Archive for the ‘ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ’ Category

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

11/02/2014

.

.

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

11 Φεβρουαρίου
.

641.—Ο αυτοκράτωρ Ηράκλειος αποθνήσκει εις ηλικίαν 66 ετών. Ο Φλάβιος Ηράκλειος Αύγουστος [λατινικά: Flavius Heraclius Augustus] ήταν Αυτοκράτορας της Ρωμανίας  από το 610 ως τις 11 Φεβρουαρίου 641. Ο πατέρας του [επίσης με το όνομα Ηράκλειος], ήταν έξαρχος της Καρχηδόνος και ένας από τους παλαιούς στρατηγούς του αυτοκράτορος Μαυρικίου. Ήταν μεγαλόσωμος, με ξανθά μαλλιά και επιβλητικό παρουσιαστικό.  Είναι ο Αυτοκράτορας που καθιέρωσε την ελληνική γλώσσα ως την επίσημη γλώσσα του ρωμαϊκού κράτους, αντικαθιστώντας στα επίσημα έγγραφα, επιγραφές και νομίσματα το “Imperator Caesar, Augustus” με το “Βασιλεῦς”.

.—Ο διάδοχος αυτοκράτωρ, Ηράκλειος Κωνσταντίνος Γ΄, [συναυτοκράτωρ από τις 22 Ιανουαρίου 613],θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 24 Μαΐου του 641. Μετά το θάνατο του πατέρα του, αντιμετώπισε την αντίθεση της μητριάς του Μαρτίνας αλλά και την πίεση από τις συνεχόμενες καταστροφές των αραβικών εισβολών. Πέθανε λόγω προβλημάτων υγείας, αν και είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι δηλητηριάστηκε από την Μαρτίνα. Θα τον διαδεχτεί ο αδερφός του Ηρακλεωνάς, [υιός της Μαρτίνας], ο οποίος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Μετά την καθαίρεσή του, υπέστη ρινοτομία και εξορίστηκε το 642 μαζί με την Μαρτίνα, στη Ρόδο.

1776.—Γεννιέται στην Κέρκυρα επί Ενετοκρατίας ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος. Χαρακτηριστικά της μεγαλειώδους Ελληνικής ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣψυχής, η απαράμιλλη αυταπάρνησις, η πολιτική οξύνοια, η διπλωματική διορατικότητα, η ψυχική ευγένεια, η εσωτερική καλλιέργεια, το υψηλό παιδαγωγικό ιδεώδες και η αταλάντευτη πρόσδεση στην Ορθόδοξη πίστη.Καταγόταν από οικογένεια ευγενών από το ακρωτήριο Ιστρία (Capo d’Istria) της Αδριατικής, το σημερινό λιμάνι του Koper στη Σλοβενία. Ένας από τους πρόγονούς του είχε λάβει τον τίτλο του Κόμη (comte) από τον Δούκα της Σαβοΐας Κάρολο Εμμανουήλ ΙΙ (Charles Emmanuel II). Σπούδασε ιατρική, φιλοσοφία και νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα της Ιταλίας. Το 1797, 21 ετών, εγκαταστάθηκε στην γενέτειρά του την Κέρκυρα ως γιατρός. Το 1799, όταν η Ρωσία παρέλαβε τα Επτάνησα από την Γαλλία, του ανατέθηκε η διοίκηση του στρατιωτικού νοσοκομείου. Το 1802 φέρεται να ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές δυο σημαντικών επιστημονικών και κοινωνικών οργανώσεων: της «Φιλικής Εταιρείας» και της «Εθνικής Ιατρικής Εταιρείας». Ο Καποδίστριας επεδίωξε την σύλληψη και φυλάκιση του Πέτρου Μαυρομιχάλη (Μπέη) και αυτό έδωσε το έναυσμα στον αδερφό του Κωνσταντίνο και τον υιό του Γεώργιο να τον δολοφονήσουν στα σκαλιά του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο στις 27 Σεπτεμβρίου (π.ημερολόγιο) 1831.

1825.—Ο Ιμβραήμ αποβιβάζεται εις Μεθώνην με 5000 πεζούς 400 ιππείς και κινείται προς την Πύλον. Η είδηση της αποβάσεως, αντί να προξενήση ανησυχία στους Έλληνες, τους άφησε αδιάφορους, επειδή υπήρχε η πεποίθηση ότι οι «στραβοπαράδες» του Ιμπραήμ θα διαλύονταν εύκολα. «Ενώ ο Ιμπραήμ γιός του Μωχάμεντ Άλι, ως υπεύθυνος για την εκστρατεία κατά των Ελλήνων, συγκέντρωνε στρατό από την αίγυπτο, την Μ.Ασία και την Κρήτη, οι Έλληνες ηγέτες των ναυτικών νησιών τρώγονταν μεταξύ τους για τα λεφτά του δανείου. Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του εκτελεστικού Κουντουριώτης, αντί να οχυρώνει τα κάστρα της Μεσσηνίας, αποφάσισε να εκστρατεύσει εναντίον της τουρκοκρατούμενης Πάτρας. Στο μεταξύ ο Ιμπραήμ, γνώστης των τεκταινομένων στην Ελλάδα, έσπευσε στις 11 και 12 Φεβρουαρίου, να μεταφέρει στρατεύματα με αυστριακά και γαλλικά καράβια, από την Κρήτη στην Μεσσηνία».

1827.—Εις τους τρεις Πύργους της Αττικής, οι τούρκοι επετέθησαν εναντίον των Ελλήνων.

1834.—Λίγα χρόνια μετά την Εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση, το νεοσύστατο ελληνικό κράτος προσπαθεί να συγκροτηθεί και να ορθοποδήσει μέσα από τα απομεινάρια του πολέμου. Στον Πειραιά, εκεί όπου υπήρξε το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της αρχαιότητος, έχουν απομείνει μόνο μερικές καλύβες γύρω από το κεντρικό λιμάνι. Πρώτοι οι Χίοι, που από το 1822 είχαν εγκαταλείψει αναγκαστικά το νησί τους λόγω του ολοκαυτώματος, και είχαν μεταναστεύσει στην Σύρο, ζήτησαν από τον Ι.Καποδίστρια να τους παραχωρήσει τόπο εγκαταστάσεως συνοικισμού, προτείνοντας για πρώτη φορά τον Πειραιά. Στις 11 Φεβρουαρίου 1834, δόθηκε η εντολή για την ίδρυση της νέας πόλεως, με πρόταση να ονομαστεί Νέα Χίος.

1878.—Σώμα επτακοσίων εθελοντών [αποτελούμενο κυρίως από Ηπειρώτες που διέμεναν στα Επτάνησα] με αρχηγό τον Γ.Στεφάνου, αποβιβάστηκε στην περιοχή απέναντι από την Κέρκυρα, κατέλαβε τους Αγίους Σαράντα και κινήθηκε προς το Δέλβινο.

1885.—[5-11/2] Η κυβέρνηση Τρικούπη, λόγω του ότι δεν εξασφάλισε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, παραιτείται. Ο Δηλιγιάννης απορρίπτει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, καθώς δεν έχει το δικαίωμα διαλύσεως της Βουλής. Ο Τρικούπης συγκροτεί εκ νέου κυβέρνηση, λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης και προκηρύσσει εκλογές. Στις 7/4 θα τις κερδίση ο Δηλιγιάννης.

1901.— Οι σταφιδοπαραγωγοί πληθυσμοί της Πελοποννήσου, βρίσκονται σε συνεχή αναβρασμό χωρίς να επιτυγχάνεται η άρση των οικονομικών αδιεξόδων, με αποτέλεσμα να ξεκινήση κύμα μεταναστεύσεως στην Αμερική. Τριακόσιοι πενήντα κάτοικοι του Δήμου Μαντινείας και εκατό των Δήμων Τανίας και Θυρέας αποχωρούν, ενώ ετοιμάζονται και άλλοι. Κατά το τέλος της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνος, το σταφιδικό ζήτημα άρχισε να χάνει την οξύτητά του για πολλούς λόγους, ο σημαντικότερος από τους οποίους ήταν η μετανάστευση στην Αμερική και η αστυφιλία.

1913.—Στο μέτωπον της Ηπείρου το ελληνικό πυροβολικό σφυροκοπά τας θέσεις των τούρκων στο Μπιζάνι.

1914.— Ο ελληνικός Στρατός συνεχίζει την αποχώρησή του από την Βόρειο Ήπειρο. Στο μεταξύ οι ομοεθνείς κάτοικοι, υψώνουν την σημαία της αυτονομίας παντού. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

10/02/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

10 Φεβρουαρίου
.

754.—Αρχίζει τις συνεδριάσεις της η εικονομαχικών προθέσεων Σύνοδος της Ιέρειας [ανάκτορο στην ασιατική ακτή του Βοσπόρου]. Την Σύνοδο κάλεσε ο Κωνσταντίνος Ε’, έχοντας ως σκοπό να θέση τις βάσεις μιας εικονοκλαστικής πολιτικής. Σε αυτή συμμετέχουν 338 επίσκοποι, αλλά δεν εκπροσωπούνται τα πατριαρχεία Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων, Αντιοχείας, καθώς και η εκκλησία της Ρώμης. Αργότερα,το γεγονός της μη συμμετοχής, χρησιμοποιήθηκε από όσους δεν δέχονταν τη Σύνοδο, για να ανακηρύξουν τις αποφάσεις της ως άκυρες. Λόγω των διώξεων που υπέστησαν τα μοναστήρια [μεταβλήθηκαν σε στρατώνες και οπλοστάσια, οι περιουσίες τους κατασχέθηκαν και οι «λαϊκοί» απαγορευόταν να καταφεύγουν σ’ αυτά], εκδειλώθηκε εκτεταμένη μετανάστευση των μοναχών σε περιοχές που δεν επηρεάζονταν από τους εικονοκλαστικούς διωγμούς του αυτοκράτορα. Την εποχή του Κωνσταντίνου και του πατέρα του Λέοντα, μετανάστευσαν στην Ιταλία,αρκετοί εικονολάτρες. Το γεγονός αυτό υπήρξε πολύ σημαντικό για την τύχη της μεσαιωνικής Ιταλίας, επειδή συνετέλεσε στην ενίσχυση του ελληνικού στοιχείου και της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

1822.—Στην περιοχή Αμπαδιάς-Φουρφουρά, τέσσερεις χιλιάδες οθωμανοί, συγκρούονται με τους Έλληνες. Η προσπάθεια αναχαιτήσεώς των,αποτυγχάνει, με νίκη των οθωμανών. Στη μάχη τραυματίσθηκε ο παντακοσίαρχος Χατζή-Γεώργιος Κελαϊδής.

.—Συνάπτεται σφοδρή μάχη μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών και των τούρκων παρά τον ποταμόν Λιγιώτη της περιφερείας Μυλοποτάμου Κρήτης. Οι τούρκοι, ορμηθέντες από το Ρέθυμνο, επιτίθενται κατά των Ελλήνων οι οποίοι είχον αρχηγούς τους Μελιδόνην, Βουρδουμπά και Δαμβέργην. Οι Έλληνες ανθίστανται σθεναρά και στην συνέχεια επιτίθενται και τρέπουν εις φυγήν τους τούρκους φονεύσαντες περί τους 300. Από τους Έλληνες εφονεύθησαν 50 μεταξύ των οποίων ο Γ. Μουριώτης.

1841.—Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος [αρχηγός του αγγλικού κόμματος], αναλαμβάνει την προεδρία του υπουργικού συμβουλίου· προσπάθησε να επιβάλει ορισμένες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. [10/02/1841 έως 10/08/1841].Μετά την παραίτησή του, διορίσθηκε υπουργός Εσωτερικών και ουσιαστικά προεδρεύων της κυβερνήσεως ο Δημήτριος Χρηστίδης, μέχρι την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843.

1867.—Ο Γρηγόριος ΣΤ΄, κατά κόσμον Γεώργιος Φουρτουνιάδης, επανεκλέγεται Οικουμενικός Πατριάρχης,[10 Φεβρουαρίου 1867 – 10 Ἰουνίου 1871].Επαύθη από το Σουλτάνο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ στις 20 Φεβρουαρίου 1840, και επανεξελέγη 27 έτη αργότερα, μετά την παραίτηση του Πατριάρχη Σωφρονίου. «Καὶ ἡ β´ αὕτη ἱερατεία τοῦ πατριάρχου ὑπῆρξεν ἱστορική, πρωτίστως ἕνεκα τοῦ φλέγοντος τότε βουλγαρικοῦ ζητήματος, πρὸς λύσιν τοῦ ὁποίου προέτεινεν ἐπισήμως τὴν σύγκλησιν οἰκουμενικῆς συνόδου, ἀλλὰ μὴ τυχὼν τῆς πρὸς τοῦτο ζητηθείσης παρὰ τῆς κυβερνήσεως ἀδείας, ὑπέβαλεν αὐτῇ τὴν ἀπὸ τοῦ θρόνου παραίτησιν αὐτοῦ τῇ 20ῇ Αὐγούστου 1870, μὴ γενομένην ὅμως ἀποδεκτήν».

1881.—(π. ημερ.) Από το Συνέδριο του Βερολίνου, μεσολάβησαν σχεδόν τρία χρόνια, με τις ελληνικές κυβερνήσεις να μην καταφέρνουν να εκμεταλλευθούν τις διεθνής συγκυρίες, και την τουρκία να κωλυσιεργεί εσκεμμένα στην λήψη αποφάσεως. Η συνεχιζόμενη επί μακρόν εκκρεμότητα και ο κίνδυνος διεθνών περιπλοκών εξαιτίας του ελληνικού ζητήματος, οδήγησε σε νέα συνδιάσκεψη μεταξύ των πρεσβευτών των ισχυρών χωρών, με αντιπροσωπεία της Οθωμανικής κυβέρνησης στην Κωνσταντινούπολη τον Φεβρουάριο του 1881, όπου οι πρεσβευτές τόνισαν στους Οθωμανούς ότι η χρονίζουσα εκκρεμότητα έπρεπε να λήξει.Κατόπιν τούτου η Ελλάδα αποκτούσε τη Θεσσαλία, εκτός από την περιοχή της Ελασσόνας, καθώς και την επαρχία της Άρτας. Η υπόλοιπη Ήπειρος παρέμεινε στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

1910.— Η Έφη Μπέμπο, μετέπειτα Σοφία Βέμπο, γεννήθηκε στην Καλλίπολη της ΒΕΜΠΟ ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ '40Ανατολικής Θράκης. Έχοντας ήδη μία επιτυχημένη πορεία ως ερμηνεύτρια του ελαφρού τραγουδιού, κατά τη διάρκεια του ηρωϊκού έπους του 1940, μετατράπηκε σε σύμβολο του ελληνικού αγώνα για ελευθερία και μας χάρισε με τη φωνή της μια σειρά από αξέχαστες επιτυχίες. Η φωνή της συνοδεύει ιδανικά τα πατριωτικά και σατιρικά τραγούδια, εμψυχώνοντας τους στρατιώτες μας που έδιναν τη ζωή τους στο μέτωπο.

1911.—Συνεχίζονται τα αιματηρά επεισόδια στα ελληνοτουρκικά σύνορα, ενώ έντονες είναι οι παραστάσεις της Ελλάδος προς την Υψηλή Πύλη.

1913.—Ο χρυσός πολυολυμπιονίκης Κώστας Τσικλητήρας, υπηρετώντας στον στρατό κατά τους Α’ Βαλκανικούς Πολέμους, πεθαίνει από οξεία μηνιγγίτιδα.

1913.—Συνεχίζεται μεταξύ Ελλήνων και τούρκων ο αγώνας πυροβολικού στο Μπιζάνι.

.Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, αφού επισκέπτεται το πολεμικό μέτωπο της Ηπείρου, επανέρχεται στην Αθήνα.

1914.—Η Πανηπειρωτική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Αργυρόκαστρο, στέλνει έντονη διαμαρτυρία στις Μεγάλες Δυνάμεις και εκλέγει επιτροπή που αναλαμβάνει την ηγεσία του Αυτονομιστικού Αγώνος. Ένοπλα τμήματα με την επονομασία “Ιεροί Λόχοι” αρχίζουν να οργανώνονται στις πόλεις και τα χωριά της Βορείας Ηπείρου. Την ίδια ημέρα, ο αρχηγός των Χιμαριωτών Σπ.Σπυρομήλιος, καταργεί τις Ελλαδικές Αρχές και κηρύσσει την αυτονομία της Χιμάρας.

.—Η Ελληνική Κυβέρνηση διατάζει τον συνταγματάρχη Δ. Δούλη, να συλλάβει τον Σπ. Σπυρομήλιο, μη γνωρίζοντας ότι τόσο αυτός όσο και πλήθος άλλων αξιωματικών, έχουν προσχωρήσει στην Βορειοηπειρωτική Επανάσταση. Φυσικά ο Δ. Δούλης αρνείται να εκτελέσει την διαταγή.

.—Η χώρα μας με σκοπό να κατευνάσει τα πνεύματα στην χιλιοδοκιμασμένη Μακεδονία, δίνει αμνηστία στους αλλοεθνείς κρατουμένους φυλακών και κυρίως στους βουργάρους [….].

1920.—Ο ελληνικός στρατός στη Μ. Ασία δρα δια περιπόλων εναντίον των τούρκων.

.—Νέο εθνικιστικό στράτευμα συγκροτείται στην τουρκία, υπό την αρχηγία του Μουσταφά Κεμάλ, για να αντιταχθεί στην έξωση των τούρκων από την Ευρώπη.

.—Η πόλις Ούρφα της Κιλικίας, πολιορκήθηκε από τις 10/2 [ν.ημ.] από τον Κεμάλ, αναγκάζοντας την γαλλική φρουρά να συνθηκολογήση και να εγκαταλείψη την πόλη. Καθ’οδόν, προσεβλήθη υπό των τούρκων, σε μία μάχη που διήρκεσε μέχρι της 17ης Μαρτίου 1920, ότε οι γάλλοι απεσύρθησαν παρά τα Συριακά σύνορα. Εξ αιτίας αυτής της καταστάσεως, οι Γάλλοι, από τον Μάϊο του 1920, επεδίωξαν επαφή με τους Κεμαλικούς για διαπραγματεύσεις. Η περιοχή της Κιλικίας είχε περιέλθη εις τους γάλλους κατόπιν συμφωνίας Αγγλικής και Γαλλικής κυβερνήσεως. [ΓΕΣ, ἡ εκστρατεία εἰς τὴν Μικρᾶν Ἀσίαν 7ος-11ος 1920,σ.7]

1921.—Ευνοϊκά είναι τα αποτελέσματα των συνομιλιών του Έλληνα πρωθυπουργού στο Λονδίνο. Ωστόσο, ο Κεμάλ εξακολουθεί τις απειλές για επανάληψη του αγώνα.

.—Εις ολόκληρον το μέτωπον της Μ. Ασίας επικρατεί ηρεμία.

1922.—Βάσει σχεδίο του ελληνικού επιτελείου, η ελληνική στρατιά καθαρίζει τις περιοχές της.

1925.—Η χώρα μας, απευθύνεται στην Κοινωνία των Εθνών για το Πατριαρχικό ζήτημα. Οι τούρκοι θεώρησαν ανταλλάξιμο τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντίνο ΣΤ’και τον απέλασαν.

1926.—Οι σφαγές από συμμορίες βουργάρων και κομιτατζήδων στην Μακεδονία συνεχίζουν. Μία νέα συμμορία εισέβαλε στο Σιδηρόκαστρο και διέπραξε φόνους και άλλα κακουργήματα.

1927.—Τεράστια πανελλαδική απεργία των επαγγελματιών της χώρας. Το αίτιο της κινητοποιήσεως ήταν οι αποφάσεις της κυβέρνησης για το νέο ενοικιοστάσιο. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 09 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

09/02/2014

.

.

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

09 Φεβρουαρίου
,

474.—Ο Φλάβιος Ζήνων Αύγουστος (περίπου 425 – 491) στέφεται συναυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το αρχικό του όνομα ήταν Tarasicodissa ή Trascalissaeus, καταγόταν από την Ισαυρία και πέθανε στις 9 Απριλίου 491 χωρίς να αφήσει διάδοχο. Ο Ζήνων, ως στρατιωτικός αρχηγός των Ισαύρων, παντρεύτηκε την κόρη του αυτοκράτορος Λέοντος Α’ και τον βοήθησε να αντιμετωπίσει τους γερμανογότθους,  που η δύναμη και επιρροή τους είχε αυξηθεί επικίνδυνα για την αυτοκρατορία. Μετά τον θάνατο του Λέοντος, ορίσθηκε συναυτοκράτωρ του ανηλίκου διαδόχου Λέοντος Β’. Έμεινε μονοκράτωρ όταν ο Λέοντας Β’πέθανε. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του,προσπάθησε ανεπιτυχώς να μετριάση την αντίθεση των μονοφυσιτών με τους ορθόδοξους.

1404.—Γεννιέται ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ Παλαιολόγος, ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Τέταρτος γιός και όγδοο από τα παιδιά του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου και της πριγκιποπούλας της Σερβίας, Ελένης Δραγάση. Η εξαιρετικά καλλιεργημένη αυλή του Δεσποτάτου ήταν το σχολειό του, και πρώτος του «δάσκαλος» ο Πλήθων Γεμιστός. Από νεαρή ηλικία επέδειξε στρατιωτικές και διοικητικές ικανότητες. Ξεχώριζε από όλα τα αδέρφια για τον καλό αν και αυστηρό του χαρακτήρα. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος βρέθηκε στα τείχη της Βασιλευούσης, από την πρώτη μέρα της πολιορκίας της, δίπλα στους στρατιώτες του. Ο θάνατός του έγινε γνωστός αρκετές ώρες μετά την κατάληψη της Πόλης από τους Οθωμανούς. Η σορός του αναγνωρίστηκε από τα αυτοκρατορικά του πορφυρά πέδιλα· είχε πέσει στις γραμμές του μετώπου, αρνούμενος να διαφύγει, όπως πολλοί συμβουλάτορες, του πρότειναν.

1779.—Την νύκτα 9 προς 10 του μήνα, δύο σεισμικές δονήσεις, διαρκείας 11 δευτερολέπτων και με κατεύθυνση από Α. προς Δ. κτυπούν τα Χανιά. [Κατὰ Raulin {σ.426} καὶ Schidtz {σ.35}]

1824.—[ν.ημ] Έτοιμοι δηλώνουν οι αρχηγοί των κρατών στο Λονδίνο να υπογράψουν συμφωνητικό (ανάμεσα σε Άγγλους κεφαλαιούχους και τους εκπροσώπους της ελληνικής κυβερνήσεως, Ορλάνδο και Λουριώτη) για τη σύναψη δανείου ύψους 800.000 λιρών,[βλ.14/1/1824]. Στις 14/1 [π.ημ.] οι Ορλάνδος και Λουριώτης κατέφθασαν στην Αγγλία με σκοπό την σύναψη δανείου· εξουσιοδότηση είχαν λάβει από το Εκτελεστικό [κυβέρνησις Κουντουριώτη στο Κρανίδι], στις 21 Μαῒου 1823, όταν διαπιστώθηκε ότι τα ταμεία ήταν άδεια. Στις 28 Ιανουαρίου[π.ημ.] 1824 εγκρίθηκε ένα δάνειο ονομαστικής αξίας 800.000 λιρών.

1828.—Ο Ιμπραήμ Πασάς φθάνει στην Τρίπολη επικεφαλής δυνάμεως 12.000 ανδρών, από τους οποίους οι 3.000 ιππείς, και διατάσσει την κατεδάφιση των τειχών και την ολοκληρωτική καταστροφή της πόλεως. Στην συνέχεια περιορίσθηκε στο τρίγωνο Μεθώνης-Κορώνης και Νεοκάστρου Μεσσηνίας.

1857.—Απέθανεν εν Κερκύρα, έπειτα από αλλεπαλλήλους εγκεφαλικάς συμφορήσεις, ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός. Η συνεδριάζουσα κατ’ εκείνην την ώραν Ιόνιος Βουλή, εχαρακτήρισε τον θάνατόν του ως «εθνικόν δυστύχημα» και διέκοψε αμέσως τας εργασίας της, εις ένδειξιν πένθους.  Ο πατέρας του Διονυσίου Σολωμού, καταγόταν από οικογένεια Κρητών προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στη Ζάκυνθο το 1670, μετά την κατάληψη της Κρήτης 1669 από τους Οθωμανούς. Το οικογενειακό τους όνομα στα Ιταλικά παραδίδεται με διάφορες μορφές: Salamon, Salomon, Solomon, Salomone. Η καταγωγή της μητέρας του είναι πιθανό να ήταν από την Μάνη. Κεντρικό πρόσωπο της Επτανησιακής σχολής, ο Διονύσιος Σολωμός ορίστηκε εθνικός ποιητής της Ελλάδας όχι μόνον γιατί έγραψε τον Εθνικὸ Ύμνο, αλλά και γιατί επηρέασε σε μεγάλο βαθμὸ τον νεοελληνικό ποιητικό λόγο.[Βάσει τῆς Μεγάλης Ἑλληνικῆς Ἐγκυκλοπαιδεῖας Δρανδάκη καὶ τῆς ἐπισήμου ἰστοσελίδος τοῦ Ἐθνικοῦ μας ποιητοῦ, ἡμερομηνία θανάτου του εἶναι ἡ 21η Νοεμβρίου 1857].

1897.—Στις 9 Φεβρουαρίου 1897, δίδεται το αρχικό σύνθημα για τον βομβαρδισμό του Ακρωτηρίου, από το θωρηκτό «Σικελία», που αποτελούσε την ναυαρχίδα του Ιταλού 9-2-1897 ΚΑΓΙΑΛΕΣ ΣΠΥΡΟΣ - ΚΑΓΙΑΛΕΔΑΚΗΣυποναύαρχου Κανεβάρο, αρχηγού του ενωμένου στόλου [Αυστρίας, Γερμανίας, Ρωσίας, Αγγλίας, Γαλλίας καί Ιταλίας] και που ναυλοχούσε έξω από το λιμάνι των Χανίων. Τα πολεμικά πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων, αρχίζουν χωρίς προειδοποίηση, ένα σφοδρό βομβαρδισμό του στρατοπέδου του Ακρωτηρίου, όπου ήδη κυμάτιζε η ελληνική πολεμική Σημαία. Μία ρωσική πιθανόν οβίδα, εθρυμμάτισε τον ιστό της σημαίας και την κατέρριψε. Ο εκ Χαλέπας Σπυρίδων Καγιαλές, : «ἤρπασε τότε ταύτην καὶ τὴν ἀνεπέτασεν έκ νέου, προτάσσων ὡς κοντὸν τὸ σῶμα του. Τὰ πληρώματα τῶν εὐρισκομένων είς τὸν λιμένα ἑλληνικῶν τορπιλλοβόλων, ἐξέσπασαν ἀμέσως εἰς οὐρανομήκεις ζητωκραυγᾶς, ἐνῷ τὸ θωρηκτὸ «Ὕδρα» ἐπαιάνιζε τὸν ἐθνικόν ὕμνον. Ἡ ὑπέροχος αὐτή αὐταπάρνησις τοῦ Κρητὸς πολεμιστοῦ, ἠνάγκασε τὸν Ἰταλόν ναύαρχον, νὰ διατάξῃ ἐσπευσμένως, τὴν διακοπὴν τοῦ ἀνιέρου βομβαρδισμοῦ». Τα αγγλικά πλοία, εις την περίπτωσιν αυτήν, εχρησιμοποίησαν «σράπνελ». Ο Σπύρος Καγιαλές υπηρέτησε από την αρχή της Επαναστάσεως του 1897 μαζί με τους αδελφούς του Γιώργο, Μανώλη, Αντώνη και Σήφη. Επίσης, έλαβε μέρος στις μάχες του Δρίσκου κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913, όπου και πάλι διακρίθηκε για την ανδρεία του και τιμήθηκε με την απονομή ειδικών μεταλλίων και διπλώματος.

1907.— Ο Μακεδονομάχος Ασκητής Θεόδωρος, [Α’ διερμηνέας του Ελληνικού Προξενείου]με καταγωγή τη Μαγνησία, εφονεύθη εις Θεσσαλονίκη, από βουλγαροκομιτατζήδες.

1913.—Οι ελληνικές δυνάμεις Ηπείρου δρούν δια πυροβόλων εναντίον των εχθρικών θέσεων του Μπιζανίου.

1914.—Ο Ταγματάρχης Σπυρομήλιος κηρύσσει την αυτονομία της Χιμάρας. Η Πανηπειρωτική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Αργυρόκαστρο, στέλνει έντονη διαμαρτυρία στις Μεγάλες Δυνάμεις και εκλέγει επιτροπή που αναλάμβάνει την ηγεσία του Αυτονομιστικού Αγώνος. Ένοπλα τμήματα με την επονομασία “Ιεροί Λόχοι” αρχίζουν να οργανώνονται στις πόλεις και τα χωριά της Βόρειας Ηπείρου. Την ίδια ημέρα ο αρχηγός των Χιμαριωτών Σπ.Σπυρομήλιος, καταργεί τις Ελλαδικές Αρχές και κηρύσσει την αυτονομία της Χιμάρας.

1919.—Το 7ο Σύνταγμα Πεζικού του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος, απέπλευσε από τον όρμο του Σταυρού για την Ουκρανία με το πλοίο «Χερσών». Το σύνολο σχεδόν των ελληνικών δυνάμεων, αποβιβάστηκε στην Οδησσό. Η είσοδος τους στον αγώνα γινόταν αμέσως μετά την άφιξή τους, κατά μικρά τμήματα υπό γαλλική διοίκηση.

.—Συλλαλητήριο πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την έλλειψη τροφίμων. Η κυβέρνηση Βενιζέλου απαντάει με δική της διαμαρτυρία […]

.—Οι Ελληνικές αρχές κλείνουν στην φυλακή τον διευθυντή του “Ριζοσπάστη” Πετσόπουλο για επιλήψιμο άρθρο του. Στη Θεσσαλονίκη, είχε στηρίξει την αριστερά του βενιζελικού μπλοκ και εξέδωσε στα 1916 την εφημερίδα Ριζοσπάστης. Ακολούθησε το κίνημα της «Εθνικής Αμύνης» στη Θεσσαλονίκη και με την επανεγκατάσταση στην Αθήνα των Βενιζελικών, έγινε καθημερινή ως «εφημερίς δημοκρατικών αρχών». Σταδιακά ο Ριζοσπάστης εξελίχθηκε σε φιλεργατικό και φιλοσοσιαλιστικό φύλλο. Η στάση του απέναντι στην Ουκρανική εκστρατεία προκάλεσε τις πρώτες διώξεις από τους πρώην συμμάχους του βενιζελικούς.

1920.—Ο ελληνικός στρατός στη Μ. Ασία δέχεται επιθέσεις τούρκων και τακτικών οι οποίοι κυρίως προέρχονται από την ιταλική Ζώνη Κατοχής. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 08 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

08/02/2014

.

.

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

08 Φεβρουαρίου
.

421.—Ο Κωνστάντιος Γ’ [Flavius Constantius Augustus] γαμπρός του Θεοδοσίου Α’,γίνεται συναυτοκράτορας της Δυτικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

1204.—Ο Αυτοκράτωρ Αλέξιος Δ’ Άγγγελος, μετά τα βίαια επεισόδια που ξέσπασαν στη Βασιλεύουσα και την καθαίρεσή του, εκτελείται κατά διαταγή του νέου Αυτοκράτορος Αλεξίου Ε’ Δούκα Μούρτζουφλου.[βλ. 25/1 & 28/1].

1828.—Με απόφαση της Κυβερνήσεως Καποδίστρια, καθορίζονται οι ισοτιμίες των ξένων νομισμάτων με το γρόσι, το οποίο αποτελεί ακόμη το κύριο νόμισμα συναλλαγών στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το διάταγμα, με το οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί να πατάξει την αισχροκέρδεια, μια λίρα στερλίνα ισοδυναμεί με 73 γρόσια και ένα γαλλικό πεντόφραγκο με 13,30 γρόσια.

1833.—Δια διατάγματος της Αντιβασιλείας, η δραχμή αντικαθιστά ως νομισματική μονάς τον Ο ΦΟΙΝΙΞφοίνικα, όστις είχε καθιερωθή υπό του Καποδιστρίου. Κόβονται χρυσά και αργυρά νομίσματα σε σχέδιο του Conrad Voigt και χάλκινα σε σχέδιο του Karl Lange. Η αργυρή δραχμή, βάρους 4,477 γραμμαρίων [4,029 γραμμάρια ασήμι], φέρει στη μία της όψη την κεφαλή του Όθωνα και στην άλλη το εθνόσημο. Στο νομισματοκοπείο του Μονάχου κόβονται ανάμεσα στο 1832 και το 1834, 351.000 χρυσά εικοσάδραχμα, 3.660.000 αργυρά πεντάδραχμα, μονόδραχμα και νομίσματα των 50 και 25 λεπτών και 248.000 χάλκινα νομίσματα των πέντε, των δύο και του ενός λεπτού. Ανάλογος αριθμός νομισμάτων κόβεται στο Παρίσι τη διετία 1834-1835. Ο Ερμαίος [Φεβρουάριος] υπήρξε ο μοιραίος μην δια την δραχμήν. Την 8/2/1833, αντικατέστησε ως νομισματική μονάδα τον φοίνικα του Καποδίστρια και την 28η Φεβρουαρίου 2002, αντικαταστάθηκε από το ΕΥΡΩ.

1862.—Πέριξ του Ναυπλίου συνάπτονται αιματηραί συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών στρατευμάτων και των υπό τον Μίχον και Κορωναίον επαναστατών. Την 1η Φεβρουαρίου, εξερράγη η Ναυπλιακή Επανάστασις, κατά του Όθωνος. Εκτοπισμένοι στο Ναύπλιο αξιωματικοί όλων των όπλων για πειθαρχικά παραπτώματα, μεταξύ των οποίων οι Αρτ.Μίχος, Πάνος Κορωναίος, Δ.Μπότσαρης και Χ. Ζυμπρακάκης, άρχισαν τις συνομωσίες για την ανατροπή  του Όθωνα και πέτυχαν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα να μυήσουν ένα μεγάλο μέρος των αξιωματικών και των υπαξιωματικών της φρουράς του Ναυπλίου, του Ιτς-Καλέ και του Παλαμηδίου. Παρέσυραν δε τον Δήμαρχο, την πλειονότητα του Δημοτικού Συμβουλίου και τον πρόξενο Ζαβιτσιάνο. Η κυβέρνησις των Αθηνών,πέτυχε να συγκεντρώσει εντός τεσσάρων ημερών, 6.000 άνδρες με πυροβολικό, ιππείς και εθελοντικές ομάδες. Οι πρώτες αψιμαχίες και συγκρούσεις μεταξύ στασιαστών και κυβερνητικού στρατού, άρχισαν από τα Δερβένια Κορινθίας. Στις 8/2, ο Ζυμπρακάκης αφού εγκατέλειψε το Άργος, κλείστηκε στο Ναύπλιο.

1863.—Στρατιωτικό κίνημα στην Αθήνα [Φεβρουαριανά].Από την έξωση του βασιλέα Όθωνα και μέχρι την άφιξη του Γεωργίου Α’, μεσολάβησε ένα διάστημα όπου δύο φατρίες, οι Ορεινοί και οι Πεδινοί, καταταλαιπώρησαν τη χώρα διαφιλονικώντας διαρκώς για την εξουσία. Προκαλούσαν ταραχές, αιματοκύλισαν την καθημερινή ζωή και μετέβαλαν τον τόπο σε αληθινή κόλαση. Στην πλατεία Λουδοβίκου, [σημερινή πλατεία Κοτζιά] μεταξύ ενός τάγματος στρατού, της χωροφυλακής  και από την άλλη αποσπασμάτων Πεζικού και Ιππικού καθώς και άνδρών της διλοχίας των πυροσβεστών, ξέσπασε άγριος εμφύλιος πόλεμος. Σύντομα επεκτάθη και στους πολίτες. Στις 9 Φεβρουαρίου, η Αθήνα ξύπνησε σε χαώδη κατάσταση.

1899.—Η Κρητική Βουλή αρχίζει τις εργασίες της. Το πρώτο σημαντικό διάταγμα «Περί συγκροτήσεως της Κρητικής Συνελεύσεως», δημοσιεύθηκε ένα μήνα μετά την άφιξη του Υπάτου Αρμοστού Κρήτης, πρίγκηπος Γεωργίου της Ελλάδος, [9/12/1898]. Αυτή η Συνέλευσις, αποτελουμένη από χριστιανούς και μουσουλμάνους, ανέλαβε την σύνταξη σχεδίου Συντάγματος και προκήρυξε εκλογές για τις 24 Φεβρουαρίου. Α’Πρόεδρος της Κρητικής Βουλής διετέλεσε ο Ιωάννης Σφακιανάκης από το Βραχάσι Μεραμπέλλου. Μετά την επικύρωσή του από τον Ύπατο Αρμοστή, και την έγκρισή του με ελάχιστες μεταβολές από τις Μεγάλες Δυνάμεις, το Σύνταγμα δημοσιεύθηκε στις 16 Απριλίου 1899 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

1903.—Ο προϋπολογισμός της χώρας για το έτος 1903 παρουσιάζει έσοδα 119.406.501 δραχμές , ενώ τα έξοδα είναι 114.151.539 δρχ.

1905.—Αιματηρές συμπλοκές φοιτητών εντός του χώρου του Πανεπιστημίου της Ιατρικής και των Φυσικών επιστημών.

1908.—Κατόπιν απαιτήσεως των βουργάρων, οι οθωμανοί πιέζοντας το Πατριαρχείο πετυχαίνουν την απομάκρυνσή του από την Μακεδονία. Τήν Άνοιξη του ιδίου έτους, ο τέως  Μητροπολίτης Καστοριάς Καραβαγγέλης, διορίστηκε στην Αμάσεια του Πόντου.Η μεγάλη του πατριωτική προσφορά στο Μακεδονικό αγώνα και η αγαστή συνεργασία του με τον Παύλο Μελά στον αγώνα κατά των βουλγάρων κομιτατζήδων, ενόχλησε την οθωμανική κυβέρνηση τόσο που υποχρέωσε το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλως να τον ανακαλέσει από τη μητρόπολη Καστοριάς και να τον θέσει σε διάθεσή του, κάπου στον Πόντο ή στην Μ.Ασία. Έτσι, τοποθετείται μητροπολίτης Αμάσειας του Πόντου. Αλλά ούτε εκεί επρόκειτο να καθήσει «φρόνημα»..

.—Πίπτει ηρωικά μαχόμενος στην Μπέσιστα ο μακεδονομάχος  Ιωάννης Στ. Καρκάνης. Είχε καταγωγή την Άσκυφο των Χανίων.

1912.—O Εμμανουήλ Αργυρόπουλος γίνεται ο πρώτος Έλληνας αεροπόρος πετώντας με ένα αεροσκάφος Nieuport IV.G. Alcuin. Στη δεύτερη πτήση που εκτέλεσε ο Αργυρόπουλος την ίδια μέρα, πέταξε με τον τότε πρωθυπουργό της χώρας Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο λόγος που εκφώνησε Βενιζέλος μετά την πτήση αποτελεί μια από τις πιο πρώϊμες δηλώσεις περί Αεροπορικής Ισχύος από Αρχηγό Κράτους και αποκαλύπτει τι αναμενόταν από τη χρήση των αεροπλάνων: «To αεροπλάνο ενδείκνυται ως όπλο των αδυνάτων. Η ριψοκίνδυνος μάλιστα και τολμηρά φύσις του Έλληνος, θα καταστήσει τούτο λαμπρόν εν πολέμω όπλον μέλλον να προσφέρει μεγάλας υπηρεσίας.» Ο Αργυρόπουλος είχε σπουδάσει ηλεκτρολόγος μηχανικός στη Γερμανία και είχε αποκτήσει πτυχίο ιδιώτη χειριστή αεροπλάνου στη Γαλλία. Όταν γύρισε στην Ελλάδα, τον Ιανουάριο του 1912, είχε φέρει μαζί του συσκευασμένο το αεροπλάνο Nieuport ΙVG με κινητήρα 50 ίππων, με το οποίο πέταξε στις 8 Φεβρουαρίου.

1913.—Στο μέτωπο της Ηπείρου το ελληνικό πυροβολικό σφυροκοπεί τις οχυρές θέσεις των τούρκων στο Μπιζάνι.

1914.—Η Ελληνική Κυβέρνηση υποχωρεί στις πιέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων και εκκενώνει την Βόρειο Ήπειρο. Η διακοίνωση των Μεγάλων Δυνάμεων περί εκκενώσεως, είχε επιδοθεί στην ελληνική κυβέρνηση στις 31 Ιανουαρίου 1914. Τότε άρχισε η εξέγερση των Βορειοηπειρωτών.

1916.—Οικτρή η κατάσταση της υγείας των Σερβικών στρατευμάτων που κατέχουν την Κέρκυρα. Οι θάνατοι είναι δεκάδες καθημερινά και τα πτώματα ρίπτονται στην θάλασσα. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 07 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

07/02/2014

.

.

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

07 Φεβρουαρίου
.

457.—Μετά τον θάνατο του Αυτοκράτορα Μαρκιανού, νέος Αυτοκράτωρ ανακηρύσσεται ο Λέων ο Α’ [Μέγας]. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 18 Ιανουαρίου του 474. Ο παντοδύναμος αρχηγός του Βυζαντινού μισθοφορικού στρατού, ο Aλανός Άσπαρ, μη μπορώντας ο ίδιος να γίνει αυτοκράτορας λόγω καταγωγής και επειδή είχε ασπασθεί τον Αρειανισμό, ανέβασε στον θρόνο τον Λέοντα, ο οποίος ήταν έμπιστος χιλίαρχός του, καταγόταν από την Θράκη και ήταν Ορθόδοξος, ελπίζοντας έτσι, ότι έχοντάς τον υποχείριο, θα κυβερνούσε στην ουσία ο ίδιος. Η στέψη του Λέοντος Α΄, έγινε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ανατόλιο. Ο νέος Αυτοκράτορας ήταν άνθρωπος συνετός και δραστήριος και για τον λόγο αυτό δεν μπόρεσε να ανεχθεί την επιβολή των απόψεων του Άσπαρ.

623.— [7-12]Ο βυζαντινός στρατός χάρη στην ιδιοφυή στρατηγικὴ  και το απαράμιλλο θάρρος του αυτοκράτωρος  Ηρακλείου, κατατροπώνει τους Πέρσες στην περιοχή Σάταλα. Μόλις οι Πέρσες κατέβηκαν από τα βουνά γιά να επιτεθούν έπεσαν στην ενέδρα: οι Βυζαντινοί τους περίμεναν, τους περικύκλωσαν και τους σφαγίασαν κυριολεκτικά. Μόλις και μετά βίας σώθηκε ο Σαρβαραζάς με ελάχιστα υπολείμματα του στρατού του.

780.—Πεθαίνει ο εικονομάχος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νικήτας ο Α’.

1307.—Ο Αμάλριχος Λουζινιάν, κατορθώνει να συλλάβει τον αδελφό του και βασιλιά της Κύπρου Ερρίκο Β,’ και να αναλάβει πλήρως την εξουσία. Από τις 26/4/1306, ο Αμάλριχος με την υποστήριξη των ευγενών της νήσου, επεκράτησε αναίμακτα μετά το κίνημα που εκδηλώθηκε, και χρήσθηκε συμβασιλεύς του Ερρίκου Β’. Την στάση υποστήριξαν, εκτός από την πλειονότητα των ευγενών και τα μέλη της Λατινικής Εκκλησίας της Κύπρου καθώς και οι Ναΐτες ιππότες που βρίσκονταν στο νησί. Ο Ερρίκος αποσύρθηκε με την ακολουθία του στο κτήμα που είχε κοντά στη Λευκωσία. Προσπάθειά του να ανακαταλάβη την εξουσία απέτυχε, με αποτέλεσμα την σύλληψή του στις 7 Φεβρουαρίου και την εξορία του στην Αρμενία.

1821.— Ο οθωμανός ανακριτής που εστάλη από την Τρίπολη στην Δημητσάνα, μετά από καταγγελία ότι κατασκευαζόταν πυρίτιδα για τον Αλή πασά των Ιωαννίνων, επέστρεψε άπρακτος διαψεύδοντας τις καταγγελίες, αφού προηγουμένως δωροδοκήθηκε αδρά από τους Σπηλιωτόπουλους. Η Δημητσάνα, κατά την διάρκεια της Επαναστάσεως εργαζόταν δραστήρια με τους πέντε μπαρουτόμυλούς της, με την πυρίτιδα που παρήγαγε να αποθηκεύεται σε μοναστήρια, απρόσιτα σπήλαια, απομακρυσμένους λιμούς και διάφορα απρόσιτα σημεία.

1822.—Παραχωρείται υπό όρους αμνηστεία στους Αγιορείτες. Έτσι λήγει η επανάσταση στην Χαλκιδική.Σε ολόκληρη τη Χαλκιδική εξήντα ένα ελληνικά χωριά, πενήντα οκτώ μετόχια του Αγίου Όρους και δεκαέξι χωριά και τσιφλίκια τούρκικα, κάηκαν αφού πρώτα λεηλατήθηκαν και οι κάτοικοί τους διασκορπίστηκαν. Σε απέραντη καμένη γή στην οποία δεν υπήρχαν ούτε άνθρωποι ούτε ζώα είχε μετατρέψει την καταπράσινη Χαλκιδική ο αιμοσταγής Μπαϊράμ πασάς. Μετά την καταστροφή της Κασσάνδρας, το Άγιο Όρος συνθηκολόγησε και ο σουλτάνος έδωσε αμνηστία στους Αγιορείτες Πατέρες αρχικά, και στην συνέχεια στους Μαντεμοχωρίτες και τους άλλους Χαλκιδιώτες για να αρχίσουν πάλι να εισρέουν στα θησαυροφυλάκια της Πύλης οι φόροι των υπηκόων.

1825.—Ιδρύεται στο Ναύπλιο νοσοκομείο για τους τραυματίες αγωνιστές.

1867.—Αποκεφαλίζεται ο Άγιος Γεώργιος ο Νεομάρτυρας εξ Αλικιανού της Κυδωνίας Κρήτης. Είχε συλληφθεί κατά την επανάσταση των Κρητών κατά των τούρκων.

1869.—Γίνεται μια πρώτη γενική δοκιμή του ατμοκίνητου σιδηροδρόμου Αθηνών-Πειραιά.

1878.—Δύναμη 1.500 περίπου Ελλήνων επαναστατών αναπτύσσει μεγάλη δράση κατά των τούρκων στις περιοχές Κορεστίων-Περιστερίου-Μοριχόβου της Δυτικής Μακεδονίας.Οι Μακεδονικές επαναστάσεις ξέσπασαν στο κλίμα που δημιουργήθηκε με τον Β’ρωσοτουρκικό πόλεμο [1/4/1877-Ιανουάριο 1878] και τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, όπου με το άρθρο 6, η γειτονική βουλγαρία φερέφωνο του πανσλαβισμού, ανακηρύχθηκε σε μεγάλη αυτόνομη ηγεμονία. Σ’αυτήν δωρίζονταν ολόκληρη η σημερινή Βόρεια Ελλάδα, μέχρι τα Βόρεια πρόθυρα της Κοζάνης.Γι’αυτό οι Παμμακεδόνες εξεγέρθηκαν και με τις επαναστάσεις τους όπλισαν τη διπλωματική φαρέτρα στο συνέδριο του Βερολίνου πετυχαίνοτας ακύρωση της Συνθήκης Αγίου Στεφάνου.

1897.—Το πρωί της 7ης Φεβρουαρίου 1897, ο λόχος των ευζώνων υπό τον λοχαγό Ραπτάκη τοποθετήθηκε στους οχυρούς λόφους Μονοκούμαρο και Μονοδένδρι, όπου αμύνονταν ήδη οι Κρήτες Π. και Δ. Φανδρίδης με τους άνδρες τους. Η τουρκική δύναμη ανερχόταν σε 6.000 άνδρες και είχε 14 ορεινά πυροβόλα. Εκεί, “εντός των τάξεων”, επικεφαλής της διμοιρίας του, μαχόμενος γενναίως έπεσε ο Γεράσιμος Δανάλης, όπως αναφέρει και ο Συνταγματάρχης Βάσσος. Στην ίδια μάχη φονεύθηκαν οι ανθυπολοχαγός Τριγγέτας Δημήτριος και ανθυπολοχαγός Σαράτσογλου.

.—Η Εθνική Εταιρεία διατάσσει την είσοδον αντάρτικων ομάδων εις Ήπειρον και την κατεχόμενην ακόμη υπό των τούρκων βόρειαν ζώνην της Θεσσαλίας.

.—Οι κατέχοντες το Ακρωτήρι Κρήτες επαναστάται, καταλαμβάνουν οριστικά την θέση του Προφήτη Ηλία και υψώνουν την μεγάλη πολεμική ελληνική Σημαία με την “κορώνα” στη μέση. που τους είχε παραδώσει ο ύπαρχος του θωρηκτού «Ύδρα», Κωνσταντίνος Κανάρης, εγγονός του ένδοξου ναύαρχου Κανάρη.

1900.—Κατόπιν υποδείξεως και παρακίνησης των Αυστριακών, οι αλβανοί ζητούν από την διεθνή κοινότητα αυτονομία. Οι ανθέλληνες ένθεν και ένθεν, επικαλέστηκαν το παράδειγμα της Κρήτης.

1903.—Σημειώνεται αυτοκτονία νεαρού,  λόγω της επιλήψιμης διαγωγής της αδελφής του [….]

1908.—Φασαρίες στο Ελληνικό κοινοβούλιο. Μαυρομιχάλης και Ράλλης αντεπιτίθενται, ενώ δεν λείπουν οι χειροδικίες αλλά και οι μαγκούρες. Ο Ράλλης είχε παρελθόν σε τέτοιου είδους αψημαχίες· μάλιστα το 1893 είχε μονομαχήσει με τον πρώην πρωθυπουργό, Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο.

1913.—Ο ελληνικός στρατός μάχεται εναντίον των τούρκων παρά το Μέτσοβον Ηπείρου και σφυροκοπά το Μπιζάνι με πυροβολικό.

.—Σε μάχη, που γίνεται ανάμεσα σε τουρκικά και βουλγαρικά στρατεύματα στην Καλλίπολη, οι τούρκοι χάνουν 5.000 στρατιώτες.

1914.—Σε συγκέντρωσή τους, οι Ηπειρώτες του Λεκανοπεδίου διαμαρτύρονται για την προδοσία της Βορείου Ηπείρου και την παράδοσή της στους αλβανούς.

1920.—Το Συμβούλιο του Λονδίνου αποδέχεται τη διατήρηση της τουρκικής κυριαρχίας στην Κωνσταντινούπολη και την εξασφάλιση της ελευθερίας των Στενών των Δαρδανελίων.

.—Ο ελληνικός στρατός εις Μ.Ασίαν δέχεται επιδρομάς ατάκτων τούρκων. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 06 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

06/02/2014

.

.

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

06 Φεβρουαρίου

.

1689.—Πεθαίνει ο Γεράσιμος Β΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Ο Γεράσιμος Β΄ καταγόταν από τη Χίο. Έγινε κληρικός σε νεαρή ηλικία και κατόπιν ανέλαβε τις Μητροπόλεις Προϊλάβου στη βουλγαρία και Τορνόβου στη Ρουμανία, οι οποίες ήταν τότε επαρχίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εκλέχθηκε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως στις 14 Αυγούστου του 1673, όπου και παρέμεινε για ένα χρόνο λόγω εκθρονίσεώς του.

1778.—Γεννιέται στη Ζάκυνθο από την Διαμαντίνα Σπαθή, ο ποιητής Ούγκο Φώσκολο, που στην Ιταλία θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος του κλασικισμού με σπουδαία ουγος φωσκολοςμυθιστορηματικά έργα. Παρόλο που λόγω του θανάτου του πατέρα του, έφυγε από την Ζάκυνθο για την Ιταλία, σε ηλικία δέκα ετών, ποτέ δεν λησμόνησε την πατρίδα του και δεν σταμάτησε να ονειρεύεται την επιστροφή. Με οικογενειακή καταγωγή από την Κρήτη, οι πρόγονοί του βρέθηκαν στην Κέρκυρα ως πρόσφυγες, μετά την κατοχή της νήσου από τους οθωμανούς. Το πατρικό του σπίτι, που μετατράπηκε από τον Δήμο Ζακύνθου σε βιβλιοθήκη, δυστυχώς καταστράφηκε το 1940, από τους βομβαρδισμούς. Η προσωπική εξέλιξη του Φώσκολο, μέσα από τα έργα του, επηρεαζόμενος από προσωπικές εμπειρίες και τα ιστορικά γεγονότα της εποχής, χαρακτηρίζεται από τρείς φάσεις. Την μαγική και ξέγνοιαστη περίοδο, που πέρασε μικρός στη λατρεμένη του Ζάκυνθο, την εποχή όπου κυριαρχεί το πάθος και η φαντασία σε κάθε του κάθε πράξη, συγκινημένος από τους αγώνες της πατρίδας του, και την ώριμη εποχή όπου εκφράζεται μέσω μίας φιλοσοφικής διάθεσης. Στα τελευταία του χρόνια στην Αγγλία [πέθανε το 1827 σε ηλικία 49 ετών] ο Ιωάννης Καποδίστριας εξεδήλωσε ενδιαφέρον για το έργο του και τον συνέδραμε οικονομικώς.

1822.—Οι Κρήτες επαναστάτες συντρίβουν τους τούρκους στο Αμίρι.

1825.—Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος επιστρέφοντας στην Πελοπόννησο, ανέλαβε τις θέσεις του γραμματέα του Εκτελεστικού και στη συνέχεια εκείνη του γραμματέα επί των Εξωτερικών.

.—[ν.ημ.] Η έντασι στις σχέσεις μεταξύ του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και των πολιτικών τζακιών του νεοϊδρυθέντος ελληνικού κράτους, φάνηκε από την Α’Εθνοσυνέλευση, εκδηλώθηκε όμως κατά την Β’Εθνοσυνέλευση του Άστρους Κυνουρείας, με επακόλουθο μία εμφύλια διαμάχη με οδυνηρές συνέπειες, μεταξύ των οποίων και η άνανδρη δολοφονία του πρωτότοκου γιού του Πάνου. Μετά από αυτό, απογοητευμένος, και με σκοπό την παύση της καταστροφικής εμφυλίου συρράξεως, παραδόθηκε στις 5/2  και φυλακίστηκε στις 6/2 για τέσσερεις μήνες, στην Μονή του Προφήτη Ηλία της Ύδρας. Μετά την αποβίβαση του Ιμπραήμ, αποφυλακίσθηκε για να ξαναδώσει πνοή στον πνέοντα τα λοίσθια αγώνα. Αποβιβαζόμενος στο Ναύπλιο βροντοφώναξε : “ Πριν βγώ στη στεριά έριξα στη θάλασσα όλα τα περασμένα· κάνετε κι εσείς το ίδιο και βοηθήστε να διώξουμε τον καινούργιο εχθρό απ’τον τόπο μας”.

1827.—Ο Ομέρ Πασάς, μετά από σοβαρές απώλειες, αναγκάζεται να λύσει την πολιορκία του Διστόμου. Έτσι ολόκληρη η Στερεά Ελλάδα [με εξαίρεση το Μεσολόγγι, τη Ναύπακτο και τη Βόνιτσα ] περιέρχεται στους Έλληνες επαναστάτες. [Βλ. 17/1, 31/1]

1833.—Επίσημος ενθρόνησις του βασιλέως Όθωνος. Στο Ναύπλιο είχε έλθη από τις 31 Ιανουαρίου 1833.

.—Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος διορίζεται από την Αντιβασιλεία υπουργός Οικονομικών της Ελλάδος.Πρωθυπουργός ήταν ο Σπυρίδων Τρικούπης.

1835.—Με βασιλικό διάταγμα, ο Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Θησείο [Ναός του Ηφαίστου του 5ου αιώνος π.Χ., γνωστότερος περισσότερο ως Θησείο] ΝΑΟΣ ΗΦΑΙΣΤΟΥ [ΘΗΣΕΙΟΝ]μετατρέπεται σε μουσείο. Η τελετή υποδοχής του βασιλιά Όθωνα το 1834, πραγματοποιήθηκε στο Θησείο. Έκτοτε ο ναός λειτούργησε ως αρχαιολογικό μουσείο, μέχρι την έναρξη των ανασκαφών της Αμερικανικής Σχολής στην Αρχαία Αγορά, το 1930. Πρόκειται για έναν από τους καλύτερα διατηρημένους αρχαίους ναούς, γεγονός που οφείλεται εν μέρει και στη μετατροπή του σε χριστιανική εκκλησία. Στο εσωτερικό του σηκού υπήρχε δίτονη κιονοστοιχία σε σχήμα Π και στο βάθος του υπήρχε βάθρο, επάνω στο οποίο στέκονταν τα ορειχάλκινα λατρευτικά αγάλματα του Ηφαίστου και της Αθηνάς, έργα του γλύπτη Αλκαμένη, σύμφωνα με τον Παυσανία, τα οποία πρέπει να φιλοτεχνήθηκαν ανάμεσα στα έτη 421-415 π.Χ.

1836.—[ν.ημ] Ετέθη ο θεμέλιος λίθος των Ανακτόρων στο λόφο της Μπουμπουνίστρας, παρουσία του βασιλέως της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α’.Τα σχέδια των Ανακτόρων είναι έργο του αρχιτέκτονα Φρειδερίκου Γκαίρτνερ.

1854.—Ο Στρατηγός Θεόδωρος Γρίβας τίθεται επικεφαλής των επαναστατών και ονομάζεται Στρατάρχης της Ηπείρου. Αρχηγός των επαναστατών της Θεσσαλίας την ίδια περίοδο είναι ο Χριστόδουλος Χατζηπέτρος, του Πηλίου ο Νικόλαος Φιλάρετος και ολοκλήρου του Αγώνος ο Κίτσος Τζαβέλας.

1878.—Μαγνησία. Οι τούρκοι του Ρετζέη και του Ισκεντέρ Πασά, εκστρατεύουν από το Κάστρο του Βόλου κατά των επαναστατών που είναι οχυρωμένοι στο “Σαρακηνό”, και στον κακοτράχαλο αυτό λόφο του Πηλίου συνάπτονται στις 6 Φεβρουαρίου και στις 17 Μαρτίου δυο φονικότατες για τους τούρκους μάχες, στην πρώτη από τις οποίες παίρνουν μέρος και διακρίνονται για τον ηρωισμό τους κι αρκετές Κρινιτσιώτισσες, με κορυφαία τη Μαργαρίτα Μπασδέκη ή Μαλιούφα. Η έλλειψη όμως συντονισμού δράσης των επαναστατικών σωμάτων κι οργάνωσης του όλου αγώνα, καθώς και η εμπλοκή στις μάχες της τούρκικης φρεγάτας “Ινζετίν“, με ναύαρχο το φιλότουρκο Άγγλο Χόρβατ, είχε ως αποτέλεσμα ν’ αποσυρθούν τελικά οι επαναστάτες από τη Μακρινίτσα –που πλήρωσε με πολύ αίμα τη συμμετοχή της και σε τούτη την ανταρσία- και τη μεσολάβηση των Άγγλων να σταματήσουν τελικά τον αγώνα μέσα στον Απρίλιο του ίδιου χρόνου.

1879.—Ο τότε μητροπολίτης Αδριανουπόλεως Διονύσιος, υφίσταται δολοφονική επίθεση.  «Aναφέρεται στα 1879 “ασεβής” επίθεσις [εξαρχικών] κατά του Mητροπολίτη Aδριανουπόλεως Διονυσίου και συνακόλουθη απουσία του στην Kωνσταντινούπολη επί τρίμηνο, οπότε και τα αρχιερατικά καθήκοντα ασκούσε ο Γρηγόριος, μετέπειτα Tραπεζούντος (NB0055, σελ. 668)..Kατά το 1887, ο Aδριανουπόλεως Διονύσιος έγινε Πατριάρχης και στη Mητρόπολη Aδριανουπόλεως εξελέγη ο από Πελαγωνείας Mατθαίος» γράφει η ιστορία του τόπου του.

1897.—Ο συνταγματάρχης Τιμολέων Βάσσος, πολιόρκησε τον οχυρό πύργο των Βουκολιών [ 6-7/2] που δέσποζε στη διαδρομή προς τα Χανιά, τον οποίο υπεράσπιζε το τουρκικό πρώτο τάγμα του 34ου συντάγματος. Ο πύργος τελικά κατελήφθη εξ εφόδου και οι τούρκοι είχαν 400 νεκρούς και 107 αιχμαλώτους που στάλθηκαν στην Ελλάδα. Μετά την κατάληψή του, ο πύργος ανατινάχτηκε με πυρίτιδα. Την ίδια μέρα οι ναύαρχοι έστειλαν αγγελιαφόρο Ιταλό αξιωματικό προς το συνταγματάρχη Βάσσο και του γνωστοποίησαν ότι απαγορεύουν πάσα εχθροπραξία σε ακτίνα 6 χιλιομέτρων από τα Χανιά.

1905 .—Αναχωρούν από την Μακεδονία ο Μακρής και ο Καραβίτης προκειμένου να επανδρώσουν δικά τους σώματα. Μαζί τους αναχωρούν και οι Έσλιν, Παπαδράκος και καμιά δεκαριά άλλοι καταβεβλημένοι από τις κακουχίες. Την επομένη τους συναντάει ο Γύπαρης ο οποίος συνοδεύει τον άρρωστο Κατεχάκη. Μέσω Κουτσικού, Παλαιοκάστρου φθάνουν στο Ζιγκόστι, στη συνέχεια περνούν τον Αλιάκμονα και Βενέτικο και μέσω Ασπροκκλησιάς, Καλαμπάκας και Βόλου φθάνουν στην Αθήνα στις 16 Φεβρουαρίου / 1 Μαρτίου. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 05 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

05/02/2014

.

.

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

05 Φεβρουαρίου
.

1204.—Πεθαίνει ο Βυζαντινός αξιωματούχος Νικόλαος Καναβός, ο οποίος διακρίθηκε κατά την πολιορκία της Κωνσταντινουπόλεως από τους Σταυροφόρους το 1203-1204. Μετά την αναγκαστική παραίτηση των Ισαακίου Β΄ και Αλεξίου Δ΄, μεσολάβησε ένα μικρό διάστημα από τις 28 Ιανουαρίου έως και την ημέρα θανατώσεώς του,όπου ο Νικόλαος Καναβός ήταν αυτοκράτορας της Ρωμανίας, ανακηρυγμένος από τον λαό της Βασιλευούσης, στον οποίο ήταν δημοφιλής λόγω της γενναιότητός του. Ο Αλέξιος Ε’Δούκας, [Μούρτζουφλος] έχοντας την υποστήριξη των ανωτέρων τάξεων, του στρατού και της εκκλησίας, τον συνέλλαβε και μετά την εκτέλεσή του, ανακηρύχθηκε ο ίδιος αυτοκράτορας.

1774.—«Στις 5 Φεβρουαρίου του 1774, ημέρα Τετάρτη, μαρτύρησε ο Άγιος Αντώνιος ο Αθηναίος. Αφού του έδεσαν πίσω τα χέρια, με χαρούμενο πρόσωπο έτρεχε προς τον θάνατο, σαν σε πανηγύρι, και πηγαίνοντας στο Ακ σαράϊ, κλίνει το κεφάλι και λέγοντας «Κύριε, εις τας χείρας σου παρατίθημι το πνεύμα μου», αποκεφαλίζεται, ενώ ο δήμιος χτύπησε με το σπαθί τρεις φορές τον ιερό του τράχηλο, μήπως και προδώσει την ευσέβειά του επειδή δεν θα μπορούσε να υποφέρει τον πόνο. Βλέποντας όμως, ότι μάταια κοπιάζει, τον έσφαξε ο αλιτήριος σαν πρόβατο και έτσι ο αοίδιμος έλαβε τον στέφανο του Μαρτυρίου. Και οι Χριστιανοί της Βλάγκας αγόρασαν το λείψανό του για εβδομήντα γρόσια».

1822.—Έξω του φρουρίου του Ρεθύμνου οι Έλληνες επαναστάτες επετέθησαν εναντίον των τούρκων και τους έτρεψαν σε φυγή.

1823.—Οι Κρήτες επαναστάτες επιτίθενται εναντίον των τούρκων εις τας επαρχίας Σελίνου και Κισσάμου και τους νικούν.Κατά τη διάρκεια της ελληνικής προελάσεως, οι τούρκοι κατέφευγαν στους πύργους των Γριμπιλιανών, Μουλέτας, Χαρβάτας, Βουκολιών, Περβολακίων και Κούμουλη, όπου όμως δεν γλύτωναν τον θάνατο. Αφού η επαρχία ξεκαθαρίστηκε, οι Κρήτες άρχισαν την πολιορκία του φρουρίου της Κίσσαμου.

ΠΩΛΗΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΚΛΑΒΩΝ.—Οι τούρκοι από τις αρχές Ιανουαρίου, είχαν καταστρέψει τα χωριά του Οροπεδίου Λασιθίου, σφάζοντας και αιχμαλωτίζοντας. Τον Φεβρουάριο κατέβηκαν στο Μεραμπέλο, όπου έσφαξαν περίπου 1000 αμάχους. Δύο χιλιάδες άμαχοι με λίγους οπλοφόρους είχαν κρυφθεί σ’ένα σπήλαιο στη Μίλατο Λασιθίου, και επί 15 ημέρες οι αιγύπτιοι δεν μπορούσαν να το πατήσουν. Γιά βοήθεια έσπευσαν οι Βουρδουμπάς, Μανουσέλης, Σ.Δεληγιαννάκης και Μανουσογιαννάκης με τριακόσιους Σφακιανούς, δεν κατάφεραν όμως να σπάσουν τον τουρκοαιγυπτιακό κλοιό.Οι λίγοι οπλοφόροι με τα γυναικόπαιδα λόγω δίψας παραδόθηκαν· τετρακόσιους έριψαν στον γκρεμό οι οθωμανοί, έκαψαν δεκαοκτώ ιερείς και τους υπόλοιπους τους πούλησαν δούλους.Γενικώς η επανάσταση στις ανατολικές επαρχίες κατεστάλη με λίγους εναπομείναντες αγωνιστές, να περιφέρονται στα όρη.

1826.—Αποτυγχάνει η μεσολαβητική προσπάθεια του Υπάτου Αρμοστού Ιονίων Νήσων, Φρειδερίκου Άνταμς, για λήξη των εχθροπραξιών έξω από το Μεσολόγγι. Ήδη από το 1825, Επιτροπή της Ζακύνθου, υποκεινούμενη από τον Αρμοστή, προέτρεπε τους Έλληνες οπλαρχηγούς και προκρίτους να υπογράψουν κείμενο, με το οποίο ανάθεταν την αποκλειστική προστασία των εθνικών συμφερόντων στην Μεγάλη Βρετανία.

1827.—Στο Δύστομον της Στερεάς Ελλάδος ο Καραϊσκάκης αντεπιτείθεται αιφνιδιαστικώς, συντρίβοντας τον τουρκικό στρατό· όσοι οθωμανοί επέζησαν, την επομένη, πήραν τον δρόμο για την Εύβοια. Η μάχη του Δυστόμου ήταν καθοριστική για την απελευθέρωση ολόκληρης της Στερεάς, με εξαίρεση το Μεσολόγγι, τη Ναύπακτο και τη Βόνιτσα. [Βλ. 17/1, 31/1]

1829.—Ο Νικόλαος Σπηλιάδης διορίζεται γραμματέας Επικρατείας στη θέση του Σπυρίδωνος Τρικούπη. Ο Νικόλαος Σπηλιάδης [1785 – 1862],υπήρξε Φιλικός, αγωνιστής, πολιτικός, λόγιος και “απομνημονευματογράφος” του αγώνα του 21.Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, ασχολήθηκε με την συγγραφή των Απομνημονεύματων, έργο με το οποίο αναδεικνύεται ως ο πρώτος και σημαντικώτερος των ιστορικών της Εθνικής Παλιγγενεσίας.

1863.—Απέθανε εν Γενεύη, ο Ελβετός φιλέλλην Ιωάννης Γαβριήλ Εϋνάρδος, όστις είχε ανακηρυχθή υπό της εν Τροιζήνι Εθνοσυνελεύσεως, επίτιμος πολίτης της Ελλάδος. Υπήρξεν εκ των κυριωτέρων συντελεστών της ιδρύσεως της Εθνικής Τραπέζης και διετέλεσε σύμβουλος αυτής μέχρι του θανάτου του. Η Προτομή του ευρίσκεται εις τον Εθνικόν κήπον.Η προσφορά του στο αγώνα της παλιγγενεσίας, δεν περιορίστηκε στην ίδρυση της Εθνικής Τραπέζης.αγωνίστηκε με όσα μέσα διέθετε, για να επιρρεάσει θετικά την στάση των Μεγάλων Δυνάμεων, καθώς και να συνδράμει και στηρίξει το βασανισμένο έθνος των Ελλήνων.

1885.—Η κυβέρνησις Τρικούπη [5-11/2] δεν εξασφαλίζει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή και παραιτείται. Ο Δηλιγιάννης απορρίπτει την εντολή σχηματισμού κυβερνήσεως καθώς δεν έχει το δικαίωμα διαλύσεως της Βουλής. Ο Τρικούπης συγκροτεί εκ νέου κυβέρνηση λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης και προκηρύσσει εκλογές.

1893.—Πέθανε η Σοφία Καλλέργη, σύζυγος του Δημητρίου Καλλέργη, αρχοντοπούλα της Κορίνθου, σπανίου κάλλους . Την επομένη, η αναγγελία του θανάτου θα δημοσιευθή ως εξής  : “ Η χήρα του Στρατηγού Δημητρίου Καλλέργη και πενθερά του Μεγάλου Αυλάρχου του Βασιλέως, η διάσημος διά την ιστορίαν της και το κάλλος της νεότητος Ελληνίς, απεβίωσεν ενταύθα χθες περί την πρωίαν, υπέργηρως, εις ηλικίαν 90 περίπου ετών ”. To 1826, η ομορφιά της Σοφίας Ρέντη και μετέπειτα Καλλέργη, ήταν η αφορμή για το ξέσπασμα αντιζηλίας μεταξύ δύο αδέλφων, του Ιωάννη Νοταρά και του Παναγιώτη Νοταρά, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε αντίπαλα στρατόπεδα κατά την διάρκεια του εμφυλίου.[Ο Ιωάννης Νοταράς έπεσε ηρωϊκά στη μάχη του Ανάλατου-1827]

1903.—Συλλαμβάνονται βούργαροι ληστοσυμμορίτες που δρούσαν στην περιοχή των Τρικάλων.

1909.—Οι Μεγάλες Δυνάμεις ανακοινώνουν στην χώρα μας ότι το Κρητικό Ζήτημα, θα το επιλύσουν σε συνεννόηση με την τουρκία. Οι Άγγλοι αυξάνουν την δύναμή τους στο νησί.

1913.—Συνεχίζεται ο αγώνας στο Μπιζάνι.

1916.—Ένα Αγγλικό άγημα αποβιβάζεται στην Χίο, και συλλαμβάνει τους εκεί προξένους της Γερμανίας και της Αυστρίας καθώς και δύο Έλληνες. Read the rest of this entry ?

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 79 other followers