Archive for the ‘ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ’ Category

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 06 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

06/10/2013

.

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 3

06 Ὀκτωβρίου

.

359.—Μετά από 73 ημέρες πολιορκίας της πόλεως Άμιδα, κοντά στον Τίγρη ποταμό, οι Πέρσες εισβάλουν στην πόλη και ρημάζουν αυτήν και τους Έλληνες κατοίκους της.Το περσικό βασίλειο των Σασσανιδών, είχε προσπαθήσει αρκετές φορές και στο παρελθόν να καταλάβη την πόλη χωρίς επιτυχία. Και αυτή όμως η επιχείρησις στοίχησε στον Περσικό στρατό βαριές απώλειες, με αποτέλεσμα ο πέρσης βασιλεύς Σαπώρης Β’ ή Σαπούρ, να διατάξη την αποχώρηση από την πόλη.

404.—Πεθαίνει η Ευδοξία, Αυτοκράτειρα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας [Βυζαντίου], σύζυγος του Αρκαδίου.Υπήρξε από τούς βασικότερους αίτιους θανάτου τού Ιωάννου Χρυσοστόμου στην εξορία, διότι μη δεχόμενη τις παρατηρήσεις τού Χρυσοστόμου για την φιλοδοξία, φιλαρέσκεια, φιλοχρηματία και αυταρχικότητά που την χαρακτήριζαν,φρόντιζε να επιρρεάζει αρνητικώς τον αυτοκράτωρα, έναντι του Αγίου.

578.—Αυτοκράτωρ τού Βυζαντίου ανακηρύσσεται ο Τιβέριος ο οποίος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 14 Αυγούστου του 582. Ίδρυσε σώμα ασφάλειας της Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο εξελίχθηκε στην περίφημη Βαράγκια φρουρά. Γενικά, έλαβε σημαντικά μέτρα ενίσχυσης τού στρατού. Την μικρή περίοδο που πρόλαβε να κυβερνήσει, έδειξε σημάδια ικανού, ευέλικτου και αποφασισμένου αυτοκράτορος. Κατά μία εκδοχή, ο θάνατός του ήταν δολοφονική ενέργεια τής σύζυγου τού Ιουστίνου Β’, ανηψιάς τής Θεοδώρας.Τον διαδέχθηκε ο Μαυρίκιος.

1826.—Οι τούρκοι πολιορκηταί προσεπάθησαν δι’ εφόδου να κυριεύουν την θέσιν Λιοντάρι έξω της Ακροπόλεως, αλλ’ απέτυχον. Ο Μακρυγιάννης τους τρέπει εις φυγήν.

1896.—Εγκαινιάζεται το νέο κτίριο της Θεολογικής Σχολής Χάλκης.

1906.— Μακεδονομάχοι προσέβαλαν το χωριό Γενή-Κιόϊ (Κριθιά) Λαγκαδά με στόχο βουργαροκομιτατζήδες και προδότες.

1907.—Τα ανταρτικά σώματα τών Οπλαρχηγών Παπαβιέρου και Κατσίγαρη, προσβάλλουν το χωριό Παπαδιά Μοριχόβου, πυρπολούν 12 σπίτια και επιφέρουν σοβαρές απώλειες στους εκεί καταυλιζόμενους κομιτατζήδες.

1910.—Ορκίζεται κυβέρνηση στην Ελλάδα, με Πρωθυπουργό τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

1911.— Βρέθηκε δολοφονημένος από τους κομιτατζήδες σε γειτονικό δάσος μαζί με το διάκονο και το συνοδό του, ο μακεδονομάχος Μητροπολίτης Γρεβενών, Αιμιλιανός Λαζαρίδης. Μεταφέρθηκαν στα Γρεβενά, όπου η κηδεία τους έγινε σε κατανυκτική ατμόσφαιρα θρήνου και πένθους, την 11η Οκτωβρίου.Είχαν δολοφονηθεί την 1/10, αφού πρώτα βασανίσθηκαν και κατακρεουργήθηκαν κατά τον πιο φρικτό και απάνθρωπο τρόπο.

1912.—Ο Ελληνικός Στρατός Θεσσαλίας, μετά από αγώνα με τις προωθημένες τουρκικές δυνάμεις, απελευθερώνει την Ελασσόνα και την Δεσκάτη.

.—Ο Ελληνικός Στρατός Ηπείρου, υπό τον Αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Σαπουντζάκη, διέρχεται τον Άραχθο και καταλαμβάνει την τοποθεσία Γριμπόβου, όπου εγκαθίσταται αμυντικώς. (Ελληνοτουρκικός πόλεμος).Ο Στρατός Ηπείρου ενισχύθηκε με εθελοντικά αντάρτικα σώματα Ηπειρωτών και εθελοντικά σώματα Κρητών. Επίσης, σε κάθε χωριό της σκλαβωμένης Ηπείρου, ιδίως στα ορεινά της παραμεθορίου περιοχής, υπήρχαν αντάρτες εξοπλισμένοι για την προστασία των πληθυσμών από τις αλβανικές συμμορίες. Όλες αυτές οι δυνάμεις των Ελλήνων ανέρχονταν σε 11.000 περίπου στρατιώτες, έναντι 20.000 των τούρκων. 

.—Αποπλέει για το Αιγαίο ο ελληνικός στόλος μετά την κήρυξη του πολέμου κατά της τουρκίας.

.—Κατάληψη της Τζουμαγιάς από βουλγάρους

1915.—Κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι δυνάμεις της Αντάντ στέλνουν τελεσίγραφο στη βουλγαρία, ως προειδοποίηση κατά της εισόδου της στον πόλεμο.

1917.—Καθιερώνεται στην Ελλάδα το «Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών». Το αριστείο γραμμάτων και τεχνών το θέσπισε ο Βενιζέλος το 1914 και το 1917 αποφασίστηκε να απονέμεται κάθε χρόνο σ’ ένα λογοτέχνη και κάθε τρία χρόνια σε μουσικούς ή σε εικαστικές τέχνες.

1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.

1920.—Στην περιοχή Κιουτάχειας ο Ελληνικός στρατός ενεργεί επιθέσεις με αποσπάσματα.

1921.—Ολόκληρη η στρατιά των Ελλήνων στη Μ. Ασία δρα με πυροβολικό, περιπόλους, και ειδικά αποσπάσματα.

1923.—Την 11η πρωϊνή, τα στρατεύματα του σφαγέα κεμάλ εισβάλλουν θριαμβευτικά στην Κωνσταντινούπολη. Ο τούρκος αρχηγός ίππευε το άλογό, τού υπό αιχμαλωσία στρατηγού Κλαδά.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 05 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

05/10/2013

.

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 3.

05 Ὀκτωβρίου

.

610.— Στέφεται αυτοκράτωρ  της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας [Βυζάντιο], ο Ηράκλειος Α'(Λατινικά: Flavius Heraclius Augustus). Ο πατέρας του (επίσης με το όνομα Ηράκλειος) ήτο έξαρχος της Καρχηδόνος και ένας από τους παλαιούς στρατηγούς του αυτοκράτορος Μαυρικίου, με σημαντικό ιστορικό θριάμβων στο περσικό μέτωπο κατά τον πόλεμο της περιόδου 572-591. Μετά την τελετὴν  στέψεως, ο Ηράκλειος συνειδητοποίησε αμέσως τὴν τραγικὴ κατάστασι τής αυτοκρατορίας.Τα ταμεία ήταν άδεια, ο στρατὸς ήτο διαλυμένος καὶ οι Πέρσες από την Ανατολή, με τους Αβάρους και Σλάβους από τον Βορρά, έσφιγγαν όλο καὶ περισσότερο τον κλοιὸ γύρω από την εξαθλιωμένη πρωτεύουσα τής Αὐτοκρατορίας.

«Τὸ Περσικὸν ἔθνος μοχθηρὸν καὶ κρυψίνουν καὶ δουλοπρεπὲς ἐστὶν, φιλοπάτριον δὲ καὶ εὐπειθές. Ὑπάρχει τοῖς ἄρχουσι διὰ φόβον· ὅθεν καὶ καρτερικῶς τοὺς τε πόνους καὶ τοὺς ὑπέρ τῆς πατρίδος πολέμους ὑφίστανται». Ἀπόσπασμα ἀπό τὸ «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΝ» τοῦ Μαυρικίου.

1338.— Ημερομηνία γεννήσεως του αυτοκράτορος της Τραπεζούντος, Αλεξίου Γ’ Κομνηνού. Το πραγματικό του όνομα ήτο Ιωάννης, μετά όμως την ανάρρησή του στον θρόνο, μετονομάστηκε σε Αλέξιος, προς τιμήν του παππού του, Αλεξίου Β’Μεγάλου Κομνηνού. Βασίλευσε από τις 22 Δεκεμβρίου 1349 ως τις 20 Μαρτίου 1390.Κατά την διάρκεια της βασιλείας του, ήλθε αντιμέτωπος με στάσεις και συνωμοσίες εναντίον του, καθώς και εμφυλίους πολέμους μεταξύ των αριστοκρατικών οίκων της Τραπεζούντος , χωρίς ποτέ να λάβη ξεκάθαρη θέση έναντι των αντιμαχομένων μερών. Στο πεδίο της εσωτερικής πολιτικής, συνέδραμε με την σχολή ανωτάτων σπουδών της Τραπεζούντοςεπίσης ανοικοδόμησε την μονή της Παναγίας Σουμελά, και της παραχώρησε με χρυσόβουλο, προνόμια, παροίκους και εδάφη. Στο εξωτερικό είχε να αντιμετωπίση τον ανταγωνισμό Βενετών και Γενουατών εμπόρων, καθώς και τις εισβολές των τουρκομάνων, τις οποίες αντιμετώπισε με επιτυχία. Ως μέρος της εξωτερικής του πολιτικής για να αντιμετωπίση τις επεκτατικές βλέψεις των τουρκομάνων, ήταν και οι σύναψις επιγαμιών μεταξύ των θηλέων γόνων του οίκου των Μεγάλων Κομνηνών, με τους διαδόχους των τουρκομανικών εμιράτων. Στους δε Βενετούς και Γενουάτες, παραχώρησε εμπορικά προνόμια και εμπορικές ζώνες, χωρίς ωστόσο να εξαλείψη το εχθρικό κλίμα που επικρατούσε.

1692.—Οι οθωμανοί με αρχηγό τον Χαλήλ πασά των Ιωαννίνων, επιχειρούν να καταλάβουν την Ναύπακτο. Οι Βενετοί όμως, κατόρθωσαν να αποκρούσουν την επίθεση. Αρκετές είναι οι πολεμικές αναμετρήσεις που διαδραματίσθηκαν μπροστά στην οχυρωμένη Ναύπακτο κατά την μακραίωνη διαδρομή της. Στην περίοδο της τουρκοκρατίας, ως σκληρότερες και αιματηρότερες συγκρούσεις στον χώρο της πόλης, θεωρούνται τρεις τουρκικές πολιορκίες εναντίον των τότε κυρίων της Ναυπάκτου, Βενετών. Η πρώτη, τον Μάϊο με Ιούλιο του 1477 από τον μπεηρλέμπεη της Ρούμελης Σουλεϊμάν, η δεύτερη τον Αύγουστο του 1499 από τον σουλτάνο Βαγιαζήτ τον Β’ και η τρίτη τον Οκτώβριο του 1692, από τον Χαλήλ πασά των Ιωαννίνων μαζί με τον Μανιάτη Λυμπεράκη Γερακάρη, ο οποίος μετά από 7χρονο εγκλεισμό στα κάτεργα του Μπάνιου, δελεάσθηκε από την γενναιόδωρη προσφορά του σουλτάνου, να τον χρησιμοποιήση εναντίων του Μοροζίνι, στον βενετοτουρκικό πόλεμο. Ο Λυμπεράκης – κατακριταίος από πολλούς-, αγωνίστηκε με ιδιόμορφο τρόπο για την αυτονομία της Μάνης. Φυσιογνωμία άκρως ενδιαφέρουσα, ίσως η σημαντικώτερη για την τότε Ελλάδα.

1821.—Η αγγλική διοίκησις επιβάλλει στρατιωτικό νόμο εις όλας τας νήσους του Ιονίου.Ο Καποδίστριας, περιγράφει εις ολίγας γραμμάς τον στόχο της αποικιακής πολιτικής των:

«διωγμός και κατασυκοφάντησις…διαστρέβλωσις και εκρίζωσις εκ της καρδίας των Επτανησίων, παντός εθνικού και πατριωτικού αισθήματος, δια της απομονώσεώς των από των λοιπών γειτονευόντων Ελλήνων….με σκοπόν τοιουτοτρόπως να σβεσθούν οι αληθείς ούτοι πυρσοί του πατριωτισμού και της ισχύος των Ελλήνων»

1823.—Το Αιτωλικόν κανονιοβολείται υπό των τούρκων.

1825.—Λήγει η δευτέρα πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Κιουταχή.

1827.—Οι τρεις ναύαρχοι των Μεγάλων Δυνάμεων, δι’ εγγράφου διακοινώσεως, ζητούν από τον τοποτηρητήν του Ιμβραήμ, την γνωστοποίησιν της θέσεώς του.

1863.—Η Αγγλία σε συνεννόηση με τον νέο μονάρχη,Γεώργιον Α’, παραχωρεί τας Ιονίας νήσους εις το Ελληνικόν βασίλειον.Η τελική Ένωσις υπεγράφει στις 29 Μαρτίου 1864, από τους αντιπροσώπους της Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας και του Χαριλάου Τρικούπη. Στην πανηγυρική συνεδρίαση της ΙΓ΄ Βουλής της Ιονίου Πολιτείας, διαβάζεται το ψήφισμα για την Ένωσι που είχε συντάξει ο βουλευτής Λευκάδος Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. 

1903.—Ο ανθελληνισμός των βουργάρων βρίσκεται σε έξαρση. Δεκάδες χιλιάδες κομιτατζήδες συμμορίτες είναι έτοιμοι να εισβάλλουν στην Μακεδονία.

Πανταζής Βασσάνης1905 .—Έναρξις (3-5/10)λειτουργίας της Βασσανείου Σ.Ν.Δ. (Σχολής Ναυτικών Δοκίμων) στο κτίριο της σημερινής Σ.Ν.Δ., δωρεά του Εθνικού Ευεργέτου Βασσάνη. Δημιουργήθηκε με βάσει την Ναυτική Σχολή της Δανίας, ολοκληρώθηκε το 1904 και τον Οκτωβρίο του 1905, άρχισε την λειτουργία της, αποτελεί δε το αρχαιότερο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του Πειραιά. Το Γενικόν Επιτελείον Ναυτικού, τιμώντας τον Βασσάνη ως ευεργέτη, κατέβαλε επίμονες προσπάθειες για την ανεύρεσην των οστών του, και τελικώς το 1971, τα μετέφερε από την Αίγυπτο στην Ελλάδα και τα τοποθέτησε σε ειδικό οστεοφυλάκιο εντός της Σχολής, κάτω από το άγαλμά του. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι αν και ο Βασσάνης έδωσε τα πάντα, ο τάφος του ίδιου ευρίσκετο εις απερίγραπτον κατάστασην, όπως φαίνεται και από το σχετικό δημοσίευμα: Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΣΑΝΗ – ΜΝΗΜΕΙΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΟΜΗ : «Ὁ ἐν Τάντᾳ τῆς Αἰγύπτου ἡμέτερος πρόξενος, δι’ἐκθέσεώς του πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀνέφερε ὅτι μεταβὰς εἰς τὸ αὐτόθι νεκροταφεῖον, ὅπου ἐτάφη ὁ ἐθνικός εὐεργέτης Βασσάνης, εὖρε τὸν τάφον αὐτοῦ εἰς οἰκτράν κατάστασιν. Οὔτε εἶς ξύλινος σταυρὸς  δὲν κοσμεῖ τὸ χῶμα, τὸ ὁποῖον καλύπτει τὰ  ὁστᾶ τοῦ ἐθνικοῦ εὐεργέτου»

1906.—Τα μαρτύρια του Ελληνισμού της βουργαρίας δεν έχουν τελειωμό. Στο μεταξύ, οι βούργαροι πιέζουν τους ομοεθνείς μας να προσχωρήσουν στην βουργάρικη εξαρχία.

1908.—Η Βουλγαρία κηρύσσεται αυτόνομος, και αξιώνει την ανεξαρτησία της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

1912.—(π. ημερ.) Η Ελλάς κηρύσσει τον πόλεμον κατά της τουρκίας. Το πρωῒ της 5ης Οκτωβρίου, ο Στρατός Θεσσαλίας ήρχησεν την προέλασίν του πέραν των Ελληνοτουρκικών συνόρων, με σκοπόν την απώθησην και συντριβήν του τουρκικού στρατού. Διάγγελμα Βασιλέως Γεωργίου τοῦ Α’ :

«Αἱ ἱεραί ὑποχρεώσεις πρὸς τὴν φιλτάτην πατρίδα, πρὸς τοὺς ὑποδούλους ἀδελφούς μας, καὶ πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα, ἐπιβάλλουσιν εἰς τὸ Κράτος, μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τῶν εἰρηνικῶν προσπαθειῶν του πρὸς ἐπίτευξιν καὶ ἐξασφάλισιν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῶν ὑπό τὸν τουρκικὸν ζυγὸν Χριστιανῶν, ὅπως διὰ τῶν ὅπλων θέσῃ τέρμα εἰς τὴν δυστυχίαν ἤν οὗτοι ὑφίστανται ἀπό τόσων αἰώνων.»

 .—Στην Ήπειρο, παρά την αρχικώς αμυντικήν αποστολήν που είχε ο Στρατός, αποφασίζεται η απώθησις των τούρκων πέραν της γραμμής Αράχθου, και η κατάληψις της ισχυροτέρας αμυντικής τοποθεσίας του Γριμπόβου.

.—Σώματα προσκόπων, με επικεφαλής αξιωματικούς του στρατού αποβιβάζονται στην Χαλκιδικήν, στον όρμο της Ιερισσού και αρχίζουν να προχωρούν προς το εσωτερικόν, εκδιώκοντας τις μικρές τουρκικές φρουρές και εγκαθιστώντας Ελληνικές Αρχές. Εκδίδεται το πρώτο πολεμικόν ανακοινωθέν υπό του υποστρατήγου Δαγκλή.

.—Ανεξάρτητο Σύνταγμα Κρητών έφθασε με πλοία στον Πειραιά για να λάβει εθελοντικά μέρος στον πόλεμο.

1912.— Καταπλέει στον Ναύσταθμο εγκαίρως, το υποβρύχιον ‘HS DELPHINE’,δια να λάβει μέρος στους πολέμους 1912-1913. Το «HS DELPHINE», υπό τον κυβερνήτη Υποπλοίαρχο Στέφανο Παπαρηγόπουλο,παρελήφθει στις 21/8 από την Γαλλία και στις 9/12/1912, διεξήγαγε την πρώτη πολεμική τορπιλική επίθεση στην ιστορία, -ενάντια στο τούρκικο πολεμικό καταδρομικό «MEΖDIYE». Σύμφωνα με το επίσημο αρχείο, ήτο ανεπιτυχής.

1915.—Αγγλογαλλικά στρατεύματα αποβιβάζονται εις Θεσσαλονίκην, διά νά βοηθήσουν την απειλουμένην υπό τών Γερμανών και Αυστριακών, Σερβίαν.

1919.—Οι Ελληνικές δυνάμεις στη Μ. Ασία καταδιώκουν τούρκους άτακτους οι οποίοι επιτίθενται αιφνιδιαστικά

1920.—Ο Ελληνικός στρατός στη Μ. Ασία δρα με περιπόλους.

1921.—Ο Ελληνικός στρατός αποκρούει τουρκικές επιθέσεις στη γραμμή αμύνης του.

1922.—Δημοσιεύεται απόφασις της Επαναστατικής Κυβερνήσεως, με την οποία δημιουργείται ανακριτική επιτροπή δια να διακριβώσει τους υπευθύνους της εθνικής τραγωδίας. Στις αρχές του επομένου μηνός, συγκαλείται έκτακτον επαναστατικόν δικαστήριον, δια να τους δικάσει.

1924.—Πέντε ημέρες μετά την παραίτηση της κυβερνήσεως Σοφούλη, ανατίθεται σχηματισμός νέας στον Μιχαλακόπουλο.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 04 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

04/10/2013

.

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 3.

04 Ὀκτωβρίου

.

Ὑποταγή τοῦ Πέρσου Χόσρόη στὸν Ἡράκλειο

Ὑποταγή τοῦ Πέρσου Χόσρόη στὸν Ἡράκλειο

610.— Οι δυνάμεις του Ηρακλείου είχαν αποβιβασθεί στο Έβδομον από τις 3 Οκτωβρίου, και κατόπιν ναυμαχίας βύθισαν πολλά πλοία του Φωκά. Αμέσως εξεγέρθηκαν οι Πράσινοι,απελευθέρωσαν τις κρατούμενες συγγενείς του Ηρακλείου και στράφηκαν εναντίον των Βενέτων.Ο Φωκάς συνελήφθηκε στις 4 Οκτωβρίου και εκτελέστηκε την επομένη ημέρα, μαζί με τον αδελφό του Δομεντζίολο, τον σακελάριο Λεόντιο τον Σύρο και άλλους συνεργάτες του.Την ίδια ημέρα η σύγκλητος και ο λαός προσέφεραν το στέμμα στον Ηράκλειο. Η περίοδος διακυβέρνησης του Φωκά (602-610) κατατάσεται στις αμαυρότερες σελίδες της ιστορίας της Ρωμανίας. Οι  χρονογράφοι τον εμφανίζουν μέθυσο, ακόλαστο και θηριώδη και τονίζουν ότι επί των ημερών του «επερίσσευσε τοις ανθρώποις τα κακά»Επί βασιλείας του, η αυτοκρατορία έβλεπε τα εδάφη της να περνάνε στα χέρια των Περσών. Το 609 μ.Χ. οι Πέρσες έφθασαν μέχρι την Χαλκηδόνα και το 610 μ.Χ. είχαν χαθεί, η Αρμενία, η Μεσοποταμία και για ένα χρόνο η Μικρά Ασία. Οι αβαρικές δε επιδρομές συνεχίζονταν καθ’ όλη την διάρκεια των βυζαντινο-περσικών πολέμων. Στο Δυτικό τμήμα, τα σλαβικά και βουλγαρικά φύλα, λεηλατούσαν την Δαλματία, την Ιστρία και κατέκλυσαν όλο το βόρειο τμήμα της χερσονήσου του Αίμου, ως την Θεσσαλονίκη και την Θράκη.

41511.—Το Συμβούλιον τών Δέκα τής Ενετίας, αποδέχεται αίτησιν τών υπηρετούντων εις τον στρατόν καί το ναυτικόν τής Δημοκρατίας Μανιατών, οίτινες απεκαλούντο με το γενικόν όνομα «Στρατιώται» (Stradioti), όπως αποκτήσουν ιδίαν εκκλησίαν, καί ενέκρινε την σχετικήν δαπάνην. Κατόπιν τής αποφάσεως ταύτης, εκτίσθη εις την Ενετίαν ο ελληνικός ορθόδοξος Ναός τού Αγίου Γεωργίου, όστις σώζεται καί σήμερον.Η οικοδόμησή του άρχισε το 1539 και ολοκληρώθηκε το 1573, ενώ το καμπαναριό του ολοκληρώθηκε το 1603.

1582.—Ο πάπας Γρηγόριος ΙΓ’ εφαρμόζει το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Tέθηκε σε εφαρμογή στις περισσότερες καθολικές περιοχές.Στο Ιουλιανό ημερολόγιο κάθε τέταρτο έτος είναι δίσεκτο, και ο Φεβρουάριος έχει 29 ημέρες αντί 28. Στο Γρηγοριανό όμως, από τα έτη που διαιρούνται με το 100, δίσεκτα είναι μόνον αυτά που διαιρούνται και με το 400.Ο Ορθόδοξος κόσμος δεν δέχθηκε το Γρηγοριανό, και εξακολουθούσε να χρησιμοποιή το Ιουλιανό.Στην Ελλάδα, με το Βασιλικό Διάταγμα της 25ης Ιανουαρίου 1923, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ της ημέρας, εξεδώθη απόφασις σύμφωνα με την οποία η 16η Φεβρουαρίου θα ονομαστεί 1η Μαρτίου, δεχόμενη έτσι η Πολιτεία το Γρηγοριανό, ενώ το Ιουλιανό διατηρείται για την Εκκλησία. Απόφασις η οποία δημιούργησε αντιθέσεις και προβλήματα.

1669.— Ο αρχηγός των οθωμανών Κιουπριλής εισέρχεται στην πανέρημη πόλη του Χάνδακος, η οποία δια του Μοροζίνη έχει παραδοθεί με συνθήκη. Η πολιορκία της είχε αρχίσει από το 1666, και, με την παραλαβή της θύμιζε σωρό από ερείπια. Κατά την 25ετή πολιορκία του Χάνδακος και μάλιστα τα τελευταία τρία έτη, υπολογίζονται σε 30.000 οι απώλειες των αμυνομένων και 100.000 των οθωμανών. «Και ο βεζύρης μ’ έπιασε και γλυκοφίλησέ με,/ απού ‘μουνα Χριστιανή κ’ όλη μαγάρισέ με…/ Δίχως σταυρό με θάψανε και δίχως άγιο λάδι…/ Τώρα γδυμένη με κρατούν, τσοι ρουγιές μου γυρίζω/ και συντηρώ να δώ Ρωμιό, κιανέναν δεν γνωρίζω./ Τζαμόγλανα με παίζουνε Μπέηδες με γελούσιν/ Σπαχίδες έχω αφέντες μου και με καταπατούσιν.»

1687.— Μετά την κατάληψη της Ακροπόλεως από τον Μοροζίνι, οι τούρκοι εγκαταλείπουν την Αθήνα.

1862.—Ο Θεόδωρος (Θεοδωράκης) Γρίβας, επαναστατεί εν Ακαρνανία, εναντίον τού Όθωνος. Εις το Αγρίνιον όμως, επληροφορήθη την εξέγερσην στην ελληνικήν πρωτεύουσα και παρέμεινε εις το Μεσολόγγι με μικράν δύναμην 500 ανδρών. Λόγω του ότι δεν συμπεριελήφθη εις την προσωρινήν κυβέρνησην που εσχηματίσθει μετά την έξωσιν του βασιλέως, απεφάσισεν ίνα βαδίση εναντίον της πρωτευούσης , όπως διεκδικήση την εξουσίαν. Η κυβέρνησις, ανέθεσε τότε εις τους Μπενιζέλον Ρούφον και Επαμεινώνδα Δεληγεώργη όπως μεταβούν εις το Μεσολόγγι, και ανακοινώσουν την απόφασιν της «ίνα αποδώσι εις τον γενναίον αντιστράτηγον τον βαθμόν του στρατάρχου, τον ανώτατον στρατιωτικόν βαθμόν των πεπολιτισμένων εθνών». Η κυβερνητική αντιπροσωπεία όμως ήβρε τον Γρίβα ασθενούντα, [εικάζεται και δολοφονία], με αποτέλεσμα τον θάνατόν του, στις 24 Οκτωβρίου 1862.

1878.—Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, Ιωακεὶμ Γ’ ,εξελέγη, 44 ετών την ηλικίαν, οικουμενικὸς πατριάρχης, μετά την παραίτησην του πατριάρχου Ανθίμου Στ’. Υπήρξε πρόεδρος τής εφορίας τής μεγάλης τού γένους σχολής καὶ σύμβουλος τού ιερατικού εκπαιδευτικού συλλόγου. Ως μητροπολίτης Βάρνης, έδωκε σημασίαν εις τὴν παιδείαν. Εις επαρχίαν κατοικουμένην απὸ πληθυσμὸν μικτὸν εξ Ελλήνων καὶ βουλγάρων, ήτο υπὲρ τής ειρηνικής διαβιώσεως τούτων καὶ τής ειρηνικής λύσεως τού βουλγαρικού εκκλησιαστικού ζητήματος, όπερ είχε φθάσει εις τὴν οξυτάτην αυτού φάσιν. Λέγεται ότι ήτο κατὰ τής ανακηρύξεως τού βουλγαρικού σχίσματος καὶ ελυπείτο διὰ τας αποφάσεις τής μεγάλης συνόδου τού 1872.

1908.—Δολοφονείται από τους Νεότουρκους μέσα στο χωριό του, μετά την λήξη του Μακεδονικού Αγώνος και την παροχή αμνηστίας, ο οπλαρχηγός Παύλος Νικολαΐδης, γνωστός ως Ρακοβίτης λόγω της καταγωγής του από το ηρωϊκό χωριό Κρατερό (πρώην Ράκοβο). Το Ράκοβο κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνος, ήταν ένα από τα Κέντρα των Ελληνικών σωμάτων, ενώ το παράδειγμά του ακολούθησαν και άλλα γειτονικά χωριά: Μπίτουσα (Παρόρι), Κλαδοράπι, Σφεταπέτκα (Αγία Παρασκευή), Ντράγκοσι, Βελούσινα, Μπαρέσανη και άλλα. Την δολοφονία αυτή ακολουθούν οι δολοφονίες του Πέτρου Περδίκα στην Σιάτιστα, του Γκόνου Γιώτα στα Γιαννιτσά, του Γεωργίου Καραϊσκάκη στην Στρώμνιτσα και άλλων. Με αυτές οι Νεότουρκοι απέβλεπαν στην εξόντωση όλων των σημαντικών στελεχών και οπλαρχηγών του Μακεδονικού Αγώνος.

.—Ο υπουργός εξωτερικών της Ελλάδος από το Λονδίνο, βεβαιώνει την Ένωση της Κρήτης, γεγονός αποφασισμένο από όλες τις Δυνάμεις.

1912.—Τα τέσσαρα βαλκανικά κράτη, Ελλάς, Σερβία, Βουλγαρία καί Μαυροβούνιον, κηρύσσουν τον πόλεμον κατά τής τουρκίας, κατόπιν αρνήσεως τής τελευταίας όπως παράσχη αυτονομίαν εις τούς χριστιανούς κατοίκους τών κατεχομένων υπ’ αυτής ευρωπαϊκών εδαφών.

1914.—Οι μεγάλοι σεισμοί σε Αθήνα και Πειραιά γίνονται αισθητοί έως την Θήβα, την Χαλκίδα, την Αταλάντη, την Αίγινα και την Κόρινθο, ενώ πολλά σπίτια έχουν πληγεί.

1916.—Απόβαση «συμμαχικών» αγημάτων σε Αθήνα και Πειραιά υπό τον Γάλλο ναύαρχο Φουρνιέ ο οποίος δεν δέχεται συζήτηση για τις αποφάσεις του αυτές. «Συμμαχικός» έλεγχος και στην αστυνομία.

.—Οι ιταλοί καταλαμβάνουν το Λεσκοβίκι και ολοκληρώνουν την κατοχή της Βορείου Ηπείρου, από την οποία είχε αποχωρήσει ο Ελληνικός Στρατός. Οι ιταλοί καταργούν κάθε Ελληνική πολιτική, εκπαιδευτική και εκκλησιαστική αρχή, προσπαθώντας να αλλοιώσουν τον εθνολογικό χαρακτήρα της περιοχής.Μετά την σταθεροποίηση του φασισμού στην Ιταλία, ο Μουσολίνι θεωρούσε την κατάληψη της χώρας των Σκιπετάρων ως προβαθμίδα για μεταγενέστερη κατάκτηση της Ελλάδος.Υπολόγισε δε σοβαρά τον παράγοντα των Τσάμηδων. Τα ιταλικά και αλβανικά προξενεία Ιωαννίνων και Κερκύρας μετεβλήθησαν εις κέντρα προπαγάνδας και στρατολογίας πρακτόρων μεταξύ των Τσάμηδων.

1918.—Ο Ελληνικός στρατός ανακαταλαμβάνει τα Σέρρας, αίτινες είχον περιέλθει εις τούς βουλγάρους (πρώτος παγκόσμιος πόλεμος).

.—Επιστρέφουν σε άθλια κατάσταση οι ομογενείς από την Ανατολική Μακεδονία που είχαν απαχθεί από τους βουργάρους και οδηγήθησαν στα ενδότερα της βουργαρίας για να εργασθούν σε καταναγκαστικά έργα.

1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.

.—Η IX Ελληνική Μεραρχία υπό τον Στρατηγό Λεοναρδόπουλον, απελευθερώνει την Ξάνθη.

1920.—Ο Ελληνικός στρατός στη Μ. Ασία δέχεται επιθέσεις τουρκικών αποσπασμάτων.

1921.—Εφ’ ολοκλήρου του μετώπου της Μικράς Ασίας οι τούρκοι επιτίθενται εναντίον των ελληνικών θέσεων.

.—Έλληνες αιχμάλωτοι του σφαγέα Κεμάλ, που κατάγονται από τη Σμύρνη και τη Θράκη, τουφεκίζονται από τον Κεμάλ.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 03 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

03/10/2013

.

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 3.

03 Ὀκτωβρίου

.

ΑΨΙΔΑ ΘΡΙΑΜΒΟΥ42 π.Χ. .— Οι Μάρκος Αντώνιος και  Οκταβιανός, δίνουν αποφασιστική μάχη με τους δολοφόνους του Ιουλίου Καίσαρος, Βρούτο και Κάσσιο, στους Φιλίππους της Καβάλας. Μετά τη μάχη ο Οκταβιανός μετρούσε 16.000 νεκρούς, ενώ οι αντίπαλοί τους 8.000 νεκρούς. Τρεις βδομάδες μετά από την πρώτη συμπλοκή στις 23 Οκτωβρίου του 42 π.Χ, θα δοθή η τελική με απόλυτη νίκη της τριανδρίας. Το δημοκρατικό πολίτευμα καταργήθηκε και στη Ρώμη αναδείχθηκε Αυτοκράτορας ο Οκταβιανός Αύγουστος. Σε ανάμνηση αυτής της νίκης ανεγέρθηκε η αψίδα θριάμβου Αυγούστου και Αντωνίου στην Θεσσαλονίκη. Διασώζεται μια επιγραφή πολύ καλά διατηρημένη κάτω από το θόλο.Η περιοχή πριν το 365 π.Χ. ήταν γνωστή, άλλοτε ως Δάτον και άλλοτε ως Κρηνίδες είχε δε προσελκύσει τους Αθηναίους και τους Θασίους, οι οποίοι και την αποίκησαν. Συχνά απειλείτο από Θρακικά φύλα, όσπου με την παρέμβαση του Φιλίππου Β’, εδώθη τέλος στις Θρακικές επιδρομές. Διαβλέποντας την σημαντική θέση της ,ο Μακεδών βασιλεύς την οχύρωσε, και την μετονόμασε σε Φιλίππους.

383.—Ο Θεοδόσιος συνάπτει συνθήκη ειρήνης με το Γότθο ηγεμόνα Φριτιγέρνη, με την οποία αποδέχεται την εγκατάσταση των Γότθων στην περιοχή μεταξύ του Δούναβη και του όρους Αίμου. Όταν ανήλθε στον θρόνο της Ανατολής ο Μέγας Θεοδόσιος, κατόρθωσε να ειρηνεύσει τους Γότθους και να τους υποβάλει σε υποταγή. Τους έδωσε γη να κατοικούν εκατέρωθεν του Βόσπορου, στην Φρυγία και στην Θράκη. Οι Γότθοι για ένα χρονικό διάστημα έμειναν ήσυχοι υπό την ηγεμονία των δικών τους αρχηγών διατηρώντας τις συνήθειές τους ως ομόσπονδοι (foederati), ως σύμμαχοι δηλαδή, οφείλοντας στρατιωτική υπηρεσία στον αυτοκράτορα για την άμυνα των συνόρων του κράτους από τους άλλους βαρβάρους. Σύντομα όμως, οι καταστρεπτικές επιδρομές τους με τον Αλάριχο θα επαναληφθούν, με ολέθρια αποτελέσματα για την Mακεδονία, Θεσσαλία, Bοιωτία, Aττική κα Πελοπόννησο.

1214.— Οι Σελτζούκοι καταλαμβάνουν την Σινώπη. Θα την επανακτήσει ο Μανουήλ Α’ Κομνηνός το 1258 ἤ 1259.

1382.— Πεθαίνει πρόωρα, σε ηλικία 28 μόλις ετών, ο βασιλέας της Κύπρου Πέτρος ο Β΄.

1570.— Στις 3 Οκτωβρίου 1570 μιά Κύπρια σκλάβα, ως προς την ταυτότητα τής οποίας δεν είναι σύμφωνοι οι ιστορικοί, μετά την πτώση της Λευκωσίας στους οθωμανούς, βάζει φωτιά στην πυριτιδαποθήκη και τινάζει στον αέρα ένα γαλεόνι. Μαζί του καταστρέφονται και δύο άλλα τουρκικά καράβια.

1675.— Επιβιβάσθηκαν σε πλοία 730 Μανιάτες κυρίως από την φάρα των Στεφανόπουλων, με αρχηγό τον επίσκοπο Μαΐνης Παρθένιο Καλκανδή, και ύστερα από περιπλανήσεις, έφθασαν στην Γενουατική Κορσική.Το “Χρονικόν της Κορσικής” μας αφηγείται τα καθέκαστα: “…έφθασαν οι Ρωμαίοι εις την Παόμια και έκαμαν τέντες και έδωκαν αρχήν να κτίζουν την χώραν και να εργάζωνται και να καλλιεργούν την γήν. Καί έως πέντε ή έξι χρόνους έκτισαν όλοι τα σπίτια τους με μερικόν έξοδον της πολιτείας, έκαμαν αμπέλια, κήπους, έκτισαν και εκκλησίες, έκαμαν και το Μοναστήριον και το ονόμασαν Γέννησις της Θεοτόκου…

1821.—Οι Αν. Ραφαλιάς και Γ. Σαχίνης, απομονώσαντες εκ τού τουρκικού στόλου εν πλοίον με σημαίαν τού Αλγερίου, το καταδιώκουν με συνεχείς βολάς τών πυροβόλων των, καί το αναγκάζουν να εξωκείλη εις τον Υψόλιθον τής Ζακύνθου. Πολλοί Ζακύνθιοι συνεκεντρώθησαν τότε εις την ακτήν, καί ήρχισαν να πυροβολούν εναντίον τών Αλγερινών και τών προστρεξάντων προς υποστήριξιν των Άγγλων. Εκ τών σφαιρών, εφονεύθη εις Άγγλος στρατιώτης καί ετραυματίσθη εις αξιωματικός. Τα γεγονότα αυτά είχον μετ’ ολίγον δραματικήν συνέχειαν (ιδέ κατωτέρω 20 Οκτωβρίου).

.—Ο Ομέρ Βρυώνης καταλαμβάνει και πυρπολεί την Ισσό Βοιωτίας και την Μονή Αγίου Μελετίου, την οποία υπεράσπιζαν 60 άνδρες, υπό τον Καρίγιαννη.

1822.—Νικηφόρος μάχη στον Αποκόρωνα Χανίων.

1823.—Έξω του Αιτωλικού έγινε μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων. Την μάχην εκέρδισαν οι Έλληνες.

1832.—(π. ημερ.) Αντιπροσωπεία της Εθνοσυνελεύσεως, αποτελουμένη από τους Ανδρέα Μιαούλη, Δημήτριο Πλαπούτα και Κώστα Μπότσαρη, μεταβαίνει στο Μόναχο και προσφέρει το Στέμμα στον Όθωνα.

1866.—Θεμελιώνεται το Αρχαιολογικόν Μουσείον Αθηνών. Το οικοδόμημα χτίστηκε στο μεγάλο οικόπεδο που δώρισε η Ελένη Τοσίτσα και η αποπεράτωσις του κτιρίου ολοκληρώθηκε το 1889, με αρχιτέκτονα τον Ερνέστο Τσίλλερ και με την οικονομική ενίσχυση του υιού Βερναρδάκη, Νικόλαου, που χορήγησε 100.000 φράγκα γι’ αυτόν τον σκοπό το 1871.

1878.—Υπογράφεται η Σύμβασις τής Χαλέπας μεταξύ Κρητών επαναστατών και τούρκων, με την οποία οι Κρήτες αποκτούν τα πρώτα επίσημα προνόμια αυτοδιοικήσεως. Ένα σημαντικό βήμα για την Ένωση έχει πλέον συντελεσθεί.

1901.—Η τουρκία, στα πλαίσια της εγκάρδιας και αδελφικής τους σχέσης, αγοράζει από τη Γερμανία έξι νέα τορπιλοβόλα.

1910.—Η ελληνική κυβέρνησις διαπραγματεύεται την αγορά δύο νέων θωρηκτών.

1911.—Ανησυχίες από τις τουρκικές κινητοποιήσεις στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Η ελληνική κυβέρνησις εφιστά την προσοχή των Μεγάλων Δυνάμεων.

1912.—Η Ελλάδα, η Σερβία, η Βουλγαρία και το Μαυροβούνιο ζητούν επιμόνως την εντός τριών ημερών παραχώρηση αυτονομίας στη Μακεδονία, αλβανία και τη Σερβία.

.—Η τουρκία απορρίπτει τη διακοίνωση των βαλκανικών κρατών και ανακαλεί τους πρεσβευτές της από τη Σόφια και το Βελιγράδι, όχι όμως και από την Αθήνα.

.—Αι Ελληνικαί δυνάμεις ετοιμάζονται δια την είσοδον της Ελλάδος εις τον ένδοξον πόλεμον.

1914.—Καταστρεπτικοί σεισμοί σε Αθήνα και Πειραιά.

1915.—Η κυβέρνησις του Αλεξάνδρου Ζαΐμη απορρίπτει πρότασην της Αγγλίας για ενσωμάτωση της Κύπρου στην Ελλάδα.

1918.—Στις Η.Π.Α. δημιουργείται κομιτάτο υπέρ των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών συνιστά προς όλους τους Έλληνες αλλά και τους φίλους Αμερικανούς να συμβάλλουν στο έργο του κομιτάτου.

1919.—Ο Ελληνικός στρατός εισέρχεται στην Ξάνθη, όπου τον υποδέχονται με φρενίτιδα ενθουσιασμού οι κάτοικοι, ενώ οι βούλγαροι αρχίζουν να αποχωρούν χωρίς επεισόδια.

.—Ο Ελληνικός στρατός στο μέτωπο της Μ. Ασίας δρα με περιπόλους.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 02 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

02/10/2013

.

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 3.

02 Ὀκτωβρίου

.

322 π.X..—Κατά μια εκδοχή σαν σήμερα πεθαίνει ο μεγάλος Έλλην φιλόσοφος Αριστοτέλης εκ Σταγείρων Χαλκιδικής.  Το 323 π.Χ. με την είδηση του θανάτου του Μ. Αλεξάνδρου και με την επαναφορά των αντιμακεδονιζόντων στην  εξουσία της Αθήνας, ο Αριστοτέλης αντιμετώπισε ένα έντονα εχθρικό περιβάλλον. Κατηγορήθηκε για ασέβεια, γνωρίζοντας όμως τα πραγματικά κίνητρα και τις αληθινές προθέσεις των κατηγόρων του, και επειδή ήταν αποφασισμένος να εμποδίσει τους Αθηναίους «να διαπράξουν και δεύτερο αδίκημα κατά της φιλοσοφίας», αποσύρθηκε στη Χαλκίδα, πριν δικαστεί. Λίγους μήνες αργότερα πέθανε.Τα σώμα του μεταφέρθηκε στα Στάγειρα, όπου θάφτηκε με εξαιρετικές τιμές.Όταν ο βασιλεύς Φίλιππος, αποφάσισε να διευρύνει τις σπουδές τού διαδόχου του Αλεξάνδρου, επέλεξε τον Αριστοτέλη. Γι’ αυτή την τιμητική πρόσκληση είχαν συντελέσει, εκτός από την ήδη αναγνωρισμένη σοφία του Αριστοτέλη, η προέλευσίς του από τη γειτονική στο Βασίλειο της Μακεδονίας Χαλκιδική, ο δεσμός της οικογενείας του με τη Μακεδονική αυλή, και ο προστάτης του Ερμίας, ο οποίος είχε φροντίσει να ακούσει πολλά καλά γι’ αυτόν ο Φίλιππος ο Μακεδών. Όπως διαπιστώνουμε στα «Πολιτικά» του, έδινε μεγάλη σημασία στην εκπαίδευση μελλοντικών ηγεμόνων. Κύριο θέμα της διδασκαλίας του πρέπει να ήταν ο Όμηρος και οι τραγικοί ποιητές, που αποτελούσαν την βάση της Ελληνικής εκπαιδεύσεως. Φρόντισε να του μεταδώσει το πανελλήνιο πνεύμα και θεωρείται βέβαιο ότι ο Αριστοτέλης συζητούσε μαζί του τα καθήκοντα των ηγεμόνων και την τέχνη της διακυβερνήσεως. Στην αλληλογραφία που αντάλλασαν αργότερα, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος βρισκόταν στην Ασία, συνήθιζε να γράφει στον Αριστοτέλη ότι τον αγαπούσε όσο και τον πατέρα του διότι «εκείνος του είχε δώσει το ζείν, αλλά ο φιλόσοφος τον είχε διδάξει το ευ ζείν». Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Αριστοτέλους ως φιλοσόφου είναι ένας ρωμαλέος νους, που αρνιόταν να πιστέψει ότι ο κόσμος αυτός δεν ήταν απολύτως πραγματικός. Για αυτόν, η Φιλοσοφία αποτελούσε προσπάθεια ερμηνείας του φυσικού κόσμου. 

325 π.Χ.—Ο υπό τον Κρήτα ναύαρχον τού Μ. Αλεξάνδρου Νέαρχον, στόλος εξ 150 πλοίων, εφ’ ων επέβαινον 12.000 ναύται καί στρατιώται καί 2.000 αξιωματικοί, αναχωρεί από τον λιμένα τών Παττάλων, διά να εξερευνήση τας ακτάς τών Ινδιών, καί να επισημάνη τούς κόλπους, όρμους, ακρωτήρια, περιοχάς όπου υπήρχε ύδωρ κλπ. Ο περίπλους αυτός διήρκεσε 21 εβδομάδας, διηνύθησαν δε κατ’ αυτόν 21.000 στάδια (1308 μίλια). Ο Νέαρχος και ο σχεδόν σύγχρονός του Πυθέας, είναι οι δύο μεγάλοι Έλληνες θαλασσοπόροι καί εξερευνηταί, οίτινες ήνοιξαν πρώτοι τον δρόμον τών ανακαλύψεων, προηγηθέντες κατά 18 αιώνας τού Χριστοφόρου Κολόμβου.

811.—Ο τραυματισμένος Σταυράκιος, ανατρέπεται έπειτα από επανάσταση και αναγορεύεται αυτοκράτορας ο Μιχαήλ Α΄ Ραγκαβές, ο οποίος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 10 Ιουλίου του 813. Ο Σταυράκιος όταν πληροφορήθηκε τα γεγονότα, γεμάτος πικρία αποσύρθηκε σε μοναστήρι, όπου μετά απο τρεις περίπου μήνες πέθανε (12 Ιανουαρίου 812). Ο Ραγκαβές ανατράπηκε από τον Λέοντα (τον Ε’) το έτος 813. Στην συνέχεια ο Λέων, δολοφονήθηκε από συνωμότες του Μιχαήλ Β’ Τραυλού που πήρε τον θρόνο το 820.(βλ.01/10).

829.—Μετά τον θάνατο του  Μιχαήλ Β’Τραυλού (βλ.1/10) στον θρόνο της Ρωμανίας ανεβαίνει ο υιός του, Θεόφιλος, με θαυμάσια εκπαίδευση αλλά φανατικός εικονομάχος.Ο Θεόφιλος έμεινε στον θρόνο από το 829 ως το 842.Την εποχή της βασιλείας του, τα γράμματα και οι τέχνες βρήκαν μεγάλη υποστήριξη στην Κωνσταντινούπολη. Στην εξωτερική του πολιτική αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με τους Άραβες, που τους νίκησε στην αρχή, αλλά τελικά ξεκίνησαν ιερό πόλεμο εναντίον του, κατέστρεψαν πολλές περιοχές της Μικράς Ασίας και παραλίγο να διαλύσουν την Αυτοκρατορία. Παντρεύτηκε τη Θεοδώρα, την οποία προτίμησε από την Κασσιανή, μετά την απάντηση που του έδωσε για τις γυναίκες, σε διαγωνισμό που έκανε στο παλάτι του.Ως εικονομάχος κατέφυγε σε σκληρούς διωγμούς των εικονολατρών και αυστηρές τιμωρίες. Όσοι ταυτίζουν τη βυζαντινή εποχή μόνον με τη θρησκεία αδυνατούν να εξηγήσουν το πως κατάφερε να εξέλθει της δογματικής κρίσης κατά την εικονομαχική περίοδο. Υπήρξε η σοβαρότερη κρίσις της μέσης βυζαντινής περιόδου, η οποία, όντως, απείλησε να τινάξει το κράτος στον αέρα.Κατά βάθος η εικονομαχία ήταν έριδα μεταξύ των ανατολικών ανεικονικών δοξασιών και του ελληνικού πνεύματος της θείας απεικονίσεως, δηλαδή αντανακλούσε τη σύγκρουση δύο κόσμων. Επομένως, η έκβαση αυτής της διαπάλης θα έδινε στο κράτος την οριστική του μορφή και θα προσδιόριζε τη θέση του. Εάν επικρατούσαν οι εικονομάχοι, τότε αργά αλλά σταθερά θα οδηγούμασταν σε μία καθεαυτό ανατολικού τύπου αυτοκρατορία, η οποία, ίσως, να εξισλαμιζόταν.

1187.— Ο μουσουλμανικός στρατός υπό τον Σαλαντίν, εισέρχεται στην Ιερουσαλήμ, μετά από 88 χρόνια κατοχής από τους Φράγκους. Είχε προηγηθεί η συντριπτική ήττα των σταυροφόρων της Β’Σταυροφορίας, στις 4/7/1187. Με επίσημο διάταγμα του ιδίου του Σαλαντίν, η κατοχή του Παναγίου Τάφου και του Γολγοθά αποδίδεται και πάλι στους Έλληνες. Στην απόφαση αυτή συνέβαλε η συμμαχία του με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ισαάκιο Άγγελο. Το διάταγμα του Σαλαντίν αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής:

«… Από τώρα προστάζω ο πατριάρχης των Ρωμαίων [Ελλήνων], τον οποίο έχει εδώ η Ιερουσαλήμ, να ορίζει όλα τα γένη των Ναζωραίων [Χριστιανών], όσοι δηλαδή έρχονται εδώ, Αρμένιοι, Κόπτες, Σύριοι, Νεστοριανοί και Φράγκοι και όσα άλλα έθνη είναι Ναζωραίοι. Τον Καμαμέ (Ναό της Αναστάσεως) αυτός να τον ορίζει και στον λεγόμενο Τάφο του Ιησού αυτός να εισέρχεται και να λαμβάνει το Φως από εκεί και να το μεταδίδει σε όλους τους Ναζωραίους. Και ο Ναός [της Αναστάσεως] να μείνει εις το εξής απείρακτος και κανείς από τους μουσουλμάνους να μην τολμήσει να τον μετατρέψει σε τζαμί, οι δε Ναζωραίοι να εισέρχονται ανεμπόδιστα σε αυτόν. Έτσι προστάζω και κανείς από τους μουσουλμάνους να μην τολμήσει να παραβεί την προσταγή μου».

Στο διάταγμα βρίσκουμε επίσης την πρώτη αναφορά του Σαλαντίν περί του Αγίου Φωτός

1540.—Υπογράφεται με γαλλική μεσολάβηση, συνθήκη ειρήνης, η οποία τερματίζει τον τρίτο βενετο-τουρκικό πόλεμο. Με τη συνθήκη της Βενετίας, η Αστυπάλαια παραχωρείται οριστικά στους τούρκους.

1794.—Οι τούρκοι αποκεφαλίζουν στην Ηλιούπολη τον νεομάρτυρα Γεώργιο από την Φιλαδέλφεια.«Ὁ Χατζῆ-Γεώργιος γεννήθηκε στή Φιλαδέλφεια Μ. Ἀσίας καί στό ἐπάγγελμα ἦταν ράπτης. Ὅταν κάποτε στήν κώμη Καρατζασού σκοτώθηκε ἕνας μεθυσμένος καί οἱ Ὀθωμανικές Ἀρχές ζήτησαν ἀπό τους ραγιάδες νά πληρώσουν πρόστιμο, ὁ Γεώργιος δήλωσε Μωαμεθανός καί ἀμέσως περιτμήθηκε! Ὅταν συνῆλθε ἀπό τήν πτώση του κατέφυγε στό Ἅγιο Ὄρος, ὅπου ἔμεινε χρόνο ἱκανό, προετοιμαζόμενος με τήν μετάνοια καί τά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν δημόσια ἀποκατάσταση τῆς ἀποστασίας του. Τελειώθηκε μέ ἀποκεφαλισμό στό Καρατζασού, μετά ἀπό φοβερά βασανιστήρια. Ἡ μνήμη του τιμᾶται τήν 2α Ὀκτωβρίου.»

1801.—Η «Έντιμος Αντιπροσωπεία» αποφασίζει την σύνταξη νέου Συντάγματος (το οποίο εγκρίνεται στις 21 Οκτωβρίου) και αναλαμβάνει προσωρινά τη διακυβέρνηση της Επτανήσου Πολιτείας. Η Πολιτεία της Επτανήσου δημιουργήθηκε κατόπιν επαναστάσεως που υποδαύλισε η συμμαχία Ρωσίας-τουρκίας εναντίων των Γάλλων που κατείχαν τα νησιά έως τότε. Στις 21/3/1800, με την συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως, σχηματίστηκε η Πολιτεία των Επτά Ενωμένων Νησιών, το πρώτο ενιαίο ανεξάρτητο Ελληνικό κρατικό μόρφωμα. Από το 1801έως το 1802 ο Ιωάννης Καποδίστριας είχε διατελέσει έκτακτος επίτροπος της Επτανήσου Πολιτείας, προσπαθώντας να συνενώσει τις συγκρουόμενες παρατάξεις .

1823.—Αποτυχημένη επίθεση τουρκαλβανών του Ομέρ Βρυώνη και του Μουσταή κατά του Αιτωλικού. Έναν μήνα μετά εγκαταλείπουν παντελώς το εγχείρημα.

1827.— (14/10 ν.ημ.)Πεθαίνει στο Λονδίνο  ο φιλέλλην Φρειδερίκος Νόρθ, κόμης του Γκίλφορντ, ύπατος αρμοστής των Ιονίων Νήσων. Μελέτησε ιδιαίτερα τον ελληνορθόδοξο κόσμο και το 1791 στην Κέρκυρα, ασπάστηκε την Ορθοδοξία και έλαβε το όνομα Δημήτριος. Η ανάμειξις του Γκίλφορντ στα ελληνικά εκπαιδευτικά είναι υποδειγματική περίπτωση των αποτελεσμάτων της γοητείας των κλασικών σπουδών. Πέραν του θερμού φιλελληνισμού του , που τον προέτρεπε να δηλώνει ότι είναι «΄Ελλην και όχι Φιλέλλην» και τον έκανε ενθουσιωδώς αποδεκτό από τους Έλληνες, ο Γκίλφορντ διέθετε και την πρωταρχική ύλη για την ανάληψη ενός τόσο σοβαρού εγχειρήματος: πολιτικές προσβάσεις, τεράστια περιουσία, διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες, ήθος και ευγενικό χαρακτήρα.

.— Αφότου έπεσε η ακρόπολις τών  Αθηνών, ο Γάλλος φιλέλλην υπερασπιστής της, στρατηγός Κάρολος Φαβιέρος, δεν μπορούσε να δεχθεί την ήττα. Η ναυμαχία στο Ναβαρίνο του έδωσε την ευκαιρία: Θα χτυπούσε την υπό οθωμανική κατοχή Χίο. Στις 17 του μηνός, αποβιβάστηκε στην νήσο με 2.000 άνδρες.

1828.—Το Γαλλικό Εκστρατευτικό Σώμα εκδιώκει τα τελευταία τουρκοαιγυπτιακά στρατεύματα του Ιμπραήμ από την Πελοπόννησο.

1903.—Η αιματηρή επέμβασις των τουρκικών στρατευμάτων προς καταστολήν της εξέγερσεως του Ήλι Ντεν, προκαλεί θύελλα αντιδράσεων στην Ευρώπη. «Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα παρέμβουν για να επιβάλουν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία την εφαρμογή ενός προγράμματος. Αυτό είναι γνωστό ως πρόγραμμα Murzsteg, από την πόλη της Στυρίας (Αυστρία) στην οποία συναντήθηκαν οι αυτοκράτορες της Ρωσίας Νικόλαος Β΄ και της Αυστροουγγαρίας Φραγκίσκος Ιωσήφ (2-3 Οκτωβρίου). Λόγω των εξελίξεων, οι ελληνικές κυβερνήσεις υποχρεώνονται να ακολουθήσουν πιο επιθετική πολιτική στο Μακεδονικό Ζήτημα.»

1910.—Ανακοίνωσις των Ανακτόρων τονίζει ότι ο βασιλεύς ‘’κατέληξεν εις το να εγκρίνη καθ’ ολοκληρίαν τας γνώμας του κ. Βενιζέλου’’.

.—Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σχηματίζει την πρώτην κυβέρνησίν του, η οποία θα ορκιστεί στις 6 Οκτωβρίου.

ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗ ΚΡΗΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ1912.—Γίνονται δεκτοί από την ελληνική Βουλή οι Κρήτες βουλευτές, μετά από πολύμηνη προσπάθεια των να μετάσχουν στις εργασίες της, ώστε να επισπευσθεί η Ένωσις της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα. Είχαν προηγηθεί τα επεισόδια την άνοιξη του 1912, με την εκδίωξη των Κρητών αντιπροσώπων από την Ελληνική βουλή και την απαίτηση του Βενιζέλου να συλληφθούν από τον Βρεττανικό στόλο έτσι ώστε να μην φθάσουν στην Αθήνα.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 01 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

01/10/2013

.

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 3

.

01 Ὀκτωβρίου

.

331 π.Χ.—Η εν Γαυγαμήλοις μάχη. Ο περσικός στρατός απετελείτο από τρείς στρατιάς, Περσίας, Μηδείας καί Βαβυλώνος, συνολικής δυνάμεως 600.000 ανδρών, τεταγμένων εις βάθος 100 ζυγών, μετά 200 δρεπανοφόρων αρμάτων καί 15 πολεμικών ελεφάντων. Οι Έλληνες ανήρχοντο μόνον εις 52.000. Ο Μ.Αλέξανδρος ήρχισεν ο ίδιος την επίθεσιν κατά τού αριστερού τής περσικής παρατάξεως, ενώ αι άλλαι ελληνικαί δυνάμεις επέπιπτον κατά τού δεξιού, αφού δε έκαμψε τα δύο άκρα, ώρμησε κατά τού κέντρου, όπου ευρίσκετο ο Δαρείος. Οι Πέρσαι αντέστησαν γενναίως, αλλ’ ο Δαρείος, πανικοβληθείς, έστρεψε το άρμα του και ετράπη εις φυγήν. Μετ’ ολίγον, ολόκληρον το πλήθος τών βαρβαρικών στρατευμάτων ηκολούθει το παράδειγμά του. Κατά την ιστορικήν αυτήν μάχην, εφονεύθησαν 90.000 Πέρσαι, ενώ αι ελληνικαί απώλειαι ανήλθον μόνον εις 500 άνδρας. Ο Αλέξανδρος γνωρίζων την συντριπτικήν υπεροχήν τού αντιπάλου του εφήρμοσε μία καινοτομία, την «αμφίστομον παράταξιν» ήτις χαρακτηρίζει το στρατηγικόν του δαιμόνιον, προκειμένου να αποφύγη την υπερφαλάγγισιν.

820.—Ἀναγορεύεται αυτοκράτωρ της Ρωμανίας ο Μιχαήλ Β’τραυλός. Όσο ήταν αυτοκράτωρ προσπάθησε να τηρήσει ουδέτερη στάση στην διαμάχη μεταξύ εικονομάχων και εικονολατρών. Οι Άραβες επωφεληθέντες των εσωτερικών προβλημάτων του Βυζαντίου κατέλαβαν την Κρήτη (824) και μέρος της Σικελίας το 827. Τον διαδέχθηκε ο υιός του Θεόφιλος, ο οποίος ήταν και ο τελευταίος εικονομάχος αυτοκράτωρ.

1819.—Οι αρχηγοί τών μεγάλων οικογενειών τής Μάνης, οίτινες είχον μυηθή εις την Φιλικήν Εταιρείαν, υπογράφουν συμφωνίαν, δια τής οποίας υπόσχονται αμοιβαίαν συνεργασίαν, σύμπραξιν και συμπαράστασιν, εν όψει τού επικειμένου απελευθερωτικού αγώνος. «Στη Μάνη γινόταν διάκρισις των κατοίκων σε διάφορες βαθμίδες αναλόγως τον αριθμό των όπλων και την ισχύ της οικογενείας των. Αυτούς που προέρχονταν από μεγάλες γενιές τους έλεγαν μεγαλογενήτες. Στις μεγάλες οικογένειες της Μάνης, που ανέδειξαν μπέηδες και καπεταναίους,ανήκαν οι Μαυρομιχαλαίοι, οι Γρηγοράκηδες, οι Τρουπάκηδες, Κουτηφαραίοι, Κουμουνδουράκηδες, κ.ά.Οι μεταξύ τους συχνές ένοπλες συγκρούσεις καθιστούσαν τους Μανιάτες ικανούς σε πολεμικές επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στον αμυντικό ή τον ανορθόδοξο πόλεμο (ανταρτοπόλεμο) ήταν όμως λιγότερο αποτελεσματικοί στον επιθετικό αγώνα ή την πολιορκία ενός κάστρου. Ειδικότητα είχαν στις νυκτερινές επιδρομές, στις ενέδρες και στους αιφνιδιασμούς. Οι ικανότητες αυτές των Μανιατών σε συνάρτηση με την εδαφική διαμόρφωση του τόπου καθιστούσαν τη Μάνη έναν πολύ υπολογίσιμο πολεμικό αντίπαλο. Οι τούρκοι συνήθως απέφευγαν τη σύγκρουση, η οποία θα τους στοίχιζε σε αίμα και προτιμούσαν να συνθηκολογούν μαζί τους, έστω κι αν υποχρεώνονταν σε παραχωρήσεις.

1822.—Οι τούρκοι Κρήτες προβαίνουν σε σφαγές χριστιανών στο Παλαιόκαστρον Κρήτης.

1825.—Οι Έλληνες υπερασπισταί του Μεσολογγίου καταστρέφουν χαρακώματα των τούρκων πολιορκητών.

1826.—Μετά τον θάνατο του υπερασπιστού της Ακροπόλεως, Γκούρα, την διοίκηση του φρουρίου μέχρι την έλευση του Νικολάου Κριεζώτη, αναλαμβάνει η γυναίκα του Ασήμω, κόρη του κοτζάμπαση του Λιδωρικίου , Αναγνώστη Λιδωρίκη. Ήταν γνωστή και ως Γκούραινα ή Νταλιάνα, επειδή ήταν υψηλόσωμη και ωραία (νταλιάνι είναι το μακρύ καριοφίλι και κατ’ επέκταση νταλιάνα θεωρείται η ψηλή και όμορφη γυναίκα). Η οικογένεια των Λιδωρίκηδων βρισκόταν σε οξεία πολιτική αντιδικία με τον Ανδρούτσο, γι’αυτό και η Ασήμω φερόταν περιφρονητικά στην μητέρα και την γυναίκα του Οδυσσέα.Κατά κάποιο τρόπο έπαιξε ρόλο στην έχθρα που άρχισε να αισθάνεται ο Γκούρας για τον  αρχηγό και ευεργέτη του. Σκοτώθηκε το 1827 από βόμβα των τούρκων ενώ βρισκόταν στο Ερέχθειο.

.—Οι Κρήτες εις τα παράλια των Χανίων κυριεύουν δύο τουρκικά πλοία και εξοντώνουν τα πληρώματά των.

1844.—Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γερμανός Δ’ ,εγκαινιάζει την Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης.Στον τόπο των εγκαταστάσεων της Σχολής βρίσκεται η Μονή της Αγίας Τριάδος, που ιδρύθηκε κατά την περίοδο των βυζαντινών χρόνων, χωρίς να έχουμε πληροφορίες για τον ακριβή χρόνο. Ανίδρυση και ανασύσταση της Μονής συνδέεται με τους Οικουμενικούς Πατριάρχες Μέγα Φώτιο, Μητροφάνη Γ΄ και Γερμανό Δ΄. Ο τελευταίος, ο Γερμανός Δ΄ (1842-1845) επισκέφθηκε τη Μονή το 1842, είδε κατεστραμμένες και ερειπωμένες τις εγκαταστάσεις της και αφού έλαβε τη σχετική άδεια από τις τουρκικές αρχές προχώρησε σε ανίδρυση και ανοικοδόμησή της. Την 1η Οκτωβρίου του 1844 με ειδική τελετή επανήρχισε η λειτουργία της Ιεράς Μονής και ταυτόχρονα έγινε η έναρξη της λειτουργίας της Θεολογικής Σχολής. 

ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ Η ΚΕΦΑΛΗ ΤΟΥ ΕΡΜΟΥ 11861.—Ετέθησαν εις κυκλοφορίαν τα πρώτα ελληνικά γραμματόσημα, με παράστασιν κεφαλής τού Ερμού (γνωστά ως «μεγάλη κεφαλή Ερμού»). Τυπώθηκαν στο Παρίσι, στο τυπογραφείο Ernest Meyer .Σχεδιάστηκαν από το γνωστό Γάλλο χαράκτη Albert Barre, γιο του J. Barre, δημιουργό των πρώτων γαλλικών γραμματοσήμων. Ο Α. Barre, βασίστηκε στο σχέδιο του πατέρα του για τα πρώτα γαλλικά γραμματόσημα του 1849 που απεικόνιζαν την κεφαλή της θεάς Δήμητρας. Το μετάλλιο με την κεφαλή του Ερμή για το Ελληνικό γραμματόσημο που σχεδίασε ο Α. Barre και το συνολικό αποτέλεσμα αποτελεί ένα αριστούργημα χαρακτικής τέχνης και είναι ένα εξαιρετικό δείγμα τυπογραφικής εργασίας της εποχής.

1862.—Τα ξημερώματα της 1ης Οκτωβρίου 1862 το βασιλικό ζεύγος και η συνοδεία του, αναχώρησαν από τα ανάκτορα, έφτασαν στον Πειραιά και επιβιβάσθηκαν στο πλοίο «Αμαλία» για να περιοδεύσουν στην ελληνική επαρχία με σκοπό την αποκλιμάκωση της εντάσεως και την αναστροφή του αρνητικού για τον Όθωνα κλίματος. Όπως αποδείχθηκε, η ημέρα αυτή ήταν και η τελευταία του Όθωνα και της Αμαλίας στην Αθήνα. Το βράδυ της 10ης Οκτωβρίου εκδηλώθηκε επαναστατικό κίνημα και το πρωί της επομένης εκδόθηκε ανακοίνωση με την οποία γνωστοποιούνταν η κατάργηση της βασιλείας του Όθωνα και η ανάληψη της εξουσίας από Προσωρινή Κυβέρνηση. Την επομένη οι έκπτωτοι πλέον βασιλείς, αναχώρησαν με βρετανικό πλοίο για την Ιταλία με τελικό προορισμό την πατρίδα του Όθωνα. Ο Αλφρέδος , δευτερότοκος γιός της βασίλισσας Βικτωρίας, υπήρξε ο μοναδικός βασιλιάς στην Ελληνική Ιστορία ο οποίος μετά την έξωση του Όθωνος και πριν την ανάρρηση του Γεωργίου Α’, εκλέχθηκε πανηγυρικώς και απευθείας από τον λαό στον Ελληνικό θρόνο. Οστόσο η εκλογή του ματαιώθηκε διότι δεν εξυπηρετούσε τους απώτερους στόχους της πολιτικής των Μεγάλων Δυνάμεων.

1873.—Ο Δημήτριος Κορομηλάς, δραματικός συγγραφέας ιδρύει την πρώτη καθημερινή εφημερίδα με την ονομασία «Η Εφημερίς». Αρχισυντάκτης της ορίστηκε ο Ιωάννης Καμπούρογλου. Με την εφημερίδα συνεργάστηκαν γνωστές προσωπικότητες των γραμμάτων και της πολιτικής, όπως ο Παπαδιαμάντης, ο Παλαμάς, ο Κονδυλάκης, ο Σοφούλης και άλλοι. Από τους συντάκτες και συνεργάτες της εφημερίδος, έξι διετέλεσαν πρωθυπουργοί και έντεκα υπουργοί. Η «Εφημερίς» κυκλοφορούσε έως το 1901. Επανεκδόθηκε το 1912 αλλά η μειωμένη κυκλοφορία της οδήγησε στην οριστική διακοπή της έκδοσής της.

1883.—Ο Σούτσος Δημήτριος αναλαμβάνει και πάλι δήμαρχος Αθηναίων. Πολέμησε στο επαναστατικό κίνημα του 1878 στη Θεσσαλία, επικεφαλής σώματος 400 Αθηναίων εθελοντών και τραυματίστηκε. Μελλοντικά αυτό θα του δημιουργήση πρόβλημα στην καρδιά, με αποτέλεσμα τον θάνατό του σε ηλικία 58 ετών. Η θητεία του έληξε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1887 ‘ τον διαδέχθηκε ο Θρασύβουλος Παπαλεξανδρής.

1887.—Ο Θρασύβουλος Παπαλεξανδρής αναλαμβάνει δήμαρχος Αθηναίων. Η θητεία του έληξε στις 16 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους όπου και ανέλαβε ο Τιμολέων Φιλήμων

1891.—Νέος Δήμαρχος Αθηνών ο Μελάς Μιχαήλ, πατέρας του Παύλου Μελά. Η θητεία του έληξε στις 31 Οκτωβρίου του 1894 όπου και ανέλαβε ο Δημήτριος Σιλυβριώτης.

1898.—Κυκλοφορεί το πρώτο αθλητικό έντυπο στην Ελλάδα με τίτλο “Ποδηλατική και Αθλητική Επιθεώρησις της Ανατολής” με ετήσια συνδρομή 8 δραχμών, έκδοση του Ποδηλατικού Συλλόγου Αθηνών, πρόεδρος του οποίου είναι ο Μιλτιάδης Νεγροπόντης (μετέπειτα Νεγρεπόντης) και επίτιμος πρόεδρος ο πρίγκιψ Γεώργιος Το έντυπο κυκλοφορεί μέχρι τα τέλη του 1901.

1902.—Παραπέμπονται να δικαστούν οι πρωταίτιοι των επεισοδίων με αφορμή την μετάφραση του Ευαγγελίου. Στις αρχές Νοεμβρίου του 1901, η Αθήνα συγκλονίστηκε από πολυήμερες ταραχές με αιματηρά αποτελέσματα. Τα γεγονότα εκείνα πέρασαν στην ιστορία ως «Ευαγγελικά», και αφορμή τους υπήρξε η μετάφρασις των τεσσάρων ευαγγελίων κατόπιν επιθυμίας της βασιλίσσης Όλγας, η οποία θεώρησε ότι η κατανόησή τους θα τόνωνε το θρησκευτικό συναίσθημα.

1903.—Πηγές αναφέρουν 40.000 άστεγους στην περιοχή της Μακεδονίας επέρχεται λιμός.

1904.—Το λουτρό αίματος και οι δηώσεις από βούργαρους κομιτατζήδες στην Μακεδονία, βρίσκονται σε έξαρση. Σημειώνονται δε απίστευτες ιεροσυλίες αλλά και εκτελέσεις εντός εκκλησιών.Ο καπετάν Δούκας, συνέβαλε στην εξόντωση συμμοριών κομιτατζήδων όπως του Βοεβόδα Κόλε. Η δράση του Δούκα ήταν συνταρακτική. Αντιμετώπισε τους πλέον τρομερούς και σκληρούς αρχηγούς των βουλγαροκομιτατζήδων,τον Τάτσκα, τον Σανδάσκη και τον Πάνιτσα.

1907.—Θεμελιώνεται η κωμόπολη της Νέας Αγχίαλου στο Βόλο, που θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες καταδιωκόμενους από την βουργάρικη μανία. Το 1906 με την καταστροφή της Αγχιάλου από τους βούλγαρους, όσοι Έλληνες γλίτωσαν από την τρομερή πυρκαγιά που κατέκαυσε την πόλη, κατέφυγαν στην περιοχή των αλυκών και από εκεί με βάρκες διασώθηκαν στο τουρκικό έδαφος, στην Σμύρνη, στην Κωνσταντινούπολη και στην Αίγυπτο .Ενώ άλλοι κατευθύνθηκαν στον Πύργο, στην Μεσημβρία και στην Σωζώπολη απ’ όπου αναχώρησαν με ατμόπλοια για την Ελλάδα . Συνολικά καταστράφηκαν 707 ελληνικά σπίτια, 2 ελληνικές εκκλησίες από του βούλγαρους’ οι Αγχιαλίτες πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και τον Πειραιά και ένα χρόνο αργότερα άρχισαν να εγκαθίστανται στην σημερινή Νέα Αγχίαλο του Βόλου. Το δεύτερο ρεύμα των Αγχιαλιτών προσφύγων ήρθε στην Ελλάδα μετά την ελληνοβουλγαρική σύμβαση για την ανταλλαγή των πληθυσμών (Νεϊγύ, 1919) και σχημάτισαν κοντά στη Θεσσαλονίκη το συνοικισμό της Νέας Αγχιάλου. Μετά το 1919 παρέμεινα μόνο 346 ελληνικές οικογένειες στην Αγχίαλο της βουλγαρίας.

.—Πεθαίνει ο  Κωνσταντίνος Σεβαστόπουλος, μεγάλος νησιώτης, έμπορος και ευεργέτης.

.—Νέος Δήμαρχος Αθηνών αναλαμβάνει και πάλι ο Σπυρίδων Μερκούρης. Η θητεία του αυτήν την φορά έληξε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1911 τον διαδέχθηκε ο Εμμανουήλ Μπενάκης.

1911.—Ο Αιμιλιανός (Λαζαρίδης), Μητροπολίτης Γρεβενών, δολοφονείται από ρουμανική συμμορία

.—Την ίδια ημέρα και ο Διάκος Δημήτρης Αναγνώστου, Μακεδονομάχος, σκοτώνεται επίσης.

.—Στην Σιάτιστα, το βράδυ τής 1ης Οκτωβρίου 1911, δολοφονείται ο Μακεδονομάχος Καπετάν Περδίκας.

1912.—Η Βουλή των Ελλήνων κάνει δεκτό το αίτημα για αποδοχή επιτροπής βουλευτών της Κρήτης. Αρχίζει η επίσπευση της υλοποίησης της Ένωσης της νήσου με την Μητέρα Πατρίδα.

1914.—Κατά την διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, η τουρκία κλείνει τα Στενά των Δαρδανελίων

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

30/09/2013

.

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 3.

30 Σεπτεμβρίου

.

ΠΥΡΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ272 π.Χ..—Σαν σήμερα, σύμφωνα με πηγές, σκοτώνεται ο βασιλιάς της Ηπείρου, Πύρρος, κατά την διάρκεια εκστρατείας του στο Άργος. Μετά την αποτυχημένη προέλαση εναντίον της Σπάρτης και κατά την διάρκεια της υποχωρήσεως τού στρατού του μέσω τού Άργους, σε ένα στενό δρόμο που οδηγούσε στην πύλη εξόδου της πόλεως, δέχτηκε στο κεφάλι ένα κεραμίδι που του πέταξε μία Αργίτισσα. Το κτύπημα ήταν τόσο ισχυρό ώστε έσπασαν οι σπόνδυλοι του τραχήλου του με αποτέλεσμα να λιποθυμήση. Ένας στρατιώτης του Αντίγονου τον αναγνώρισε και του έκοψε το κεφάλι. Έτσι ο «Αετός» δίπλωσε για πάντα τα φτερά του σε ηλικία 46 ετών.

1571.— Δύο φορτηγίδες και μερικά από τα οθωμανικά ιστιοφόρα που μετέφεραν τα λάφυρα της υπό οθωμανικής πλέον κατοχής Κύπρου, βυθίστηκαν από τρικυμία μαζί με πολλούς αιχμαλώτους, κυρίως με το μεγαλύτερο μέρος των Ιταλίδων γυναικών.

1636.—Ισχυρός σεισμός πλήττει την Κεφαλονιά ο σεισμός έγινε το ίδιο σχεδόν αισθητός στην Ιθάκη, κάπως δε ασθενέστερος στην Ζάκυνθο χωρίς όμως να προκαλέσει λιγότερες καταστροφές.Οι μετασεισμικές δονήσεις διήρκεσαν ως το 1637. Στο όρος Αίνος έγιναν κατολισθήσεις ξεριζώθηκαν δέντρα και πολλά κτίσματα κατέρρευσαν.Οι νεκροί έφτασαν τους 540 και οι τραυματίες τους 1.500.Η εικόνα της καταστροφής ολοκληρώθηκε με την μεγάλη έκρηξη στην πυριτιδαποθήκη του Φρουρίου.

1808.—Οι Αρμένιοι κατακαίγουν τον Ιερό Ναό Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα. Οι Αρμένιοι, πρός τους οποίους οι σύγχρονοι Έλληνες νιώθουμε κάποια συμπάθεια, λόγω της κοινής με εμάς μαρτυρικής τους μοίρας και πορείας κάτω από τους τούρκους στις αρχές του 20ου αιώνος, πού συνέβησαν οι γενοκτονίες Αρμενίων και Ελλήνων, συμπεριφέρθηκαν και συμπεριφέρονται δυστυχώς ανά τους αιώνες έναντι των Ελλήνων Αγοταφιτών με πολλή σκληρότητα και αγριότητα, επιχειρούντες να κρατήσουν τα παρανόμως αποκτηθέντα και να αποκτήσουν ακόμη περισσότερα, χωρίς να έχουν κανένα ιστορικό και νομοκανονικό δικαίωμα. 

1821.—Ναυμαχία τού Κατακόλου. Ο ελληνικός στόλος, υπό τον Ανδρέαν Μιαούλην, αντιμετωπίζει σφοδράν επίθεσιν τού Καρά-Αλή, όστις με τα βαρέως εξωπλισμένα σκάφη του, φέρει εις μεγάλην στενοχωρίαν τούς Έλληνας ναυτικούς. Αλλ’ εις την κρίσιμον ταύτην στιγμήν, ο Σπετσιώτης Γκίκας Μπότασης, ορμά με την μικράν «νάβαν» του εις το μέσον τών τουρκικών πλοίων, άτινα, νομίσαντα ότι επρόκειτο περί πυρπολικού, ετράπησαν εις φυγήν.

1822.—Ο αιγυπτιακός στόλος μετά στρατευμάτων καταπλέει στην Σούδαν Κρήτης.

.—Στην θέσιν Φουστάνα της Λοκρίδος οι Έλληνες υπό τον Γκούραν επιτίθενται εναντίον των τούρκων.

.—Αναχωρούν οι Παλαιών Πατρών Γερμανός και Γ. Μαυρομιχάλης με επιστολές της Ελληνικής Κυβερνήσεως προς τον Πάπα της Ρώμης.

ΓΚΟΥΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ1826.—Ο Ιωάννης Γκούρας, περιερχόμενος κατά τήν νύχτα τας επάλξεις τής Ακροπόλεως, προς επιθεώρησιν τών φρουρών, εβλήθη υπό εχθρικής σφαίρας εις τον κρόταφον καί εξέπνευσε αμέσως. Υπήρξε εκ των γενναίων οπλαρχηγών τής Έπαναστάσεως, διακρινόμενος διά τήν ανδρείαν καί τήν ορμητικότητά του, δυστυχώς όμως συμμετείχε στην δολοφονία του φίλου και συμπολεμιστή του, Οδυσσέος Ανδρούτσου, πράγμα για το οποίο εκ των υστέρων από διάλογο που είχε με τον Μακρυγιάννη δείχνει να μετανοεί.

—-Ἀδερφέ, δὲν ἔπρεπε νὰ γένει αὐτό στὸν εὐεργέτη σου καὶ νἀρθεῖ ἀπό σένα…Τώρα ἔγινε. Θυμήσου πόσα σοῦ εἶπα στὴν Ἀγόργιανη’ ὅτι θὰ μᾶς βάλουν νὰ σκοτώνουμε ἕνας τὸν ἄλλον. Τότε μ’ἄκουσες, δὲν τὄκαμες’ ὕστερα ἔγινε. Τώρα καιρὸς νὰ γνωρίσεις τοὺς φίλους σου καὶ τοὺς ἀπατεῶνες. Δὲν πλουταίνει ὁ ἄνθρωπος μὲ χρήματα μονάχα, πλουταίνει κι ἀπό τὰ καλὰ του ἔργα.

Σὰν τ’ἄκουσε αὐτά ὁ Γκούρας ” δάκρυσαν τὰ μάτια τοῦ καημένου’ τὸν ἔτυπτε ἡ συνείδησή του διὰ τὸ κάμωμα ὁποὔκαμεν εἰς τὸν Ὀδυσσέα.”

—–Ἄν ζήσω κι ἔβγω ὄξω, δὲ θέλω ματαξέρει αὐτούς τοὺς μπερμπάντες, Μακρυγιάννη. Και γιὰ τὰ χρήματα – καταγίνουμαι νὰ φκιάσω τὴ διαθήκη μου καὶ θὰ κάμω σκολειά κι ἄλλα καλὰ γιὰ τὴν πατρίδα.

.—Στο Σοποτόν Καλαβρύτων οι Έλληνες υπό τον Λεχωρίτην έδωσαν μάχη κατά των τούρκων. Την μάχην εκέρδισαν οι τούρκοι.

1866.—Οι Κρήτες επαναστάται περικυκλώνουν τούς εις το οροπέδιον τού Βουθαρόλιθου τούρκους καί εξοντώνουν αυτούς.

1876.—Επί κυβερνήσεως Αλεξάνδρου Κουμουνδούρου, δόθηκε η κυβερνητική έγκριση για τη σύσταση του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών. Με την ίδρυση τον Οκτώβριο του 1872 της Τραπέζης Βιομηχανικής Πίστεως και πολλών ανωνύμων μεταλλευτικών εταιρειών, οι χρηματιστηριακές πράξεις διεξάγονται σε όλη την τότε ελληνική επικράτεια. Στα τέλη του 1873, σχεδόν 100.000 μετοχές της ανωνύμου Εταιρείας Μεταλλουργείων Λαυρίου, αποτελούν σχεδόν αποκλειστικό αντικείμενο της λέσχης. Ο τότε πρωθυπουργός Ε. Δεληγιώργης μελετά την ίδρυση χρηματιστηρίου, σκέψη που υλοποιήθηκε τελικώς τρία χρόνια αργότερα, επί κυβερνήσεως Κουμουνδούρου, με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου και έκδοση βασιλικού διατάγματος στις 30/9/1876.

1877.—Ξεκινά την λειτουργία του ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός. Ιδρύθηκε από την Βασίλισσα Όλγα στις 10 Ιουνίου 1877.

1899.—Ιδρύεται η Τράπεζα Κρήτης με έδρα τα Χανιά, αλλά δεν έχει καμμία σχέση με την σύγχρονή της.

1906.— Μακεδονομάχοι προσέβαλαν και πάλι χωριό Γκόλο Σέλο (Γυμνά) Παννιτσών με στόχο βουργαροκομιτατζήδες και προδότες.Σε όλες τις περιφέρειες, τα Ελληνικά Σώματα έπαυσαν να τηρούν αμυντική στάσι και πέρασαν στην επίθεση. Η επιθετική στάσις αύξησε το γόητρο των Ελληνικών Σωμάτων. Το Γενικό Προξενείο Θεσσαλονίκης συνέδραμε τα μάλα σε αυτό, κατευθύνοντας, ελέγχοντας και υποστηρίζοντας τα σώματα κατά τρόπον άψογον και κατόπιν μελετημένου σχεδίου’ δεν ανέθετε δε την διοίκησή των σε ανευθύνους οπλαρχηγούς και δεν επέτρεπε τις ακρότητες.

1912.—(π. ημερολ.) Επιδίδεται ταυτόσημη διακοίνωση των κρατών της χερσονήσου του Αίμου στην τουρκία, με την οποία ζητούν την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων, κυριότερες από τις οποίες ήταν η αναγνώρισις της εθνικής αυτονομίας των διαφόρων εθνοτήτων και η αναλογική εκπροσώπησίς των εις το Οθωμανικόν Κοινοβούλιον.

.—Εκατόν τριάντα χιλιάδες (130.000) Έλληνες επιστρατεύονται υπό τα όπλα. Πάρα πολλοί είναι και οι ομοεθνείς εθελοντές από το εξωτερικό.

1913.—Σε κρίση βρίσκονται τα Βαλκάνια, καθώς τουρκία και βαλκανικοί Σύμμαχοι προχωρούν σε στρατιωτικές προετοιμασίες.

1918.—Η Ελληνική πλευρά καταγγέλει τις ωμότητες που διέπραξαν οι βούλγαροι στην ανατολική Μακεδονία και Θράκη.

1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία ο ελληνικός στρατός δέχεται επιθέσεις ατάκτων τούρκων.

1920.—Στη Μ. Ασία οι εμπόλεμοι Έλληνες και τούρκοι δρουν με περιπόλους.

1921.—Στο μέτωπον Μικράς Ασίας γίνεται δράση περιπόλων και αποσπασμάτων.

1922.—Η Ελλάδα αναγκάζεται να εκκενώσει την Ανατολική Θράκη, υποκύπτοντας σε πιέσεις των Μεγάλων και την συνθήκη των Μουδανιών.Τηλεγράφημα του Βενιζέλου προς Θράκας πληρεξουσίους γράφει τα εξής : «Ἀνατολική Θράκη ἀπωλέσθη ἀτυχῶς δι’Ἑλλάδα καὶ ἐπανέρχεται είς ἄμεσον κυριαρχίαν τῆς τουρκίας, ἀποκλειομένης πάσης διαμέσου λύσεως…»

1929.—Πεθαίνει ο δημοτικιστής φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Ψυχάρης. Πολλά και σημαντικά έχουν, κατά καιρούς, λεχθεί για το έργο, τους αγώνες, τις θέσεις και την προσφορά τού Ψυχάρη στην επικράτηση τής δημοτικής. Πολλοί έχουν επαινέσει τη μαχητικότητα, την αποφασιστικότητα και το ανυποχώρητο τού Ψυχάρη, κι άλλοι πάλι τον έχουν ψέξει για την «ακραία» στάση που κράτησε στο γλωσσικό –επιβραδύνοντας έτσι τη λύση του και εξωθώντας τα πράγματα σε άγονες προσωπικές διαμάχες και αντεγκλήσεις. Άλλοι τον εξύψωσαν σε ήρωα τού δημοτικισμού κι άλλοι τον θεώρησαν «ολετήρα» τής γλώσσας. Όλοι, ωστόσο, δέχονται ως καθοριστική την παρουσία του στους αγώνες τής γλώσσας και –περισσότερο ή λιγότερο– αναγνωρίζουν την επιστημονική συμβολή του στην πάλη για το γλωσσικό.

1941.—Ο Ιερεύς Γεώργιος Αλεξιάδης, ετών 67, γίνεται θύμα αιμοδιψών βουργάρων. Εφημέριος Ιερού Ναού Ταξιαρχών  Κοκκινογείων [Α. Μακεδονία], γεννήθηκε το 1874 στην Λιτίστα της περιοχής Ορτάκιοϊ. Βαθύς γνώστης της Βυζαντινής Μουσικής και καλλίφωνος, έγινε πρωτοψάλτης στόν Ναό των Αγίων Αποστόλων της γενέτειράς του. Εχειροτονήθηκε Ιερεύς το 1904. Οι βούργαροι τον απήγαγαν, μαζί με την Πρεσβυτέρα του, από την οικία του. Τους ωδήγησαν στο Σχολείο, όπου τούς εχώρισαν. Τότε τον ερώτησαν αν είναι Έλληνας ἤ βούργαρος Ιερεύς. “Έλλην Ιερεύς” απήντησε ο π. Γεώργιος. Μετά από λίγο τον άφησαν ελεύθερο, μόλις όμως βγήκε στο προαύλιο του Σχολείου οι βούργαροι  στρατιώτες τον εφόνευσαν διά πυροβόλου όπλου εκ των όπισθεν στις 30 Σεπτεμβρίου 1941. Επικεφαλῆς του αποσπάσματος ήταν ο βούργαρος δάσκαλος του χωριού. Κατέλιπε την Πρεσβυτέρα του Φανή.

1943.—Εκτελούνται στην Πάτρα 10 Έλληνες από τους γερμανούς.

.—Με διαταγή από τους Γερμανούς αρχίζει η εκκένωση των χωριών Κεφαλοβρύσι, Κρεβατάς, Πεύκος, Σύμη, Καλάμι και Συκολόγος εντός πέντε ημερών. Στις 14 Οκτωβρίου, ένα μήνα μετά τις ομαδικές εκτελέσεις, ειδικά συνεργεία των Γερμανών άρχισαν να κατεδαφίζουν με δυναμίτες και πυρπόλησαν τα χωριά αυτά, που είχαν ήδη εκκενωθεί και η περιοχή τους είχε κηρυχθεί «νεκρή ζώνη».

Γενικώς, είναι δύσκολο να γίνει ένας ακριβής απολογισμός θυμάτων κααι καταστροφών στην Κρήτη. Οι κινήσεις των γερμανικών στρατευμάτων χαρακτηρίζονταν από μια διασπορά ενώ οι εκτελέσεις γίνονταν και εκτός των χωριών, όποτε έβρισκαν άμαχο πληθυσμό στην ευρύτερη ζώνη. Το σύνολο των θυμάτων τις μέρες εκείνες φτάνει τουλάχιστον τους 400. Τουλάχιστον 129 από αυτούς είναι απ’ τα χωριά της δυτικής Ιεράπετρας (Μύρτος, Γδόχια, Ρίζα, Μουρνιές, Μύθοι, Μάλες, Χριστός και Παρσάς) ….μιλάμε μόνο για τα χωριά στον Νομό Λασιθίου !!

.—Οι Ναζί εκτελούν τον Ιερέα Βασίλειο Τσούπρα, ετών  54, στο χωριό Σελλάδες της Άρτης.

1951.—Αδιέξοδο δημιουργείται από τα αποτελέσματα των εκλογών, αφού δεν επιτρέπουν σε κανένα κόμμα να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

1969.—Η Αθήνα αρχίζει να υδροδοτείται από το Μόρνο.

1979.—Πρώτη αγωνιστική του πρώτου Επαγγελματικού Πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής κατηγορίας που διοργανώνει η ΕΠΑΕ. Κόβονται 113.665 εισιτήρια και σημειώνονται 27 γκολ με τον ΠΑΟΚ να σημειώνει το σκορ της ημέρας 6-2 επί της Καβάλας με χατ τρικ του Κωστή. Πρωταθλητής θα ανακηρυχθεί ο Ολυμπιακός μετά από μπαράζ, που θα γίνει στο Βόλο στις 25 Μαΐου 1980 νικώντας τον Άρη με 2-0 αφού και οι δύο ομάδες είχαν ισοβαθμήσει με 47 βαθμούς.

1982.—Ο Ανδρέας Παπανδρέου εξαγγέλλει μέτρα για την Δικαιοσύνη, που αφορούν αύξηση των δικαστών, εθελουσία έξοδο από το Σώμα και νέες προσλήψεις.

1988.—Ο Ανδρέας Παπανδρέου υποβάλλεται σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς στο Χέρφιλντ του Λονδίνου.

1991.—Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος παθαίνει έμφραγμα του μυοκαρδίου και νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης.

.—Αρχίζει το τελευταίο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη, αφού από την επόμενη χρονιά έγινε διεθνές.

1994.— Σε βυζαντινό ναό κοντά στην Αγια-Σοφιά, στην Κωνσταντινούπολη,  τελείται διαγωνισμός ομορφιάς «Μις Γιανγκ Ευρώπης»[….]

1997.—Με ένα ιστορικό γκολ του Ζήση Βρύζα, ο ΠΑΟΚ ισοφαρίζει στα τελευταία λεπτά την Arsenal μέσα στο Highbury και προκρίνεται στον επόμενο γύρο του Κυπέλλου UEFA αφού στον πρώτο αγώνα είχε κερδίσει με 1-0.

.— Σκοτώθηκε ο πιλότος Δημήτριος Στρατάκιας κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως, όταν το αεροσκάφος Mirage 2000 του οποίου ήταν κυβερνήτης έπεσε στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Σκύρου.

2000.—Η ελληνική ομάδα του ανσάμπλ με τις Ειρήνη Αϊνδηλή, Εύα Χριστοδούλου, Μαρία Γεωργάτου, Χαρά Καρυάμη, Κλέλια Πανταζή και Άννα Πολλάτου, κατακτά το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ με 39.285 βαθμούς.

.—Η Μιρέλα Μανιάνι κατακτά το αργυρό μετάλλιο στον ακοντισμό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ με βολή στα 67.51 μέτρα πίσω από τη Νορβηγίδα Τριν Χατεσταντ με 68.91 μέτρα.

.

.

.

Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναπαραγωγὴ ἡμερομηνιῶν, μὲ τὴν προϋπόθεση νὰ ἀναφέρεται ὡς πηγὴ  τὸ «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»

.

.

.

Βασική πηγή: www.e-istoria.com

.

.

.

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

29/09/2013

.

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 3.

29 Σεπτεμβρίου

.

480.—π.Χ. Θρίαμβος του Ελληνικού Στόλου, υπό τον Θεμιστοκλή, κατά του περσικού του Ξέρξη στην Σαλαμίνα. Η ακριβής ημερομηνία είναι άγνωστη (ίσως και 29 Σεπτεμβρίου), ενώ το Ελληνικό Ναυτικό εορτάζει την επέτειο στις 12 Σεπτεμβρίου. Η στρατηγική ιδιοφυΐα του Θεμιστοκλέους (με την διορατικότητα να δείξει ακλόνητη πίστη στο θαλάσσιο στρατηγικό δόγμα (“μέγα το της θαλάσσης κράτος”, Θουκ. Α 143) και με την τόλμη, την επιδεξιότητα και το ηγετικό χάρισμα να το εκμεταλλευτεί, κόντρα σε όλες της φωνές της ηττοπάθειας) και η ναυτοσύνη των Ελλήνων, πρωτοστατούντων των Αθηναίων, δίνουν στην Ελλάδα την μεγάλη νίκη. Το Αιγαίο, λίκνο της φυλής και του πολιτισμού μας, αποδεικνύεται και πάλι πηγή της ζωής, του πλούτου και της δυνάμεώς μας. Ο παιάν των Σαλαμινομάχων αντηχεί και θα αντηχεί για πάντα στους αιώνες της Ιστορίας (Αισχύλος, “Πέρσαι”, 402-405):

Ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε, ἐλευθεροῦτε πατρίδ’, ἐλευθεροῦτε δὲ παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τέ πατρῴων ἕδη, θήκας τε προγόνων: νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγῶν.

.—Την ίδια ημέρα, κατά την παράδοση, που έγινε η Ναυμαχία της Σαλαμίνος (ή κατ’ άλλους η Μάχη των Θερμοπυλών), στην νοτιοανατολική Σικελία, ο στρατός του τυράννου των Συρακουσών Γέλωνος συντρίβει στην Μάχη της Ιμέρας τον στρατό των Καρχηδονίων και μισθοφόρων Φοινίκων, Λιβύων, Ιβήρων κ.ά. του Αμίλκα (οι αρχαίοι ιστορικοί δίνουν τους υπερβολικούς αριθμούς 300.000 ανδρών, 3.000 μεταγωγικών και 200 πολεμικών πλοίων). Ο Αμίλκας σκοτώνεται στην μάχη. Από τον Καρχηδονιακό στρατό γλύτωσαν 20 μόνο πλοία, από τα οποία ένα μόνο κατάφερε να επιστρέψει στην Καρχηδόνα.

1500.Ο οσιομάρτυρας Μαλαχίας, σηκώνοντας το ξύλο τής καταδίκης του στους ώμους, φθάνει έξω από την πόλη όπου θανατώνεται από τους τούρκους με τον μαρτυρικό τρόπο του σουβλίσματος. «Ἐν Σιὼν ἠξίωσαι τοῦ θείου πάθους, Κοινωνῆσαι ἔνδοξε ὡς Θεοῦ φίλος. Εἰκοστῇ ἐνάτῃ Μαλαχίας ὑψώθη ἰκρίῳ πικρῷ.» [Για ορισμένες σελίδες το 1500 αναφέρεται ως έτος γεννήσεως , και το 1579 ως έτος θανάτου].

1547.—Γεννιέται [για ορισμένες πηγές στις 23/2], ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες, Ισπανός συγγραφέας,( όχι μόνο του ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗ )  ο οποίος ήταν υπαξιωματικός στο πολεμικό «Μαρκησία» του Αντρέα Ντόρια και έχασε το αριστερό του χέρι στην ναυμαχία της Ναυπάκτου. Οι κακεντρεχείς ομότεχνοί του τον αποκαλούσαν απαξιωτικά «κουλό της Ναυπάκτου». Ο ίδιος όμως τους απαντούσε με ατάραχο αυτοσαρκασμό : «απώλεσα την αριστεράν μου προς δόξαν της δεξιάς» Στη δυτική πλευρά του ενετικού λιμένος της Ναυπάκτου, βρίσκεται το Πολιτιστικό Πάρκο Θερβάντες, όπου είναι αναρτημένες αναμνηστικές μαρμάρινες επιγραφές, αφιερώματα των Πρεσβειών των εμπλεκομένων στη Ναυμαχία κρατών. Εκεί υψώνεται, επίσης, και το άγαλμα του Μιγκουέλ ντε Θερβάντες. 

1650.—(9/10 ν.ημ) Σεισμός πολλών βαθμών της κλίμακας ρίχτερ κτυπά την νήσο Κρήτη.Η έμμετρος αφήγησις  του Μαρίνου Τζάνε περιγράφει :  «Καὶ μία ἡμέρα Κυριακὴ κυττάζουν τοῦ ἑλίου κ’ ἤτονε τζῇ εἴκοσι ἐννιά, μηνὸς τοῦ Σεπτεμβρίου, τσ’ἀκτίναις καὶ μαυρίζουσι σὰ νὰ μὴν εἶχε λάμψι, ‘ςτὴ Μῆλο πέφτει ἀστραπή κι’ εἶχε τὸ θειάφι ἅψῃ’ κι’ ὅλοι οἱ ἀνθρῶποι ἐκλαίγασι εἰς ταῖς καταστασίαις, καὶ τῶν δαιμόνων ἤτονε ἔκεῖνα φαντασίαις.(…) Ν’ ἀστράπτῃ ὁ κόσμος μὲ βρονταὶς καὶ νὰ παρακουνιέται, ἡ Κ ρ ή τ η καὶ τὸ πέλαος δίχως ἀφρούς νὰ σειέται….»

1684.—Ο Φραγκίσκος Μοροζίνι καταλαμβάνει από τους τούρκους την Πρέβεζα.Στις 27 προς 28 Σεπτεμβρίου κατέστη δυνατόν να διανοιχθούν λαγούμια στο χωμάτινο κρηπίδωμα του τείχους (Banchetta) που εξείχε της τάφρου και εισερχόμενοι οι πολιορκητές άρχισαν να διατρυπούν το τείχος με τρυπάνια. Η αντίστροφη μετρησις είχε αρχίσει. Την ίδια ημέρα οι οθωμανοί ύψωσαν λευκή σημαία και κατατρομαγμένοι κατά τον Valuasense, ζήτησαν διαπραγματεύσεις. Σε συνάντηση του γενικού αρχηγού με τους απεσταλμένους των ηττημένων, στην ναυαρχίδα του συμφωνήθηκαν η παράδοση του φρουρίου και οι όροι αποχωρήσεως των τούρκων. Έτσι το επόμενο πρωινό θα αναχωρούσαν όλοι άοπλοι προς την Άρτα πλήν τριάντα εξ αυτών που θα μπορούσαν να φέρουν την σκευή και τον οπλισμό τους. Στο φρούριο θα άφηναν τους μαύρους και τους χριστιανούς σκλάβους οι οποίοι προέρχονταν από πειρατικές επιδρομές ενώ παραδόθηκαν και κάποιοι όμηροι.

1687.—Οι τούρκοι παραδίδουν την βομβαρδισμένη Ακρόπολη των Αθηνών στον Φραγκίσκο Μοροζίνι. Φρούραρχος διορίζεται ο Κόμης Πομπέι. Πρώτες τους φροντίδες είναι το θάψιμο των πτωμάτων που ήταν άταφα από δέκα περίπου ημέρες και η καταγραφή του εγκαταλειμμένου πολεμικού υλικού. Παράλληλα πρόχειρα συνεργεία προσπαθούν να τακτοποιήσουν τα άφθονα μάρμαρα που έχουν σκορπιστεί παντού από την ανατίναξη και να ανοίξουν διόδους ανάμεσα στα ερείπια των καμένων σπιτιών. Ο Μοροζίνι, συνοδευόμενος από τον Καίνιξμαρκ και περιστοιχισμένος από τους ανώτερους αξιωματικούς, εισέρχεται θριαμβευτικά στην Αθήνα.

1911.—Η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο στην τουρκία με αφορμή την έριδα για τον έλεγχο της Τρίπολης στη Λιβύη. Ο Ιταλοτουρκικός Πόλεμος που ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 1911 είχε ως κύριο σκοπό την κατάληψη της Τριπόλεως και της Κυρηναϊκής Χερσονήσου από τους Ιταλούς. Η ιταλική κυβέρνηση, βλέποντας το συνεχή ανεφοδιασμό των τουρκικών στρατευμάτων από τη Μικρά Ασία, αποφάσισε να καταλάβει τα Δωδεκάνησα, ώστε να κόψει τους δρόμους επικοινωνίας και να ωθήσει την τουρκική κυβέρνηση στην υπογραφή Συνθήκης Ειρήνης. Επίσης, η κατάληψη της Δωδεκανήσου ίσως να ήταν το αντιστάθμισμα για την ικανοποίηση της κοινής γνώμης μετά από την αποτυχημένη εκστρατεία των Ιταλών στην Κυρηναϊκή.

1916.—Ο συμμαχικός στόλος της ΑΝΤΑΝΤ, καταπλέει στη Σαλαμίνα και απειλεί την Αθήνα. Στις 3/16 Νοεμβρίου (παλιό Ιουλιανό και νέο Γρηγοριανό ημερολόγιο) ο Φουρνέ θα απαιτήση από την Αθήνα να του παραδώσει μια συγκεκριμένη ποσότητα πολεμικού υλικού, πράγμα το οποίο η τελευταία αρνείται. Έτσι πριν ξημερώσει η 18η Νοεμβρίου, αρχίζει η απόβαση με λέμβους και ατμακάτους μονάδων Γάλλων, Ιταλών και Βρετανών οι οποίες ανεβαίνουν στην Αθήνα από την Λεωφ. Συγγρού, Πειραιώς και οδού του Ελαιώνος. Θα ακολουθήσουν τα Νοεμβριανά.

1918.—(ν. ημερ.) Οι Βούλγαροι συνθηκολογούν μέ τούς Συμμάχους (εν οις καί η Ελλάς), αναλαμβάνοντες την υποχρέωσιν ν’ αποχωρήσουν από όλα τα υπ’ αυτών κατεχόμενα εν Μακεδονία εδάφη. Κατόπιν τής γενομένης συνθηκολογήσεως, παρεδόθησαν εις την γαλλικήν Στρατιάν τής Ανατολής και την 3ην Ελληνικήν Μεραρχίαν, 65.337 Βούλγαροι οπλίται, 1287 αξιωματικοί καί 5 στρατηγοί. Μετά τούτων παρεδόθησαν 590 Αυστριακοί καί Γερμανοί οπλίται καί 17 αξιωματικοί. Εις τούς νικητάς περιήλθον επίσης 255 πυροβόλα διαφόρων διαμετρημάτων.

1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.

.—Ο Μουσταφά Κεμάλ επεκτείνει τη δραστηριότητά του μέχρι τη Σμύρνη, με στόχο την εκδίωξη των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία.

1920.—Ο ελληνικός στρατός στη Μ. Ασία μάχονται μάχες προφυλακών

1921.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία επεκράτησεν ησυχία.

1922.—Ανακωχή των Μουδανιών, δι’ ης ετερματίσθη η εν Μικρά Ασία εμπόλεμος κατάστασις μεταξύ Ελλάδος και τουρκίας. Η ανακωχή, αν και αφορούσε άμεσα στα ελληνικά συμφέροντα στην ανατολική Θράκη, υπογράφτηκε (από τούρκους και συμμάχους) χωρίς την παρουσία Έλληνα αντιπροσώπου [!!!].Κατά την αφήγηση του Ισμέτ Ινονού στον πολιτικό και μεγάλο Ιστορικό Σπύρο Μαρκεζίνη, το 1972, δέχθηκαν όλοι την προτροπή του: «Ας φθάσουμε σε ένα αποτέλεσμα και οι Έλληνες θα υποχρεωθούν να το δεχθούν».

1925.—Ο δικτάτορας Θ.Πάγκαλος, διαλύει την Εθνοσυνέλευση, και στην θέση της τοποθετεί τριανταμελή επιτροπή. Παράλληλα προκηρύσσει δημοτικές και κοινοτικές εκλογές για τις 24 Οκτωβρίου. O καθηγητής Π.Καρολίδης,που συνέχισε το γράψιμο της «Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους» μετά τον  Κ.Παπαρρηγόπουλο, γράφει για τον δικτάτορα Θ.Πάγκαλο  (Βιβλίο εικοστό ,εκδόσεις Κάκτος, σελ. 240-241): «είναι γνωστό ότι ο Πάγκαλος δεν ήταν αυστηρός υπέρμαχος του δικαίου και της δικαιοσύνης και η περιφρόνησή του προς αυτά προκειμένου να φτάσει στο σκοπό του έφτασε μέχρι παραλογισμό και αναισθησία». Ένα από τα μεγάλα του ατοπήματα, ήταν η σύναψη συνθήκης με την Γιουγκοσλαβία, με την οποία παραχωρούσε συγκυριαρχία στον λιμένα της Θεσσαλονίκης και στην κοιλάδα του Αξιού, και την παραχώρηση του ελέγχου της σερβικής μονής στο Άγιο όρος. Ο δικτάτορας καταδικάστηκε για τρία αδικήματα: Για κομπίνες γύρω από ένα καζίνο στην πατρίδα του Ελευσίνα, για μια σύμβαση με την Εριουργία Κυρκίνη και για κατάχρηση κρατικού συναλλάγματος.

1927.—Συλλαμβάνονται βούργαροι κομιτατζήδες που δρουν στην Μακεδονία. Η Ελληνική κυβέρνηση αποστέλλει διάβημα στην Σόφια.

1929.—Πεθαίνει ο Βασίλειος Γ΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

1931.—Σκοτώθηκε ο αεροπόρος μας Γεώργιος Καλογράκος σε αεροπορικό ατύχημα που συνέβη στο Σέδες Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσεως.

1932.—Μετασεισμός τού ισχυρού που κατέστεψε την Ιερισσό στις 26/9, ταράζει την Θεσσαλονίκη.

1937.— Πέθανε στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών, συνεπεία θανασίμου τραυματισμού του σε αεροπορικό ατύχημα, ο πιλότος μας Ανδρέας Κατσίκαλης.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

28/09/2013

.

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 3.

28 Σεπτεμβρίου

.

351.—O Κωνστάντιος Β΄κατανικά το σφετεριστή Μαγνέντιο. Το 350, οι δυσαρεστημένες λεγεώνες της Δύσεως λόγω των «ιδιαιτεροτήτων» τού βίου τού αυτοκράτορος Κώνστα – αδελφού τού Κωνστάντιου Β’- ,ανακήρυξαν αυτοκράτορα τον στρατηγό Μαγνέντιο. Ο Κώνστας, στην προσπάθειά του να διαφύγη, δολοφονήθηκε από ανθρώπους τού Μαγνετίου.Ο αυτοκράτορας τού Ανατολικού τμήματος, Κωνστάντιος Β’, αντέδρασε άμεσα, εκστρατεύοντας κατά τού Μαγνετίου και αφού κατάφερε μέσω ρητορικού λόγου που εκφώνησε, να προσαιτεριστεί μεγάλο μέρος τών μέχρι αντιπάλων στρατευμάτων κατανίκησε τον Μαγνέτιοι στην μάχη που ακολούθησε. Στα θρησκευτικά θέματα, ο Κωνστάντιος Β’, σε αντίθεση με τον αδελφό του  Κώνστα,  ήταν οπαδός τού Αρειανισμού, με αποτέλεσμα να εξορίση αρκετούς ορθοδόξους επισκόπους  και να επιβάλλει συστηματικό διωγμό εναντίον τών οπαδών του Συμβόλου Πίστεως τής Νίκαιας. Κατά τη διάρκεια της μονοκρατορίας του, ο Κωνστάντιος κλήθηκε να προστατεύσει την αχανή αυτοκρατορία από τους εξωτερικούς εχθρούς. Μπροστά στον αυξανόμενο κίνδυνο από τις βαρβαρικές επιδρομές στα δυτικά εδάφη της αυτοκρατορίας και συνειδητοποιώντας ότι το έργο αυτό ήταν πολύ δύσκολο για έναν άνθρωπο, στράφηκε προς τον τελευταίο εναπομείναντα γόνο της αυτοκρατορικής δυναστείας, τον Ιουλιανό, στον οποίο ανέθεσε την άμυνα της Γαλατίας. Παράλληλα προσπάθησε να οργανώσει την άμυνα στο συριακό μέτωπο για να προφυλαχτεί από τις αλλεπάλληλες επιδρομές των Περσών. Ωστόσο ο Κωνστάντιος αναγκάστηκε να μεταβεί στην Αντιόχεια, προκειμένου να αναχαιτίσει τον πέρση βασιλιά Σαπώρη και τις επεκτατικές του διαθέσεις στη Μεσοποταμία και άφησε τον Ιουλιανό στο σύνορο του Ρήνου. Οι επιτυχίες του Ιουλιανού κατά των Αλαμανών στη Δύση τον έκαναν εξαιρετικά προσφιλή στα στρατεύματά του, γεγονός που ο Κωνστάντιος προσπάθησε να ανατρέψει ανακαλώντας τα στρατεύματα για τις ανάγκες του στην Ανατολή. Τα στρατεύματα στασίασαν και ανακήρυξαν το 360 αυτοκράτορα τον Ιουλιανό. Και ενώ οι δύο άντρες ετοιμάζονταν να αναμετρηθούν για το θρόνο, ο ξαφνικός θάνατος του Κωνστάντιου στην Κιλικία το 361 άφησε τον Ιουλιανό μονοκράτορα

365.— Στην αρχή της βασιλείας τού αυτοκράτορος τού Ανατολικού τμήματος Βάλη,ο Προκόπιος (συγγενής τού Ιουλιανού), με τη δωροδοκία 2 λεγεώνων, αυτοανακηρύσσεται Αυτοκράτορας στην Κωνσταντινούπολη. Την στάση κατέστηλε με επιτυχία ο Βάλης. Μετά τον θάνατο του Ιουλιανού το 363 κατά την διάρκεια εκστρατείας κατά των Περσών, η ανάγκη της άμεσης αντικατάστασης του αυτοκράτορος, οδήγησε στην εκλογή ενός ανώτατου αξιωματούχου στον θρόνο, τού Iοβιανού.O Iοβιανός κυβέρνησε μόνον οκτώ μήνες, καθώς πέθανε ξαφνικά το 364. Διάδοχος του Ιουβιανού υπήρξε ο Βαλεντιανός  ο οποίος κατόπιν αξιώσεως του στρατού , επέλεξε τον αδελφό του Βάλη ως συναυτοκράτορα.Ο Βαλεντιανός ανέλαβε το δυτικό κράτος και ο Βάλης το ανατολικό.Ο Bάλης υποστήριξε εμφανώς τον Αρειανισμό και στράφηκε εναντίον των ορθοδόξων αλλά και των εθνικών ασκώντας βία και φτάνοντας συχνά σε ακρότητες. Επιπλέον, καθώς δε διέθετε καμιά παιδεία, τον διακατείχε απέχθεια προς κάθε είδος «μαγεία» που πίστευε ότι προερχόταν από διανοουμένους, κατά των οποίων εξαπέλυσε διωγμούς, προκάλεσε κύμα βίας και επέβαλε να κάψουν τα βιβλία τους.  
..,.
1538.—Ήττα των Ισπανών από τον οθωμανικό στόλο υπό τον Μπαρμπαρόσα, στην Ναυμαχία της Πρέβεζας. Μεταξύ 1532 και 1534, ο Γενουάτης A. Doria θα επιχειρήσει ως  ναύαρχος του αυτοκρατορικού στόλου στην Πελοπόννησο, όπου οι Ισπανοί θα έχουν κάποιες πρόσκαιρες κατακτήσεις διεγείροντας το επαναστατικό φρόνημα των  Ελλήνων.Οι Οθωμανοί, με αρχιναύαρχο τον διαβόητο πειρατή Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα,απαντούν  αντεπιτιθέμενοι στην  ιταλική χερσόνησο, ενώ το 1535,κλείνοντας μια αιφνιδιαστική συμμαχία με τους Γάλλους, συλλαμβάνουν  το σχέδιο γενικής επιθέσεως  στην Ιταλία. Το 1537 συγκεντρώνουν μεγάλες ναυτικές  δυνάμεις στην Αυλώνα· αν και οι γάλλοι κλείνουν ειρήνη με τον  αυτοκράτορα, οι τούρκοι εμπλέκονται σε  ναυτικά επεισόδια με  τον αυτοκρατορικό στόλο που περιπολεί μεταξύ Κέρκυρας και Αμβρακικού’ εξαπολύουν καταστρεπτική επίθεση στην Απουλία, πολιορκούν την Κέρκυρα και  κάνουν αποβάσεις στα δυτικά ελληνικά παράλια μεταξύ αυτών και  στη Πάργα. Οι Βενετοί αν και ενοχλημένοι από  την  ισπανική παρουσία στη  δυτική Ελλάδα, θα αναγκασθούν  να  συνυπογράψουν στις αρχές του 1538 «Ιερή Συμμαχία» με  τον αυτοκράτορα, τον αδελφό του, Φερδινάνδο της Αυστρίας και  τον  πάπα Παύλο  Γ΄  και  να οργανώσουν μεγάλο κοινό στόλο. Στα σχέδατης Συμμαχίας συμπεριλαμβανόταν απόβαση στη δυτική Ελλάδα και πιθανήκατάληψη  της  τουρκικής βάσης  της  Πρέβεζας.

Κορύφωση  αυτής της δραστηριότητας  είναι η  περίφημη  ναυμαχία της Πρέβεζας το Σεπτέμβριο του 1538,όπου ο Doria συναντά τον Μπαρμπαρόσσα ωστόσο κυρίως λόγω του εσωτερικού ανταγωνισμού Βενετών- Ισπανών, δίνει μετά από κάποιες συμπλοκές το σήμα της αναχώρησης του αριθμητικά υπέρτερου στόλου του.Το συμβάν  που πανηγυρίστηκε – και πανηγυρίζεται – από τους τούρκους ως μία από τις μεγαλύτερες ναυτικές επιτυχίες της ιστορίας τους, αποτέλεσε την αφετηρία της θαλάσσιας κυριαρχίας τους στην ανατολική Μεσόγειο για την επόμενη τριακοντατία.
,
1669.—Καταλαμβάνεται το Μέγα Κάστρο της Κρήτης, από τον Αχμέτ Κιοπρουλί.
,
1687.— Νωρίς το πρωί της 28ης Σεπτεμβρίου φάνηκαν τα στρατεύματα του Σερασκέρη προς βοήθεια των πολιορκούμενων τούρκων στην Αθήνα. Ο Καίνιξμαρκ όμως τους περίμενε και εστράφη αμέσως εναντίον τους με το μεγαλύτερο μέρος του στρατού και του ιππικού του. Ο Σερασκέρης τρομοκρατήθηκε, υποχώρησε χωρίς να ρίξει ούτε μια βολή και οι πολιορκούμενοι τούρκοι είδαν να σβήνει και η τελευταία τους ελπίδα. Αποφασίζουν να παραδοθούν και υψώνουν λευκή σημαία στον πύργο των Προπυλαίων στις 28 Σεπτεμβρίου. Πέντε προύχοντες Τούρκοι κατεβαίνουν εξουσιοδοτημένοι να διαπραγματευθούν τους όρους της παράδοσης. Δίνεται διαταγή να παύσει το πυρ και οι αντιπρόσωποι οδηγούνται στο στρατόπεδο του Πειραιά.

1825.—Ο Καραϊσκάκης αποφασίζει να αιφνιδιάση τους τούρκους, κτυπώντας με μία καταδρομική επιχείρηση την νύχτα τής 28ης Σεπτεμβρίου την βάση ανεφοδιασμού τους, στο Κραβασαρά Αμφιλοχίας τρέποντάς τους εις άτακτον φυγήν.

1828.— Συστήνεται η Ταχυδρομική Υπηρεσία με ψήφισμα τού κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια (28 Σεπτεμβρίου 1828), που εκδίδεται στον Πόρο. Στις 24/9 είχε υπογραφεί το ψήφισμα υπό του Κυβερνήτου.
.
1833.—Οι τούρκοι απαγχονίζουν 50 Κρήτες επαναστάτες στις Μουρνιές Χανίων.
 
1893.—Ημερομηνία γεννήσεως για τον λογοτέχνη από τη Χαλκίδα, Γιάννη Σκαρίμπα. Υπήρξε ένας από τους εισηγητές του παράδοξου στο χώρο της νεοελληνικής λογοτεχνίας αλλά και του θεάτρου (πολλοί μελετητές τον θεωρούν ως τον πρώτο έλληνα θεατρικό συγγραφέα του παραλόγου). Αποτελεί μια μοναχική περίπτωση και αγνοήθηκε για πολλά χρόνια από τη φιλολογική επιστήμη στην Ελλάδα. Με το ιστορικό του έργο για την επανάσταση του 1821, έθεσε ερωτήματα χωρίς να δώσει απαντήσεις, όπως αν η εθνική απελευθέρωση ενός λαού είναι προϋπόθεση για την κοινωνική.
.
1901.—Οι βούλγαροι καίνε ζωντανό στην Γευγελή τον Μακεδονομάχο Άγγελο Λέοντα.
,
1903.—Ρωσία και Αυστρία διορίζουν προξένους στην Μακεδονία.
 .
1916.—Εθνικός διχασμός προ των πυλών. Η Ελλάδα βρίσκεται με δύο αντίπαλες κυβερνήσεις, η μία στη Θεσσαλονίκη υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο και η άλλη στην Αθήνα υπό την επιρροή του βασιλιά Κωνσταντίνου. Αιτία, η διχογνωμία Βενιζέλου και Κωνσταντίνου για το αν η χώρα έπρεπε να συνταχθεί ή όχι με τις δυνάμεις της Αντάντ κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
.
h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

27/09/2013

.

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 3.

27 Σεπτεμβρίου

.

641.—Ο εγγονός του Ηρακλείου, Κώνστας Β, ανεβαίνει στον θρόνο.

1570.— (26 ή 27 )Στα πλαίσια της εκστρατείας για την κατάληψη της Κύπρου από τους οθωμανούς αρχίζουν τον βομβαρδισμό τών καραβιών τού λιμανιού τής Αμμοχώστου καθώς και τής ακροπόλεως, ό οποίος συνεχίζεται επί μήνες, αλλά χωρίς σοβαρές ζημίες.

1764.—Η Ακυλίνα, νεομάρτυρας από το Ζαγκλιβέρι Θεσσαλονίκης, σκοτώνεται με βασανιστήρια από τους τούρκους.

1822.—Οι τούρκοι απαγχονίζουν στην Παραμυθιά Έλληνες χριστιανούς που αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν. 

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ - ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ1831.—(π. ημερολ.) Ενώ ο Ιωάννης Καποδίστριας μετέβαινε εις την εν Ναυπλίω εκκλησίαν τού Αγίου Σπυρίδωνος (ήτο Κυριακή), οι Γεώργιος καί Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης (υιός πρώτος καί αδελφός ο δεύτερος τού Πετρόμπεη), αναμένοντες έξωθι ταύτης, τον φονεύουν. Ο Καποδίστριας εκράτει φυλακισμένον εις την Ακροναυπλίαν τον Πετρόμπεην, θεωρών υπεύθυνον τούτον δι’ ωρισμένας επαναστατικάς ενεργείας, απόπειρα δε τού Ρώσου ναυάρχου Ρίκορδ, όπως τούς συμφιλιώση απέτυχε. Μετά την αποτυχίαν, ο υιός καί ο αδελφός τού Πετρόμπεη, μένεα πνέοντες κατά τού Κυβερνήτου, απεφάσισαν καί εξετέλεσαν το έγκλημα. Εκ τούτων, ο μεν Κωνσταντίνος κατεκρεουργήθη την ιδίαν ημέραν υπό τού οργισμένου πλήθους, ο δε Γεώργιος, συλληφθείς, κατεδικάσθη εις θάνατον καί εξετελέσθη στις 10 Οκτωβρίου 1831.

Ένα πουλάκι ξέβγαινε ‘πό μέσ’ από τ’ Ανάπλι,

στην Κόρθο κάνει κολατσιό και στη Βστίτσα γιόμα,

στην Πάτρα μπαρκαρίζεται, στο Μεσολόγγι πάει,

πάει χαμπέρια των Κλεφτών και των καπεταναίων.

-Πες μας, πες μας, πουλάκι μου, κανα-καλό χαμπέρι.

-Τι να σας πω, μωρέ παιδιά, τι να σας μολογήσω,

εψές, προψές που πέρναγ’ από μέσ’ από τ’ Ανάπλι,

άκουσα το μουσαφερέ και τη κρυφή κουβέντα,

τόν Κυβερνήτη σκότωσαν οι Μαυρομιχαλαίοι.

Τρεις ντουφεκιές του ρίξανε με τρι’ ασημένια βόλια.

Το ‘να το(μ) πήρε στην καρδιά και τ’ άλλο στο πλεμόνι,

το τρίτο το φαρμακερό το(μ) πήρε στο κεφάλι.

Το στόμα τ’ αίμα γέμισε, τ’ αχείλι του φαρμάκι

κ’ η γλώσσα τ’ αηδονολαλεί σαν το χελιδονάκι.

.— Την ίδια ώρα, ο αδελφός του δολοφονημένου, ο Αυγουστίνος Καποδίστριας, μη έχοντας άλλο στήριγμα, έστελνε στη Μάνη να ειδοποιήσουν τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και συγκαλούσε την Γερουσία σε έκτακτη συνεδρίαση. Μόλις έξι ώρες μετά τη δολοφονία, ο Γέρος του Μοριά έμπαινε στο Ναύπλιο καλπάζοντας, επικεφαλής 150 καβαλάρηδων. Η παρουσία του προκάλεσε ανακούφιση σε λαό και Γερουσία. Με ψήφισμά τους, οι γερουσιαστές εξέλεξαν τριμελή «Διοικητική Επιτροπή της Ελλάδος» με τον Αυγουστίνο Καποδίστρια πρόεδρο και μέλη τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον εκπρόσωπο του γαλλικού κόμματος, έμπειρο πολιτικό Ιωάννη Κωλέττη, που όμως είχε τις δικές του φιλοδοξίες.

1833.—Διά διατάγματος τής Αντιβασιλείας, συνεστήθη το Ελεγκτικόν Συνέδριον. Η σύστασις του Ε.Σ. είχε ως σκοπό την περιστολή της κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος και την αυτοσυγκράτηση και πειθαρχία στα δημόσια οικονομικά. Το Ε.Σ. ιδρύθηκε με το διάταγμα της 27ης Σεπτεμβρίου (9 Οκτωβρίου με το ν.ημερ.), «Περί συστάσεως του ΕΣ ΦΕΚ -32, σύμφωνα με τον γαλλικό θεσμό Cour de comptes, τον οποίο είχε ιδρύσει ο Ναπολέων το 1807. Ο Γεώργιος Σταύρου,εκ των πρωτεργατών της ιδρύσεως της Εθνικής Τραπέζης, διετέλεσε μέλος του Ε.Σ. λόγω της γνωριμίας και φιλίας του με τον πρόεδρο του Ε.Σ. Arthemond de Regny, γάλλο οικονομολόγο που είχε σταλεί στην Ελλάδα με παρέμβαση του  γαλλοελβετού φιλέλληνα Jean-Gabriel Eynard, με σκοπό να οργανώση τα οικονομικά της χώρας.

1846.—Ο Φιλικός Ανδρέας Λόντος, πεθαίνει στην ηλικία των 62 ετών, κάτω από άγνωστες συνθήκες, (πιθανόν αυτοκτόνησε).

1905.— (27/9 ἤ 27/10) Στην πλατεία Ατ Παζάρ του Μοναστηρίου, απαγχονίζεται από τους τούρκους ο γενναίος Οπλαρχηγός τού Μακεδονικού Αγώνα, Καπετάν Κώττας. Διατήρησε την Ελληνική του συνείδηση έως το τέλος, χαρακτηριστικό δε είναι αυτό που είπε στο σλαβόφωνο ιδίωμα πριν πεθάνει. “ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ!” [ντα ζιβε γκρτσια].“ Οἱ ἑλληνόφρονες τῆς Μακεδονίας ἤρχισαν νὰ ὀργανοῦνται ὑπό τὰς ὀδηγίας τοῦ Μητροπολίτου Καραβαγγέλη. Ἐντός μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος, συνεκροτήθη ἡ πρώτη Ἑλληνική ὀργάνωσις καὶ ἐσχηματίσθησαν εἰς τὰ χωρία οἱ πρῶτοι πυρῆνες τῆς Ἑλληνικῆς ἀντιστάσεως, πολλὰ δὲ ἐκ τῶν μελῶν της, παρουσιάζοντο καὶ ὡς μέλη τῆς ΕΜΕΟ, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν μάχαιραν τοῦ Κομιτάτου. Κρυφίως ὅμως, συνεννοοῦντο μεταξὺ των καὶ μὲ τὸν Καραβαγγέλην, προσπαθοῦντα νὰ ἀποδιοργανώσουν τὴν ἱσχυράν βουλγαρικὴν ὀργάνωσιν. Τοῦτο ἦτο εὔκολον τὴν ἐποχήν ἐκείνην, διότι η ΕΜΕΟ εἶχε κηρύξει εὐρείαν στρατολογίαν καὶ δὲν ὑπεχρέωνε ἀκόμη τὰ μέλη της νὰ ἀπαρνηθοῦν τὸ Πατριαρχεῖον ἤ τὸ ἐθνικόν των φρόνημα. Ἀνεξαρτήτως τῆς θρησκευτικῆς ἤ ἐθνολογικῆς τοποθετήσεως ἐκάστου, ἡ ΕΜΕΟ κατέτασσεν εἰς τὰς τάξεις της, κάθε Μακεδόνα, ἀρκεῖ νὰ ἀπεδέχετο τὰς διακηρύξεις της περὶ αὐτονόμου δῆθεν Μακεδονίας.”

1906.—Τα αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού που έγινε, δείχνουν ότι πληθυσμός της χώρας υπολογίζεται σε 2.630.000 κατοίκους.

1915.—Πεθαίνει ο Κωνσταντίνος Σμολένσκη, στην ηλικία των 72 ετών. Στον πόλεμο του 1897 διακρίθηκε στις μάχες στα Φάρσαλα και το Βελεστίνο και προήχθει σε στρατηγό. Χρημάτισε καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων αλλά και Υπουργός των Στρατιωτικών. Ο ίδιος είχε αγωνισθεί στην Κρητική επανάσταση του 1866.

1916.—Μετά από αρκετές δυσκολίες ορκίζεται νέα κυβέρνηση υπό τον Σπ. Λάμπρου. Απ’ ό,τι φαίνεται ούτε κι αυτή η κυβέρνηση είναι αρεστή στους φερόμενους ως Συμμάχους μας, αντιμετωπίζοντας λυσσαλέα επίθεση από το εξωτερικό και το εσωτερικό. Ο Σ.Λάμπρου, από τους ηγέτες της οργανώσεως «Εθνική Εταιρεία», διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και διετέλεσε πρωθυπουργός του λεγομένου Κράτους των Αθηνών κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού και ειδικότερα κατά τα Νοεμβριανά (1916-1917) μετά από ανάθεση του Κωνσταντίνου του Α΄. Με την επικράτηση της βενιζελικής παράταξης τέθηκε υπό περιορισμό και δικάστηκε από ειδικό δικαστήριο. Η απόφαση ήταν δήμευση της περιουσίας του και εξορία του Λάμπρου στην Ύδρα και τη Σκόπελο, όπου παρέμεινε ως το 1919. Τον ίδιο χρόνο αρρώστησε βαριά και μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου πέθανε λίγο αργότερα. Η βιβλιοθήκη του Σπ. Λάμπρου βρίσκεται σε ιδιαίτερη αίθουσα της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης και είναι προσβάσιμη σε μελέτες και ερευνητές. Στην καρτελοθήκη της Βιβλιοθήκης, μπορεί άνετα κάθε αναγνώστης να ανεύρει αυτό που τον ενδιαφέρει, ανάμεσα από τον πολύ μεγάλο αριθμό των δωρηθέντων συγγραμάτων του Λάμπρου και να το μελετήσει.

.—Μετά την οδυνηρή για την χώρα μας ανεπάρκεια τών συμμαχικών (κατοχικών για εμάς ) δυνάμεων , ο Βασιλέας Κωνσταντίνος κηρύσσει τον πόλεμο κατά των βουργάρων.

1917.—Οι τούρκοι διώκουν Έλληνες σε Νεοχώριο, Καλλίπολη, Ανατολική Θράκη, Σμύρνη και Φιλαδέλφεια.

1918.—Ο Ελληνικός Στρατός (Ι και ΧΙΙΙ Μεραρχίες) απελευθερώνει ολόκληρη την Ανατολική Μακεδονία από τους βουλγάρους.

.—Οι βούλγαροι συνθηκολογούν με τους Συμμάχους (ΑΝΤΑΝΤ), αναλαμβάνοντες την υποχρέωσι να αποχωρήσουν από όλα τα κατεχόμενα στην Μακεδονία εδάφη.

Read the rest of this entry ?

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 74 other followers