμένοι. Σωστές λίγδες, δηλαδή.

Στην σημερινή Κεχήνη, που ζει ειρηνικά, προοδευτικά και οχλοκρατικά, οι Λίγδες αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους στυλοβάτες τού κεχηναϊκού πολιτεύματος και τον σπουδαιότερο συμπαραστάτη και οικονομικό αρωγό των αξίων κυβερνητών τού ταλαίπωρου κεχηναϊκού λαού. Στα τίμια και καθαρά χέρια τους, στα ροδοδάχτυλά τους, στηρίζεται το λαθρεμπόριο όπλων (υπερβολές), η παράνομη πορνεία (συκοφαντίες), η διακίνηση ναρκωτικών (ψέματα), η προστασία κέντρων διασκέδασης (διαδώσεις), η εκτέλεση συμβολαίων θανάτου (φήμες) και δεκάδες άλλων ευγενικών και πολιτισμένων ενασχολήσεων. Ένα πράγμα είναι απολύτως βέβαιο: το κεχηναϊκό έθνος – στο κακό και μαύρο χάλι που βρίσκεται – τους χρειάζεται και τους οφείλει πολλά…

Κουστουμάκι γνωστού οίκου (όχι ανοχής), αλλά σκουρόχρωμο, γιά να μην φαίνεται και η βρομιά (σκόνες, λεκέδες και τα λοιπά). Πουκαμισάκι επίσης σκουρόχρωμο, αλλά με την λίγδα (εξ ου και η ονομασία των ευγενεστάτων αυτών υπάρξεων) δύο δάχτυλα στο μέσα μέρος τού γιακά (δεν κρύβεται η ρημάδα, τι να κάνουμε;). Παπουτσάκι σπέσιαλ, που στενεύει λίγο τ’ αρκουδοπόδαρά του (βλέπεις, έχει κατασκευαστεί γι’ ανθρώπους, όχι γιά κτήνη). Γραβάτα σε έντονο χρώμα, γιά να κάνει αντίθεση (αυτό τον μάρανε, τρομάρα του). Δαχτυλίδι με πέτρα (ποιός να το κλαίει τώρα;). Φωνή βαριά (όλως παραδόξως, στο κρατητήριο γίνεται βελούδινη). Πούρο (ένα πριν και ένα μετά την μαριχουάνα). Και ουΐσκι (σε αντικατάσταση τού ξυνόγαλου, που έπινε από το κιούπι, όταν ήταν μικρότερος, στο κουτσοχώρι του).

Στον «επαγγελματικό» χώρο του ελέγχει τους πάντες. Όχι στην φαντασία του. Στην πραγματικότητα. Δυστυχώς. Μπορεί και εξουσιάζει τον κάθε άθλιο, κακομοίρη, σιχαμένο, ξευτελισμένο Κεχηναίο, που έχει «ανάγκη» από τις υπηρεσίες τού Λίγδα ή από τα «εμπορεύματα» που πουλά. Κάνει γενικό κουμάντο. Ναι. Κάνει. Όχι μόνον στο «υπαλληλικό προσωπικό» του, αλλά και σε κάθε εξουσιαστή, σε κάθε αφέντη, σε κάθε κυβερνώντα, που έχει «βίτσια», «ιδιοτροπίες», «ιδιαιτερότητες», «ιδιορρυθμίες» και τα γνωστά παρόμοια. Ο Λίγδας, εν ολίγοις, είναι πρώτη μούρη. Και καλά κάνει…

Ο Λίγδας είναι τμήμα ενός μεγάλου φαύλου κύκλου. Βέβαια μόνον αυτός ακούγεται, μόνον αυτός φαίνεται, μόνον αυτός κατηγορείται, μόνον αυτός την πληρώνει (σπανίως, πιά). Αν, όμως, οι Κεχηναίοι αποφάσιζαν να σκεφτούν – πράγμα πάρα πολύ δύσκολο, πιά, σχεδόν ακατόρθωτο – θα κατανοούσαν ότι οι προσωπικές επιλογές τους είναι εκείνες που κάνουν τους Λίγδες απολύτως απαραίτητους σε κάθε πτυχή τής ζωής τής Κεχήνης. Θα κατανοούσαν, επίσης, την βαθύτερη έννοια των παρακάτω παροιμιών, που λέμε εδώ, στον μακρινό πλανήτη μας: «τράβα με κι ας κλαίω» και «κάθε γέρος έχει την πορδή του γιά μόσχο». Αλλά πού να μας ακούσουν… Σωστά;

 .

 .

Αθανάσιος Τσακνάκης

 .

 .

 .

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: