Archive for the ‘ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ’ Category

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

16/10/2014

,

,

 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,

,

16 Ὀκτωβρίου

,

1532.—Ο Γενουάτης ναύαρχος Ανδρέας Ντόρια, απελευθερώνει από τους τούρκους το Ρίο. Η παρουσία των εντοπίων κατά τους χρόνους δράσης του Γενοβέζου Αντρέα Ντόρια 1532-1571), ήταν δυναμική, αλλά η αποτυχία του εγχειρήματος ήταν προδιαγεγραμμένη. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

15/10/2014

,

,

 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,

,

15 Ὀκτωβρίου

,

533.—Ο Βυζαντινός στρατηγός Βελισάριος, εισέρχεται επίσημα στην Καρθαγένη[Καρχηδόνα]. Ο Βελισάριος, με λιγότερες αριθμητικά δυνάμεις κατάφερε μέσα σε ένα χρόνο και εφαρμόζοντας μια πετυχημένη στρατηγική να συντρίψει το κράτος των Bανδάλων στην Β.Αφρική. Έτσι σύμφωνα με την γραμμή της εξωτερικής πολιτικής του Ιουστινιανού, η περιοχή της βορείου Αφρικής από την Καρχηδόνα μέχρι τις Ηράκλειες Στήλες, όπως και η Κορσική, η Σαρδηνία και οι Βαλεαρίδες νήσοι, που ήταν βανδαλικές κτήσεις, πέρασαν ξανά στην κυριαρχία των Βυζαντινών. Ο μεγάλος αυτός Βυζαντινός στρατηγός που υλοποίησε την εξωτερική πολιτική του Ιουστινιανού, γεννήθηκε στην Θράκη το 505 μ.Χ. Σε ηλικία μόλις 25 ετών, πήρε το βαθμό το βαθμό του στρατηγού απο τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό και συνέβαλε τα μέγιστα στην ενίσχυση της Αυτοκρατορίας, με τις νίκες του κατά των Βανδάλων και Οστρογότθων. Καθοριστική επίσης ήταν η στήριξή του στον Ιουστινιανό κατά την Στάσι του Νίκα, εξ αιτίας της οποίας για να εξιλεωθή, λόγω του αίματος που χύθηκε, έκτισε την Ιερά Μονή Κομήσεως Θεοτόκου Μακελλαριάς, στα Καλάβρυτα, το 532 μ.Χ. Πέθανε το 565 μ.Χ. λίγους μόνο μήνες μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα που υπηρέτησε πιστά σε όλη την ζωή του. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

14/10/2014

,

,

 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,

,

14 Ὀκτωβρίου

,

1522.—Ο Γαβριήλ Ταντίνο ντα Μαρτινέγκο, ένας από τους αρχηγούς της υπερασπίσεως της Ρόδου, τραυματίζεται βαριά στο μάτι από βλήμα αρχιβουζίου.

1532.—Ἡ φρουρὰ τῶν τούρκων στὴν Πάτρα, παραδίδεται στὸν στόλο τοῦ Ἀνδρέα Ντόρια. Ἡ περιοχὴ τῆς Ἀχαῒας γενικότερα περιῆλθε ὑπό τουρκικὴ κατοχὴ ὅταν τὸ 1460, ὁ κατακτητὴς τῆς Πόλης Μωάμεθ ὁ Β΄ τὴν κατέλαβε μαζὶ μὲ ὁλόκληρο τὸ δεσποτᾶτο τῆς Πελοποννήσου, κι ἔδιωξε τοὺς ἀδελφούς τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ποὺ τὸ κυβερνοῦσαν.Τὴν περίοδο τῆς τουρκοκρατίας ὁ Νομὸς γνώρισε ἄσχημες μέρες. Οἱ Βενετοὶ, ποὺ ἦταν οἱ πιὸ ἱσχυρή δύναμη τῆς ἐποχῆς στὴν θάλασσα, ἔκαναν συχνὰ ἐπιθέσεις στὴν Πάτρα καὶ οἱ διαμάχες τους μὲ τοὺς τούρκους εἶχαν σὰν ἀποτέλεσμα τὴν ἐρήμωση τῆς Ἀχαῒας καὶ τὴν ἐλάττωση τοῦ πληθυσμοῦ της. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

13/10/2014

,

,

 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,

,

13 Ὀκτωβρίου

,

787.—Λήγει τις εργασίες της, η Ζ’Οικουμενική Σύνοδος (24/9-13/10), στην Νίκαια Βιθυνίας, υπό την προεδρία του πατριάρχου Ταρασίου και παρουσία 350 επισκόπων. Είναι η τελευταία σύνοδος που αναγνωρίζει η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία. Σ’ αυτήν ακυρώθηκαν οι αποφάσεις της εικονοκλαστικής Συνόδου του 754, και αποφασίστηκε η αναστήλωση των εικόνων. Ο όρος αυτής της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου διαβάσθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 787 ενώπιον της Αυγούστας Ειρήνης και του δεκαεπτάχρονου γιου της Κωνσταντίνου ΣΤ’, επικυρώθηκε δε και υπογράφηκε από τους αυτοκράτορες στο ανάκτορο της Μαγναύρας. O Tαράσιος αναδείχτηκε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της εκκλησιαστικής ιεραρχίας κατά την πρώτη φάση της Εικονομαχίας, στην οποία έθεσε ένα τέρμα. Με την άνοδό του στον πατριαρχικό θρόνο και με την πολιτική που ακολούθησε, καθώς και με τη ρήξη στην οποία ήρθε με τους μοναστικούς κύκλους, ο Ταράσιος εγκαινίασε μια νέα περίοδο στις σχέσεις της εκκλησιαστικής εξουσίας με την κοσμική, καθώς και μια ενδοεκκλησιαστική διαίρεση που θα εξακολουθούσε να υφίσταται και στους επόμενους αιώνες. Η ορθόδοξη εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 25 Φεβρουαρίου. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

12/10/2014

,

,

 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,

,

12 Ὀκτωβρίου

,

322 π.Χ.—Η σημερινή, φέρεται να είναι ως πιθανή ημερομηνία θανάτου του αρχαίου ρήτορος Δημοσθένους, γεννημένου στην Παιανία το 384. Χαρακτηριστικό τού μεγάλου Αθηναίου ρήτορος και πολιτικού, ήταν η ισχυρή του θέληση, χάρις στην οποία ξεπέρασε προβλήματα βραδυγλωσσίας και αρθρώσεως, με αποτέλεσμα να εξελιχθεί στον μεγαλύτερο ρήτορα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, ίσως και όλων των εποχών. Με τους λόγους του που είναι γνωστοί ως «Φιλιππικοί», εναντιώθηκε στην κατά την γνώμη του επεκτατική πολιτική του Φιλίππου, επιδρώντας καταλητικά στην εξωτερική πολιτική των Αθηνών.Υπήρξε από τους πρωτοστάτες της Αντιμακεδονικής πτέρυγας, και ουδέποτε έκρυψε την αντίθεσή του. Παρά την στρατιωτική παντοδυναμία των Μακεδόνων στην Αθήνα του 324 π.Χ., η αντιμακεδονική πολιτική πτέρυγα ήταν πανίσχυρη. Την περίοδο εκείνη, ο Δημοσθένης ενεπλάκη σε οικονομικό σκάνδαλο με αφορμή την άφιξη στην Αθήνα του Αρπάλου, διαχειριστή και καταχραστή για δεύτερη φορά, του βασιλικού θησαυροφυλακίου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, παρ’ ότι ο Αλέξανδρος είχε δεχθεί την μετάνοιά του την πρώτη φορά, επαναδιορίζοντάς τον οικονομικό διαχειριστή.Το περιστατικό αυτό δείχνει τον πλήρη εκμαυλισμό και την σήψη που είχε επέλθει στην Αθηναϊκή δημοκρατία την εποχή εκείνη. Ο Δημοσθένης διωκόμενος από τον Αντίπατρο, μετά την αποτυχημένη προσπάθεια της Αθήνας να επαναστατήσει και να αποκτήσει την ανεξαρτησία της έναντι των μακεδόνων, αυτοκτόνησε. Έχουν διασωθεί 27 δημόσιοι και 31 ιδιωτικοί λόγοι του όπως επίσης 6 επιστολές και 1 βιβλίο που περιέχει 24 προοίμια λόγων. Ως γνήσιοι από τους λόγους του, θεωρούνται μόνο 34 ή 37. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

11/10/2014

,

,

 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,

,

11 Ὀκτωβρίου

,

787.—«Συνεκλήθη ὑπὸ τοῦ Αὐτοκράτορος τῶν Ῥωμαίων Κωνσταντίνου τοῦ Ἕκτου καὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Αὐγούστας Εἰρήνης τῆς Ἀθηναίας, ἐν Νικαίᾳ τῆς Βιθυνίας ἐν τῷ Πανσέπτῳ Ναῷ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας, ἡ ἑβδόμη σύνοδος ἦτοις κατεδίκασε είκονομάχους τε και είκονολάτρας, διατυπωθέντος τοῦ δόγματος ὅτι ἡ λατρεία ἀνήκει μόνον είς τὸν Θεὸν, καὶ είς τὰς εἰκόνας δέον προσφέρεται τιμητικὴ καὶ μόνον προσκύνησις». Κατά τον όγδοο αιώνα η αυτοκρατορία εκτός από τις εσωτερικές θρησκευτικές αντιπαλότητες, είχε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα εξαπλώσεως των Αράβων στην Μεσόγειο και την Ανατολή, την διατήρηση των κτήσεών της στην Ιταλία και τις συγκρούσεις με το βουλγαρικό κράτος. Εντός των πλαισίων της εξωτερικής πολιτικής της αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβάνεται και η σύναψη επιγαμιών με τους Φράγκους· η Αυγούστα Ειρήνη, στην πολιτική της συμφωνία με τον Καρλομάγνο περιέλαβε και τον αρραβώνα του ανηλίκου γιού της Κωνσταντίνου Στ’, με την θυγατέρα του Καρλομάγνου. Read the rest of this entry ?

h1

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

10/10/2014

,

,

 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ,

,

10 Ὀκτωβρίου

,

413 π.Χ.—Μετά την πανωλεθρία στις Επιπολές και την ανεπιτυχή προσπάθεια των Αθηναίων να αποχωρήσουν από τις Συρακούσες, το εξαντλημένο στράτευμα, υπό τους Δημοσθένη και Νικία, αιχμαλωτίζεται από την συμμαχία Συρακουσίων και Σπαρτιατών. H τύχη των αιχμαλώτων υπήρξε τραγική. Οι στρατηγοί Νικίας και Δημοσθένης, εκτελέσθηκαν δημοσία. Οι υπόλοιποι επιζήσαντες, ή πωλήθηκαν ως δούλοι, ή κατέληξαν στα λατομεία των Συρακουσών, όπου υπό συνθήκες αφάνταστα σκληρές, εξοντώθηκαν. Από τους 50.000 κατά προσέγγιση, που είχαν λάβει μέρος στην Σικελική εκστρατεία, ελαχίστοι κατόρθωσαν να επιστρέψουν. Ενώ ο Νικίας, κατά την πρώτην φάση τού Πελοποννησιακού πολέμου, είχε κατορθώσει την σύναψη ειρήνης, γνωστή ως «Νικείος», η διάρκειά της ήταν μόλις εξαετής, και αφορμή για την διακοπή της ήταν η δεύτερη εισβολή των Αθηναίων στην Μήλο, – από τις τραγικοτέρες στιγμές στην ιστορία των εμφυλίων συγκρούσεών μας – με σκοπό την βίαιη υποταγή των Μηλίων στην Αθηναϊκή ηγεμονία, παρ’ όλη την ουδετερότητά τους. Οι Αθηναίοι, θανάτωσαν όλους τους μαχήμους Μηλίους άρρενες και δούλωσαν τα γυναικόπαιδα. Εν συνεχεία παρακινούμενοι από τον Αλκιβιάδη και την άμετρη φιλοδοξία του, παρ’ όλη την αντίθετη γνώμη του Νικία, αποφάσισαν την κατάκτηση της Σικελίας. Ο πανίσχυρος Αθηναϊκός στόλος, αναχώρησε το καλοκαίρι του 415 π.Χ. και ό,τι διασώθηκε από αυτόν, επέστρεψε υπό τραγικές συνθήκας, το 413 π.Χ.
Το όνομα του Νικία απουσίαζε από την στήλη με τα ονόματα των στρατηγών που είχαν πολεμήσει στη Σικελία. Αυτή ήταν η μεταθανάτια τιμωρία που τού επέβαλαν οι Αθηναίοι για τις ευθύνες του στο οικτρό τέλος μιας επιχείρησης, την οποία ο Νικίας έκανε ό,τι μπορούσε για να αποτρέψει. Read the rest of this entry ?

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 89 other followers