h1

Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ

23/06/2011

.

.

Γερμανὸς Καραβαγγέλης

.

.

«Το πρωί τής 25ης Μαρτίου τού 1908 τό πλοίο, πού μ’ έφερνε στή νέα μου Επαρχία μπήκε σημαιοστόλιστο στό λιμάνι τής Αμισού, τής πιό εμπορικής πόλης τού Πόντου, πού ήταν συγχρόνως καί έδρα τής μητροπόλεως. Στην παραλία χιλιάδες κόσμος μέ τούς προξένους καί τούς κατοίκους τών γύρω χωριών μέ υποδέχτηκαν μέ συγκινητικές εκδηλώσεις χαράς κι ενθουσιασμού. Μέ βάρκες ήρθαν καί μέ παρέλαβαν άπ’ τό πλοίο καί μέ πήγαν εν πομπή κατευθείαν στή Μητρόπολη, όπου λειτούργησα τήν πρώτη μου λειτουργία καί στό τέλος χαιρέτησα τό ποίμνιό μου μ’ ένα πατριωτικό λόγο.

Χρειάστηκαν μερικές μέρες γιά νά κατατοπιστώ στή νέα αποστολή μου κι αμέσως έπειτα αρχίζει τό ανορθωτικό μας έργο. Πρώτα-πρώτα τά σχολεία. Όσα υπήρχαν, ήταν ανεπαρκή καί βρισκόντουσαν σ’ ελεεινή κατάσταση καί από απόψεως κτηρίου καί από απόψεως οργανώσεως. Έπειτα όλη ή ύπαιθρος ήταν τελείως παραμελημένη, προπάντων τά τουρκόφωνα χωριά. Κι ή ίδια ή μεγαλώνυμη κοινότητα τής Αμισού σπαραζόταν διαρκώς εδώ κι είκοσι χρόνια από κομματικές έριδες.

Πρώτη μου φροντίδα ήταν νά συντάξω νέους αυστηρούς κανονισμούς, επί τή βάσει τών οποίων νά εκλέγονται τά νόμιμα διοικητικά συμβούλια τών διαφόρων σωματείων. Συγχρόνως καταστρώνω λεπτομερές πρόγραμμα αναπτύξεως τής Επαρχίας μου, πού τό παρουσιάζω σ’ έκτακτη γενική συνέλευση καί τό βάζω αμέσως σ’ εφαρμογή.

Προάγω τίς σχολές Αμισού σέ τέλειο γυμνάσιο, πού αμέσως αναγνωρίζεται απ’ τό εθνικό μας πανεπιστήμιο καί καταφέρνω τόν Τζινέκη νά αναγείρει τό κτήριο τού γυμνασίου, ενώ ό Πηνιέτογλου μέ δικά του έξοδα κτίζει παραπλεύρως, μέσα στή μεγάλη αυλή τής εκκλησίας, τό μεγαλύτερο τής Τουρκίας γυμναστήριο μ’ απέραντο υπόστεγο. Μέ δικές μου πάλι ενέργειες τό γυμναστήριο εξοπλίζεται μέ τ’ αναγκαία όργανα γυμναστικής κι αθλητισμού, πού μάς στέλνονται άπ’ τήν Αθήνα. Τή διεύθυνση τέλος τού γυμναστηρίου ανέθεσα σέ ικανότατο γυμναστή, πού εκκάλεσα άπ’ τήν Κωνσταντινούπολη.

Μέ συνδρομές πλουσίων ομογενών ιδρύω καί δεύτερη αστική σχολή στή συνοικία Κουτσούρη.
Επειδή καί τό νεκροταφείο μας βρισκόταν δίπλα στό δημόσιο δρόμο ατείχιστο, αγόρασα ένα μεγάλο οικόπεδο έξω άπ’ τήν πόλη, σ’ ωραιότατη τοποθεσία, πάνω σέ ύψωμα, τό περιτείχισα, τό ρυμοτόμησα, κι αυτό έγινε τό νέο μας νεκροταφείο. Μέσα στόν περίβολο του έκτισα ωραία βυζαντινή εκκλησία. Όλο τό έργο εστοίχισε χιλιάδες χρυσές λίρες, πού τίς εξοικονόμησα μέ δάνειο. Γρήγορα όμως εξόφλησα τό χρέος μέ τήν πώληση οικογενειακών τάφων.

Μέ συνδρομές τής υπαίθρου χώρας κτίζω μητροπολιτικό μέγαρο μέ πέτρα πελεκητή κι Ιωνικό πρόπυλο, τ’ ωραιότερο καί μεγαλοπρεπέστερο κτήριο τής πόλεως, πού στοίχισε εν συνόλω δεκατέσσερις χιλιάδες λίρες. Τό παλιό κτήριο είχε μόνο πέντε δωμάτια, κι αυτά στενά κι εντελώς ακατάλληλα. Τό νέο μέγαρο, κτισμένο μέσα σέ καταπράσινο κι απλόχωρο κήπο τεσσάρων χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, είχε στό ισόγειο γραφείο κι αίθουσα υποδοχής τού μητροπολίτη, γραφεία επισκόπου, πρωτοσύγκελου, γραμματέως καί ταμίου, καθώς καί μαγειρείο κι εστιατόριο, καί δωμάτια κλητήρα, Ιπποκόμου, μαγείρου καί τού υπόλοιπου προσωπικού. Στό επάνω πάτωμα μεγάλες αίθουσες υποδοχής καί συνεδριάσεων, τούς κοιτώνες τού μητροπολίτη, τού επισκόπου, τού πρωτοσυγκέλλου καί τών ξένων, μικρό ναΐσκο καί βιβλιοθήκη. Καί ή Κοινότητα πιά τής Αμισού μέ τά σωματεία της εργάζεται ομαλά σά ρολόι.

Τρεις μήνες ύστερ’ άπ’ τήν άφιξή μου στόν Πόντο, έκανα τήν πρώτη μου περιοδεία αρχίζοντας άπ’ τήν Πάφρα, μικρή, μά πολύ σημαντική γιά τό εμπόριο καί τή ναυτιλία της πόλη, εννιά ώρες άπ’ τήν Αμισό, στά νοτιοδυτικά της. Η επαρχία αυτή είχε τότε πάνω από σαράντα ανθηρά ελληνικά χωριά. Στήν Πάφρα κτίζω μέ συνδρομές ημιγυμνάσιο καί δίπλα επισκοπεϊο, πού στοίχησαν καί τά δυό μαζί πέντε χιλιάδες περίπου λίρες Τουρκίας. Αλλά καί στά χωριά δίνω ώθηση πρός τά γράμματα κι αναζωογονώ τή μελέτη τής ελληνικής γλώσσας κτίζοντας παντού μέ δαπάνες τών ίδιων τών χωρικών κτήρια γιά σχολεία καί στέλνοντάς τους δασκάλους καί νηπιαγωγούς. Τό ίδιο κάνω σ’ όλη μου τήν Επαρχία, πού απλώνεται σ’ αχανείς εκτάσεις κι επισκέπτομαι τήν Κάφτα, τή Σινώπη, τόν Τσαρσαμπά, τή Μερζεφούντα, τήν Αμάσεια, τό Λαδίκ κι άλλες σημαίνουσες πόλεις τού Πόντου. Επισκέφθηκα τότε καί τά πιό απόμακρα ορεινά χωριά ιδρύοντας σ’ αυτά σχολεία καί δίνοντας γενικά παντού άπ’ όπου περνούσα μιάν εθνική πνοή.

Σέ αναφορά προς τό υπουργείο του ό πρόξενος κ. Τζαννέτος κατά τό έτος 1911-12 μιλώντας για την κίνηση αυτή γράφει, εκτός άπ’ όλα τ’ άλλα, ότι μέσα στό σύντομο αυτό διάστημα τών τριών τελευταίων χρόνων κτίστηκαν κι ιδρύθηκαν πάνω από εκατόν δεκαπέντε καινούργιες σχολές καί σχολεία στίς πόλεις καί στα χωριά τής υπαίθρου.

Το 1911 μέ προσκαλεί ό πατριάρχης στήν Κωνσταντινούπολη σά μέλος τής Ιεράς Συνόδου καί παίρνω μέρος στίς διάφορες συσκέψεις, ενώ παράλληλα εκλέγομαι πρόεδρος εθνικών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, τής Εφορίας τής θεολογικής σχολής Χάλκης καί τού Ιωακειμείου παρθεναγωγείου. Το1913, ύστερ’ από τό θάνατο τού Ιωακείμ Γ, εκλέγομαι τοποτηρητής τού Οικουμενικού Θρόνου καί μετά δυό μήνες διενεργώ τήν εκλογή νέου πατριάρχη.

,
.
.
Η συνέχεια του κειμένου στο : www.e-istoria.com

,

,

Αναδημοσίευση επιβάλλεται με την αυτονόητη αναφορά στην πηγή

μ

μ

μ
.
.
.

Advertisements

One comment

  1. […] Ἀπό τὴν πρώτη μέρα, ἐπιδόθηκε πέρα ἀπό τὰ ποιμενικά του καθήκοντα, στὴν ἴδρυση σχολείων, ὀρφανοτροφείων καὶ ἄλλων ἀγαθοεργῶν ἰδρυμάτων. Σύντομα, πρωτοστάτησε στὴν ὀργάνωση ἀντάρτικων σωμάτων καὶ ὅταν ἄρχισανοἱ διωγμοὶ τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου ἀπό τοὺς Νεοτούρκους, προχώρησε στὴν ἄμυνα τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Μὲ πρωτοφανὴ ζῆλο, περιέθαλπτε τοὺς πρόσφυγες καὶ τὰ γυναικόπαιδα. […]



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: