h1

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ – ΔΥΟ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

29/09/2011

Σχεδιάγραμμα της παρατάξεως των αντιπάλων

_____________________

406 π.Χ. (αρχαί Σεπτεμβρίου).Ναυμαχία τών Αργινουσών. Διεξήχθη κατά τόν 25ον έτος τού Πελοποννησιακού πολέμου μεταξύ τού στόλου τής Σπάρτης έξ 120 τριήρεων υπό τόν Καλλικρατίδαν καί τού στόλου τών Αθηνών εξ 158 τριήρεων (μετά τών συμμαχικών), υπό τούς Ερασυνίδην, Λέοντα, Διομέδοντα, Αριστοκράτην, Αρχέστρατον, Θράσυλλον, Πρωτόμαχον, Αριστογένην καί Θηραμένην. Κατ’ αυτήν, οί Αθηναίοι ενίκησαν τούς Λακεδαιμονίους καί εβύθισαν 78 τριήρεις των, αλλά καί έκ τών αθηναϊκών τριήρεων 25 εβυθίσθησαν σχεδόν αύτανδροι καί πολλαί άλλαι υπέστησαν μεγάλας ζημίας. Η διαταγή διά τήν περισυλλογήν τών ναυαγών καί τών νεκρών εβράδυνε νά δοθή, αλλά καί είς ουδέν κατέληξε αποτέλεσμα λόγω τής επικρατούσης σφοδράς τρικυμίας. Διά τούτο, κατά τήν επιστροφήν των, οί Αθηναίοι στρατηγοί εισήχθησαν είς δίκην, κατήγορός των δέ εγένετο ό Θηραμένης, εκείνος ακριβώς είς όν είχε ανατεθή ή περισυλλογή τών ναυαγών καί τών νεκρών. Η δίκη των διεξήχθη κατά τρόπον παράτυπον καί δημαγωγικόν καί κατεδικάσθησαν όλοι είς θάνατον, ή δέ ποινή των εξετελέσθη αμέσως. Διέφυγον μόνον ό Πρωτόμαχος καί ό Αριστογένης, οίτινες, διαισθανθέντες τόν κίνδυνον, δέν επέστρεψαν είς τάς Αθήνας.

 .

.

Σπαρτιάτες, όταν ο θάνατος συνάντησε την περιφρόνηση

480 π.Χ. (περί τά μέσα Σεπτεμβρίου).—Μάχη τών Θερμοπυλών. Είς τάς Θερμοπύλας είχαν συγκεντρωθή μερικαί χιλιάδες Ελλήνων, διά ν’ αναχαιτίσουν τήν κάθοδον τών Περσών.

Μεταξύ τούτων τήν πρώτην θέσιν κατείχον οί υπό τόν βασιλέα τής Σπάρτης Λεωνίδαν 300 Σπαρτιάται. Είχαν όλοι εκλεγή μεταξύ εκείνων πού είχαν τέκνα αρκετά μεγάλα, διά νά τούς διαδεχθούν εάν εφονεύοντο. Ενώ αί πυκναί φάλαγγες τών Περσών κατακλύζουν όλην τήν γύρω περιοχήν, οί Σπαρτιάται κτενείζουν τήν κόμην των, καλλωπίζονται καί εκτελούν γυμναστικάς επιδείξεις. Τούτο εξοργίζει τόν Ξέρξην, όστις στέλλει κήρυκας διά νά ζητήση από τούς Έλληνας νά τού παραδώσουν τά όπλα. Είς τήν ιταμήν αυτήν αξίωσιν ό Λεωνίδας απαντά υπερηφάνως:

«Μολών λαβέ». Διατάσσεται τότε ή επίθεσις, ήτις διεξάγεται αρχικώς διά τών Μήδων, κατά τάς ακολούθους δέ ημέρας διά Κισσίων τοξοτών καί τέλος διά τών αθανάτων τής βασιλικής φρουράς. Οι Έλληνες προσέρχονται εναλλάξ είς τήν μάχην, ώς νά μή ήξιζε ν’ ασχοληθούν περισσότερον μέ τούς εχθρούς καί προξενούν είς τούτους μέγαν όλεθρον. Έπακολουθεί, όμως, ή προδοσία τού Μαλιέως Εφιάλτου, όστις αναλαμβάνει νά οδηγήση τούς Πέρσας είς τά νώτα τών Ελλήνων. Ο Λεωνίδας, πού αντιλαμβάνεται τόν κίνδυνον, διατάσσει τούς στρατιώτας τών άλλων πόλεων ν’ απέλθουν. Οι μόνοι πού δέν υπήκουσαν ήσαν οί 700 Θεσπιείς, οίτινες απεφάσισαν νά συναποθάνουν μετά τών Σπαρτιατών. Τήν αυγήν τής μεγάλης μάχης, ό Λεωνίδας συνιστά είς τούς συστρατιώτας του νά γευματίσουν λιτά, διά νά μή βαρύνη ή τροφή τάς κινήσεις των. «Τό βράδυ, λέγει, θά δειπνήσωμεν πλουσιοπάροχα είς τά βασίλεια τού Πλούτωνος». Συντάσσει κατόπιν τήν αναφοράν του πρός τούς εφόρους καί εκλέγει δύο στρατιώτας διά νά τήν μεταφέρουν. Φεύγοντες, θά εσώζοντο. Αλλ’ αρνούνται. «Είμεθα εδώ διά νά πολεμήσωμεν καί όχι διά νά μεταφέρωμεν μηνύματα» τού απαντούν. Εν συνεχίζονται οί προετοιμασίαι, εμφανίζεται ένας είλως, ό οποίος αγωνίζεται ν’ ανοίξη δρόμον, διά νά οδηγήση είς τήν πρώτην γραμμήν τόν τυφλόν κύριόν του. Ο Σπαρτιάτης αυτός είχε πληγωθή είς τά μάτια κατά τάς μάχας τών προηγουμένων ημερών καί είχε αποσυρθή είς τήν κώμην τών Αλπηνών διά νά περιποιηθή τό τραύμα του. Αλλ’ όταν έμαθε ότι επέκειτο η μεγάλη μάχη, διέταξε έναν από τούς είλωτάς του νά τόν οδηγήση είς τήν πρώτην γραμμήν, διά νά λάβη καί αυτός μέρος. Ένας Θηβαίος κατάσκοπος, πού συλλαμβάνεται από τούς Σπαρτιάτας, τούς λέγει ότι οί Πέρσαι είναι πλησίον. «Αλλά τότε είμεθα καί ημείς πλησίον των», τού απαντούν. Ένας άλλος Τραχίνιος τούς λέγει ότι οί Πέρσαι είναι τόσον πολλοί, ώστε τά βέλη των θά σκεπάσουν τόν ήλιον. «Τόσο τό καλύτερον, απαντά ό Σπαρτιάτης Διηνέκης, θά πολεμήσωμεν υπό σκιάν. Ο Ξέρξης, προτού διατάξη τήν επίθεσιν, στέλλει πρέσβεις είς τόν Λεωνίδαν, διά νά τού προτείνη τήν ηγεμονίαν τής Ελλάδος. «Προτιμώ νά αποθάνω υπέρ τής πατρίδος μου, παρά νά ζήσω διά νά τήν υποδουλώσω», άπαντά υπερηφάνως ό βασιλεύς τής Σπάρτης. Καί, προλαμβάνων τούς Πέρσας, διατάσσει ό ίδιος τήν επίθεσιν. Σύμφωνα μέ τάς διαταγάς του, οί στρατιώται του ορμούν είς τό μέσον τών εχθρικών φαλάγγων καί ούτω δέν επιτρέπουν είς τούς Πέρσας τοξότας νά χρησιμοποιήσουν τά βέλη των. Αλλ’ οι στρατηγοί τού Ξέρξου διατάσσουν αμέσως σύμπτυξιν. Δημιουργείται ούτω κενόν καί τότε τά βέλη τών Περσών αρχίζουν νά πίπτουν σάν βροχή επάνω είς τήν δράκα αυτήν τών γενναίων. Ο Λεωνίδας φονεύεται έκ τών πρώτων, αλλ’ οί στρατιώται του εξακολουθούν τάς ηρωϊκάς εξορμήσεις των καί είς τό τέλος πίπτουν πάντες. Οι Πέρσαι τοξόται εξηκολούθησαν έν τούτοις νά βάλλουν εναντίον τών πτωμάτων, ώς νά εφοβούντο μήπως αναστηθούν. Ο αριθμός των νεκρών Περσών ήτο τόσον μεγάλος, ώστε ό Ξέρξης εφοβήθη μήπως ή θέα των κλονίση τό ηθικόν τών στρατιωτών του καί διά τούτο διέταξε ν’ ανοιχθή κατά τήν νύχτα μεγάλη τάφρος, όπου ενεταφιάσθησαν βιαστικά. Έτσι, είς τό πεδίον τής μάχης απέμειναν μόνον τά πτώματα τών ελαχίστων Ελλήνων. Εις το μέσον, ό βάρβαρος Ασιάτης διέταξε τούς στρατιώτας του νά κρεμάσουν από ένα πάσσαλον τό πτώμα τού Λεωνίδα, αφού πρώτα τό απεκεφάλισαν. . . Επί τού τύμβου τών νεκρών Σπαρτιατών ετοποθετήθη βραδύτερον, κατ’ απόφασιν τών Αμφικτυόνων, ή γνωστή επιγραφή, ήτις διαλαλεί είς τούς αιώνας τήν δόξαν των : «Ώ ξείν’ αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα, τοίς κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

 .

 .

Βασική πηγή: www.e-istoria.com

 .

 .

 .

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: