Archive for the ‘ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ’ Category

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 23 ΙΟΥΛΙΟΥ

23/07/2013

,

sansimera.

23 Ἰουλίου

,

776 π.X.—Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες αρχίζουν στην Ολυμπία.

356 π.X.— ( ἤ 20/7) 6η ημέρα του μηνός Εκατομβαιώνα σύμφωνα με το αττικό ημερολόγιο, ή 6η ημέρα του μήνα Λώου, σύμφωνα με το μακεδονικό ημερολόγιο, γεννιέται στην Πέλλα ο Μέγας Αλέξανδρος, γιος του βασιλιά Φιλίππου Β΄ και της Ολυμπιάδας.

811.— Η Εκκλησία και το Έθνος τιμά τους Αγίους Μάρτυρες που θανατώθηκαν από τους βουργάρους. Ο Αυτοκράτωρ Νικηφόρος ο Πατρίκιος, το 811, βγήκε από την Κωνσταντινούπολη με όλα του τα στρατεύματα, τον γιό του Σταυράκιο και τον γαμπρό του Μιχαήλ, για να πολεμήσει τους βούργαρους. Η μάχη ήταν σκληρή και ο Νικηφόρος νίκησε κατά κράτος τους βούργαρους. Αντί όμως να μεριμνήσει για την τακτοποίηση των στρατευμάτων του μετά την νίκη, επιδόθηκε σε τσιμπούσια και οινοποσίες. Οι βούργαροι ανασυντάχθηκαν και την νύχτα έπεσαν κατά των Βυζαντινών στρατευμάτων, με αποτέλεσμα να τους διαλύσουν. Ο ίδιος ο βασιλιάς θανατώθηκε από τον αρχηγό των βουργάρων Κρούμο. Όσοι στρατιώτες συνελήφθηκαν, οι βούργαροι τους εξεβίαζαν ν’ αρνηθούν τον Χριστό. Αλλ’ επειδή αυτοί αρνούνταν να αλλαξοπιστήσουν, άλλους θανάτωσαν με αποκεφαλισμό και άλλους με απαγχονισμό [βλ. 26-7].

1806.—Ο θρυλικός Νικοτσάρας φεύγει από την Σκόπελο με προορισμό την Μακεδονία. Έχει μαζί του 550 άνδρες με τους οποίους θα κατακόψει πολλούς τούρκους κατακτητές.

1807.—Ο αρματολός τού Ολύμπου Νικοτσάρας (Νίκος Τσάρας), δι’ ηρωϊκής εξορμήσεως, κατακόπτει παρά τήν Κατερίνην ισχυράν δύναμιν Τούρκων, οίτινες είχον περικυκλώσει αυτόν.

1821.—Οι Έλληνες γίνονται κύριοι του Κάστρου της Μονεμβασιάς ύστερα από συμφωνία με τους Τούρκους. Το γεγονός αυτό έχει σοβαρές επιπτώσεις στο ηθικό των τούρκων, οι οποίοι είναι αποκλεισμένοι στην Τριπολιτσά και πολιορκούνται από τους Έλληνες. Στις 21/7 είχε υπογραφεί το πρωτόκολλο παραδόσεως.

1822.—Ο Δράμαλης προσπαθεί να εκβιάση τα στενά Χαλανδίτσης τα οποία κατείχε ο Κολοκοτρώνης και οι άλλοι Έλληνες.

1823.—Στο Μεγάλο Δερβίνη Χαλκίδος έγινε σφοδρή μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων. Την μάχην εκέρδισαν οι τούρκοι. Εις αυτήν εφονεύθη ο οπλαρχηγός Λιάκος Νικόλαος από την Εύβοια.

1825.—Ο Ελληνικός Στόλος (27 πολεμικά και 5 πυρπολικά), υπό τον Σπετσιώτη Αντιναύαρχο Ιωάννη Κυριακό, καταναυμαχεί τον τουρκικό στην λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου και επιτυγχάνει την άρση του ναυτικού αποκλεισμού. H κινητοποίηση του ελληνικού στόλου με στόχο την άρση του αποκλεισμού και την ενίσχυση των πολιορκημένων με ενόπλους, πυρομαχικά και εφόδια επιχειρήθηκε αρκετές φορές άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε όχι. Στα τέλη Iουλίου 1825 και στα μέσα Iανουαρίου 1826 πέτυχαν να διασπάσουν το ναυτικό αποκλεισμό δίνοντας ελπίδα στους πολιορκημένους. Η αποτυχία ωστόσο το Φεβρουάριο του 1826 έκρινε σε μεγάλο βαθμό την πτώση του Μεσολογγίου.

.— Αναχωρεί από την Ύδρα Ελληνικός στολίσκος με τον παράτολμο σκοπό της πυρπολύσεως του Αιγυπτιακού στόλου εντός του λιμένος της Αλεξανδρείας. Εμπνευστής του φιλοδόξου αυτού εγχειρήματος ήταν ο Ψαριανός πυρπολητής Κωνσταντίνος Κανάρης. Γι’ αυτήν την παράτολμον καταδρομική επιχείρηση, κατασκευάστηκαν τρία πυρπολικά, ένα για τον Κανάρη, ένα για τον Αντώνιο Θεοφάνη Βώκο και ένα για το Μανώλη Μπούτη. Τα πυρπολικά αυτά θα συνοδεύονταν από δύο υδραίικα πλοία, με κυβερνήτες, τον Αντώνιο Κριεζή και τον Μανώλη Τομπάζη, ο οποίος ορίστηκε και επικεφαλής της εκστρατείας. Στον λιμένα της Αλεξανδρείας θα αφιχθούν την 29ην Ιουλίου.

1833.— ( 23-7/4-8) Με βασιλικόν διάταγμα, η Ελληνική Εκκλησία κηρύσσεται αυτοκέφαλος, χωρισθείσα από τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως.Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον δεν ήτο δυνατόν να αναγνωρίση τα όσα αντικανονικά έπραξεν η Αντιβασιλεία. Ορθώς λοιπόν πράττον διέκοψε πάσαν μετά της εν Ελλάδι Εκκλησίας επικοινωνίαν επί μίαν δεκαεπταετίαν.

1884.—Πυρκαγιά στην Βουλή. Επί πρωθυπουργίας Χαρίλαου Τρικούπη, τον Ιούλιο του 1884 συνέβη η πρώτη πυρκαγιά της Βουλής των Ελλήνων. Η εφημερίδα «Αιών» έγραφε στις 24-7-1884: «…προσέδραμον δ’ εκεί και πάντες οι υπουργοί, εν οις πρώτος ο πρωθυπουργός κ.Τρικούπης». Η «Νέα Εφημερίς έγραφε στις 25 Ιουλίου 1884: «Προσέδραμον πάντες οι υπουργοί, πρώτος ο πρωθυπουργός…». Η πυρκαγιά σημειώθηκε στον 2ο όροφο του κτιρίου, στη βορεινή πλευρά, αυτή δηλαδή που βλέπει προς τη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας. Τότε κάηκε μεγάλο μέρος της στέγης. Η δεύτερη μεγάλη πυρκαγιά σημειώθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1909.

1892.—Γεννιέται ο Έλληνας συνθέτης Πέτρος Πετρίδης, από τους πρωτεργάτες της “Εθνικής Σχολής”.

1903.—Ο Γεώργιος Σεϊμένης από την Ανώπολη Σφακίων, είναι το πρώτο θύμα της Κρήτης στον Μακεδονικό Αγώνα. Οι εχθροί της πατρίδος, έκαψαν ζωντανό τον εικοσιδυάχρονο ήρωα. Ήταν ένας από τους 10 πρώτους Κρήτες που πήγαν στην Μακεδονία, ενώ ο αδελφός του Γιάννης, 3 χρόνια αργότερα στις 27/3/1906, σκοτώθηκε στην προσπάθεια του να δραπετεύσει από τις φυλακές Μοναστηρίου.

1909.—(π. ημερολόγιο) Η οθωμανική κυβέρνηση με αυστηρή διακοίνωσή της αξιώνει γραπτή δήλωση της ελληνικής κυβέρνησης με την οποία θα αποδοκιμάζει την επαναστατική κίνηση των Κρητών που επιδιώκουν την ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Η ελληνική απάντηση δεν θεωρείται επαρκής από την οθωμανική κυβέρνηση, η οποία επιμένει ότι η ελληνική στάση στο Κρητικό Ζήτημα «δεν είναι άμεμπτος», ενώ αφήνει να εννοηθεί ότι θα διεκδικήσει με δυναμικό τρόπο τα επί της Κρήτης κυριαρχικά δικαιώματά της.

1911.—Η Κωνσταντινούπολη ερημώνει μετά από τεράστια πυρκαγιά. Υπολογίζεται ότι κάηκαν 7.000 σπίτια.

1912.—Επιστρέφει στην Αθήνα ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας μετά τις επιτυχίες του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης και στους διεθνείς αγώνες του Βερολίνου και αποβιβάζεται στον σιδηροδρομικό σταθμό Πελοποννήσου, όπου ο λαός του επιφυλάσσει ενθουσιώδη υποδοχή.

1914.—Η Αυστροουγγαρία αποστέλλει τελεσίγραφο στη Σερβία, μετά τη δολοφονία του αρχιδούκα της Αυστρίας διαδόχου Φερδινάρδου από Σέρβο. Η μεταξύ τους διαμάχη θα οδηγήσει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

1917.—Ανήκουστα το όργια των βουργάρων σε Ανατολική Μακεδονία και Βόρεια Θράκη. Διαρπαγές, συλλήψεις, βασανισμοί και εκπατρισμοί είναι λέξεις που δεν μπορούν να περιγράψουν τα δεινά των Ελλήνων.

.—Αντίστοιχα είναι τα όργια των τούρκων κατά των ομοεθνών μας.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 22 ΙΟΥΛΙΟΥ

22/07/2013

sansimera

.

22 ΙΟΥΛΙΟΥ

.

168 π.Χ..—Η εν Πύδνα μάχη. Κατά ταύτην, ο Ρωμαίος ύπατος Αιμίλιος Παύλος ενίκησε τούς Μακεδόνας υπό τον βασιλέα Περσέα και υπέταξεν ακολούθως το μακεδονικόν Κράτος.

838.—Ο αραβικός στρατός με επικεφαλής το χαλίφη Μουτάσιμ συντρίβει το βυζαντινό στρατό στην πόλη Δαζιμόνα, κοντά στην Άγκυρα, την οποία και καταλαμβάνει. Στη συνέχεια οι Άραβες καταλαμβάνουν το Αμόριο, γενέθλια πόλη της ομώνυμης δυναστείας (12 Αυγούστου του 838).

1687.—Ο Morosini μέ 14.000 άνδρες αποβιβάσθηκε στίς Ιτιές, δυτικά των Πατρών, και αντιμετώπισε μέ επιτυχία τίς συνεχόμενες επιθέσεις του τρομερού τουρκικού ιππικού. Ο Αχμέτ πασάς έχασε 2000 στρατιώτες καί αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Πάτρα (Πάτραι) και να καταφύγει στο φρούριο του Ρίου. Εκεί όμως, ο βενετικός στόλος με ναύαρχο τον Σονούτο τον κανονιοβόλησε και τον έτρεψε σε φυγή.

1821.—Καταστροφή των Τούρκων στην μάχη της Αμπέλου Κρήτης 21 και  22 Ιουλίου 1821.

Σώμα Γερλήδων αποτελούμενο από 960 άνδρες (Τους επισήμους) με αρχηγό τον Ομέρ Εφένδη ξεκίνησε από το Ηράκλειο για να δρέψει και αυτό τμήμα της δόξας από την καταστροφή των Σφακίων.

Εισέρχεται στα Σφακιά από τον Καλλικράτη και διανυκτερύει εκεί στις 20 Ιουλίου. Την επομένη στην θέση Άμπελος Ασφένδου οι καπετάνιοι Μανουσέλης, Δεληγιαννάκης, Μανουσογιαννάκης, Βουρδουμπάς, Πωλογεωργάκης και Πρωτοπαπαδάκης με 350 άνδρες κτυπούν τους νέους εισβολείς, η μάχη κράτησε δύο ημέρες και έληξε με την ολοκληρωτική σφαγή των εχθρών. Από όλους έμειναν και παραδόθηκαν 54 άτομα και τα οποία αργότερα εκτελεστήκαν.

1822.—Οι πολιορκούμενοι υπό του Δράμαλη Έλληνες στο φρούριον του Άργους εξέρχονται ξιφήρες εκ του φρουρίου διασκορπίζουν τους Τούρκους και καταφθάνουν σώοι στο στρατόπεδον του Κολοκοτρώνη.

1823.—Στην θέσιν Παναγίτσα των Βρυσακίων Χαλκίδος οι Έλληνες υπό τον Οδ. Ανδρούτσον επιτίθενται εναντίον των Τούρκων και τους νικούν.

1825.—Ο ελληνικός στόλος κατόπιν σκληράς ναυμαχίας έξω του Μεσολογγίου κατορθώνη και διασκορπίζει τον τουρκικόν στόλον και σιτίζει το Μεσολόγγι.

.—Ο οπλαρχηγός Γρηγοριάδης με τους άνδρες του, κατανικά τον στρατό του Ιμπραήμ στις Άνω Καρυές Αρκαδίας.

1829.—Η Δ’ εν Άργος Εθνική Συνέλευση αποφασίζει την ίδρυση Γερουσίας.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 21 ΙΟΥΛΙΟΥ

21/07/2013

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

21 Ἰουλίου

,

1425.—Πεθαίνει ο Μανουήλ Παλαιολόγος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Τον διαδέχεται ο υιός του Ιωάννης Η’.

1718.—Μεταξύ Αυστρίας Βενετίας καί οθωμανικής αυτοκρατορίας υπογράφεται η συνθήκη τού Πασσάροβιτς η οποία κατακυρώνει εις την τρίτην την Κρήτη και ολόκληρον την Πελοπόννησον. Η Βενετία επίσης παραχωρεί στην Οθωμανική αυτοκρατορία την Τήνο και την Αίγινα.  Στη δυτική Ελλάδα η Οθ.αυτοκρατορία παίρνει υπό την κυριαρχία της τα νησιά του Ιονίου ενώ παραχωρεί στη Βενετία, τα Κύθηρα και μερικές πόλεις της Ηπείρου και της Ακαρνανίας. Η Αυστρία από τη μεριά της κερδίζει το Βελιγράδι, τη Βοσνία, την Ερζεγοβίνη, τη μικρή Βλαχία και το Τεμεσβάρ.Τέλος η αυστριακή αυτοκρατορία πέτυχε πολλές ευνοϊκές διομολογήσεις ανοίγοντας με αυτόν τον τρόπο εμπορικούς δρόμους μέσα στην ίδια την Οθωμανική αυτοκρατορία.

1774.—(ν. ημερ.) H Ρωσία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπογράφουν τη συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή, σηματοδοτώντας τη λήξη του Ρωσοτουρκικού πολέμου. Βάσει της συνθήκης αναγνωρίζεται η αυτονομία των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών, στις οποίες προετοιμάσθηκε η Ελληνική Επανάστασις. Πρόκειται για την πιο φημισμένη ως προς τη μεθερμήνευση των όρων της συνθήκη –λόγω και της σκόπιμης αοριστίας πολλών σημείων της– και συγκαταλέγεται στις ευφυέστερες διπλωματικές ενέργειες της Ρωσίας.

1821.—Οι Τούρκοι της Μονεμβασίας κατόπιν της στενής πολιορκίας των υπό των Ελλήνων υπογράφουν πρωτόκολλον παραδόσεως του φρουρίου εις τον Ι. Καντακουζηνόν. Η παράδοσις της Μονεμβασιάς έγινε στις 23/7.

1822.—Ο Δράμαλης κανονιοβολεί το Ναύπλιον και δέχεται αντίποινα εκ μέρους των φιλελλήνων Άστιγγος, Ανεμάστα Γέρβα.

1825.—Ενεργείται γενική τουρκική επίθεση δυνάμεως 24.000 ανδρών, υπό τον Κιουταχή, κατά του Μεσολογγίου. Οι τούρκοι αποτυγχάνουν να καταλάβουν την πόλη και αναγκάζονται να επιστρέψουν στις βάσεις τους, εγκαταλείποντας 1.500 νεκρούς και πολλούς τραυματίες.

1832.—(ν. ημερ.) Μετά από εξάμηνες διαπραγματεύσεις υπογράφτηκε ο Διακανονισμός της Κωνσταντινουπόλεως. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπογράφει μαζί με τις τρεις Δυνάμεις αποδεχόμενη τα ελληνο-οθωμανικά σύνορα στη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού. Την ακριβή χάραξη αναλάμβανε επιτροπή οροθετών.

1868.— (2/8 ν.ημερ.)Γέννησις τού Διαδόχου (μετέπειτα βασιλέως) Κωνσταντίνου Α’. Ήταν Βασιλιάς της Ελλάδος στις περιόδους 1913-1917 και 1920-1922. Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με κρίσιμες περόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, από τους νικηφόρους Βαλκανικούς πολέμους, την αντιπαράθεσή του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Εθνικό Διχασμό ως την Μικρασιατική. Απέθανε εξόριστος στο Παλέρμο της Ιταλίας στις 11 Ιανουαρίου του 1923.

1874.—Η ‘’αρχαιότερη’’ καταγραφή περί υποτυπώδους αθλητικής κίνησεως βρίσκεται στο φύλλο της σμυρναϊκής εφημερίδος “Ιωνική”, στο οποίο γίνεται μνεία για το γυμναστήριο του ιδιωτικού σχολείου Ισοκράτης, όπου δίνονταν μαθήματα “σπαθασκίας” και “ραβδομαχίας” και βέβαια γυμναστικής.

1896.— Το σώμα του Μπρούφα κατευθύνθηκε προς το Βέρμιο, όπου στο Καρά-Τσαΐρ ήλθε αντιμέτωπο με τουρκικό στράτευμα το οποίο κατάφερε να νικήσει πιάνοντας αρκετούς αιχμαλώτους και πολεμοφόδια’ τους αιχμαλώτους άφησε ελεύθερους την επομένη.Στη συνέχεια είχε δεύτερη σύγκρουση με τουρκικό απόσπασμα στη κορυφή του Βέρμιου και μετά χωρίστηκε σε δύο ομάδες. Η μία υπό τις διαταγές του Νάτσιου κατευθύνθηκε προς τη Φλώρινα, η άλλη υπό τις διαταγές του Μπρούφα βόρεια.

1900.—Ο Βρετανός πρεσβευτής Κωνσταντινουπόλεως, προβαίνει σε διάβημα στον σουλτάνο με σκοπό και αίτημα την απελευθέρωση Κρητών κρατουμένων.

1901.—Τρείς θάνατοι από ηλίαση στο Μεσολόγγι, με την θερμοκρασία να φθάνει στους 40 βαθμούς υπό σκιάν.

1904.—Λόγω των τεραστίων προβλημάτων που δημιουργούν στην Μακεδονία οι ληστρικές συμμορίες των βουργάρων, η Πύλη αποστέλλει μεγάλα τμήματα στρατού στην Θεσσαλονίκη.

1912.—Εξέγερση κατά της οθωμανικής διακυβέρνησης σημειώνεται στην Αλβανία.

1916.—Οι Ιταλικές αρχές απελαύνουν από την Ρώμη και άλλες Ιταλικές πόλεις, Έλληνες,  με το αιτιολογικό ότι είναι Γερμανόφιλοι [….]

1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 20 ΙΟΥΛΙΟΥ

20/07/2013

.

sansimera.

20 Ἰουλίου

,

356 π.Χ.—(κατ’ άλλους 23/7) Περίπου αυτή την εποχή γεννιέται ο Μέγιστος των Ελλήνων, Αλέξανδρος Γ’ ο Μέγας, στην Πέλλα. Για την φύση του ο μάντης Αρίστανδρος ο Τελμησσεύς προείπε, ερμηνεύοντας ένα όνειρο του Φιλίππου, ότι θα ήταν “θυμοειδής και λεοντώδης”.

.—Την ίδια μέρα ο Ηρόστρατος πυρπολεί τον μεγάλο ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο και όσοι μάγοι βρέθηκαν εκεί, άρχισαν να κτυπούν το πρόσωπό τους, βοώντας ότι την στιγμή εκείνη δεν σημειωνόταν μόνο το μεγάλο κακό της καταστροφής του ναού, αλλά γεννιόταν και μία μεγάλη συμφορά για την Ασία. [Άλλοι είπαν ότι η θεά Άρτεμις, μαζί με όλους τους άλλους θεούς, παρευρίσκετο στην γέννηση του Αλεξάνδρου και γι' αυτό είχε αφήσει τον ναό της απροστάτευτο.].

811.—Ο αυτοκράτωρ τού Βυζαντίου Νικηφόρος Α’ κυριεύει το εν Πλεύνα στρατόπεδον τού Κρούμου με όλους τούς θησαυρούς του.

1054.—Το σχίσμα ανάμεσα στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και τη Δυτική Καθολική καθίσταται οριστικό.

1715.—Οι τούρκοι καταλαμβάνουν το Ναύπλιο από τους ενετούς.

1792.—Ανήμερα του Αη Λιά, χιλιάδες τουρκαλβανοί με αρχηγό τον Ομέρ Βρυώνη, επιτέθηκαν εναντίον τών Σουλιωτών, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει το Σούλι, τη Σαμωνίβα και το Ναβαρίκο και είχαν οχυρωθεί στην Κιάφα. Ας αφήσουμε όμως τον γλαφυρότατο Σπύρο Μελά να περιγράψει τη μάχη: “Οι Σουλιώτες δεχόντανε τις απανωτές εφόδους μ’ ακατάπαυστη φωτιά, που αραίωνε φοβερά το στρατό του Αλή. Τα πιο διαλεκτά παληκάρια πέσανε κάτω από τα μάτια του Ομέρ Βρυώνη. Ώρες κι ώρες βρέχαν οι αρβανιτάδες τ’ άγρια βράχια με το αίμα τους, χωρίς να μπορέσουν να κερδίσουν ούτε πιθαμή. Ήταν μεσημέρι, καιγόταν η σιδερόπετρα, ο αέρας είχε ανάψει από τον ήλιο και το ντουφεκίδι, η λαύρα κυμάτιζε καυτερή πάνω από το λιθάρι και το ξερό χορτάρι και θάμπωνε τα μάτια και έλιωνε τα κορμιά. Τα ντουφέκια όμως ανάψανε, αραίωσε το ντουφεκίδι, σβήσανε οι κρότοι, σκόρπισαν οι καπνοί και μια παράξενη σιγαλιά απλώθηκε. Τότε γίνηκε κάτι αναπάντεχο πούκρινε τη μάχη. Οι γυναίκες πούχανε καταφύγει με τα παιδιά τους στα απάτητα ψηλώματα της Κιάφας, μην ακούγοντας ούτε ντουφέκι, ούτε φωνή πολεμική, θαρρέψανε πως οι άντρες τους χάσανε τον αγώνα. Τότε η Μόσχω του Λάμπρου, ψυχή γεμάτη φλόγα, γυναίκα με αντρίκιο φρόνημα, έμπηξε φωνή: – Τί καθόμαστε, απάνω στά σκυλιά.” [!!...]  Αυτό ήταν και το τέλος των τουρκαλβανών. Τράπηκαν σε άτακτη φυγή ενώ αποδεκατιζόταν από τους Σουλιώτες του Γ. Μπότσαρη που έτρεξαν να …σώσουν τις γυναίκες τους!!!  Δυστυχώς, όμως, στην μάχη αυτή, τραυματίστηκε κι ο Λάμπρος και πέθανε τρία χρόνια αργότερα. Άλλοι 16 Σουλιώτες θα πέσουν ηρωικά.

1798—Ο Βοναπάρτης αποστέλλει εις την Μάνην τους υπηρετούντας παρ’ αυτώ Δήμον καί Νικόλαον Στεφανόπουλον (καταγομένους εκ των μεταναστευσάντων εις Κορσικήν Μανιατών), να συνεννοηθούν μετά τών αρχηγών της διά το ενδεχόμενον εξεγέρσεώς των εναντίον τών Τούρκων. Εις τούς Στεφανοπούλους είχεν εγχειρίσει επιστολήν, απευθυνομένην πρός τον «Αρχηγόν τού ελευθέρου λαού τής Μάνης». Οι Μανιάται, ενθουσιασθέντες, απέστειλαν εις τον Βοναπάρτην ως δώρον αρχαίον άγαλμα, παριστάνον γυναίκα, η οποία εκράτει εις την δεξιάν δόρυ, εις δε την αριστεράν στέφανον δάφνης καί πίνακα, εν ανεγράφοντο οι Νόμοι. Ο Ναπολέων ηυχαριστήθη δι’ αυτό το δώρον και ανεφώνησε: «Ομοιάζει με αγίαν» — «Είναι η μεγαλυτέρα από όλας τας αγίας, η Ελευθερία», απήντησεν ο αντιπρόσωπος τών Μανιατών. Δυστυχώς, ο Βοναπάρτης είχεν αλλάξει, εν τώ μεταξύ, πολιτικήν καί είχε στραφή προς την τουρκίαν.

1821.—Ο Ομέρ Βρυώνης εισέρχεται εις τας Αθήνας, των οποίων οι κάτοικοι είχον καταφύγει εις Αίγιναν καί Σαλαμίνα. Οι Τούρκοι εισέρχονται στην πόλη τών Αθηνών διαλύοντες την παλικορκίαν τής Ακροπόλεως.

.—Εις το Μεσολόγγι αφίχθη ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος.

.—Οι Σφακιανοί οπλαρχηγοί κατακόπτουν παρά την Άμπελον τού Ασκόφου σώμα εξ 960 Γερλήδων τούρκων. Εκ τούτων διεσώθησαν μόνον μερικαί δεκάδες.

1822.—Ο Τουρκοαιγυπτιακός στόλος επιχειρεί με 90 σκάφη να καταλάβει το Βασιλάδι (Μεσολόγγι), αλλ’ αποκρούονται υπό τών Ελλήνων με βαρείας απωλείας.

.—Στην ατυχή μάχη εις Μαλάξαν Κρήτης οι Έλληνες υπέστησαν επίθεσιν εκ μέρους τών τούρκων. Εις την μάχην την οποίαν εκέρδισαν οι τούρκοι ,εφονεύθη ο οπλαρχηγός Πρωτοπαπαδάκης. “Το σχέδιο τών Κρητών καπεταναίων  ήταν να τους χτυπήσουν νύκτα, όπως και έγινε από τον Πρωτοπαπαδάκη.  Δυστυχώς όπως αναφέρει ο Παπαδοπετράκης, οι Χάλης και Σήφακας δεν κινήθηκαν με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο πεντακοσίαρχος Πρωτοπαπαδάκης με 30 Σφακιανούς και να τραυματιστούν πάνω από 50 άνδρες του. Προς στιγμήν οι συγγενείς τών νεκρών θέλησαν να εκδικηθούν τον Σήφακα αλλά με την παρέμβαση τών ψυχραιμότερων αποφεύχθηκε ο εμφύλιος. Έτσι η Μαλάξα παρέμεινε στα χέρια των εχθρών”.   

1824.—Οι Έλληνες έξω τών Αθηνών στη μάχη έτρεψαν τους Τούρκους σε φυγή.

1826.—Στο χωριό Αχμέτ Αγά τής Τεγέας έγινε μάχη μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Εις την μάχην ενίκησαν οι Έλληνες.

1827.—Ο Βρετανός ναύαρχος Κόχραν και ο φιλέλλην Τόμας με τα πλοία “Ελλάς” και “Σωτηρία” καταναυμαχούν στην Γλαρέντζα Ζακύνθου 4 αιγυπτιακά πολεμικά. Από αυτά, 2 αιχμαλωτίστηκαν, μεταφέρθηκαν στον Πόρο και πήραν τα ονόματα “Ύδρα” και “Αθηναΐς”.

1828.—Απεβίωσε εις Βιέννην ο Γενικός Αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας Αλέξανδρος Υψηλάντης.

1834.—Φθάνει στην Αθήνα, με εντολή τού Λουδοβίκου Α΄, ο γερμανός αρχιτέκτονας Λέο φον Κλέντσε (Leo von Klenze), έφορος τών κτηρίων τής βασιλικής Αυλής, προκειμένου να ελέγξει το πολεοδομικό σχέδιο τών Κλεάνθη-Σάουμπερτ και να μεριμνήσει για τη συντήρηση τών αρχαίων μνημείων. O Κλέντσε τροποποιεί το αρχικό σχέδιο και τοποθετεί τα Ανάκτορα στον λόφο τού Αγίου Αθανασίου, περιλαμβάνοντας και το Θησείο στους ανακτορικούς κήπους. Φιλοτεχνεί, επίσης, και σχέδια των Ανακτόρων. Η πρότασή του, αν και εγκρίνεται από τον Όθωνα τον Σεπτέμβριο, τελικά δεν εφαρμόζεται.

1871.—Καταστρεπτικοί σεισμοί εις Φωκίδα.

1893.—Ημερομηνία γεννήσεως τού βασιλέως τής Ελλάδος Αλεξάνδρου τού Α’.

1903.—Οι εξαρχικοί επαναστατούν στη Μακεδονία ανήμερα τής εορτής τού προφήτη Ηλία, επανάσταση τού Ηλί-ντεν (Ημέρα του προφήτη Ηλία). Η επανάσταση, η οποία ήταν σχεδιασμένη από την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (VMRO), καταπνίγεται από τα τουρκικά στρατεύματα. Η επανάσταση του Ίλιντεν κάνει την ελληνική κυβέρνηση να αντιληφθεί το μέγεθος τού προβλήματος στη Μακεδονία και την υποχρεώνει να προετοιμάσει την ελληνική αντίδραση.

1904.—Ο αριθμός τών 200 Ευρωπαίων αξιωματικών που απέστειλαν οι μεγάλες δυνάμεις για την επάνδρωση τής Μακεδονικής χωροφυλακής αποφαίνεται ανεπαρκής. Επιπλέον οι έντονες αντιζηλίες μεταξύ αυτών, δυσχεραίνουν την πρόοδο τού Σώματος.

.—Νέος ηγούμενος της μονής Μεγάλου Σπηλαίου εκλέγεται ο Χαρίτων (Κανελόπουλος).

1908.—Μετά από συμφωνία τών νεότουρκων με την ελληνική κυβέρνηση, οπλαρχηγοί τού Μακεδονικού Αγώνα αρχίζουν να αποχωρούν από την Μακεδονία.

1912.— Οι Έλληνες επαναστάτες τής νήσου Ικαρίας, ανακηρύσσουν την προσωρινή «Ελεύθερη Πολιτεία Ικαρίας», μέχρι την Ένωσή τους με την Μητέρα Πατρίδα. Η προσωρινή διοίκηση είχε πρόεδρο τον Ι. Μαλαχία και στρατιωτικό διοικητή της νήσου τον Γ. Φουντούλη.

1913.—Στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο, η τουρκία καταλαμβάνει την Αδριανούπολη από τη Βουλγαρία.

1914.—Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, κατά τη συνάντησή του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, συμφωνεί με τα επιχειρήματα του πρωθυπουργού ότι η Ελλάδα πρέπει να λάβει μέρος στον ευρωπαϊκό πόλεμο και να ενταχθεί με τα κράτη της Τριπλής Συνεννόησης (Αντάντ).

1915.—Η κατάσταση των Ελλήνων στα Δωδεκάνησα εμπρός στις αυθαιρεσίες των Ιταλών κατακτητών,  είναι απελπιστική.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 19 ΙΟΥΛΙΟΥ

19/07/2013

.

sansimera.

19 Ἰουλίου

,

1780.—Ο Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης (πατήρ τού Θεοδώρου) καί ο Παναγιώτης Βενετσανάκης, πολιορκηθέντες υπό τών Τούρκων εις τούς παρά την Καστανίτσαν τής Μάνης οχυρούς πύργους των, εξήλθον ξιφήρεις, αλλά κατεκρεουργήθησαν αμφότεροι ομού με πολλούς συντρόφους των. Κατά την ηρωϊκήν αυτήν έξοδον, εφονεύθησαν δύο ακόμη Κολοκοτρωναίοι.

    1792.—Στο Πόρτο Κάγιο, ο καπουδάν πασάς επιχείρησε απόβαση. Ο Ανδρίτσος τούς άφησε να αποβιβαστούν στην ακτή και όρμησε με τούς κλέφτες του και τα σπαθιά στα χέρια κατασφάζοντας χιλιάδες από τούς αποβιβασθέντες Οθωμανούς. Απελπισμένος ο τούρκος ναύαρχος, αφού είδε ότι δεν κατάφερνε τίποτα με την δύναμη τών όπλων, έγραψε στον μπέη τής Μάνης Τζανέτο Γρηγοράκη, ζητώντας του να τού παραδώσει τον Κατσώνη. Δυστυχώς ο Γρηγοράκης ενέδωσε και ζήτησε από τον Κατσώνη να αποχωρήσει. Ο θρυλικός ναύαρχος διέφυγε νύκτα προς τα Κύθηρα (Τσιρίγο) και από εκεί στην Ιθάκη. Όντας ανεπιθύμητος από τούς Βενετούς πήγε στην Ρωσία, εγκαταστάθηκε στην Κριμαία, όπου και πέθανε το 1804, έχοντας υπάρξει ένας από τούς κύριους παλινορθωτές τής ελευθερίας τού Ρωμέϊκου γένους. 

1821.—Στο Σαράλανι τών Πατρών οι Έλληνες επαναστάτες μάχονται σκληρά εναντίον τών τούρκων χωρίς να επιτύχουν νίκην.

.—Ισχυρή τουρκική δύναμη, υπό τον Ομέρ Βρυώνη, φθάνει στην Αθήνα και υποχρεώνει τους Έλληνες επαναστάτες, υπό τον Λιβέρη Λιβιερόπουλο, να λύσουν την πολιορκία τής Ακροπόλεως και να καταφύγουν στην Αίγινα και στην Σαλαμίνα.

1822.—Έξω τού φρουρίου τού Άργους οι Έλληνες μάχονται σφοδρά εναντίον τών τούρκων τού Δράμαλη.

1825.—Το Μεσολόγγιον βομβαρδίζεται από ξηράς και θαλάσσης. Τους βομβαρδισμούς συντονίζει ο Κιουταχής.

1826.—Ο Καραϊσκάκης γίνεται στρατάρχης τής Ρούμελης. Αμέσως μετά, ο Καραϊσκάκης με 680 άνδρες του, ξεκινά από το Ναύπλιο να συναντήσει τους εχθρούς του στην Στερεά Ελλάδα.

1828.—Πρωτόκολλον τού Λονδίνου μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας. Διά τούτου εξουσιοδοτήθη η Γαλλία όπως αποστείλη εις Πελοπόννησον εκστρατευτικόν Σώμα πρός εκδίωξιν τού Ιμβραήμ. Το Σώμα τούτο απετελέσθη εκ 16.000 ανδρών, οίτινες ετέθησαν υπό την αρχηγίαν τού στρατάρχου Μαιζόν. Η αποχώρησις του Ιμπρήμ διήρκεσε έναν ολόκληρο μήνα, ενώ απέσπασε και πολλούς αιχμαλώτους που πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα καταστρατηγώντας τους σχετικούς όρους της συνθήκης, τόσο πριν φτάσουν οι Γάλλοι όσο και μετά την άφιξη τους. Οι Γάλλοι δεν αντέδρασαν, ενώ ο στρατηγός Μαιζόν παρέθεσε γεύμα προς τιμήν του! στο οποίο ο Αιγύπτιος στρατιωτικός ειρωνεύτηκε τον Γάλλο λέγοντας του “πριν 15 μέρες σκλαβώσατε την Ισπανία, τώρα ελευθερώνετε την Ελλάδα”.

1864.—Επιτροπή αποτελούμενη από 84 επτανήσιους βουλευτές καταφθάνει στην Αθήνα και γίνεται δεκτή με ενθουσιασμό από τους Αθηναίους.

1905.—Οι πρόξενοι τών Μεγάλων Δυνάμεων στην Κρήτη κηρύσσουν στρατιωτικό νόμο στο νησί. Οι συμπλοκές που ακολούθησαν στοίχησαν την ζωή σε δύο άτομα.

1906.—Ο Ανθυπολοχαγός Κατεχάκης μετά τον τραυματισμό του, αντικατεστάθη τον Ιούλιον από τον Ανθυπολοχαγόν τού Πεζικού Ρόκαν Νικόλαον (Κολιόν). Ο τελευταίος μετετέθη εις την περιοχήν τής Ναούσης από τον Όλυμπον.  

1907.—Μακεδονικό μέτωπο:  Οι συμπλοκές τών τελευταίων ημερών στοιχίζουν την ζωή σε πολλούς Ήρωες. Μεταξύ των νεκρών οι Καπετάν Ζάκας, Γέρμας και Μητρούσης (13/7).

1914.—Εκηρύχθη ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος εις τον οποίον έλαβεν μέρος και η Ελλάς.

1917.—Ο επικεφαλής τής προσωπικής φρουράς του Ελευθερίου Βενιζέλου υπολοχαγός Π. Γύπαρης, ξυλοκοπεί τον βουλευτή Κ. Σόκολη μέσα στην αίθουσα της Βουλής. Θα επαναλάβει τον ξυλοδαρμό λίγες ημέρες αργότερα στο ίδιο σημείο κατά του βουλευτή Ι. Μπούστου. Γενικώς οι «λόχοι εθελοντών» τους οποίους ελέγχει ο προσωπικός φρουρός του Βενιζέλου, σπέρνουν παντού την τρομοκρατία  Στην χώρα επικρατεί κοινοβουλευτική δικτατορία.

1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία οι Έλληνες καταδιώκουν τούρκους ατάκτους.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 18 ΙΟΥΛΙΟΥ

18/07/2013

.

sansimera.

18 Ἰουλίου

,

928.— (ή στις 15 του μήνα) Πεθαίνει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Στέφανος ο Β’.

1203.—Οι λατίνοι της Δ’ Σταυροφορίας ανεβάζουν στον Ελληνικό θρόνο τον Αλέξιο Δ’ Άγγελο μαζί με τον πατέρα του, τον τυφλό Ισαάκιο Β’ Άγγελο.

1821.—Στην συνοικίαν Στραβορράχην και Ξηρόκαμπον Ασκύφου Κρήτης, οι Έλληνες μάχονται σφοδρώς εναντίον των τούρκων. Ουδείς εκέρδισε την μάχην.

1822.—Οι Ανωγεινοί (Κρήτες) καπετάνιοι με την βοήθεια του Δεληγιαννάκη, παρέσυραν στον Κρουσώνα 370 Τουρκαλβανούς και τους σφαγιάζουν.  Ο Πωλογεωργάκης μιμούμενος τον Τσελεπή έκοψε την ροή τού νερού στο Ηράκλειο (άλλοι οπλαρχηγοί: Δεληγιαννάκης και Ζερβουδάκης).

1823.—Ο εξ Οιτύλου οπλαρχηγός Ηλίας Τσαλαφατίνος, όστις είχε διακριθή εις όλας τας μάχας κατά τών τούρκων, προβιβασθείς εις αντιστράτηγον, επιστρέφει το δίπλωμα τού προβιβασμού του εις το Υπουργείον τού Πολέμου μαζί με επιστολήν εις την οποίαν έγραφεν ότι εθεώρει «την διανομήν τών αξιωμάτων επί τού παρόντος άκυρον, διότι το στάδιον τού αγώνος είναι εισέτι ανοικτόν καί όστις δεν αγωνισθή μέχρι τέλους, παρακαίρως καί ανόμως αξιούται».

1826.—Ο Νικηταράς, o  Θ.Ζαχαρόπουλος, ο Πορτογάλλος φιλέλλην Aλμέϊδα με τούς 90 λογχοφόρους ιππείς του καί ο Χατζημιχάλης Νταλιάνης με τούς ατάκτους ιππείς του, περικυκλώνουν παρά το Μεχμέταγα Αρκαδίας τρείς λόχους Αιγυπτίων καί τούς τρέπουν εις φυγήν, προξενήσαντες εις αυτούς βαρείας απωλείας. Κατά τήν μάχην αυτήν, ο Νικηταράς, εκτεθείς περισσότερον τού δέοντος, ολίγον έλειψε να συλληφθή αιχμάλωτος.

1875.— Εκλογές στην χώρα. Θα διαρκέσουν μέχρι τις 21 Ιουλίου όπου και πλειοψηφεί η μέχρι πρότινος αντιπολίτευση υπό τον Αλέξανδρο Κουμουνδούρο.

1906.—Ο Μακεδονομάχος Νικολούδης Ευάγγελος, καταγωγή Λάκκοι Χανίων, εφονεύθη εις Γκορνίτσοβο.

1909.—Στις ΗΠΑ, νέες οδηγίες θεσπίζονται με σκοπό τον περιορισμό του αριθμού των μεταναστών στο Έλις Άιλαντ.

1910.—Οι τούρκοι συγκεντρώνουν στρατεύματα στα Γρεβενά.

.—Στα πλαίσια της εκκαθαρίσεως του Πανεπιστημίου , απολύονται δεκαεπτά καθηγητές.

1913.—Ανακατάληψη του Παντζάρεβο. Στο Βουλγαρικόν μέτωπον οι Βούλγαροι από των πρωινών ωρών επιτίθενται δια πυροβολικού και όλων των όπλων εναντίον των Ελλήνων παρά την Τζουμαγιά. Ή μάχη της Τζουμαγιάς – Σιμιτλή αποτελεί την τελευταία φάση του Ελληνοβουλγαρικού πολέμου του 1913. Ἀρχισε στις 12 Ιουλίου 1913 ήταν σκληρή, αμφίρροπη στα πρώτα στάδια της και πολύνεκρη. Τις  μεσημβρινές ώρες υπεγράφη ανακωχή και ούτω έληξε η μάχη,  η οποία εκόστισε στην Ελλάδα 220 νεκρούς και 1250 τραυματίες.

.—Πραγματοποιείται στο Βουκουρέστι συνδιάσκεψη των εμπολέμων για την σύναψη ειρήνης. Στην πρώτη αυτή συνεδρίαση αποφασίζεται η πενθήμερη αναστολή των εχθροπραξιών. Η ανακωχή αυτή παρατάθηκε για αόριστο χρόνο και έτσι τερματίστηκαν οι πολεμικές επιχειρήσεις του σκληρού αλλά θριαμβευτικού για τον Ελληνισμό Β’ Βαλκανικού Πολέμου.

1916.—Ρωσικές δυνάμεις αποβιβάζουν στην Θεσσαλονίκη στρατεύματα.

1919.—Στο μέτωπο στη Μ. Ασία γίνεται αγώνας περιπόλων.

Read the rest of this entry ?

h1

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 17 ΙΟΥΛΙΟΥ

17/07/2013

.

ΝΕΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

17 Ἰουλίου 

.

1203.—Οι λατίνοι τής 4ης Σταυροφορίας εκθρονίζουν τον Έλληνα Αυτοκράτορα Αλέξιο Γ’ Άγγελο. «Ο Αλέξιος Δ΄ Άγγελος μετέβη λίγο πριν την έναρξη τής Δ΄ Σταυροφορίας στη Δύση και ζήτησε από τους Σταυροφόρους και τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ τη βοήθειά τους για να αποκατασταθή ο ίδιος και ο πατέρας του στον βυζαντινό θρόνο. Ως αντάλλαγμα,τους έταξε μεγάλα χρηματικά ποσά. Η πρόσκληση ήταν η μεγάλη ευκαιρία για τους δυτικούς ηγεμόνες. Στις 24 Ιουνίου 1203, οι Σταυροφόροι εμφανίστηκαν μπροστά στην Πόλη και στις 17 Ιουλίου αποκατέστησαν τον τυφλό Ισαάκιο Β΄ και το γιο του Αλέξιο Δ΄ στον αυτοκρατορικό θρόνο’ ο τότε αυτοκράτορας Αλέξιος Γ΄ δραπέτευσε από την πρωτεύουσα μαζί με τα αυτοκρατορικά διάσημα και τα κοσμήματα του θρόνου.»

1821.—Οι Σφακιανοί οπλαρχηγοί Μανουσέλης, Γ. Δεληγιαννάκης, Μανουσογιαννάκης, Ρ.Βουρδουμπάς, Πωλογεωργάκης, Πρωτοπαπαδάκης καί Δασκαλάκης, κατακόπτουν ισχυράν τουρκικήν φάλαγγα παρά τό Άσκυφον. Οι τούρκοι, ευρεθέντες εντός στενής χαράδρας καί βαλλόμενοι πανταχόθεν, κατελήφθησαν υπό αλλοφροσύνης καί πολλοί τούτων έπεσαν είς βάραθρα τα οποία εκαλύφθησαν από πτώματα ανθρώπων καί ζώων. Ελάχιστοι μόνον κατώρθωσαν νά σωθούν εις οικτράν κατάστασιν πρός το Αποκόρωνον.  Ο ιστορικός Διονύσιος Κόκκινος, γράφει για την Κρητική Επανάσταση : “Το φαινόμενον της επαναστάσεως της Κρήτης είναι μοναδικόν εις όλην την ιστορίαν του ελληνικού αγώνος. Ήτο μία έγερσις εγκαθείρκτου και αλυσσοδέτου τιτάνος με μόνην δύναμιν την ελληνικήν συνείδησιν, την ζωτικότητά του, τη φιλοτιμίαν του και την οργήν του. Και αυτή η δύναμις ήτο αρκετή όχι μόνον δια ν΄αρχίση η επανάστασις αμέσως, αλλά και να συνεχισθή ακατάβλητος, λάμπουσα εις την όλην ελληνικήν εποποιίαν με το φως του αυθορμήτου της, σχεδόν αγρία εκ των ανεκδιηγήτων μαρτυρίων εναντίον των οποίων υψώθη, καταδυόμενη και αναδυόμενη διαρκώς εντός κυμάτων αίματος, αντλούσα ολοένα δυνάμεις από τον σκληρότατον αγώνα της.”

.—Στο χωρίον Λιατάνι τής Τανάγρας Θηβών, οι τούρκοι επιτίθενται εναντίον τών Ελλήνων και κερδίζουν την μάχην.

1824.—Με εισήγηση τού αρχιγραμματέα της ελληνικής επαναστατικής κυβέρνησης, Συνταγματάρχη Παναγιώτη Ροδίου, συγκροτείται τακτικός ελληνικός στρατός.

1825.—Χίλιοι πεντακόσιοι Έλληνες δέχονται επίθεση στην Μονή τού προφήτη Ηλιού, κοντά στην Άμφισσα, από 7.000 τουρκαλβανούς. Αντεπιτίθενται όμως και τους αναγκάζουν να τραπούν σε άτακτη φυγή, εγκαταλείποντας στο πεδίο τής μάχης 73 νεκρούς.

.—Οι Τούρκοι προβαίνουν εις νέαν έφοδον δια την κατάληψιν του Μεσσολογγίου αλλ’ αποτυγχάνουν.

1827.—Στην μονή του Αγίου Ιωάννου Αιγίου, οι τούρκοι επετέθησαν εναντίον των Ελλήνων υπό τους Φεϊζόπουλο και Χελιώτη και τους έτρεψαν σε φυγή.

1901.—Μετά από μάχη στην μονή Μοσχοπεδίου στην Θήβα, εξωλοθρεύεται η συμμορία των Καραθανάση και Λάμπρου. Οι δύο λήσταρχοι φονεύθηκαν. Ο Καραθανάσης ήταν Ρουμελιώτης λήσταρχος του μεσοπολέμου. Ο Ι. Γ. Κοντογιάννης, σ’ ενα σημείωμά του για τον ληστή προπάππου του, γράφει:Το πιο συγκλονιστικό περιστατικό που μου διηγήθηκε ο παππούς μου, και μου φαίνεται πως φωτίζει μερικές σημαντικές πτυχές του χαρακτήρα του προπάππου μου, είναι το εξής. Κάποια στιγμή, λίγο αφού το δημοκρατικό κόμμα του Βενιζέλου είχε κερδίσει τις εκλογές, ο προπάππος μου μαζί με έναν άλλο ληστή, τον Καραθανάση απ’την Αράχωβα, πήγαν και έβαλαν φωτιά στο παλάτι στο Τατόι για να κάψουν το βασιλιά. Η επιχείρηση όχι απλώς απέτυχε, αλλά μάλιστα συνελλήφθησαν οι δύο ληστές και κατηγορήθηκαν για εμπρησμό και απόπειρα δολοφονίας. Το Δημοκρατικό Κόμμα όμως που βρισκόταν τότε στην κυβέρνηση έδειξε μεγάλη επιείκεια, ή μάλλον κατανόηση, και για να γλυτώσει τους δύο ληστές από τη φυλακή (και πιθανότατα και τη θανατική ποινή), τους «έβγαλε τρελλούς» και παρασκηνιακά τους συνέστησε να μείνουν για τρεις μήνες σ’ένα τρελλοκομείο. Έτσι κι έγινε, και μετά από τους τρεις αυτούς μήνες επέστρεψαν και οι δύο και συνέχισαν την προηγούμενη ζωή τους.» 

1907.—Η πύλη ζητά και επισήμως την ανάκληση του προξένου της Θεσσαλονίκης, Κορομηλά. Το Εθνικό έργο του Λάμπρου Κορομηλά είναι τεράστιο.

1912.—Οι κάτοικοι Ικαρίας, υπό την αρχηγίαν τού ιατρού Ιωάννου Μαλαχία και τού ιερέως Κουλούλια, εκδιώκουν τας τουρκικάς αρχάς καί ανακηρύττουν την Ικαριακήν Πολιτείαν, ήτις διήρκεσε μέχρι τής καταλήψεως τής νήσου υπό αγημάτων τού ελληνικού στόλου (Οκτώβριος τού ιδίου έτους). Η Ικαρική επανάστασις, αποτελεί την θρυαλλίδα των επικών ημερών του 1912-1913.

1913.—Συνέρχεται στο Βουκουρέστι συνδιάσκεψη των εμπολέμων, για τη σύναψη ειρήνης, στην οποία παρίσταται ο Πρωθυπουργός. Μέχρι τις 28/7 θα ολοκληρωθή η συνδιάσκεψις και θα καθορισθούν τα νέα σύνορα.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΝΩ ΤΖΟΥΜΑΓΙΑΣ.—Συνεχίζονται στο βουλγαρικόν μέτωπον η πολύνεκρος μάχη της Τζουμαγιάς μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων. Οι Βούλγαροι καταβάλλουν προσπάθειαν να διασπάσουν το Ελληνικόν μέτωπον αλλ’ αποτυγχάνουν. Η από 12 Ιουλίου μάχη λαμβάνει τέλος με το πυροβολικό μας να ξεσκίζει τον εχθρό.

.—Μάχη του Πρεντέλ Χάνι και απελευθέρωση των Φερών.

Read the rest of this entry ?

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 84 other followers