h1

ΕΜΕΟ 1893-1940, Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ

10/10/2012

, Βουργαροκομιτατζήδες

 

..

..

Ε Μ Ε Ο 1893 1940 Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ

 .

Βλάσης Βλασίδης,

Βασίλης Γούναρης,

Άννα Παναγιωτοπούλου

 .

Το απόγευμα της 3ης Νοεμβρίου του 1893 συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του Χρίστο Μπατατζίεφ, στη Θεσσαλονίκη, ο Ντάμε Γκρούεφ, ο Πέρε Ποπάρσωφ, ο Αντόν Δημητρώφ, ο Χρίστο Τατάρτσεφ και ο Ιβάν Χατζηνικολώφ. Καρπός της συνάντησης αυτής ήταν η ίδρυση μιας μυστικής επαναστατικής οργάνωσης, η οποία έμελε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις στα Βαλκάνια για μισό περίπου αιώνα, ενώ τα οράματά της ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να συγκινούν ορισμένους πολιτικούς κύκλους στις γειτονικές μας χώρες.

Το θέμα της ονομασίας της οργάνωσης απασχόλησε για αρκετό καιρό τα μέλη της και τελικά αποφασίστηκε να ονομαστεί «Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση», ενώ η κεντρική επιτροπή της «Κεντρικό Μακεδονικό Επαναστατικό Κομιτάτο». Η οργάνωση ωστόσο ήταν ευρύτερα γνωστή είτε ως «Βουλγαρικά Επαναστατικά Κομιτάτα», είτε ως «Μυστικά Επαναστατικά Κομιτάτα», είτε, σπανιότερα, ως «Εσωτερικά Επαναστατικά Κομιτάτα». Η σφραγίδα της Κεντρικής Επιτροπής απεικόνιζε σταυρωτά τουφέκια, σπαθιά, μια βόμβα και μια σημαία με την επιγραφή «Ελευθερία ή Θάνατος». Όμως ποιών την ελευθερία ευαγγελιζόταν και ποιών ακριβώς το θάνατο υποσχόταν η νεότευκτη οργάνωση δεν ήταν ακόμη ξεκαθαρισμένο, ίσως ούτε στη σκέψη των ιδρυτών της.

Οι νεαροί συνωμότες -εκτός από τον Χατζηνικολώφ όλοι ήταν κάτω των 30 ετών- κατάγονταν από χωριά και πόλεις της Μακεδονίας, αλλά, λόγω των ανωτέρων σπουδών τους, κυρίως στη Σόφια αλλά και στη δυτική Ευρώπη, είχαν εγκαίρως μυηθεί στη βουλγαρική επαναστατική ιδεολογία και στο σοσιαλισμό, που στα τέλη του 19ου αιώνα ασκούσε ακόμη ακαταμάχητη γοητεία στους κύκλους των νεαρών Βαλκανίων διανοουμένων. Όλοι τους επιθυμούσαν την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον τουρκικό ζυγό και ανησυχούσαν για την πρόοδο που σημείωνε η ελληνική και η σερβική εκπαίδευση στους σλαβόφωνους πληθυσμούς, αλλά τα σχέδιά τους για τη μελλοντική τύχης της ήταν ακόμη συγκεχυμένα.

Στις αρχές του 1894 η συνάντηση των ιδρυτικών μελών επαναλήφθηκε στην οικία του Δημητρώφ και εκεί καθορίστηκε ο ακριβής σκοπός της οργάνωσης. Στην πορεία της συζήτησης έγινε λόγος για άμεση προσάρτηση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία, αλλά η πρόταση απορρίφθηκε καθώς ήταν βέβαιο ότι θα προκαλούσε την αντίδραση της Ευρώπης, όπως και της άμεσα ενδιαφερόμενης Τουρκίας. Κατέληξαν λοιπόν όπως φαίνεται και από τις πηγές, στην επιδίωξη της αυτονομίας της Μακεδονίας -σύνθημα λιγότερο επικίνδυνο- και στη συνεχή ενίσχυση του βουλγαρικού στοιχείου, με την ελπίδα είτε της μακροπρόθεσμης ένωσης με τη Βουλγαρία είτε τουλάχιστον της συμμετοχής σε ομοσπονδία βαλκανικών κρατών…..

..

.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com 

,

,

Συντομευμένος σύνδεσμος  —  http://wp.me/p12k4g-22U

,

,

.

.

One comment

  1. […] Στα πλαίσια της εξέγερσης του Ίλιντεν, βούλγαρος πράκτορας τοποθετεί βόμβα σε γαλλικό πλοίο το οποίο βυθίστηκε. […]



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: