Αρχείο για την κατηγορία ‘ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ’

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 07 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

07/04/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

07 Ἀπριλίου

,

529.—Ετέθη εν ισχύϊ ο καταρτισθείς υπό επιτροπής νομομαθών Ιουστινιάνειος κώδιξ (θεμελιώδες έργο της Νομικής επιστήμης).

795.—Κατά την νύκταν γέγονε σεισμός εν τη Κρήτη φοβερώτατος.

1614.—Πεθαίνει ο Δομήνικος [Κυριάκος] Θεοτοκόπουλος, μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γνωστότερος ως Ελ Γκρέκο. Η καταγωγή της οικογενείας του ξεκινάει από παλιά και εγκαταστάθηκε στην Κρήτη πριν την ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ 1565-1575καταλάβουν οι Βενετοί. Στην πατρίδα του τον βάπτισαν Κυριάκο, αλλά στην Ισπανία επεκράτησε το Δομήνικος ως συνέχεια του Dominus. Η τέχνη του Θεοτοκόπουλου είναι καρπός των ιστορικών συνθηκών και της όλης προπαιδείας της μεγαλοφυῒας του. Κρήτη, Βενετία, Ρώμη, Μαδρίτη, Τολέδο, αποτελούν τα ιστορικά του πλαίσια. Τα καλλιτεχνικά των χωρών οι πολιτικές και θρησκευτικές συνθήκες της εποχής του, επέδρασαν στην διαμόρφωσή του.Τα πρώτα του μαθήματα ζωγραφικής τα πήρε στην ήδη υπάρχουσα Κρητική Σχολή. Το 1560 έφυγε για την Βενετία κρατώντας το όραμα της πατρίδας του ως την τελευταία του πνοή.Εκεί θέλοντας να διευρύνη την τεχνοτροπία του μαθήτευσε στην σχολή του Ιακώβου Δαπόντε με τον οποίο έμεινε δέκα χρόνια. Από εκεί άνοιξε τα φτερά του ως Ελ Γρέκο [ο Έλληνας], περνώντας πρώτα από την Ρώμη και καταλήγοντας στην αυλή του βασιλιά της Ισπανίας Φιλίππου Β’· συκοφαντημένος όμως από άλλους ζωγράφους που τον θεώρησαν ανταγωνιστή τους, εγκατέλειψε την βασιλική αυλή. Στην Μαδρίτη έκανε πολλές προσωπογραφίες καθώς και το εικονοστάσι του Σαν Ντομίγκο ελ Αντίγου. Αφού διέπρεψε σε λίγο διάστημα ως σχεδιαστής κοντά στον αρχιτέκτονα Έρρερε, έφυγε για το Τολέδο. Εκεί ο Ελ Γκρέκο δημιούργησε τραγικές μορφές γεμάτες μυστικισμό. Τα καλύτερα έργα του Θεοτοκόπουλου ανήκουν στην ισπανική περίοδο, όπου ήλθε και η πλήρης καλλιτεχνική του ωρίμανση. Στους πίνακές του οι μορφές φαίνονται ως οπτασίες, ως οράματα της στιγμής.Οι άγιοί του καθώς και οι προσωπογραφίες του έχουν βλέμμα πέρα των γήινων.Μορφές ελλειπτικές και μετεωριζόμενες, σώματα μακρύτερα από το φυσικό, με ακαθόριστα περιγράμματα, έντονη φωτοσκίαση, συνιστούν τη δύναμη του καλλιτέχνη, την μυστική μαγεία της συνθέσεως. Στο Τολέδο έμεινε ως το τέλος της ζωής του. Από μία ανάκριση της Ιεράς Εξετάσεως, μαθαίνουμε ότι έμεινε για πάντα Έλληνας. Σε μία συνομιλία του με έναν θρησκευτικό ηγέτη είπε απερίφραστα «για μένα δε θα ήθελα να είμαι παρά μονάχα Έλληνας. Στην Κρήτη ονειρευόμουν την Ιταλία, στην Ιταλία ονειρευόμουν την Ισπανία, αλλά τώρα μου φαίνεται πως πρέπει να εύχομαι να γυρίσω πίσω στην Κρήτη».

1686.—Νέος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, για 4η φορά, ο Διονύσιος Δ΄ Μουσελίμης (κατά κόσμον Κομνηνός).

1770.—Τέσσερεις χιλιάδες Μανιάτες και δύο χιλιάδες Μανιάτισσες, ωπλισμένες με δρέπανα και αξίνες, περικυκλώνουν την νύχτα τους παρά τον Αλμυρόν τουρκαλβανούς τού Χατζή Οσμάν πασσά, ανερχομένους εις οκτώ χιλιάδες και φονεύουν άνω των χιλίων. Οι υπόλοιποι κατεκόπησαν μετά τινας ημέρας, εμπεσόντες εις ενέδραν παρά την θέσιν Τρικεφάλι, μόλις δε περί τους δύο χιλιάδες κατώρθωσαν να σωθούν στον Μυστρά.

1821.—Παρά την Μεθώνην γίνεται μάχη μεταξύ των Ελλήνων και τούρκων και φονεύεται ο Έλλην αρχηγός Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης και δέκα σύντροφοί του.

.—Οι δημογέροντες και οι καπετάνιοι των Σφακιών, κάνουν μια σύναξη την Μεγάλη Πέμπτη στα Γλυκά Νερά Σφακίων (Κρήτη) να συζητήσουν για τον σηκωμό. Η απόφαση της μυστικής σύναξης, ήταν ναι στο νέο σηκωμό αλλά για να υπάρξουν ελπίδες λευτεριάς, θα πρέπει να συμμετέχει όλο το νησί.

1822.—Οι οπλαρχηγοί της Ναούσης καταφεύγουν εις τον Πύργον Χ. Ζαφειράκη όπου και γίνεται σφοδρή μάχη με τους τούρκους.

1824.—(π.ημερ.) Ο λόρδος Βύρων αποθνήσκει εις Μεσολόγγι εκ πνευμονίας. Ο θάνατός του εβύθισε εις γενικόν πένθος ολόκληρον την Ελλάδα. Η προσωρινή Διοίκησις τής Δυτικής Ελλάδος, διέταξε να ριφθούν 37 κανονιοβολισμοί, όσα ήσαν τα έτη τής ζωής του, να κλείσουν όλα τα καταστήματα πλην των φαρμακείων και να γίνη γενική πενθηφορία επί 21 ημέρας.

1825.—Ο Ιωάννης Γκούρας αποκρούει τους τούρκους παρά την Δαύλειαν και προξενεί εις αυτούς βαρείας απωλείας.

.—Εις το Κρεμμύδι Πυλίας γίνεται μάχη μεταξύ Ελλήνων υπό τον Σκούρτην και Αιγυπτίων, εις την οποίαν νικούν οι Αιγύπτιοι. Οι τουρκοαιγύπτιοι επιτέθηκαν με τρείς χιλιάδες πεζούς, τετρακόσιους ιππείς και τέσσερα κανόνια εναντίον του ελληνικού στρατοπέδου. Οι Έλληνες είχαν παραταχθεί καθ’υπόδειξη του Σκούρτη, σε σχήμα ημικυκλίου. Στα αριστερά είχαν παραταχθεί οι Καρατάσος, Κ.Μπότσαρης και Χατζηχρήστος, στο κέντρο ο Σκούρτης και στα δεξιά ο Καραϊσκάκης και ο Τζαβέλλας. Ο Ιμπραήμ διαπιστώνοντας ότι ο Σκούρτης δεν είχε φτιάξει ταμπούρια, έριξε το βάρος της επιθέσεως εναντίον του. Οι Έλληνες κυκλωμένοι από όλες τις πλευρές αναγκάστηκαν να ανοίξουν δρόμο μέσα από τις γραμμές του ιππικού, όμως άφησαν στο πεδίο της μάχης 600 νεκρούς. Από τους τουρκοαιγύπτιους, σκοτώθηκαν 850 και τραυματίστηκαν 210. Η ήττα στο Κρεμμύδι είχε φοβερές επιπτώσεις στην εξέλιξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων.Στην μάχη αυτή μεταξύ άλλων αιχμαλωτίσθηκε και ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος που απελευθερώθηκε τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους με ανταλλαγή αιχμαλώτων και καταβολή λύτρων.Για την παράταξη μάχης υπήρξε έντονη διαφωνία μεταξύ του Καραϊσκάκη και του θαλασσινού Σκούρτη και όπως αποδείχθηκε στην πράξη ο Καραϊσκάκης είχε δίκιο.

.—Παραδίδεται από μόνος του ο ήρωας της Γραβιάς Οδυσσέας Ανδρούτσος στον παλιό συνεργάτη και πρωτοπαλίκαρό του Γιάννη Γκούρα, δείχνοντας εμπιστοσύνη στους όρκους και υποσχέσεις του. Μετά από λίγες ημέρες θα φυλακιστεί στην Ακρόπολη κατόπιν της δόλιας σκευωρίας των κυβερνητικών Μαυροκορδάτου και Κωλέτη. Γράφει ο Μακρυγιάννης: «Του γιόμωσε του Γκούρα ο Κωλέττης λίρες, του γιόμωσε το δισάκι απ’ αυτές και από τα λάφυρα του Νοταρά, του Σισίνη κι αλλονών, τον ίδιο και τον Κατζικοστάθη. Αφού τους έκανε αυτείνη την καλωσύνη ο Κωλέττης, τον πουλημένο άνθρωπο κι άρπαγο τον έκανε αρχηγό να πάγη εναντίον του Δυσσέως… έτζι πάει ο δυστυχής Δυσσέος. Ήρθε τούτες τις μέρες εδώ ο Γκούρας, γιόμωσε το δισάκι του λίρες, επικύρωσε και στην κυβέρνηση άλλες οχτακόσιες χιλιάδες γρόσια, ότι κάνει να λάβει από την κυβέρνηση…».

1867.—Ο Π.Κορωναίος ηγούμενος των Κρητών επαναστατών, και ο Λ.Πετροπουλάκης επικεφαλής 500 Μανιατών εθελοντών, έπειτα από ηρωϊκήν άμυναν παρά τα στενά του Τυλισσού (επαρχίας Μυλοποτάμου), εξέρχονται ξιφήρεις και κατατροπώνουν τον στρατόν τού Ρεσίτ πασσά. Μετά των Ελλήνων, συνεπολέμησε ο Ούγγρος συνταγματάρχης Σίγγφριδ και σώμα Ιταλών εθελοντών των οποίων ο ηρωϊκός αρχηγός Καίσαρ εφονεύθη.

1874.— Τελέσθηκαν με απλότητα τα εγκαίνια της πρώτης βασιλικής κατοικίας στο Τατόϊ.

1885.—Στις εκλογές της χώρας, πρώτο έρχεται το κόμμα του Θεόδωρου Δηληγιάννη.Την ταραγμένη και ασταθή πολιτικά εποχή από το 1895 έως το 1909, οι πολιτικοί σχηματισμοί δεν μπορούσαν να επιβιώσουν και παραχώρησαν τη θέση τους σε προσωποπαγή αρχηγικά κόμματα υπο τους πολιτικούς αρχηγούς Δημήτριο Ράλλη, Αλέξανδρο Ζαΐμη, και Θεόδωρο Δεληγιάννη.

1896.—[ν.ημ.] Ο Λεωνίδας Πύργος ανακηρύσσεται ο πρώτος Έλληνας Ολυμπιονίκης στην ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Νικά [26/3 π.ημ.] στο ξίφος ασκήσεων διδασκάλων τον παγκόσμιο πρωταθλητή, Γάλλο Peronet, στο ειδικά διαμορφωμένο Ζάππειο. Τρεις μέρες μετά, ο Σπύρος Λούης θα στεφθεί και αυτός Χρυσός Ολυμπιονίκης στον Μαραθώνιο.

1897.—Ο ελληνικός στρατός διέρχεται τον Άραχθον, απελευθερώνει τους Κουμτζάδες και την Φιλιππιάδα και αναγκάζει τους τούρκους να υποχωρήσουν προς τον Λούρον.

1905.—Συνήλθε τακτική συνέλευση στα Χανιά της Κρήτης, η οποία ομοίως με την τού Θέρισου, κήρυξε την ένωση, ενώ ένας από τους συμβούλους του Ύπατου Αρμοστή παραιτήθηκε και πήγε στον Θέρισο να ενωθεί με τους επαναστάτες. Ο Ύπατος Αρμοστής απαίτησε από τους επαναστάτες να παραδώσουν τα όπλα μέσα σε 36 ώρες, μετά την παρέλευση των οποίων κήρυξε τον στρατιωτικό νόμο σε όλο το νησί και με την έγκριση των Δυνάμεων, διέταξε συλλήψεις και φυλακίσεις αντικαθεστωτικών κι επέβαλε λογοκρισία στον τύπο.

1914.—Απονέμεται εις τον βασιλέα Κωνσταντίνον η στραταρχική ράβδος διά την νικηφόρον διεξαγωγήν των δύο βαλκανικών πολέμων, κατά τούς οποίους ήτο αρχιστράτηγος. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 06 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

06/04/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

06 Ἀπριλίου

ν

648 π.X..—Καταγράφεται το φαινόμενο της εκλείψεως ηλίου σε ποιήμα τού λυρικού ποιητού Αρχιλόχου: «Χρημάτων ἄελπτον οὐδέν ἐστιν οὐδ᾽ ἀπώμοτον οὐδὲ θαυμάσιον, ἐπειδὴ Ζεὺς πατὴρ Ὀλυμπίων ἐκ μεσημβρίης ἔθηκε νύκτ᾽, ἀποκρύψας φάος ἡλίου λάμποντος. ὑγρὸν δ᾽ ἦλθ᾽ ἐπ᾽ ἀνθρώπους δέος».{Ο Δίας, ο πατέρας των Ολύμπιων Θεών, μετέτρεψε τη μέρα σε νύκτα, κρύβοντας το φως του απαστράπτοντος ηλίου, και βαθύς φόβος κυρίευσε τους ανθρώπους}. 74 D. 122 W.(Snell) Stob. 4, 46, 10 (p. 999 Hense)

885.—Ημερομηνία θανάτου του Αγίου Μεθοδίου, αδελφού του Κυρίλλου. Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος ήταν αδέλφια, μοναχοί, με μεγάλη ιεραποστολική δράση και, σε αυτούς ωφείλεται ο εκχριστιανισμός των Σλάβων και η απόδοση γραφής στη σλαβική γλώσσα, όταν ο ηγεμόνας της Μοραβίας Ροστισλάβος έστειλε το 862 στην Κωνσταντινούπολη πρεσβεία,και ζήτησε άνθρωπο για να διδάξει τον χριστιανισμό στους υπηκόους του. Ο Μεθόδιος προαισθανόμενος τον θάνατό του, πήγε στον καθεδρικό ναό του Βέλεχραδ, όπου ήταν συγκεντρωμένος ο λαός και αφού ευχαρίστησε τον αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης, τον ηγεμόνα της Μοραβίας, τον κλήρο και το λαό του, είπε: «Παιδιά μου, περιμένετέ με μέχρι την Τρίτη μέρα». Και έτσι έκαναν. Την αυγή της τρίτης μέρας πρόφερε τις τελευταίες του λέξεις: «Κύριε, εις χείρας σου παραθήσομαι το πνεύμα μου», και πέθανε στους βραχίονες των ιερέων του.

945.—Ο Κωνσταντίνος Ζ΄ο Πορφυρογέννητος προωθεί τον ιδιαίτερα ικανό νόθο γιο του Ρωμανού Α’ Λεκαπηνού, Βασίλειο. Ισχυρός από τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Κωνσταντίνου Ζ’Πορφυογέννητου, με την ιδιότητα του πατρικίου, παρακοιμωμένου και παραδυναστεύοντος της συγκλήτου, ο Βασίλειος Λεκαπηνός εκδήλωσε για πρώτη φορά τις μεγαλεπήβολες πολιτικές του φιλοδοξίες, εμπνεόμενος την εκστρατεία εναντίον της αραβοκρατούμενης Κρήτης το 958/959, οπότε και συντάχθηκαν υπό την καθοδήγησή του τα Ναυμαχικά. Υπηρέτησε τον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο αισίως και πρεπόντως, αλλά δεν έλαβε τα ανάλογα των κόπων του βραβεία· ο Πορφυρογέννητος λίγο πριν πεθάνει ανέδειξε νικητή τον προσωπικό αντίπαλο του Βασιλείου, Ιωσήφ Βρίγγα, στον οποίο ανέθεσε πάσαν την εξουσίαν αυτού η διαφυλάξαι τον γιό και διάδοχό του, Ρωμανό Β’. Επί αυτοκράτορος Νικηφόρου Β’υπήρξε ο εμπνευστής της οικουμενικής δυτικής πολιτικής του. Κατάφερε να κυριαρχήσει στο πολιτικό προσκήνιο για σαράντα περίπου χρόνια ασχολούμενος σε όλους τους τομείς και να επιζήσει πέντε αυτοκρατόρων.

1199.—Πεθαίνει ο Ριχάρδος Α’ Λεοντόκαρδος, βασιλιάς της Αγγλίας και σφαγέας των Ελλήνων της Κύπρου. Ο λαός, της Κύπρου εξαιρετικά δυσαρεστημένος από την διακυβέρνηση του Ισαακίου, δεν τον υποστήριξε όταν οχυρωμένος στην Λεμεσό αμυνόταν του Ριχάρδου με αποτέλεσμα η Λεμεσός να περιέλθη στην κατοχή του Ριχάρδου. Όπως παρατηρεί ο Σάθας. «επί μιαν επταετίαν (1184 – 1191) οι Κύπριοι εστέναζον υπό τον απαίσιον ζυγόν τού ομοεθνούς και ομοθρήσκου τυράννου, ώστε όχι μόνο δεν διανοήθηκαν να πολεμήσουν τους ξένους επιδρομείς, αλλά με ενθουσιασμό τους υποδέχθηκαν σαν ελευθερωτάς. Σύντομα οι ελπίδες τους εξανεμίσθηκαν. Οι αγγλικές φρουρές αντικατέστησαν τους εγκάθετους τού προηγουμένου αυθέντη υπό την διοίκησι δυό τοποτηρητών, των Κάμβιλ και Τέρναμ.

1326.—Οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν την Προύσα, την οποία κάνουν πρωτεύουσά τους.

1821.— Συγκροτείται το πρώτο ελληνικό στρατοπεδο στην θέση Βρύση από τον πολέμαρχο Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τους συμπολεμιστές του με σκοπό την ανασυγκρότηση και την εμψύχωση των αγωνιστών για την συνέχιση της μάχης στο Βαλτέτσι, τα Τρίκορφα και την Τριπολιτσά.

.—Οι γενίτσαροι σφάζουν εκατοντάδες Ελλήνων εις την Σμύρνην και λεηλατούν τις χριστιανικές συνοικίες.

1823.—Από διασωθήσα επιστολή με ημερομηνία 5/4/1823, που εστάλη στον Μαυροκορδάτο από Καφφά τής Κριμαίας, μαθαίνουμε ότι ο Ιταλός φιλέλλην Βικέντιος Γκαλλίνα, αναχώρησε για Αίγινα και από ‘κεί για Σύρο στα τέλη του 1822, αφού προσλήφθηκε από Ολλανδό έμπορο ο οποίος είχε εμπορικές υποθέσεις στην Μαύρη Θάλασσα.Από τότε δεν επέστρεψε στην Ελλάδα, και αγνοείται η περαιτέρω τύχη του.Ορισμένοι από τους απομνημονευματογράφους και ιστορικούς του αγώνος, θεωρούν την συμμετοχή του Γκαλλίνα στην σύνταξη του Πολιτεύματος θεμελιώδη, λόγω ελλείψεως πολιτειακών γνώσεων των Ελλήνων πληρεξουσίων. Εν τούτοις κανείς από αυτούς δεν φρόντισε να συγκεντρώσει πληροφορίες και να τις παραδώσει στην Νεώτερη ιστορία για το ποιός ήταν ο φερόμενος ως συντάκτης του πολιτεύματος, ποιες ήταν οι ιδιότητές του, από πού και πώς έφθασε στην Ελλάδα, ποιά ακριβώς υπήρξε η συμβολή του στην σύνταξη του Πολιτεύματος, κάτω από ποιές περιστάσεις εγκατέλειψε μετά από λίγο την χώρα, και τί απέγινε τελικώς.

1824.—Μετά τις σημαντικές επιτυχίες που είχαν τούρκοι και αιγύπτιοι υπό τον Χουσεΐν στην Κρήτη, ο αρμοστής Μανώλης Τομπάζης εγκαταλείπει την νήσο και ο αγώνας καταστέλλεται προσωρινά. Η υποταγή της Κρήτης είχε δυσμενείς επιπτώσεις για την Επανάσταση γενικότερα, αφού αυτή μετατράπηκε σε ισχυρή βάση ανεφοδιασμού του εχθρού.

1826.—Α’ περίοδος της Γ’ Εθνοσυνελεύσεως.  Λόγω της πτώσεως του Μεσολογγίου οι εργασίες θα διακοπούν και τελικά θα συνεχιστούν το 1827.

.—Οι αρχηγοί τής φρουράς τού Μεσολογγίου, συνελθόντες εις σύσκεψιν υπό την προεδρίαν τού επισκόπου Ρωγών Ιωσήφ εις την πλατείαν τής Αγίας Παρασκευής, αποφασίζουν ομοφώνως την Έξοδον.

1833.— [ν.ημ.] Παράδοση της Χαλκίδος [25/3 π.ημ.] στο νεοϊδρυθέν Ελληνικό κράτος από τους τούρκους. Τα κλειδιά του κάστρου παρέλαβε ο κυβερνητικός επίτροπος Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός, και δύο μέρες αργότερα ο επίσης κυβερνητικός επίτροπος Δημήτριος Δούκας παράλαβε την Κάρυστο. Το γεγονός ότι η Εύβοια συμπεριελήφθηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος ωφείλεται στο κύρος την διεθνή εμπειρία την οξυδέρκεια και διπλωματική ικανότητα του κυβερνήτου Ιωάννου Καποδίστρια. Πέτυχε δε αυτό χωρίς να γίνει ανταλλαγή πληθυσμών.

.—(ν. ημερολ.) Απέθανε εις Παρισίους, εις ηλικίαν 85 ετών, ο Αδαμάντιος Κοραής, όστις ηνάλωσε ολόκληρο την ζωήν του εις την διαφώτισιν τού υποδούλου Ελληνισμού και την προπαρασκευήν του διά τον υπέρ ανεξαρτησίας αγώνα. Μετά την κήρυξιν της Επαναστάσεως, προσέφερε πολυτιμότας υπηρεσίας εις το αγωνιζόμενον έθνος διά των σοφών συμβουλών του προς τους εν Έλλάδι και τής σθεναράς υπερασπίσεως των εθνικών δικαίων εις την ξένην.

1835.—Πέντε νεομάρτυρες βρίσκουν φρικτό θάνατο από τους Αγαρηνούς. Τα μαρτύριά τους είχαν αρχίσει από την Κυριακή του Θωμά και ήταν τα εξής. Τον Μιχαήλ με καταγωγή από την Κύπρο, τον έκοψαν σε κομμάτια με μαχαίρι, ενώ, από τους υπόλοιπους με καταγωγή το νησί της Σαμοθράκης, ο Γεώργιος και ο Θεόδωρος απαγχονίστηκαν και οι Μανουήλ και Γεώργιος θανατώθηκαν με αιχμηρά μολυβένια αντικείμενα. Όλων τα μαρτύρια έγιναν στην Μάκρη της Αλεξανδρουπόλεως.

1841.—Οι οπλιτάρχαι και αντιπρόσωποι των επαρχιών Σελίνου, Κυδωνίας, Κισσάμου, Αποκορώνου, Ρεθύμνης, Αγίου Βασιλείου, Αμαρίου και Μυλοποτάμου, συνελθόντες εις Βαφέ, ωρκίσθησαν σύμπραξιν με τους Σφακιανούς εις τον ιερόν υπέρ πατρίδος αγώνα. Ο αρχηγός τής εις Σούδαν ναυλοχούσης αγγλικής μοίρας, ναύαρχος Στιούαρτ, υπεδέχθη επιτροπήν τούτων μετά τιμητικών κανονιοβολισμών, ενώ ταυτοχρόνως είχε διατάξει μεγάλον σημαιοστολισμόν όλων των πλοίων του και υπέδειξεν εις τους προσελθόντας να ζητήσουν την ίδρυσιν ηγεμονίας, υπό την προστασίαν τής Αγγλίας. Αλλ’ ούτοι απήντησαν : «Δέν θέλομεν ούτε Άγγλους, ούτε ηγεμονίαν. Θέλομεν την Ένωσιν της πατρίδας μας, μετά τής ελευθέρας Ελλάδος. Διά τούτο και εχύσαμεν ποταμούς αιμάτων». Έκτοτε η Αγγλία εστράφη κατά των Ενωτικών προσπαθειών τού Κρητικού λαού.

1854.—Ο Στρχης Τσάμης Καρατάσος, επικεφαλής περίπου 500 ανδρών, αποβιβάζεται στον όρμο Κουφού Σιθωνίας, με σκοπό την συστηματική διεξαγωγή του επαναστατικού αγώνα στην Χαλκιδική.

1896.—[ν.ημ]Έναρξη των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα. Λαμβάνουν μέρος 311 αθλητές από 13 χώρες, εκ των οποίων οι 230 είναι Έλληνες. Η ημερομηνία 25η Μαρτίου 1896, που καταγράφεται ως επίσημη ημερομηνία αντιστοιχεί στο Ιουλιανό ημερολόγιο. Ο Αμερικανός τριπλουνίστας James Connolly είναι ο πρώτος σύγχρονος Ολυμπιονίκης, με επίδοση 13.71μ, αφού κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας των 1ων Ολυμπιακών Αγώνων το άλμα τριπλούν ολοκληρώνεται πρώτο από όλα τα άλλα αγωνίσματα της πρώτης ημέρας.

1897.—Αι ελληνικαί δυνάμεις αποκρούουν τας επιθέσεις των τούρκων εις την περιοχήν Μελούνας-Γκριτζάβαλι.

.—Σφοδρή μάχη γίνεται στο ύψωμα Μενεξέ.

1903.—Αλβανοί προβαίνουν σε σφαγές Χριστιανών στην Αχρίδα.

1906.— Φονεύθηκε εις Μπέσφινα ο ηρωικός μακεδονομάχος Μανούσος Βασιλείου Γαυγιώτης, από τον Στύλο Αποκορώνου Χανίων. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 05 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

05/04/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

05 Ἀπριλίου

,

582.—Πεθαίνει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ευτύχιος. Επί των ημερών της πρώτης Πατριαρχίας του, και συγκεκριμένα από τις 5 Μαΐου έως τις 21 Ιουνίου του 553 μ.χ., έγινε και η Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος. Καθαιρέθηκε και εξορίστηκε, αρχικά στην Πρίγκηπο και αργότερα στην Αμάσεια του Πόντου, λόγω της διαφωνίας του με τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό σχετικά με την αίρεση των αφθαρτοδοκητών την οποία και καταδίκασε. Τον επανέφερε στον πατριαρχικό θρόνο ο αυτοκράτορας Ιουστίνος Β”το 577 μ.Χ.

1654.—Πεθαίνει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Αθανάσιος Γ΄ Πατελάρος. Τον Μάρτιο του 1634 μ.Χ. εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως με τη βοήθεια του Σουλτάνου, αλλά και λατινοφρόνων και Ιησουητών. Εκθρονίστηκε πάντως συντομότατα (ίσως και εντός έτους) και επέστρεψε στο Άγιο Όρος. Το 1643 μ.Χ. ο Αθανάσιος μετέβη στη Μολδαβία και στη Βλαχία, όπου κέρδισε τη συμπαράσταση του τοπικού ηγεμόνα Βαλείου, και αναρριχήθηκε εκ νέου στον Πατριαρχικό Θρόνο το 1652 μ.Χ. για δεκαπέντε ημέρες. Μετά τη νέα έκπτωσή του από τον Θρόνο, ο Αθανάσιος μετέβη στη Ρωσία και αργότερα στο Ιάσιο της Ρουμανίας. Στη Ρωσία άσκησε σημαντικό ιεραποστολικό έργο και αντιλατινική δράση, πράγμα που δικαιολογεί και την ιδιαίτερη τιμή των Ρώσων στο πρόσωπό του.

1688.—Οι έρημοι κάτοικοι της Αθήνας, για να γλυτώσουν την οργή του σερασκέρη Ισμαήλ πασά, πού βρισκόταν στην Θήβα, συνεχίζουν την εγκατάληψη των πατρογονικών τους εστιών· θα σκορπίσουν άλλοι στα Ιόνια νησιά, άλλοι στις Κυκλάδες και άλλοι στην Σαλαμίνα (Κούλουρη) και την Αίγινα. Είχε προηγηθεί ο λοιμός που ξεκίνησε και αποδεκάτισε τον στρατό του Ενετού αρχιστράτηγου Μοροζίνη, αναγκάζοντάς τον να αποχωρήσει από την Αττική.

1721.— Κατόπιν ψευδομαρτυρίας ενός τούρκου, η Νεομάρτυρας Αργυρή από την Προύσα, ρίπτεται στις φυλακές της Κωνσταντινουπόλεως. Παρέδωσε την ψυχή της μετά από 16 χρόνων φρικτά μαρτύρια. Στις 5 Απριλίου ενταφιάσθηκε κατά την επιθυμία της σε μία άκρη στον περίβολο του ναού της οσιομάρτυρος Αγίας Παρασκευής στο Χάσκιοϊ [Πικρίδιο] που ήταν τότε νεκροταφείο.

1801.—Οι τούρκοι αποκεφαλίζουν τον νεομάρτυρα Γεώργιο από την Έφεσο.

1820.—Σύμφωνα με τη διήγηση του Άγγλου ιεραποστόλου Ιωσήφ Wolff, που γράφτηκε στις 2 Απριλίου 1839 μ.Χ., οι τούρκοι δολοφονούν στα Ιεροσόλυμα τον νεομάρτυρα Παναγιώτη.

1821.—Συνεχίζονται οι σφαγές Ελλήνων υπό των τούρκων ιδίως στην Κωνσταντινούπολη (απεκεφαλίσθησαν οι Μαυροκορδάτος, Τσίγκρας, Σκαναβής, Χοντζεράς).

.—Αρχίζει ο θαλάσσιος αποκλεισμός του Ναυπλίου από την Μπουμπουλίνα.

1824.—[17/4 ν.ημ] Σφαγές Σφακιανών στην Κρήτη. Ο παπά Ανδρουλής Σκορδύλης, ο παπά Γεώργιος Χαρούπης, οι υπερήλικοι Αντώνιος Λυκάκης, Θεόδωρος Κούργελης και ο Γεώργιος Πωλάκης με τις οικογένειες τους και φίλων τους ένα σύνολο 73 ανθρώπων πήραν το δρόμο της προσφυγιάς. Όταν με το πλοιάριο τους περνούσαν από το Κάβο Σφηνάρι τους εντόπισαν τα τούρκικα πλοία και αναγκάσθηκαν να αποβιβασθούν. Ψάχνοντας δρόμο επιστροφής για τα Σφακιά ένας ντόπιος τους υπέδειξε τόπο να κοιμηθούν, ο ίδιος το βράδυ τους πρόδωσε στους τούρκους. Το βράδυ της Μ.Παρασκευής 5 Απριλίου οι τούρκοι τους έσφαξαν όλους, μόνο η σύζυγος του παπά Σκορδύλη διέφυγε και μετά από τρεις μέρες την μάζεψε παραπλέον Σφακιανό πλοίο.

.—Οι οπαδοί του Κουντουριώτη καταλαμβάνουν την Τριπολιτσά. Στην πρώτη φάση του εμφυλίου, η Κυβέρνηση του Κρανιδίου έστειλε τρείς χιλιάδες στρατιώτες υπό τους Λόντο, Γιατράκο, Κεφάλα και Νοταρά, για να πολιορκήσει την Τριπολιτσά. Εντός της πόλεως υπήρχε όλο το παλαιό Εκτελεστικό μαζί με τους Θ.Κολοκοτρώνη, Νικήτα Σταματελόπουλο, Τσόκρη, Γενναίο Κολοκοτρώνη, Θοδωρή Γρίβα, Κανέλλο Δεληγιάννη και χίλιους στρατιώτες.Τελικά ηΤριπολιτσά θα περάσει στα χέρια των Κυβερνητικών μετά από συμβιβασμό των αντιπάλων παρατάξεων που προέβλεπε να ουδετεροποιηθεί η πόλις και να γίνει ανακωχή.

1841.—Μετά την αποτυχημένη επανάσταση (Χαιρέτη και Βασιλογεώργη) τον παρελθόντα Φεβρουάριο, οι επαναστάτες στέλνουν υπόμνημα στους προξένους των τριών Μεγάλων Δυνάμεων, ζητώντας την προστασία των δικαιωμάτων του κρητικού λαού καθώς και την εθνική τους αποκατάσταση.

1897.—Η τουρκία κηρύσσει τον πόλεμον κατά τής Ελλάδος. Οι τουρκικές δυνάμεις επιτίθενται εναντίον των ελληνικών, οι οποίες κατείχον το όρος Ανάληψης. Τα τουρκικά φρούρια της Πρέβεζας, ανοίγουν πυρ εναντίον των Ελληνικών θέσεων και βυθίζουν ταυτόχρονα το ελληνικό πλοίο “Μακεδονία” την στιγμή που έβγαινε από τον Αμβρακικό κόλπο.

1901.—Το φύλλο της εφημερίδος «Εμπρός» γράφει σχετικά με τις εξελίξεις του ναυαγίου των Αντικυθήρων: “ Σύμφωνα με πληροφορίες προς το Υπουργείο της Παιδείας, οι εργασίες για την ανεύρεση και των υπολοίπων αρχαιοτήτων επαναλήφθηκαν χθες. Ο Ιταλός συγκολλητής, αφού τελείωσε τις εργασίες του αναχώρησε χθες για την Ιταλία. Τα τεμάχια που αυτός συγκόλλησε δεν παρέχουν και αρκετό δείγμα της τέχνης του, και γι’ αυτό ο κ.Στάης δεν τού ανέθεσε τη συγκόλληση τού χάλκινου αγάλματος τού Ερμή, τού οποίου ο καθαρισμός συνεχίζεται”.

.—Κατόπιν πιέσεων της τουρκίας στην βουργαρία, λαμβάνουν χώρα συλλήψεις και παράδοση πολλών πρακτόρων της δεύτερης.

.—Εξαναγκάζεται σε παραίτηση ο Οικουμενικός Πατριάρχης, Κωνσταντίνος Ε’ από τους εκπροσώπους τής πλειοψηφίας των δύο σωμάτων της Συνόδου, τη θέση του οποίου θεωρείτο βέβαιο ότι, θα έπαιρνε ο Ιωακείμ Γ’. Τοποτηρητής για μικρό διάστημα τέθηκε ο Προύσης. «Τὴν 5ην Ἀπριλίου 1901 ὁ πρῴην ΚΠόλεως Κωνσταντῖνος Ε´ ἐξαπέλυσε πρὸς τοὺς μητροπολίτας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἐγκύκλιον ἐπιστολήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐξέθετε τὰ διατρέξαντα, ὑπογράφων, «ὁ οὕτω πεπαυμένος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντῖνος».

1902.—Οι αρχές της χώρας μελετούν την εκποίηση 300 τηλεβόλων του Ιερού Αγώνος. Έκαστο ζυγίζει περισσότερο από 2.000 οκάδες.

1905.—Στην Μπελκαμένη της Μακεδονίας, πίπτει ηρωικά μαχόμενος εναντίων τούρκων, μαζί με οκτώ παλληκάρια του, ο μακεδονομάχος Λαμπρινός Βρανάς. Είχε καταγωγή από τον Καλλικράτη Σφακίων. Αξιοσημείωτο είναι, ότι μετά τον θάνατο του αδελφού του, ο Ιωάννης Βρανάς πήγε στην Μακεδονία προς εκδίκηση. Αφού τελείωσε ο Μακεδονικός Αγών, ο Ιωάννης συνέχισε στον Ηπειρωτικό Αγώνα όπου και θυσιάστηκε επίσης ηρωικά στην Κοριτσά, τον Σεπτέμβριο του 1914.

.—Μετά την επιχείρηση της Ζαγορίτσανης, ο μακεδονομάχος Καούδης αποφασίζει να επιστρέψει στην Αθήνα για να φτιάξει νέο σώμα και να ξαναγυρίσει. Μαζί του επιστρέφει ο Λάκης Νταηλάκης μαζί με τους οπαδούς του Γ.Σεϊμενάκη, Μ.Σεϊμενάκη, Χ. Σταυρόπετρο, Ι.Πάτερο, Σ.Κλειδή, Γ.Κλάπα, προκειμένου να προμηθευθούν όπλα Μάνλιχερ. Η ομάδα ξεκίνησε για την Αθήνα στις 5/18 Απριλίου και έφθασε στις 12/25. Από το σώμα του Καούδη οι Χρ.Λευκαρουδάκης, Δ. Νταλίπης, Σίμος (Στογιάν) Ιωαννίδης, μένουν και κατατάσσονται στο σώμα του Καραβίτη.

1906.—Καταφθάνουν στην Αθήνα ο βασιλιάς της Μ. Βρετανίας Εδουάρδος Ζ΄ και η σύζυγός του βασίλισσα Αλεξάνδρα, για να παρακολουθήσουν τα αγωνίσματα της Μεσολυμπιάδας.

.—Εμπλοκή της Αγγλίας στο Μακεδονικό ζήτημα μετά από Κρατικό τηλεγράφημα, που ενημερώνει γιά πλήρες σχέδιο μεταρρυθμίσεων στην Ελληνική γή.

1908.—Ημερομηνία γέννησης ενός από τους μεγαλύτερους σύγχρονους διευθυντές ορχήστρας, τού ελληνικής καταγωγής Χέρμπερτ φον Κάραγιαν. Για τις υπηρεσίες τού παππού του, Θεόδωρου Καραγιάννη στην βιομηχανία υφασμάτων, ο Φρειδερίκος Αύγουστος Α’ απένειμε το 1792, τον τίτλο ευγενείας «φον».Ο Χέρμπερτ, έδειξε από μικρή ηλικία ως παιδί θαύμα την κλίση του στην μουσική. Για το ταλέντο του στη διεύθυνση ορχήστρας, έχει τιμηθεί εκτεταμένα από κάθε θεσμό και μουσική επιτροπή του κόσμου. Στον τομέα των ηχογραφήσεων, είχε καθοριστική συμβολή στην εξέλιξη και επικράτηση του CD [συμπακτωμένου δίσκου], στους μουσικούς κύκλους της δεκαετίας του 1980. Πέρα όμως από το ταλέντο του, χαρακτηρίστηκε ως «σταρ» και έγινε είδωλο στα μάτια του κοινού, λόγω του ωραίου παρουσιαστικού του, της αγάπης του για τα γρήγορα αυτοκίνητα, των αθλητικών του επιδόσεων και του πολυτελούς «λάϊφστάϊλ». Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 04 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

04/04/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

04 Ἀπριλίου

,

397.—Πεθαίνει ο Άγιος Αμβρόσιος, επίσκοπος Μεδιολάνων. Ήταν ένας από τους πιο διαπρεπείς επισκόπους του 4ου αιώνα, συγκαταλέγεται ανάμεσα στους Πατέρες της Εκκλησίας και μαζί με τον Αυγουστίνο, τον Ιερώνυμο και τον Γρηγόριο Α’, ανάμεσα στους Διδασκάλους της Εκκλησίας.

971.—Μετά την δολοφονία του Νικηφόρου Φωκά, ο ηγέτης των Ρώς, Σβιατοσλαύος, [Σφενδοσθλαύος], θεώρησε ότι μπορούσε να εκμεταλλευθεί την κατάσταση και εισέβαλε στην βουλγαρία. Δείχνοντας αλαζονική συμπεριφορά στην διπλωματική αποστολή του Ιωάννη Τσιμισκή, επέλεξε την πολεμική σύγκρουση. Στην πρώτη, ο στρατός του ήλθε αντιμέτωπος με τον βυζαντινό, υπό τους στρατηγούς Βάρδα Σκληρό και Πέτρο Φωκά στην Αρκαδιούπολη, όπου και ετράπη σε άτακτη υποχώρηση. Στην επόμενη φάση, ο στρατός του Ιωάννη Τσιμισκή κινήθηκε αιφνιδιαστικά και στις 4 Απριλίου κατέλαβε την πρωτεύουσα των βουλγάρων. Ο Σβιατοσλαύος παρέμεινε στο Δορύστολο με τον κύριο όγκο του στρατού του.

1770.—Μετά την έναρξη της επανάστασης στην Κρήτη από τις 25 Μαρτίου, οι Σφακιανοί με δύο χιλιάδες άνδρες και καλή προετοιμασία βρίσκονται στο οροπέδιο της Κράπης. Είκοσι παπάδες τους συνοδεύουν στον αγώνα, με πρώτο τον Παπά Σήφη ή Δασκαλόπαπα αδελφό του Γεωργάκη Δασκαλάκη(Δασκαλιανού). Ο Ιωάννης Μαυρομιχάλης (Σκυλόγιαννης) μετά τού υιού του καί 24 συντρόφων του ευρίσκουν ηρωϊκόν θάνατον εις τον παρά την Μεσσήνην Μελίπυργον, αφού επί διήμερον αντιμετώπισαν τας λυσσώδεις επιθέσεις τού Χατζή Οσμάν πασσά.

1808.—Ανείπωτα βασανιστήρια και κατόπιν η αγχόνη είναι η μαρτυρική τελευτή του Νεομάρτυρα Νικήτα από την Ήπειρο. Έλαβε το στεφάνι της αφθαρσίας στις φυλακές των Σερρών.

1821.—Σε ειδική νυκτερινή μυσταγωγία στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, Μ.Δευτέρα 4 Απριλίου 1821, με ειδικές προσευχές- ευχές, έγινε άρση του αφορισμού: «… Θεέ Παντοκράτωρ, συγχώρησον πρῶτον ἡμῖν τοῖς ἡμαρτηκόσι διὰ τῆς παραβάσεως τῆς ἐντολῆς τοῦ μονογενοῦς σου υἱοῦ, τοῦ ἐντειλαμένου ἡμῖν “εὔχεσθε καὶ μὴ καταρᾶσθε”, καθὰ δέδωκας ἡμῖν ἐντολήν τοῦ δεσμεῖν καὶ λύειν, καταλύομε τὸν ἀφορισμόν τοῦτον (σ. ΔΗ: 23 Μαρτ.1821), ὅν ἀκουσίως ἀπευθύναμε κατὰ τοῦ Χριστεπωνύμου ποιμνίου σου … ἐπάκουσον ἡμῶν καὶ ἐνίσχυσον καὶ σῶσον αὐτό τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ…» και μετά, με την λαμπάδα της αγίας Τραπέζης, ενέπρησε τον αφορισμόν, όστις κατέπεσεν εις σπονδόν προ των ποδών αυτού, εννοείται τον αφορισμόν της Επαναστάσεως, ο οποίος ευρίσκετο επί ενός τρίποδος παρά τη αγία Τραπέζη.

.—Οι Έλληνες υπό τους Στάϊκον Σταϊκόπουλον, Αρχιμανδρίτη Αρσένιο Κρέστα, Σ.Μήτσα και άλλους οπλαρχηγούς, πολιορκούν το Ναύπλιον από ξηράς, ενώ η Μπουμπουλίνα και ο Μανώλης Ορλώφ, το αποκλείουν από θαλάσσης.

.—Ο σουλτάνος Μαχμούτ, μετά την έκρηξιν τής επαναστάσεως εις Μολδοβλαχίαν, διατάσσει τον αποκεφαλισμόν τού μεγάλου διερμηνέως τής Πύλης, Κωνσταντίνου Μουρούζη, εκτελεσθέντα ενώπιόν του. Οι τελευταίες λέξεις τού Μουρούζη ήταν «αιμοβόρε Σουλτάνε η τελευταία ώρα τής βασιλείας σου εσήμανε».

1835.—Ο δαμαλισμός* καθίσταται υποχρεωτικός εν Ελλάδι. (*Εμβολιασμός με τον ζωντανό ιό της ευλογιάς της αγελάδος,[δαμάλιδος], που παρέχει στον ανθρώπινο οργανισμό ανοσία κατά της ιδιαιτέρως θανατηφόρου ασθενείας).Οι πρώτες επιστημονικές ανακοινώσεις για τον ευλογιασμό, έγιναν στις αρχές του 18ου αιώνος από δύο Έλληνες γιατρούς, τον Χιώτη Εμμανουήλ Τιμόνη, καθηγητή στην ιατροφιλοσοφική σχολή της Πάδοβα και προσωπικού γιατρού του Σουλτάνου, και τον Κεφαλονίτη Ιάκωβο Πυλαρινό, αρχίατρο του διοικητού Κρήτης, του Μεγάλου Πέτρου της Ρωσίας, γιατρού του στόλου του Μοροζίνι και αρχιάτρου του ηγεμόνα της Σερβίας.Ο Πυλαρινός στην Κωνσταντινούπολη έγραψε την μελέτη του για τον ευλογιασμό με τίτλο «νέα και σίγουρη μέθοδος για την άρση της ευλογιάς με μεταφύτευση» και ο Τιμόνης το 1713, ανακοίνωσε στην Βασιλική Εταιρεία του Λονδίνου μελέτη με τίτλο «Περί της δια εντόμων ή εμβολιασμών παραγωγή της νόσου ευφλογίας ως τελείται εν Κωνσταντινουπόλει».Δυστυχώς οι δύο αυτές ανακοινώσεις δεν προκάλεσαν τον ενδιαφέρον που θα έπρεπε, η σημασία τους όμως είναι ανεκτίμητη διότι τα πορίσματα των ερευνών τους, άνοιξαν τον δρόμο για την ανακάλυψη του δαμαλισμού από τον Τζένερ το 1796.

1842.—Κηρύσσεται τριήμερο εθνικό πένθος λόγω θανάτου του εθνικού ευεργέτου, Νικολάου Ζωσιμά. «Όθων ελέω Θεού Βασιλεύς της Ελλάδος. Επειδή εξέλιπεν ο τελευταίος της Ζωσιμαίας Αδελφότητος Νικόλαος Ζωσιμάς, διατάσσομεν Χάριν των μεγάλων χρηματικών ουσιών τε και προσπαθειών τας οποίας κατέβαλεν η Αδελφότης αύτη υπέρ του φωτισμού και της Αναγεννήσεως της Ελλάδος, τριών ημερών πένθος δια τους καθηγητάς και τους μαθητάς των Γυμνασίων και λοιπών σχολείων του Κράτους. Το πένθος θέλει αρχίσει εις την πρωτεύουσαν από την Πέμπτην του τρέχοντος μηνός και εις τας επαρχίας άμα κοινοποιηθή το παρόν διάταγμα. Ο επί των εκκλησιαστικών κ.λ.π. Γραμματεύς της Επικρατείας επιφορτίζεται την εκτέλεσιν του παρόντος διατάγματος. Εν Αθήναις τη 4/16 Απριλίου 1842»

1848.—Με κυβερνητική απόφαση αναστέλλεται η μετατρεψιμότητα των ελληνικών τραπεζογραμματίων και επιβάλλεται, λόγω της διεθνούς οικονομικής ύφεσης που επικρατεί, η αναγκαστική κυκλοφορία. Το μέτρο θα ισχύσει μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του 1848.

1897.—Συνάπτεται μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων παρά τον συνοριακόν σταθμόν Μπαϊρακτάρη.

1900.—[π.ημ] Έτος που σηματοδοτεί για την πατρίδα μας, την χρονική αφετηρία της επιστημονικής έρευνας που ονομάζεται «υποβρύχια αρχαιολογία». Δύο Συμιακά σφουγγαράδικα καῒκια, απαρτιζόμενα από έξι δύτες και εικοσιδύο κωπηλάτες οδεύοντας για Αφρική, συνάντησαν καταιγίδα στο πέρασμα ανάμεσα στην Κρήτη και τα Κύθηρα. Για να προστατευθούν κατέφυγαν στον όρμο του Ποταμού στα Αντικύθηρα, όπου και αγκυροβόλησαν. Όταν πέρασε η καταιγίδα, το ένα από τα δύο καῒκια ξεμύτισε ως τον δίπλα κάβο Γλυφάδια, στα ΒΑ των Αντικυθήρων και στα 25 μέτρα από την ακτή, στη θέση Πινακάκια, κατέβασε με σκάφανδρο τον δύτη Ηλία Λυκοπάντη με καταγωγή από τα Σταδιά Μικράς Ασίας. Και τότε βρέθηκαν έκπληκτοι μπροστά σε κάτι θαυμαστό και ανέλπιστο. Ένα μεγάλο ναυάγιο…Το πλοίο, που χαρακτηρίστηκε ως εμπορικό, εκτελούσε δρομολόγιο από την Ρόδο προς την Ιταλία.Τα πρώτα θαυμάσια ευρήματα μεταξύ των οποίων ο «έφηβος των Αντικυθήρων» και ο «μηχανισμός των Αντικυθήρων», άρχισαν να έρχονται στο φώς και να γίνονται γνωστά από τις εφημερίδες της 27ης και 28ης Νοεμβρίου. Όλο το συνεργείο εργάσθηκε κάτω από δύσκολες συνθήκες, και όταν τελείωσε η αποστολή τον Σεπτέμβριο του 1901, ένας δύτης ήταν νεκρός και δύο ανάπηροι.

1904.—Επίσημα εγκαίνια της σύραγγας του Μπράλου (Φθιώτιδα).

1907.—Δολοφονείται στο Κρούσοβο ο Μακεδονομάχος Λάκης Μάρκου.

.—Εξήντα ναύτες και επιβάτες του ατμόπλοιου «Νέδα» πνίγονται στα ανοικτά της Εύβοιας.

1913.—Το Γενικό Στρατηγείο εξέδωσε διαταγή για την αναδιάταξη του στρατού σύμφωνα με την οποία οι Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, IV, V, VI, VII, X Μεραρχίες, έλαβαν θέσεις αντιμετώπισης της βουλγαρικής απειλής.

.—Ο έφεδρος ανθυπολοχαγός Εμμανουήλ Αργυρόπουλος, μετά τού οπλαρχηγού Κωνσταντίνου Μάνου, ιπτάμενοι με αεροπλάνον υπεράνω τού Λαγκαδά δι‘ ενέργειαν κατοπτεύσεων επί τών κινήσεων τού εχθρού, κατέπεσαν καί εφονεύθησαν αμφότεροι. Συγκαταλέγονται μεταξύ τών πρώτων θυμάτων τής στρατιωτικής αεροπορίας εις όλον τον κόσμον. Ο Εμμανουήλ Αργυρόπουλος ήταν ο πρώτος Έλληνας αεροπόρος, που πραγματοποίησε στην Ελλάδα επιτυχημένη πτήση στις 8 Φεβρουαρίου 1912.

1915.—Οι συμμαχικές δυνάμεις συγκεντρώνουν νέο στρατό στην Λήμνο.

1918.—Ο στρατός μας απελευθερώνει πολλά χωριά στην περιοχή του Στρυμόνα τα οποία βρίσκονταν υπό βουργαρική κατοχή.

1919.—Το θωρηκτό Αβέρωφ μπαίνει στο λιμάνι της Σμύρνης θριαμβευτικά, με 50 χιλιάδες Έλληνες να πανηγυρίζουν στην προκυμαία – μην γνωρίζοντας φυσικά το μέλλον.

1920.—Ο σφαγέας Κεμάλ ανακηρύσσει τον εαυτό του Μέγα Βεζίρη και υπουργό των Στρατιωτικών.

.—Στο μέτωπο της Μ. Ασίας γίνεται δράσις περιπόλων.

.— Ο Διοικητὴς τού εις Αδριανούπολιν εδρεύοντος Α’ τουρκικού Σ.Σ., γιὰ να προλάβη την απελευθέρωση τής Ανατολικής Θράκης απὸ τον Ελληνικό Στρατὸ, «επανεστάτησε» κατὰ τής Σουλτανικής Κυβερνήσεως καὶ σύμφωνα με τις οδηγίες τού επανιδρυθέντος τουρκικού θρακικού Κομιτάτου, ανεκήρυξε την «αυτονομία» τής Θράκης.

1921.—Σ’ ολόκληρον το μέτωπο της Μ. Ασίας γίνονται ελάχιστες δράσεις περιπόλων.
1922.—Η ελληνική στρατιά Μ. Ασίας μάχεται με πυροβολικό και αποσπάσματα περιπόλων. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 03 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

03/04/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

03 Ἀπριλίου

,

1078.—Ο Νικηφόρος Γ΄Βοτανειάτης, μετά τη φυγή του Μιχαήλ Ζ΄, ανακηρύσσεται και επίσημα πλέον αυτοκράτορας του Βυζαντίου, αλλά θα παραμείνει μόνον για 3 χρόνια όπου θα ανατραπεί από τον Αλέξιο Α’ Κομνηνό.

1395.—Γεννήθηκε στον Χάνδακα της Κρήτης, από γονείς με καταγωγή την Τραπεζούντα , ο Αριστοτελικός φιλόσοφος, Γεώργιος Τραπεζούντιος Αμιρούτζης. Τελειώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές του στον Χάνδακα, πήγε στην Ιταλία όπου διδάχθηκε την λατινική γλώσσα. Ήταν τόσο εμβριθής η γνώση του στην λατινική, όπου διορίσθηκε στην έδρα Λατινικών της Ακαδημίας της Βιτσένζα. Το 1427 ίδρυσε Σχολή στην οποία δίδαξε την αριστοτελική φιλοσοφία, ελληνικά και λατινικά, και στην οποία μαθήτευσε μεταξύ άλλων και ο μετέπειτα Πάπας της Ρώμης, Παύλος β’. Η αυστηρή κριτική του και ο φιλόψογος χαρακτήρας του,τον έφεραν σε αντιπαράθεση και σύγκρουση με τον δάσκαλό του, και αργότερα με τον Ιταλό ουμανιστή και μαθητή του Θεοδώρου Γαζή, Λορέντζο Βάλλα, καθώς ο Τραπεζούντιος υπέδειξε μεταφραστικά του λάθη στην λατινική απόδοση των Νόμων του Πλάτωνος. Σε αυτό το διάστημα μετακινήται μεταξύ Βενετίας, Μπολώνιας, Φλωρεντίας , Ρώμης και Νεαπόλεως. Το συγγραφικό, κριτικο-σχολιαστικό και μεταφραστικό του έργο είναι σημαντικό, με μεγάλο μέρος του αφιερωμένο στον Αριστοτέλη, επιχειρώντας να αναδείξει την υπεροχή του έναντι του Πλάτωνος. Σε ό,τι αφορά το Σχίσμα των Εκκλησιών, ανήκε στους φιλενωτικούς και μάλιστα συμμετείχε στην Σύνοδο της Φλωρεντίας. Θεωρούσε τον Μωάμεθ Β’συνεχιστή της βυζαντινής αυτοκρατορίας· έγραψε μάλιστα το κείμενο «Παντοδαπή Δόξα», προτρέποντάς τον να κυριεύσει την Ευρώπη, και το οποίο χαρακτηρίστηκε προδοτικό. Αυτές οι ιδέες θα επιβιώσουν με τους Φαναριώτες και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που θεωρούσαν αναπόφευκτο τον εξελληνισμό της τουρκίας λόγω της πνευματικής υπεροχής και της οικονομικής προόδου του ελληνικού στοιχείου, σε αντίθεση με την αιματοχυσία μίας επαναστάσεως.

1463.—Μετά από σύντομη πολιορκία από τις ορδές του Μωάμεθ υπό τον Μαχμούτ, το Άργος παντελώς αδύναμο να αντισταθεί παραδίδεται. Παρ’ όλο που πριν αναχωρήσει για την Κωνσταντινούπολη ως τελευταίος αυτοκράτοράς της, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος φρόντισε να μοιράσει την εξουσία στα αδέλφια του Δημήτριο και Θωμά, ορίζοντας με σαφήνεια τα όριά τους, δεν άργησαν να εμφανιστούν οι έριδες. Το 1452, ο νέος σουλτάνος Μωάμεθ β’, μέσα στα πλαίσια της στρατηγικής του για την κατάκτηση της Βασιλεύουσας, έστειλε στην Πελοπόννησο ισχυρή στρατιωτική δύναμη, συντρίβοντας την αντίσταση των Ελλήνων, αφήνοντας όμως άθικτο το Άργος και το Ναύπλιο.Μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, οι αλβανοί έποικοι που ουδέποτε αφομιώθηκαν με το ελληνικό στοιχείο, ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας την εξουσία. Και οι δύο πλευρές, οι Δεσπότες του Μυστρά αλλά και οι νέοι διεκδικητές της εξουσίας, απευθύνθηκαν στον Μωάμεθ, ζητώντας την στήριξή του. Αυτό έδωσε αφορμή για μία ακόμη εισβολή των οθωμανών το 1453-1454, οι οποίοι τασσόμενοι στο πλευρό των Παλαιολόγων, κατέστειλαν την στάση των αλβανών. Αποχωρώντας, τους άφησε την φόρου υποτελή εξουσία. Λόγω του ότι όμως επί τρία έτη, φόρος δεν κατεβάλλετο, ο Μωάμεθ την άνοιξη του 1458, ξεκίνησε ακόμα μία εκστρατεία κατά του Μορέα. Το Άργος παραδώθηκε το 1463.

1482.—Πεθαίνει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και λόγιος, Μάξιμος Γ΄ (κατά κόσμον Μανουήλ Χριστώνυμος). Υπήρξε Οικουμενικός Πατριάρχης [είκοσι σχεδόν χρόνια μετά την άλωση] από το 1476 μέχρι την ημερομηνία θανάτου του. Καταγόταν από την Πελοπόννησο και ήταν μορφωμένος, γλωσσομαθής και ασκητικός.

1770.—Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γράφει εις την αυτοβιογραφίαν του: «Εγεννήθηκα εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέραν της Λαμπρής… εις ένα βουνό, ονομαζόμενον Ραμοβούνι, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, εις ένα δένδρο αποκάτω».

1780.—Ο ηγεμών της Μάνης Τζανέτος Γρηγοράκης κυριεύει το φρούριον του Πασσαβά και κατασφάζει τους εις αυτό εγκεκλεισμένους τουρκαλβανούς.[βλ.& 2/4]

1821.—Ο Γιουσούφ πασσάς, έχων συνεπίκουρον τον εν Πάτραις Άγγλον πρόξενον Γκρήν, όστις διά παραπειστικών φημών είχεν ενσπείρει τον πανικόν εις τους κατοίκους, εισέρχεται εις την πόλιν, την οποίαν παραδίδει εις την διαρπαγήν και τας φλόγας. Οι τούρκοι στρατιώται, κατέσφαζον άνδρας και γυναίκας αδιακρίτως, πληρωνόμενοι από τον Γιουσούφ ένα χρυσούν μαχμουτιέν κατά κεφαλήν. Πολλαί γυναίκες εβιάσθησαν και άλλαι επωλήθησαν εις δημοπρασίαν. Αι σφαγαί και οι βανδαλισμοί διήρκεσαν ολόκληρον την Μεγάλην Εβδομάδα (η είσοδος των τούρκων εγένετο τν Κυριακήν των Βαΐων). Υπέροχος, τουναντίον, υπήρξεν η στάσις του Γάλλου προξένου Πουκεβίλ, όστις με πρωτοφανή ηρωϊσμόν και αυτοθυσίαν, κατώρθωσε να σώσει μεγάλον αριθμόν γυναικοπαίδων.

.—Οι οπλαρχηγοί Βασ. Μπούσδος και Ι.Λάππας εισέρχονται στην Θήβα, εκδιώκουν τους τούρκους και υψώνουν την Σημαία της Επαναστάσεως.

.—Στον Πύργο της Ηλίας γίνεται μάχη μεταξύ Ελλήνων επαναστατών υπό τους Ι. Κολοκοτρώνη, Μοσχούλα Βιλαέτη και Τούρκους Λαλαίους.

.—Επαναστατούν οι Σπέτσες (ιδέ και 2/4), Πόρος, Αίγινα και Σαλαμίνα. Οι πρόκριτοι των Σπετσών αποφασίζουν να συμπαρασταθούν στον ναυτικό αγώνα και προσφέρουν αξιόλογη μοίρα από τον στόλο τους.

1822.—Στην Χίον συνεχίζονται οι σφαγές των Ελλήνων από τις ορδές των τούρκων οι οποίοι έσφαξαν και τα νήπια. Επιτίθενται κατά του χωριού Άγιος Γεώργιος και σφάζουν 2.300 Χιώτες και Σαμιώτες.

1826.—Γίνεται σφοδρή ναυμαχία αμφίρροπος παρά τον Πάπα, μεταξύ Ελλήνων υπό τον Μιαούλη και τούρκων.

1827.—Σύσταση αντικυβερνητικής επιτροπής υπό τους Γ.Μαυρομιχάλη, Γιαννούλη Νάκο και Μαρκή Μιλαέτη, η οποία θα κυβερνήσει τη χώρα μέχρι την άφιξη του Καποδίστρια.

.—Την αυτήν ημέραν ο Ρίτσαρντ Τσώρτς διορίζεται αρχιστράτηγος.

1833.—Ο Σπυρίδων Τρικούπης σχηματίζει την δεύτερη κυβέρνησή του μέσα στην ίδια χρονιά, η οποία θα είναι και αυτή ιδιαίτερα βραχύβια.

.—Εγένετο το πρώτον η διαίρεσις του κράτους εις νομούς, οίτινες ήσαν οι ακόλουθοι δέκα: Αργολίδος και Κορινθίας, μετά των νήσων Ύδρας, Σπετσών και Πόρου (πρωτεύουσα: Ναύπλιον), Αχαΐας και Ήλιδος (πρωτεύουσα: Πάτραι), Μεσσηνίας (πρωτεύουσα η Κυπαρισσία, καλουμένη τότε Αρκαδία), Αρκαδίας (πρωτεύουσα: Τριπολιτσά), Λακωνίας (πρωτεύουσα Μυστράς), Ακαρνανίας καί Αιτωλίας (πρωτεύουσα: το Αγρίνιον καλούμενον τότε Βραχώρι), Φωκίδος καί Λοκρίδος (πρωτεύουσα: Σάλωνα, η σημερινή Άμφισσα), Αττικής καί Βοιωτίας (πρωτεύουσα: Αθήναι), Ευβοίας (πρωτεύουσα: Χαλκίς), Κυκλάδων (Πρωτεύουσα: Ερμούπολις). Συνετήθησαν επίσης 47 επαρχίαι.

1876.—[π.ημ.] Πεθαίνει σε ηλικία 66 ετών ο μέγας Έλλην ευεργέτης και Βαρώνος, Σίμων Σίνας με καταγωγή από τη Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου. Συνεχίζοντας τις δωρεές του πατέρα του Γεωργίου, πρόσφερε μεγάλα χρηματικά ποσά στην Αυστρία και την Ελλάδα για φιλανθρωπικούς και πνευματικούς σκοπούς. Στην Ελλάδα μεταξύ πολλών άλλων, ανήγειρε το νεοκλασικό κτίριο, όπου από το 1926 στεγάζεται η Ακαδημία Αθηνών. Ανέλαβε τα έξοδα συντήρησης του Αστεροσκοπείου Αθηνών και βοήθησε οικονομικά αρκετούς νέους να σπουδάσουν στην Ευρώπη, μεταξύ των οποίων τον γνωστό ιστοριοδίφη Κωνσταντίνο Σάθα.

1881.—Μέγας σεισμός στην Χίο από τον οποίο σώθηκαν ελάχιστες κατοικίες. Τα θύµατα έφθασαν τις 3.800. Μεγάλη ήταν η καταστροφή, ειδικά στη νότια Χίο. Στα Μαστιχοχώρια, που βρίσκονται στο νότιο τµήµα του νησιού, διατηρήθηκαν δύο σπίτια στο χωριό Ληθί. Ένα από αυτά ήταν το πατρικό σπίτι του Α. Συγγρού και της οικογένειάς του.Ακόµα και µέχρι σήµερα, στις γενέθλιες ηµέρες των σεισµών, τελούνται λειτουργίες και θρησκευτικές εορτές. Επίκεντρο: 11:30 38.200 26.200 7.30M και 1881 08 26 38.400 26.100, από τα δεδοµένα του NEIC, U. S. GEOLOGICAL SURVEY.

1896.—(ν. ημερ.) Κηρύσσεται η λήξη των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων που έλαβαν χώρα στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

1897.—Ελληνική δύναμη Φυλακίου της Ελληνοτουρκικής μεθορίου στην Θεσσαλία εισέρχεται στο τουρκικό έδαφος και καταλαμβάνει το ύψωμα Ανάληψη, που βρισκόταν σε ουδέτερο έδαφος. Το μεθοριακό αυτό επεισόδιο έγινε η αφορμή του Ελληνοτουρκικού πολέμου.

1903.—Τουρκικές αρχές επιτίθενται και διαλύουν ομάδες Ελλήνων επαναστατών στην περιοχή του Μοναστηρίου.

1907.—Ξεκινά η οργάνωση πολιτοφυλακής στην Κρήτη.

1916.—Το θέατρο “Αθήναιον” της πρωτεύουσας, μεταβάλλεται σε πεδίο μάχης μεταξύ πολιτικά αντιφρονούντων. Τα επεισόδια επαναλαμβάνονται και στον Πειραιά.

1919.—Το ελληνικόν εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία δίνει μάχην εναντίον των Μπολσεβίκων. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 02 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

02/04/2014

.

.

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

02  Ἀπριλίου

ν

1348.—Γεννιέται ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Δ’ Παλαιολόγος, πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Ε’. Με τη βοήθεια Γενουατών τε και Οθωμανών, κατέλαβε για τρία χρόνια τον βυζαντινό θρόνο.[1376-1379]. Ο πατέρας του, Ιωάννης Ε’, με τους τούρκους να προελαύνουν ακάθεκτοι σε Θράκη, Μακεδονία, Αλβανία, Σερβία και Βουλγαρία, απευθύνθηκε στον Πάπα Ουρβανό Ε’ το 1355, ζητώντας στρατιωτική βοήθεια, με αντάλλαγμα την υποταγή της Ανατολικής Εκκλησίας στη Ρώμη, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

1453.—Ο Μωάμεθ Β’ ο Πορθητής,  ξεκινά την πολιορκία της Κωνσταντινουπόλεως. Όταν η τεράστια Οθωμανική στρατιά αποτελούμενη από τακτικό στρατό, δεκάδες κανόνια και ένα μεγάλο πλήθος ατάκτων αλλά και βοηθητικών, στρατοπέδευσε 8 χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη, οι αιχμές των δοράτων έμοιαζαν με δάσος. Τις επόμενες ημέρες το πλήθος των 160.000 εισβολέων, σταδιακά προωθήθηκε , για να καταλήξη σε μια απόσταση γύρω στα 400 μέτρα από τα τείχη της Βασιλευούσης.

1770.—Ενώ η Πάτρα πολιορκείται από Επτανησίους, αλβανοί και τούρκοι προβαίνουν σε καταστροφές άνευ προηγουμένου κατά της πόλης. Ο Προβλέπτης της Κεφαλλονιάς, Zuanne Pizzamano, από τις 12/3/1770, είχε πληροφορήσει τον Γενικό Προβλέπτη της Θάλασσας για τον αναβρασμό που επικρατούσε στην Κεφαλονιά και για τις μεταναστεύσεις «στασιαστών» στην Πελοπόννησο. Ο ξεσηκωμός της Κεφαλονιάς ανησύχησε ιδιαίτερα τους Βενετούς οι οποίοι, όταν στις αρχές Οκτωβρίου 1768, τους είχε προσεγγύσει η Ρωσία, προτείνοντάς τους την ενίσχυση της επανάστασης στην Πελοπόννησο, αρνήθηκαν. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τους Επτανησίους να λάβουν μέρος. Στην Δυτική Πελοπόννησο δρούσαν σχεδόν αποκλειστικά Ζακυνθινοί και Κεφαλονίτες. Η πολιορκία των Πατρών κράτησε 20 ημέρες μέχρι που ήρθε για ενίσχυση ένα σώμα αλβανών. Οι πολιορκητές διαλύθηκαν και κατεσφάγησαν από τους αλβανούς. Όσοι γλύτωσαν επέστρεψαν στην Κεφαλονιά μαζί με διασωθέντες κατοίκους, βρέθηκαν όμως κατηγορούμενοι από την Γαληνοτάτη Δημοκρατία ως ένοχοι μεγάλου εγκλήματος, διότι έδρασαν ενάντι στην θέληση της Δημοκρατίας.

1780.—Κατάληψη του φρουρίου του Πασσαβά και σφαγή των τουρκαλβανών από τον ηγεμόνα της Μάνης Τζαννέτο Γρηγοράκη. Από το 1715 οι τούρκοι ανάγκασαν τους βενετούς να παραχωρήσουν την Πελοπόννησο η οποία και κατακτήθηκε, πλήν της Μάνης. Οι τούρκοι από τότε, προσπαθούσαν με κάθε μέσο την κατάκτησή της. Το 1780, ο καπετάν Χασάν Τζελαϊήν ξεκίνησε τις επιχειρήσεις κατά των Κολοκοτρωναίων, των Βενετσανάκηδων και των Γρηγοράκηδων.

1816.—Κουρσάρικο με Μανιάτες πειρατές σε επιδρομή του στη Σκινούσα αιχμαλωτίζει μια βάρκα με το πλήρωμά της και την οικογένεια του Γιωργάκη Μπαρδάκα, σούδιτου Ρώσου, σαν ετοιμαζόταν να αναχωρήσει για τη Νάξο.

1821.—Ο άλλοτε ηγεμών της Μάνης Αντώνιος Γρηγοράκης, ακμαιότατος παρά τα 80 χρόνια του, καταστρέφει διά θυελλώδους επιθέσεως τους τουρκικούς πύργους από Τρινάσου μέχρι Βαρδούνιας.

.—Η νήσος Σπέτσαι εισέρχεται επισήμως στην επανάσταση. Ακολούθησαν ο Πόρος, η Σαλαμίνα και η Αίγινα.

1822.—Οι Έλληνες υπό τους Ανδρούτσο, Νικηταρά και Υψηλάντη, αποβιβάζονται στον Αχινό Φθιώτιδος και προσβάλλουν 18.000 τούρκους στην περιοχή Στυλίδος – Αγίας Μαρίνας, τους οποίους και καθηλώνουν για 15 ημέρες. Σαφάκας, Κοντογιάννης, Σκαλτσοδήμος και Δυοβουνιώτης πετυχαίνουν μεγάλη νίκη στην Υπάτη Φθιώτιδος κατά του Δράμαλη.

.—Οι σφαγαί των τούρκων εις την νήσον Χίον είναι πρωτοφανούς αγριότητος ιδίως στα χωριά Θυμιανά, Ερυθρά Καλημασιά και στο μοναστήρι του Αγίου Μηνά.

.—Οι ηρωϊκοί υπερασπισταί της Ναούσης συνεχίζουν την απόκρουσιν των τουρκικών επιθέσεων.

.—Εις την Μηλιά του Ολύμπου γίνεται μάχη μεταξύ Ελλήνων υπό τον Πανουργιάν και τρέπουν τους τούρκους σε φυγή.

.—Εις τον Ταράτσον και Παλεκαπίναν Κρήτης οι Έλληνες νικούν τους τούρκους.

1833.—Πρώτη επίσκεψη του Όθωνα στην Αθήνα. Τον συνοδεύουν ο αδελφός του και διάδοχος της Βαυαρίας, Μαξιμιλιανός, και τα μέλη της Αντιβασιλείας.

.—Σε ηλικία 30 ετών, ο Γεώργιος Σουρής, εκδίδει το πρώτο φύλλο της εφημερίδας του που ο Γεώργιος Δροσίνης τη βάφτισε «Ρωμηός». Ο «Ρωμηός» κυκλοφόρησε ως τις 17 Νοεμβρίου 1918 (τελευταίο φύλλο).

1838.—Γεννιέται ο Λέων Γαμβέτας, Γάλλο-ιταλός πολιτικός & φιλέλληνας. Κατά τη διάσκεψη του Βερολίνου υποστήριξε την παραχώρηση της Θεσσαλίας και της Ηπείρου στην Ελλάδα.

1902.—Πεντακόσιοι Έλληνες μετανάστες με προορισμό την Αμερική, στασιάζουν στην Χάβρη της Γαλλίας διότι φοβήθηκαν ότι θα τους μεταφέρουν στο Τράνσβααλ. Μέχρι το 1907, το Ελληνικό μεταναστευτικό κύμα προς την Αμερική εξυπηρετείτο από ευρωπαϊκές ατμοπλοϊκές εταιρείες. Οι γαλλικές “Messageries Maritimes” και “Fabre Line” μετέφεραν τους μετανάστες μέχρι την Μασσαλία και από εκεί αυτοί συνέχιζαν σιδηροδρομικώς μέχρι τη Χάβρη και το Χερβούργο, απ’όπου επιβιβάζοντο στα υπερωκεάνια του Βόρειου Ατλαντικού.

1905.—Οι επίσημες αρχές της Κρήτης ξεκινούν τις συλλήψεις αλλά και την τρομοκρατία σε όλο το νησί. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε προηγηθεί η επανάσταση στον Θέρισο.

1911.—Με προκηρύξεις του, το Νεοτουρκικό Κομιτάτο, καλεί τον τουρκικό λαό να συνεχίσει τον αμείλικτο διωγμό κατά του Ελληνικού στοιχείου την Ανατολία. Ως αφορμή οι τούρκοι επικαλούνται το Κρητικό ζήτημα.

1913.— [20/3 π.ημ], Φθάνει η σωρός του δολοφονημένου Βασιλέως Γεωργίου Α’ στην Βασιλική αποβάθρα λιμένος Πειραιά (μπροστά από το παλαιό Δημαρχείο), ενώ όλο το λιμάνι είναι κατάμεστο από πλήθη κόσμου. Το παλαιό Δημαρχείο του Πειραιά που πρόσφερε και την καλύτερη θέα, είχε γεμίσει τόσο ασφυκτικά, που κάποιοι φοβόντουσαν για την αντοχή του κτηρίου. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 01 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

01/04/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

01 Ἀπριλίου

,

334 π.Χ. .—Διάβασις του Ελλησπόντου από τον Μέγα Αλέξανδρο. «Ἅμα δὲ τῷ ἦρι ἀρχομένῳ ἐξελαύνει ἐφ’ Ἑλλησπόντου, τὰ μὲν κατὰ Μακεδονίαν τε καὶ τοὺς Ἕλληνας Ἀντιπάτρῳ ἐπιτρέψας, αὐτὸς δὲ ἄγων πεζοὺς μὲν σὺν ψιλοῖς τε καὶ τοξόταις οὐ πολλῷ πλείους τῶν τρισμυρίων, ἱππέας δὲ ὑπὲρ τοὺς πεντακισχιλίους». [Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβασις]

527.—Μες στο μεγάλο τρικλίνιον του παλατιού, μπροστά στην σύγκλητο, στους στρατιώτες της φρουράς, στους αντιπροσώπους του στρατού, ο αυτοκράτωρ Ιουστίνος Α’ [ή πρεσβύτερος],ανέβηκε στο θρόνο και ανήγγειλε επίσημα πως, με την αίτηση του λαού του, αναγόρευε «νοβιλίσσιμον», διάδοχό του,τον ανιψιό του, Ιουστινιανό. Ορθός στα δεξιά του μονάρχη, ο πατριάρχης Επιφάνιος πρόφερε τις επίσημες προσευχές και ολόκληρη η σύναξη αποκρίθηκε ευλαβικά: «Αμήν».

1081.—Ο Αλέξιος Κομνηνός ανέρχεται εις τον θρόνον του Βυζαντίου δι’ επαναστάσεως, εκθρονίσας τον Νικηφόρον Βοτανειάτην. Ιδρύει τη δυναστεία των Κομνηνών και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 15 Αυγούστου του 1118, έχοντας ως συμβασιλέα μετά το 1092 το γιο του, Ιωάννη Β΄ Κομνηνό. Τον Αλέξιο Κομνηνό Α’, διέκρινε η πολιτική μεγαλοφυΐα και η διπλωματική ικανότητα. Εναντίον του Ροβέρτου Γυισκάρδου χρησιμοποίησε την Βενετία, εναντίον του Τσαχά τους αντιμαχόμενους εμίρηδες, κατατρόπωσε τους Πετζενέκους με τη βοήθεια των Κουμάνων, χρησιμοποίησε εναντίον των τούρκων τους σταυροφόρους, και εναντίον των σταυροφόρων τους τούρκους, αυξάνοντας παράλληλα και την στρατιωτική ισχύ της αυτοκρατορίας και σταθεροποιώντας το εσωτερικό της.

1205.—Πέθανε από δυσεντερία (κατά μερικούς δηλητηριάστηκε) ο βασιλιάς της Κύπρου Αμαλρίκ Β’ των Ιεροσολύμων ή Αμαλρίκ Α’ της Κύπρου ή Αμαλρίκ των Λουσινιάν ή Αμορί. Διαδέχθηκε τον άτεκνο αδελφό του Γκυ σαν βασιλιάς της Κύπρου το 1194, έως τον θάνατό του, οπότε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ούγος Α’.

1813.—Η Γενική Συνέλευση των κατοίκων του Μελένικου, εγκρίνει το πρώτο γνωστό στην Βόρειο Ελλάδα γραπτό Καταστατικό, το «Κοινόν Μελενίκου». Ίσχυσε έως το 1860.

1821.—Η ελληνική σημαία υψώνεται εις το φρούριον της Λεβαδείας, όπερ, όμως, βραδύτερον, όπως και η πόλις, κατελήφθησαν εκ νέου υπό των τούρκων.

.—Ο τουρκικός όχλος της Κωνσταντινουπόλεως, σφάζει ανηλεώς τους εβρισκομένους εις την εκκλησίαν της Ζωοδόχου Πηγής Έλληνας (Κυριακή των Βαΐων) όπως κατά διαταγήν του Σουλτάνου σε ολόκληρη την τουρκία.

.—Ο οπλαρχηγός Μπούσγος, υψώνει την σημαίαν της Επαναστάσεως στη Θήβα.

1822.—Η Χίος εξακολουθεί να κατασφάζεται και οι κάτοικοι εξανδραποδίζονται. « …Ἑβραῖοι, Ἀρμένιοι, Φράγκοι, ἐνέπαιζαν τοὺς δυστυχεῖς Χίους συμπράττοντες μὲ τοὺς Ὀθωμανούς και λέγοντας χλευαστικά στοὺς ἄτυχους Ἕλληνας: “Ἐλευθερία, ἐλευθερία, πᾶρε τὴν ἐλευθερία σου ἀπὸ τὸ γιαταγάνι..»

.—Οι Έλληνες επαναστάται της Ναούσης μάχονται ηρωϊκά εναντίον των τούρκων οι οποίοι πολιορκούν την πόλη.

.—Ο Νικηταράς στην Στυλίδα δίδει μάχη εναντίον των τούρκων και νικά αυτούς.

.—Αποφασίζεται με νόμο η σύστασις τακτικού ελληνικού στρατού. Η Γενική Αρχηγία θα ανατεθεί στον Γερμανό στρατηγό Κάρολο Νόρμαν.

1824.—Στην δίκη παρωδία του Καραϊσκάκη που έστησε ο Μαυροκορδάτος, ο Αρχηγός κηρύσσεται «ένοχος εσχάτης προδοσίας, οι δε πολίτες διατάσσονται ν’ αποφεύγουν κάθε επικοινωνία μετά του εχθρού της πατρίδος, εφόσον αυτός δεν μετανοήσει και προσπέσει στο έλεος των ελλήνων και ζητήσει συγχώρεσιν». Φεύγοντας με 80 στρατιώτες, ασθενής, και χωρίς να του δωθεί ο χρόνος που ζήτησε για να προετοιμαστεί, είπε δημόσια στον Μαυροκορδάτο: – Ε, ωρέ Μαυροκορδάτε, εσύ την προδοσίαν μου με την έγραψες εις το χαρτί και εγώ ογλήγορα ελπίζω να σου τη γράψω εις το μέτωπόν σου για να φανής ποιος είσαι-.Στην πορεία τους απ’ τα διάφορα χωριά οι αρχικά 80 πολεμιστές έγιναν1.500.

1826.—Ο Ανδρέας Μιαούλης αποτυγχάνει σε προσπάθειά του να ανεφοδιάσει το Μεσολόγγι.

1833.—[ν.ημ.] Ο τούρκος φρούραρχος των Αθηνών Οσμάν Εφέντης παραδίδει την Ακρόπολη στο Βαυαρό ταγματάρχη Πάλιγκαν και στον υπολοχαγό Χριστόφορο Νέζερ.[βλ.& 20/3]

1854.—Έναρξις της Επαναστάσεως στην Χαλκιδική από τον Συνταγματάρχη Τσάμη Καρατάσο, γιο του ήρωα του 1821 Γερο-Καρατάσο της Νάουσας, ο οποίος ανακηρύσσεται “Αρχιστράτηγος Μακεδονίας”.

1900.—Ο πρίγκιπας Γεώργιος προωθείται ως ο επόμενος Ύπατος Αρμοστής στην Κρήτη.

1905.—Ο αυτοκράτορας της Γερμανίας Γουλιέλμος, επισκέπτεται την Κέρκυρα.

.— Την 1/13 Απριλίου, οκτώ άνδρες από τη Σδράλτση, ενισχύουν τις δυνάμεις του μακεδονομάχου Βάρδα.

.—Ο μακεδονομάχος Μάλλιος αποφασίζει να περιέλθει τα χωριά των Καστανοχωρίων, στην προσπάθειά του να αναπτερώσει το ηθικό των πατριαρχικών κατοίκων της περιοχής και να μετατρέψει τους πατριαρχικούς στο Πατριαρχείο. Αφού περνάει τον Αλιάκμονα στη θέση Σμίξη, φθάνει την επομένη στο Τσουκαλοχώρι. Εκεί μαζεύει τους προκρίτους του χωριού και τους μιλάει. Στη συνέχεια κατευθύνεται στο Βιδελούστι όπου η συμπεριφορά του σώματος του Μαργαρίτη και η προδοσία του Τζόβολου έχουν δημιουργήσει πρόβλημα. Ο Μάλλιος μπαίνει στο χωριό μαζεύει τους προκρίτους και την επιτροπή αγώνα και τους ενθαρρύνει. Εκεί συνάντησε τον Μαργαρίτη με το σώμα του και τον διέταξε να παρουσιαστεί στον Βάρδα στο Βογατσικό.[βλ & 31/3]

1911.—Το απάνθρωπο Νεοτουρκικό Κομιτάτο αρχίζει να εφαρμόζει σε όλη την έκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον αποκλεισμό των Ελλήνων εμπόρων. Στη Σμύρνη τοιχοκολλείται επίσημη ανακοίνωση με την οποία ζητείται από το μη ελληνικό στοιχείο να μη συχνάζει σε ελληνικά καφενεία, τα οποία ήδη έχουν επισημανθεί με ιδιαίτερα χρώματα.

1912.—Ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ στο μήκος άνευ φοράς, με 3 μέτρα και 47 εκατοστά, κατά τη διάρκεια του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος που διεξάγεται στο Παναθηναϊκό στάδιο.

1914.—Ο Εμμανουήλ Μπενάκης αναλαμβάνει δήμαρχος Αθηναίων. Η δεύτερη κατά σειράν θητεία του κυρίου Μπενάκη διέρκησε έως τις 25 Νοεμβρίου του 1916 όπου και τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος Τσόχας.

1919.—Το ελληνικόν εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία συμπτύσσεται κατόπιν εντόνου πιέσεως των Μπολσεβίκων.

1920.—Στο μέτωπο της Μ. Ασίας επικράτησε σχετική ηρεμία.

1921.—Ο τουρκικός στρατός κατόπιν των αποτυχιών του στην μάχην Τουμλού Μπουνάρ συνεπτύχθει στις γραμμές που απείχαν 2000 – 5000 μέτρα από τις ελληνικές γραμμές.

1922.—Σε ολόκληρον το μέτωπον γινόταν δράσις πυροβολικού και περιπόλων.

1924.—Έπειτα από σχετική χορήγηση αμνηστίας, ο Ιωάννης Μεταξάς επιστρέφει στην Ελλάδα. Η κατάσταση που συνάντησε ήταν πραγματικά δραματική, αφού το κόμμα του είχε διαλυθεί και λεηλατηθεί από τους Βενιζελικούς. Η θέσις του πάντως για την συμμετοχή στα κοινά χαρακτηρίζεται από την δήλωσή του στις αρχές Απριλίου. «Δεν εννοώ να γίνω δημαγωγός . Εάν ο λαός δεν έχει το σθένος θυσιών πραγματικών, όπως διατηρήσει ή μάλλον αποκτήσει τα κυριαρχικά του δικαιώματα, τότε δεν είναι κυρίαρχος» Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 31 ΜΑΡΤΙΟΥ

31/03/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ,

,

31 Μαρτίου

,

250.—Ημερομηνία γεννήσεως του μετέπειτα αυτοκράτορα του Βυζαντίου,  Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού, πατέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου.[ἤ 25/3]

307.—Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μέγας Κωνσταντίνος παντρεύεται τη Φαύστα, κόρη του ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμιανού, μετά το διαζύγιό του με τη Μινερβίνα.

720.—Ο Λέων Γ΄ιδρυτής της δυναστείας των Ισαύρων, στέφει συναυτοκράτορα το γιο του Κωνσταντίνο Ε΄, στον οποίο αργότερα για λόγους απαξιώσεως, οι επικρατήσαντες εικονολάτρες θα προσάψουν το προσβλητικό προσωνύμιο «κοπρώνυμος». Ο Λέων θα παραμείνει στον θρόνο μέχρι τις 18 Ιουνίου του 741. Ως αυτοκράτορας, φρόντισε να αποκαταστήσει την τάξη και να ενισχύσει την άμυνα της Κωνσταντινουπόλεως αποκρούοντας τις αραβικές ορδές που ξεχύνονταν προς Δυσμάς. Γι’αυτό ο Σπυρίδων Λάμπρος τον χαρακτηρίζει ως «Μιλτιάδη του Μεσαιωνικού Ελληνισμού».

1324.—Πέθανε στο κτήμα του στο Στρόβολο και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Δομινίκου στην Λευκωσία, ο βασιλιάς της Κύπρου Ερρίκος Β’.

1821.—Ο Αθανάσιος Διάκος καί ο Βασίλης Μπούσγος κυριεύουν το φρούριον της Λεβαδείας μεθ’ όλων των υπαρχόντων εντός αυτού όπλων και πολεμοφοδίων.

.—Έγινε σφοδρή μάχη μεταξύ των Ελλήνων επαναστατών υπό τους Μαυρομιχαλαίους και τούρκων παρά το Καλογεροβούνι Καρυταίνης, με αποτέλεσμα την νίκη των τούρκων.

.—Το αυτό αποτέλεσμα είχε και η μάχη των Ελλήνων και τούρκων στο χωρίο Σιάλεσι Μεγαλουπόλεως.

.—Στην Αταλάντη υψώνεται η σημαία της Επαναστάσεως από τον Αντ. Κοντοσόπουλον.

.—Στην Σμύρνη, μετά από ψευδή διάδοση για κήρυξη Ρωσοτουρκικού πολέμου, λόγω της Ελληνικής Επαναστάσεως, ο τουρκικός όχλος προβαίνει σε άγριες σφαγές Ελλήνων.

1822.—Ο Καρά Αλής συνεχίζει να κατασφάζει την Χίον...

.—Οι Έλληνες επαναστάτες της Ναούσης δέχονται σφοδρές επιθέσεις τούρκων.

1824.—Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος εξαγγέλλει το κατηγορητήριο εναντίον του Καραϊσκάκη το οποίο στηρίζεται σε συκοφαντίες και μόνο, όπως ότι ο Καραϊσκάκης είχε:«μυστικήν ανταπόκρισην (καπάκια) με τον Ομέρ Βρυώνη και ότι συμφώνησε να του παραδώσει Μεσολόγγι και Αιτωλικό». Η δίκη θα ξεκινήσει την 1η Απριλίου και η απάντηση από το στόμα του Αρχηγού στην δίκη θα είναι αποστομωτική…

1825.—Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δίνει σφοδρή μάχη με τούρκους παρά το μοναστήριον του Προφήτη Ηλία Λοκρίδος και κατανικά αυτούς.

1901.—Σύλληψη στην Θεσσαλονίκη βούργαρου πράκτορα (ψευδοϊερέα από την Στρώμνιτσα) και αποστολή του προς της φυλακές της Κωνσταντινουπόλεως, με την κατηγορία της συνωμοσίας.

1902.—Κατόπιν εντολής της Ρωσίας, η βουργάρικη κυβέρνηση υπόσχεται να λάβει μέτρα κατά των ληστοσυμμοριτών ανταρτών της στην οθωμανική επικράτεια.

1905.— [13/4 ν.ημ.] Έγινε συμβούλιο των αρχηγών του Μακεδονικού Αγώνα, Βάρδα, Μάλλιου, και των οπλαρχηγών Κλείτου, Πηχεών, Σκλαβούνου, με θέμα την μελλοντική δράση των σωμάτων και τον φόνο του Τζόβολου. Σε δεύτερη συνεδρίαση, η οποία έγινε μετά την αναχώρηση του Πηχεών, ασχολήθηκαν με το θέμα Μαργαρίτη. Η δολοφονία του Μαργαρίτη είχε αποφασισθεί, και στη συνεδρίαση διαβάστηκε επιστολή του Καραβαγγέλη στην οποία ο μητροπολίτης κατηγορούσε τον Μαργαρίτη διότι αυτός και το σώμα του δεν ακολουθούσαν τις εντολές του προξενείου σε σχέση με τον τρόπο συμπεριφοράς των ανταρτών. Ο Τζόβολος, ανήκε στο σώμα των Ελλήνων που επιχείρησαν στην Ζαγορίτσανη [25/3], μετά την καταστροφή του μοναστηρίου των Αγίων Αναργύρων στα Καστανοχώρια και την δολοφονία του ηγουμένου της, καθώς επίσης και της πυρπολήσεως του μοναστηριού της Ζηγκοβίστης και της δολοφονίας δύο κατοίκων από βουλγαροκομιτατζήδες [18/3]. Επειδή βίασε μία γυναίκα, αφοπλίστηκε από τους συντρόφους του και παραδόθηκε στους τούρκους, όπου στη συνέχεια έγινε πληροφοριοδότης τους. Εξ αιτίας αυτής της επιχείρησης, κατηγορήθηκε ο Καραβαγγέλης, με αποτέλεσμα να τον καλέσει για απολογία στην Θεσσαλονίκη ο Πατριάρχης Γρηγόριος.

1908.—Συλλαλητήριο στην πρωτεύουσα, με σκοπό την ματαίωση αφίξεως του Φουρνιέ ως οργανωτή του Ελληνικού ναυτικού.

1910.—Η Βουλή ψηφίζει τον Νόμο ΓΨΕ΄ (Εφημερίς της Κυβερνήσεως/10.4.1910), με τον οποίο εγκρίνεται δαπάνη 1.200.000 δραχμών για την επισκευή και την ανακαίνιση του τμήματος των Ανακτόρων που καταστράφηκε τη νύχτα της 24ης προς την 25η Δεκεμβρίου 1909.

1911.—Κατόπιν διακρατικής συμφωνίας, φθάνει στον Πειραιά Γαλλική Στρατιωτική Αποστολή υπό το στρατηγό Ευντού. Έργο της, η αναδιοργάνωση του Στρατού Ξηράς.

1913.—Η βουργαρία συνάπτει ανακωχή με την τουρκία.

.—βούργαροι και ρουμάνοι έρχονται σε συμφωνία, ώστε οι δεύτεροι να παραχωρήσουν την Θεσσαλονίκη με αντάλλαγμα την πόλη Σιλίστρια.

1917.—Αυξάνεται η μερίδα του ψωμιού το οποίο ως γνωστό εξ αιτίας της κατοχής της χώρας από τους «Συμμάχους» διανέμεται με δελτία. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 30 ΜΑΡΤΙΟΥ

30/03/2014

,

,

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

.

30 Μαρτίου

,

1281.—Ξεσπά η αιματηρή επανάσταση, γνωστή με το όνομα Σικελικός Εσπερινός, αποτελούσα εξαίρετο δείγμα της βυζαντινής διπλωματίας. Το 1281 ο Κάρολος Ανδεγαυός συμμάχησε με τον πάπα, με τον Φίλιππο του Κουρτεναί, διάδοχο του λατινικού θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως και τους Βενετούς και σχεδίασε μαζί τους επίθεση κατά της αυτοκρατορίας με σκοπό την αποκατάσταση της λατινικής κυριαρχίας στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Στη συμμαχία προσχώρησαν οι Δεσπότες της Ηπείρου, ο τσάρος των βουλγάρων κι ο ηγεμόνας των Σέρβων. Η κίνηση κατά της αυτοκρατορίας ματαιώθηκε, όταν ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος υποκίνησε μαζί με τον διάδοχο του εκθρονισμένου βασιλιά της Σικελίας Μαμφρέδου, Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας, την εξέγερση του σικελικού λαού στο Παλέρμο. Η αιματηρή επανάσταση, γνωστή με το όνομα Σικελικός Εσπερινός ξέσπασε το βραδυ της 30ης Μαρτίου του 1281 με ασήμαντη αφορμή και κατέληξε στη σφαγή των Γάλλων του νησιού και στην καταστροφή του στόλου του Καρόλου. Λίγους μήνες αργότερα ο Πέτρος Γ΄ της Αραγωνίας αποβιβάστηκε στη Σικελία.

1432.—Γεννιέται στην Αδριανούπολη ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής, Οθωμανός Σουλτάνος· σύμφωνα με συνέντευξη που έδωσε ο κύριος Κιτσίκης [πρεσβευτής της αναγκαιότητας της ελληνοτουρκικής συνομοσπονδίας], για τον σουλτάνο, ο Μωάμεθ έχοντας ανατραφεί με το ελληνικό πνεύμα και έχοντας ως συμβούλους Έλληνες, θεωρούσε τον εαυτό του έναν νέο Μεγάλο Αλέξανδρο. Επιπλέον, η χριστιανή μητέρα του, επηρέαζε τον Μωάμεθ σημαντικά.[Η τουρκική παράδοση αναφέρει ότι η μητέρα του ήταν οθωμανή, αλλά μένοντας σε μικρή ηλικία ορφανός, τον πήρε υπό την προστασία της η χριστιανή μητριά του, Μάρα Μπράνκοβιτς].Έδειξε μεγάλο πάθος για τις Χριστιανικές αρχές και είχε ως κατηχητή του τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γεννάδιο. Ο ίδιος άλλωστε βοήθησε τον Γεννάδιο να ανέβει στον Πατριαρχικό Θρόνο. Ο Κατακουζηνός Θεόδωρος Σπαντούνης, ως αυτόπτης μάρτυρας αναφέρει πως στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μωάμεθ είχε εγκαταστήσει στα προσωπικά του διαμερίσματα Χριστιανικό εικονοστάσιο με καντήλια και κεριά. Από την άλλη μεριά, η συμπεριφορά του Μωάμεθ έδειχνε έναν άτομο ανελέητο και αδίστακτο που κυβερνούσε με όπλο τον φόβο τους ίδιους του υπηκόους. Μετά την Άλωση της Βασιλεύουσας, και παρά τη φήμη του ως «άνθρωπος του πολιτισμού» και την «αξιόλογη ελληνική του παιδεία του», επέτρεψε τη λεηλασία της ωραιότερης Πόλης του κόσμου και την καταστροφή των παγκόσμιας ακτινοβολίας πολιτιστικών και θρησκευτικών της μνημείων, οπότε αναρωτιόμαστε για ποιά ελληνική παιδεία και ελληνικό πνεύμα μιλά ο κύριος Κιτσίκης. Την Ήπειρο κατάφερε να κατακτήση μόνο μετά τον θάνατο του Γεωργίου Καστριώτη [Σκερντέμπεη].Ο θάνατός του, σταμάτησε τα σχέδια του για κατάκτηση και της Ρώμης.

1684.—Ο Ζαχαρίας, Επίσκοπος Κορίνθου, αφού συκοφαντήθηκε από τους τούρκους ότι συνεργαζόταν με τους Ενετούς, κατά την εκστρατεία του Μοροζίνη στην Ελλάδα, συνελήφθη και αφού βασανίστηκε σκληρά οδηγήθηκε στον κριτή, ο οποίος τον προέτρεψε να αρνηθεί τον Χριστό και να γίνει μουσουλμάνος. Ο Ζαχαρίας, με αηδία άκουσε την πρόταση αυτή του κριτή και γι’ αυτό βασανίστηκε φρικτά. Καταδικάστηκε να καεί ζωντανός στη φωτιά περιστρεφόμενος! Οι χριστιανοί της Κορίνθου κατόρθωσαν, αφού πρόσφεραν μεγάλο χρηματικό ποσό στον τούρκο έπαρχο, να μεταβληθεί ο φρικτός αυτός τρόπος της θανατικής καταδίκης. Έτσι ο νέος ιερομάρτυρας Ζαχαρίας αποκεφαλίστηκε στην Κόρινθο, στις 30 Μαρτίου, Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης.

1821.—Στο Σωλινάρι της Πυλίας οι Τριφύλιοι επαναστάται υπό τους Παπατσώρην, Γρηγοριάδην κλπ. μάχονται εναντίον των τούρκων και τους τρέπουν σε φυγή.

.—Έλληνες επαναστάτες, υπό τον Θ. Χαλβαντζή εξαναγκάζουν σε παράδοση τους τούρκους του χωριού Μαλανδρίνο Λιδορικίου.

.—Η Ύδρα εισέρχεται επισήμως εις τον Αγώνα. Ο Αρχιεπίσκοπος Ύδρας Γεράσιμος, μετά από επίσημη δοξολογία, υψώνει την Σημαία της Επαναστάσεως. Ήδη η Ύδρα επωμίζεται το βάρος ολοκλήρου σχεδόν του ναυτικού αγώνος.

1822.—Τουρκικός στόλος εκ 34 πλοίων υπό τον Καπουδάν πασσάν Καραλήν καταπλέει εις Χίον, πυρπολεί την πόλιν και προβαίνει εις ανηκούστους σφαγάς και λεηλασίας, αίτινες παρετάθησαν επί δεκαπενθήμερον και επεξετάθησαν και εις το εσωτερικόν της νήσου. Η ευδαίμων έως τότε Χίος μετεβλήθη εις φρικώδη ερείπια. 30.000 εκ των κατοίκων της εσφάγησαν, 47.000 εξηνδραποδίσθησαν και χιλιάδες νεαρών γυναικών και κορασίδων μετεφέρθησαν εις τα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Οι τούρκοι απηγχόνισαν εξ άλλου, εις την κεντρικήν πλατείαν του Βουνακίου, τον μητροπολίτην Χίου Πλάτωνα Φραγκιάδην, και όλους τους προκρίτους, αφού τους υπέβαλον εις ανατριχιαστικά μαρτύρια. Η σφαγαί της Χίου προεκάλεσαν παγκόσμιον αποτροπιασμόν, ενίσχυσαν δε τον φιλελληνισμόν εις την Ευρώπην. Περίφημον κατέστη το ποίημα «Το Ελληνόπουλο», που έγραψε ο Βίκτωρ Ουγκώ (1828) [μεταφράσθηκε από τον Κ.Παλαμά] και το οποίον αναφέρεται εις τας σφαγάς της Χίου.

.—Οι τούρκοι πολιορκούν την Βέροιαν.

1823.—Η Β΄ Εθνικής Συνέλευσης των Ελλήνων στο Άστρος της Κυνουρίας αρχίζει τις εργασίες της.

1827.—Η εν Τροιζήνι Γ’ Εθνική Συνέλευσις εκλέγει τον Ι.Καποδίστριαν Κυβερνήτην της Ελλάδος δι’ επτά έτη.

1841.—Ιδρύθηκε η Εθνική Τράπεζα με αρχικό κεφάλαιο 5.000.000 δρχ. και με βασικό της “όπλο” το εκδοτικό προνόμιο για χαρτονομίσματα.[Εξαίρεση στην αποκλειστικότητα του εκδοτικού προνομίου θα έχει η Ιονική Τράπεζα που θα το διατηρήσει έως τις 26 Απριλίου του 1920].

1844.—Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος σχηματίζει την τρίτη του κυβέρνηση, η οποία είναι και αυτή βραχύβια. Η κυβέρνησή του διεξάγει τις πρώτες βουλευτικές εκλογές στο ελεύθερο ελληνικό κράτος. Θα παραιτηθεί στις 4 Αυγούστου διαμαρτυρόμενος για τη στάση του Όθωνα.

1856.—Τερματίζεται ο Κριμαϊκός Πόλεμος με την υπογραφή της Συνθήκης των Παρισίων. Καθόριζε την Μαύρη θάλασσα ως ουδέτερη περιοχή απαγορεύοντας την κατασκευή οχυρωματικών έργων, καθώς και την παρουσία στρατού, επιφέροντας καίριο πλήγμα στην επιρροή της Ρωσίας στην ευρύτερη περιοχή. Επιπλέον αποδόθηκε η νότια Βεσσαραβία (περιοχή μεταξύ των ποταμών Δνείστερου και Προύθου) από την Ρωσία στην Μολδαβία και η Ρωσία παραιτήθηκε του δικαιώματος της προστάτιδας των Ορθοδόξων.

1863.— Οι Μεγάλες Δυνάμεις τοποθετούν νέο μονάρχη της Ελλάδος τον Δανό πρίγκιπα Γουλιέλμο Γεώργιο Χριστιανό, [Γεώργιο Α’] γιό του Χριστιανού.

1870.—Ένας Ιταλός Διπλωμάτης και Βρετανοί περιηγητές, πέφτουν θύματα απαγωγής από την συμμορία των αδελφών Τάκου και Χρήστου Αρβανιτάκη. Η κυβέρνηση Ζαΐμη προσπάθησε αρχικά να διαπραγματευτεί με τους ληστές, στη συνέχεια όμως αποφάσισε την καταδίωξή τους. Στις 9/21 Απριλίου 1870 η συμμορία συγκρούστηκε στο Δήλεση με στρατιωτική δύναμη. Οι ληστές τελικά σκοτώθηκαν ή συνελήφθησαν, δεν διασώθηκε όμως κανείς απο τους ομήρους.

1884.—Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄ εξαναγκάζεται σε παραίτηση επειδή αντέδρασε στις απαιτήσεις της τουρκικής κυβέρνησης να καταργηθούν τα προνόμια που είχαν παραχωρηθεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

1896.—Ο Ιωάννης Χ.Φραγκούδης, στις 30 Μαρτίου, έκτη μέρα των αγώνων, αναδείχθηκε πρώτος νικητής “εις τον διά πιστολίου αγώνα από 25 μέτρων” και με τη νίκη του έγινε ο πρώτος Κύπριος ολυμπιονίκης των νεοτέρων χρόνων. Ο Ι. Χ. Φραγκούδης είχε λαμπρή σταδιοδρομία στον ελληνικό στρατό και εθεωρείτο ειδικός σε θέματα εξοπλισμών.

.—1η Ολυμπιάδα της Αθήνας: Ο Αντώνιος Πέπανος ανακηρύσσεται δεύτερος στην κολύμβηση 500 μέτρων.

.—Ο Χαρίλαος Τρικούπης, έπειτα από βραχείαν και οδυνηράν ασθένειαν, αποθνήσκει εις τας Κάννας της Γαλλίας, όπου είχε αποσυρθή πλήρης πικρίας, μετά την αποτυχίαν του εις τας εκλογάς του προηγουμένου έτους. Ο θάνατος του μεγάλου πολιτικού, εθρηνήθη από όλους τους Έλληνας, ανεξαρτήτως κομματικής αποχρώσεως, ως εθνική απώλεια, γενική δε υπήρξεν η αντίληψις ότι διά τούτου ηνοίγετο δυσαναπλήρωτον κενόν εις την πολιτικήν εξέλιξιν της χώρας. Ο Χ.Τρικούπης επολιτεύθη αρχικώς υπό τον Αλέξανδρον Κουμουνδούρον, αλλά κατόπιν συνέπηξε ίδιον κόμμα (σύστημα όπως το απεκάλει). Διετέλεσε πολλάκις πρωθυπουργός και υπουργός και ειργάσθη αόκνως και μετά συνεπείας διά την αναδιοργάνωσιν του κράτους και την εθνικήν ανασυγκρότησιν. Η είδησις του θανάτου του πρώην πρωθυπουργού έγινε γνωστή στη – μεθυσμένη από τη νίκη του Σπύρου Λούη στο Μαραθώνιο δρόμο των Ολυμπιακών Αγώνων – Ελλάδα μέσω ενός τηλεγραφήματος του Κωνσταντίνου Τρικούπη στη σύζυγο του: “Ο αγαπητός μας εξάδελφος εξέπνευσεν ήρεμα σήμερον την 6ην εσπερινήν ώραν, περιστοιχιζόμενος υφ’ ημών. Καταστήσατε τους φίλους μας κοινωνούς της ημετέρας θλίψεως”.

1904.—Ο βασιλεύς της Σερβίας Πέτρος και ο ηγεμών της βουλγαρίας Φερδινάνδος, συνάπτουν σύμφωνο συνεργασίας και Κοινής δράσεως στην Ελληνική Χερσόνησο.

Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 29 ΜΑΡΤΙΟΥ

29/03/2014

.

.

ΑΒΑΤΑΡ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ.

.

29 Μαρτίου

.

1430.—Ο σουλτάνος Μουράτ ο 2ος κυριεύει την Θεσσαλονίκην και την παραδίδει εις την λεηλασίαν και τας φλόγας. Η πολιορκία της Θεσσαλονίκης είχε αρχίσει από το 1422. Οι Θεσσαλονικείς είχαν αφήσει την άμυνά της στα χέρια των Βενετών υπό τον διοικητή Κονταρίνι. Κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων αρνήθηκε τους όρους του Μουράτ που υποσχόταν να σεβαστεί τους κατοίκους και τις περιουσίες τους, και άρχισε να οργανώνει την άμυνά της.Όμως η πείνα και ο φόβος άρχισαν να επηρεάζουν τους πολιορκημένους, δημιουργώντας μία παράταξη υπέρ της παράδοσης στους οθωμανούς. Αυτή εκφραζόταν είτε μέσα από Χριστιανούς οι οποίοι ζητούσαν να παραδοθεί η πόλη στον Μουράτ Β’, είτε από υπερασπιστές της πόλης οι οποίοι περνούσαν στη μεριά των Οθωμανών.

1553.—[ ἤ 26/3] Ημερομηνία γεννήσεως του ποιητή μας Βιτσέντζο Κορνάρου. Θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της κρητικής λογοτεχνίας, συγγραφέας του αφηγηματικού ποιήματος «Ερωτόκριτος», και πιθανώς του θρησκευτικού δράματος «Η Θυσία του Αβραάμ». Μετά τα 35 του, εγκαταστάθηκε στον Χάνδακα όπου έγινε ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της Ακαδημίας των Stravaganti που είχε ιδρύσει ο αδελφός του Ανδρέας, και παντρεύτηκε· παράλληλα ήταν μέλος του Συμβουλίου των Ευγενών του Χάνδακα.

1821.—Ο Αθανάσιος Διάκος μετά των επισκόπων Ησαῒα και Νεοφύτου, πολεμούν τους τούρκους της Λεβαδείας και απελευθερώνουν την πόλιν.

.—Εις το χωρίον Σωλινάρι της Πυλίας, οι Τριφυλιοί οπλαρχηγοί και οι υπ’ αυτούς Έλληνες, δίνουν αμφίρροπον μάχην με τους τούρκους.

.—Κατά διαταγήν του Σουλτάνου, γίνονται παντού σφαγές άμαχων χριστιανών.

.—Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης προσπαθεί να πολιορκήσει με 6.000 άνδρες την Καρύταινα, όμως στην πρώτη έξοδο των τούρκων, το στράτευμα διαλύεται. Κατόπιν εγκαταστεί μεθοδικά φρουρές σε επίκαιρα σημεία γύρω από την Τρίπολη.

1822.—Οι Έλληνες επαναστάτες επιτίθενται εναντίον των τούρκων έξω του Ρεθύμνου και τρέπουν αυτούς σε φυγή. Κατά την μάχην, εφονεύθει ο οπλαρχηγός Ν. Χαντζηδάκης.

.—Στην Καστανιά Ολύμπου οι Έλληνες μάχονται εναντίον των τούρκων.

1823.—Συγκροτείται στο Άστρος Αρκαδίας η Β’ Εθνική Συνέλευση με την προεδρία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, για να επικυρώσει το πρώτο Ελληνικό Σύνταγμα.

1827.—Ενώ κατόπιν παραγγελίας τελούν υπό κατασκευή πέντε ατμοκίνητα πλοία, τα οποία πληρώσαμε ακριβά μέσω δανείων, εκ των οποίων παραλάβαμε με μεγάλη καθυστέρηση μόνο τα δύο, αποφασίζεται και ο διορισμός του τυχοδιώκτη Κόχραν ως στόλαρχου του ατμοκίνητου στόλου, έναντι της αμοιβής των 37.000 ή 57.000 λιρών που οι Μεγάλες Δυνάμεις έπεισαν την ελληνική αντιπροσωπεία να δεχθεί. Αποδείχθηκε κατώτερος της φήμης του, ερχόμενος σε ρήξη με τον Στρατηγό Καραϊσκάκη, λόγω των τραγικά λανθασμένων επιλογών του στο πεδίο μάχης.

1864.—(ν. ημερ.) Δι’ υπογραφείσης εν Λονδίνω συμφωνίας, η Αγγλία ανακοινώνει, εκ των παραχωρηθεισών εις την Ελλάδα Ιονίων νήσων ως προίκα στον νέον βασιλέα Γεώργιο Α΄ (συνθήκη 15 Νοεμβρίου 1863), ουδέτεραι εκηρύσσοντο μόνον η Κέρκυρα και οι Παξοί.

1870.—Γεννιέται ο Παύλος Μελάς, Έλληνας αξιωματικός πυροβολικού και πρωτεργάτης του Μακεδονικού αγώνα. Κατάγεται από τη μεγάλη και ιστορική οικογένεια των Μελάδων της Ηπείρου, με ρίζες που φθάνουν ως την Κωνσταντινούπολη (πριν την Άλωση), ανάμεσα στις πιο ισχυρές στρατιωτικές και πολιτικές οικογένειες του Βυζαντίου, των Κεφαλάδων ή κατά άλλους των Μελανιάδων (λόγω του χαρακτηριστικού μελαμψού χρώματος του προσώπου τους), ενώ κατά άλλους των Στρατηγόπουλων. Η επιστολή που έγραψε στον πατέρα του την ημέρα αποφοιτήσεώς του από την Σχολή Ευελπίδων σκιαγραφεί τον ήρωα. «Σεβαστέ μου πατέρα … Προχθές το πρωί έδωσα τον νενομισμένον όρκον … Σας βεβαιώ ότι ορκίσθην έχων πλήρη συναίσθησιν των υπό του όρκου επιβαλλομένων καθηκόντων, σταθεράν δε απόφαση να τα εκτελέσω. Διά τούτο και εκ βάθους καρδίας, ωρκίσθην υπακοήν εις τους νόμους της Πατρίδος, σέβας, πίστιν και αφοσίωσιν εις τον Βασιλέα μου, και ότι θέλω υπερασπίσει μέχρι τελευταίας πνοής την σημαίαν και την Πατρίδαν … Πριν τελειώσω την επιστολή μου σας παρακαλώ, Σεβαστέ μου πατέρα, να μ’ ευχηθείτε όπως ο Θεός με βοηθήσει να τηρήσω εντίμως τον όρκον μου, μέχρι τελευταίας στιγμής της ζωής μου»…

1872.—Ο συνθέτης του Εθνικού μας Ύμνου, Νικόλαος Χαλικιόπουλος Μάντζαρος, κατά τη διάρκεια μαθήματος, πέφτει σε κώμα το οποίο τον οδηγεί στον θάνατο 13 ημέρες αργότερα στις 12 Απριλίου. Σπούδασε μουσική στην Κέρκυρα, και συνέχισε τις μουσικές ενασχολήσεις του στην Ιταλία, όπου συνδέθηκε ιδιαίτερα με το περιβάλλον του Βασιλικού Ωδείου της Νάπολης. Θεωρείται ο θεμελιωτής της Επτανησιακής Σχολής, και χάρη σ’αυτόν πολλοί Επτανήσιοι μορφώθηκαν μουσικά και δημιουργήθηκε η πρώτη γενιά Επτανήσιων συνθετών. Στον χαρακτήρα ήταν ανεξίκακος, γενναιόδωρος, ευγενικός και μετριόφρων και αυτοχαρακτηριζόταν ως “ερασιτέχνης”μουσικός.

1878.—Πραγματοποιείται στον καθολικό ναό του Αγίου Διονυσίου η πάνδημη κηδεία του Καρόλου Όγλ (Charles Ogl), μιάς ευγενικής μορφής, ενός τολμηρού δημοσιογράφου,που βρήκε οικτρό θάνατο κατά την επανάσταση της Θεσσαλίας, το 1878.[Αποκεφαλίσθηκε από τους τούρκους].Της ακολουθίας χοροστάτησε ο καθολικός αρχιεπίσκοπος και παρέστησαν πολλοί επίσημοι και λαός. Επικήδειο εκφώνησε στο νεκροταφείο ο Τιμολέων Φιλήμων, και ο Γάλλος πρεσβευτής. Ο δήμος Αθηναίων με δήμαρχο τον Παναγή Κυριακό, παραχώρησε δωρεάν τάφο στο Α΄Νεκροταφείο.Η οικογένεια του Όγλ με τηλεγράφημά της προς τον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κουμουνδούρο, ευχαρίστησε την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και τον Χαρίλαο Τρικούπη, βουλευτή τότε, που ασχολήθηκε ενεργά με την ταφή του τέκνου της.[βλ.17/03]

1903.—Βουργάρικες συμμορίες ανατινάσουν τις σιδηροδρομικές γραμμές Δράμας – Ξάνθης.

1916.—Οι φερόμενοι ως Σύμμαχοι καταλαμβάνουν το Αργοστόλι και το Ληξούρι.

1920.—Στο μέτωπο της Μ.Ασίας οι τούρκοι επιτίθενται αιφνιδιαστικώς εναντίον των ελληνικών δυνάμεων της 2ας μεραρχίας στρατού αλλ’ ουδέν επιτυγχάνουν.

1921.—Στο μέτωπο Μ.Ασίας οι μάχες συνεχίζονται με οπισθοφυλακές τούρκων.

1922.—Η ελληνική στρατιά στη Μ.Ασία μάχεται με πυροβολικό και περιπόλους.

1929.—Φοβερή εξάπλωση στην Ελλάδα έχουν τα αφροδίσια νοσήματα και η σωματεμπορία. Read the rest of this entry ?

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 46 other followers